Ep.9
-
คืนวันนั้น ชานยอลก็รีบบินกลับมาเกาหลีในทันทีเพียงคนเดียว โดยไม่ได้บอกคุณเอาไว้เลย พอถึงที่หมาย ในวันรุ่งขึ้นเขาก็เดินทางมายังบริษัททันที
-
ชานยอลหัวหน้าครับ
-
Boss???
-
ชานยอลผมมาขอลาออก
-
Boss...คงจะไม่ได้หรอกนะ
-
ชานยอลทำไมล่ะครับ
-
Bossเพราะว่ายู โทรมาขอลาออกก่อนหน้านายแล้วเมื่อกี้ ฉันขอโทษที่ช่วยเธอโกหกนาย เรื่องไปทำงานที่ญี่ปุ่น
-
ชานยอลหัวหน้าทำแบบนี้กับผมได้ยังไง
-
ชานยอลหัวหน้าก็รู้ว่าผมกับเธอไม่ถูกกัน
-
Bossเพราะแบบนี้ไง
-
Bossฉันถึงอยากให้เธอทั้งคู่ ปรับความเข้าใจกัน
-
ชานยอลก็เรียกมาคุยเพื่อปรับทัศนคติกันได้นี่ครับ
-
ชานยอลไม่เห็นจะต้องส่งไปเสียเวลาอยู่ด้วยกันเป็นเดือนเลย
-
Bossเพราะยูบอกกับฉัน ว่านายเคยบอกเธอว่าอยากไปญี่ปุ่น
-
ชานยอล...
-
เขานิ่งและคิดตาม
-
Bossเพราะเธอรู้อยู่แล้ว ว่าปรับทัศนคติยังไงมันก็ไม่หาย ถ้าไม่ได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันสองต่อสอง
-
ชานยอล...
-
Bossเพราะเธออาจจะเหลือเวลาไม่มากแล้ว ที่จะได้ใช้ชีวิตอยู่บนโลกใบนี้
-
เมื่อได้ยินประโยคนี้ ใบหน้าและลำตัวของเขาก็ชาไปหมด
-
ชานยอลหัวหน้าหมายความว่าอะไร?
-
Boss...ยูเป็นโรคหัวใจ
-
พอจบประโยค หูของเขาก็อื้อจนแทบไม่ได้ยินอะไรต่อ แต่ก็ต้องเรียกสติกลับมาฟังให้จบ
-
Bossและต้องผ่าตัดอีกไม่นานนี้แล้ว เปอร์เซ็นว่าจะรอดมีอยู่น้อยมาก
-
ยิ่งรู้แบบนี้ยิ่งทำอะไรไม่ถูก และประโยคนึงของคุณก็ลอยเข้ามาในหัวของเขา
-
"นายช่วยโกหกว่านายยังรักฉันอยู่ได้ไหม ช่วยต่อลมหายใจให้ฉันทีเถอะนะ"
-
Bossไหน ๆ ภารกิจของฉันที่จะช่วยยูเป็นครั้งสุดท้ายก็จบลงแล้ว ฉันทำอะไรไม่ได้แล้วล่ะ ทำได้แค่ภาวนาให้เด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ขยันเพื่อเก็บเงินรักษาตัวเองมาตลอด ผ่าตัดสำเร็จและรอดปลอดภัยก็พอ
-
ชานยอลหัวหน้า คือ..ผม...
-
Bossไม่เป็นไรชานยอล ฉันเข้าใจ ว่ามันทำใจยากที่โดนหลอก ฉันขอโทษที่ทำให้นายเสียเวลานะ
-
หัวหน้าตบบ่าเขาเบา ๆ และเดินออกจากห้องทำงานไป
-
น้ำตาหยดแหมะลงบนโต๊ะ เขารู้สึกว่าตัวเองเสียศูนย์ แทบจะทรงตัวไม่อยู่เมื่อรู้เรื่องทั้งหมด
-
นี่เขาทิ้งให้ผู้หญิงคนนี้ต่อสู้กับเรื่องบ้า ๆ อยู่คนเดียวมานานแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้
-
จะเริ่มจากตรงไหนดีล่ะ?
-
จากวันที่เขาบอกเลิกคุณเลยดีไหม?
-
หรือจากวันที่เขาขอคุณเป็นแฟนแล้วพูดเล่นกับคุณว่าอย่าทิ้งเขาไป
-
หรือจะเริ่มจากตัวเขาเอง ที่ชอบคุณเข้าเต็มอก ทำให้คุณรักเขาอย่างโงหัวไม่ขึ้น แต่เขากลับทำตัวเหลวไหลและทนอับอายในสิ่งที่คุณเป็นไม่ได้ จนทอดทิ้คุณให้อยู่คนเดียวมาตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้
-
หรือเริ่มด้วยการกลับไปขอโทษแล้วเริ่มต้นใหม่กับช่วงเวลาที่เหลืออยู่ของคุณดีล่ะ
-
เขาไม่รู้จะหาทางออกทางไหน มีเพียงเครื่องมือสื่อสารเท่านั้นที่เขาหวังว่าจะช่วยได้บ้าง เขากดโทรหาคุณทันที สายว่าง แต่โทรเท่าไหร่คุณก็ไม่รับ แถมไม่รู้ว่าคุณกลับมาจากญี่ปุ่นหรือยัง
-
ชานยอลไม่ได้รับสาย -
ชานยอลฮียุน ฉันขอโทษ รับสายสิ
-
เขาโทรหาคุณจนถอดใจ ไม่โทรต่อ และทักไปหาเพื่อนรัก เผื่อจะช่วยอะไรได้บ้าง คุณอาจจะโกรธเขาแล้วไม่ยอมรับสาย ถ้าเป็นเบอร์อื่นคุณอาจจะรับก็ได้
-
Tee_อะไรของมึงวะ นานทีจะโทรมา
-
ชานยอลกูมีเรื่องให้ช่วยว่ะ
-
Tee_เรื่องอะไร
-
ชานยอลมึงมีเบอร์ยูปะ
-
Tee_เห้ยยย อะไรของมึง
-
Tee_มาขอเบอร์แฟนเก่าจากกูเนี่ยนะ?
