email-icon

เรื่องคนธรรพ์หนุ่มขี้อ่อยกับบุตรสาวพญานาครักสนุก เขาต้องพาเธอกลับบ้าน เธอต้องการเที่ยวเล่นไปเรื่อยๆ ใครจะเสร็จใครมาลุ้นกันค่ะ

30 - ปรับความเข้าใจ

ชื่อตอน : 30 - ปรับความเข้าใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 849

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.พ. 2563 11:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
30 - ปรับความเข้าใจ
แบบอักษร

คีตเทพกรรณกอดประคองอุ้มผณินวารีไปวางบนเตียงกว้าง ในแสงสลัวในห้องนอนใหญ่โตโอ่อ่า ชายหนุ่มมองหน้าหญิงสาวที่เปลือยกายงดงามในอ้อมแขน  

ดวงตาสีน้ำตาลอมทองของเขามองเธออย่างดื่มด่ำหลงใหล เขาจุมพิตแผ่วเบาบนริมฝีปากอวบอิ่มนุ่มนิ่มของเธอ แล้วค่อยเพิ่มแรงจูบบดเรียกร้องออดอ้อน มือเรียวของเขายกแขนสองข้างของเธอขึ้นเหนือหัว สองเต้าเต่งตึงอ่อนไหวแอ่นรับเขามากกว่าเดิม 

ดวงตาของคนธรรพ์จำแลงเป็นประกายเรืองรอง ริมฝีปากเขาก้มลงโลมเลียบัวงาม เธอครางโหย ผณินวารีที่ได้รับแต่รสชาติหยาบกระด้างบนเตียงจากสุกณ สะดุ้งกับสัมผัสของคีตเทพกรรณ ! เขาช่างเก่งกาจในการโหมโรมล้อหลอกให้เธอค่อยๆ สะท้านหวั่นไหว  

ริมฝีปากเกเรซุกซนของเขาที่ไปทั่วทุกแห่ง นิ้วยาวเรียวที่ไว้เล่นดนตรีไพเราะคลึงเคล้าเย้าหยอก เธอร้องแหบโหยราวกับเธอเป็นเครื่องดนตรีที่เขาเชี่ยวชาญ ตัวสั่นใจอ่อนกายเหลวหลอมไปกับเขา 

"อืมมม อาาา ซีดดด" เธอกัดฟัน แล้วไฟสวาทที่เขากระตุ้นกระพือในกายเธอก็ลุกติดขึ้น หญิงสาวกระหวัดขารัดเขาราวงูกอดเหยื่อ เริ่มโยกกินกลืนเขาบ้าง ริมฝีปากอิ่มจูบประกบเขาให้รู้ว่าเขาไม่ใช่คนมีอำนาจเหนือเธอ เธอต่างหากที่เป็นคนเลือก เป็นคนสั่ง เป็นคนยอมเขา เขาถึงมอบความสุขให้เธอได้ เธอมีสิทธิเท่ากับเขาที่จะกินกลืนเขาตามความพอใจของเธอเช่นกัน เธอไม่ได้เป็นแค่ผู้หญิงที่จะนอนเฉยๆ ให้เขาทำอะไรก็ได้ ..  

ไม่หรอก ถ้ายอมเคลิ้มหลงใหลให้ถูกกระทำฝ่ายเดียวก็คงไม่ใช่ผณินวารีแล้ว นางนาคีจำแลงจึงรุกคนธรรพ์จำแลงเอาคืน ทั้งมันเขี้ยว ทั้งรัก ทั้งเคืองชายหนุ่มผิวขาวหน้าสวยปานเทวดา 

เธอพลิกจับเขากดลงบ้างแล้วคร่อมเขาก่อนกดเขาลงเพื่อแกล้งเขา ลีลาจังหวะของเธอทั้งเร่าร้อนเผ็ดดุดันจนคีตเทพกรรณแหงนหน้า สูดปาก หน้าแดงก่ำ "อูยย วารี อาาา ซีดดดด " ผมเผ้าปรกหน้าผากของเขาปัดเป๋ยุ่งเหยิง แต่เป็นความสุขที่เขายอมแต่โดยดี 