-
ชานยอลอย่าลีลา
-
ชานยอลมึงมีก็โทรหาเธอให้หน่อย
-
ชานยอลเดี๋ยวกูจะไปบ้านมึง
-
Tee_โอเค ๆ แต่มึงต้องเล่าให้กูฟังด้วยว่าเกิดอะไรขึ้น
-
ชานยอลเออ!
-
เขากดปิดหน้าจอมือถือและขับรถไปหาเพื่อนที่บ้านทันที
-
Tee_ติดต่อไม่ได้เลยว่ะ คือสายว่างนะ แต่ไม่มีคนรับ
-
ชานยอลเบอร์แปลกก็ยังไม่รับงั้นหรอวะ...
-
Tee_ทำไมวะ มีเรื่องอะไรกัน
-
ชานยอลเรื่องมันยาวว่ะ ไว้ค่อยเล่า ตอนนี้มึงหาทางให้กูติดต่อเธอหน่อยดิวะ
-
Tee_ถ้ามึงไม่เล่า กูก็ช่วยมึงไม่ได้ เพราะกูคิดวิธีไม่ออก
-
ชานยอลเรื่องเยอะชิบหายเลยมึงเนี่ย
-
Tee_ว่าไงล่ะ
-
ชานยอลเออ ๆ เล่าก็ได้วะ
-
เขาตัดสินใจเล่าเรื่องทั้งหมดให้เพื่อนฟัง แบบรวบรัดและเข้าใจภายในเวลาสั้น ๆ
-
Tee_มึงนี่เหี้ยไม่มีสิ้นสุดจริงๆ เป็นกู กูก็ไม่รับสายคนนิสัยเหี้ยแบบมึงหรอก
-
ชานยอลไอสัสมันใช่เวลามาซ้ำเติมกันปะ
-
Tee_ก็ดูมึงทำดิ กูเคยเตือนมึงแล้ว มึงก็ไม่จำ
-
ชานยอลก็นี่ไง กูคิดได้แล้วไง
-
Tee_แต่มันก็สายไปแล้วอะ มึงทำขนาดนี้ ใครจะไปรับได้วะ
-
ชานยอล...คำพูดกูมันแรงขนาดนั้นเลยใช่ไหม
-
Tee_ใช่ ไม่ถนอมน้ำใจเลยแม้แต่น้อย
-
ชานยอลกู..ฮึกก กูผิดไปแล้วอะ กูไม่รู้จะทำยังไงแล้ว กูอยากคุยกับเธอจะแย่ อยากรู้ว่าตอนนี้เธอไม่เป็นอะไร แค่นี้กูก็พอใจแล้วอะ
-
Tee_มึงก็บินกลับญี่ปุ่นไปหาเธอดิวะ
-
ชานยอลถ้ากูมีเงิน กูไปนานแล้ว ไม่ขอร้องให้มึงมาโทรหาแต่แรกหรอก
-
Tee_แล้วตอนแรกมึงไปญี่ปุ่นได้ไง
-
ชานยอลเพราะเธอล้วนๆ เธอยังจำได้ว่ากูอยากไปญี่ปุ่น เธอเลยคิดแผนนี้ และให้หัวหน้าร่วมด้วย เลยได้ไปกลับฟรี ๆ
-
Tee_ดีขนาดนี้กล้าทิ้งได้ไงวะ
-
ชานยอลอีกอย่าง กูไม่รู้ด้วยว่าเธอจะกลับมาหรือยัง
-
Tee_ไม่ลองเสี่ยงสักครั้ง จะได้ผลอะไรกลับมาล่ะวะ!
-
เขาร้องไห้จนตาบวม เพื่อนก็อดสงสารไม่ได้
-
Tee_ถ้าเกิดมึงได้ไปหาเธออีกครั้ง มึงจะทำอะไรบ้าง
-
ชานยอลขอโทษ แล้วก็ยื้อเธอให้อยู่กับกู
-
Tee_มึงคงไม่กลับไปทำนิสัยเหี้ย ๆ ใส่เธออีก
-
Tee_ใช่ไหมวะ
-
ชานยอลหึ...ไม่แล้ว
-
Tee_อืม...งั้นเดี๋ยวกูจองตั๋วให้
-
ชานยอลห้ะ?!
-
Tee_เดี๋ยวกูจองตั๋วไปญี่ปุ่นให้ แต่มึงต้องสัญญากับกูนะ ว่าจะยื้อเธอกลับมาให้ได้ และให้เธอผ่าตัดอย่างปลอดภัย ถ้าทำไม่ได้ มึงก็ไม่ต้องมาคุยกับกูอีก!
-
ชานยอลกูสัญญา! ขอบคุณมากนะมึง ขอบคุณจริง ๆ ไว้ทุกอย่างดีขึ้นกูจะหาเงินมาใช้คืนนะเว่ย
-
Tee_ไม่เป็นไร มึงรีบไปเก็บของเถอะ กูจองแปปเดียวก็ได้ที่นั่งแล้ว
-
ชานยอลขอบคุณอีกรอบนะมึง
-
สิ้นสุดคำพูด ชานยอลก็รีบวิ่งออกจากบ้านของเพื่อนไปที่รถ แล้วขับกลับบ้านของตัวเองไปทันที
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()