ผณินวารีจ้องเขา ดวงตากลมๆ มีแววเกเร เธอดุเขา เสียงแหบพร่า มือเธอกดเขาไม่ให้เด้งตัวมากอดรัดเธอ เธอต้องการกดขี่ข่มเหงเขาบ้างเพื่อระบายความโมโห "อย่านะ ซีดด อย่า นอนลง !" เธอดุเขา ก่อนแหงนหน้า แอ่นหลัง อ่อนโค้งงดงาม แล้วก็ตะโกนปลดปล่อยกระตุกแรงๆ บนตัวเขา ! 

คีตเทพกรรณ ตาวาว แววตาเจ้าเล่ห์ นี่สินะ ตัวจริงของเธอ นางนาคินีแสนเผ็ดร้อนไม่ยอมให้ใครควบคุม ? เขานึกสนุกขึ้นมาในทันที เพราะหญิงสาวได้ปลุกอารมณ์เกเรในตัวของเขาเสียแล้ว.. เขาจึงจับเธอพลิกให้นอนลงแล้วก็ยิ้มสว่างไสวเจิดจ้า จับเธอจัดแจงท่าทางใหม่.. 

ผณินวารีตาโตเมื่อเห็นเขาทำท่าจะกลับหัว.. "หืม ?" เธอเลิกคิ้วเหมือนถาม 

คีตเทพกรรณยิ้มร้ายๆ ไม่พูดอะไร แต่เลียริมฝีปากสีชมพูของตัวเองเสียชุ่ม.. แล้วจมูกโด่งๆ ก็ซอกซอนไปในจุดซ่อนเร้น จุมพิตดูดดื่มตรงที่เป็นจุดอ่อนของเธอ..  

เพราะคืนนี้ เขาอยากลองดูสักยกสองยกเหมือนกันวา เธอจะสักแค่ไหน ? 

------------------- 

เปรี๊ยะ !  

"โอ๊ยยยย !" คีตเทพกรรณลืมตาขึ้นอย่างตกใจ ! เขาปวดแสบปวดร้อนเหมือนโดน... โดนไฟฟ้าช๊อต ? 

ชายหนุ่มมองไปรอบข้างแล้วก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงนอนที่ยับยุ่งเละเทะจนไม่เหลือสภาพ ผ้าปูเตียงหลุดไปไหนไม่รู้ หมอนก็หายไปแล้ว .. แต่สิ่งที่ดีที่สุดบนเตียงยังอยู่... 

ผณินวารีนอนหลับเปลือยกายข้างเขา ใบหน้าสวยเผ็ดยามหลับตา ดูอ่อนโยนน่ารักน่าเอ็นดู..  

คนธรรพ์ยิ้ม แววตาละมุนละไม มือเรียวของเขายื่นไปแตะแก้มของเธอเบาๆ ก่อนยื่นหน้าไปจุมพิตแก้มนวลของคนที่ทำเขาหมดแรงสลบคาเตียง.. 

ร้ายจริงๆ เขานึกในใจ.. 

"จะสวีทกันอีกนานมะ ?" เสียงเล็กๆ ยียวนดังขึ้นข้างเตียง ทำให้คีตเทพกรรณสะดุ้ง ! พอได้สติ เขาก็รีบมองไปรอบๆ ก็เห็นเจ้าเต่าตนุยืดคอมองเขาจากพื้นข้างเตียง หน้าตาไม่สบอารมณ์อย่างที่สุด  

คีตเทพกรรณยิ้มแหย รีบคว้ากางเกงมาใส่แล้วลงมานั่งขัดสมาธิคุยกับเจ้าตนุ เพราะไม่อยากให้มันเห็นผณินวารีเปลือยกาย เขาทำหน้าเป็นงานเป็นการ "มีอะไร ถึงมาปลุกข้า ?" 

เจ้าเต่าตนุกลอกตาบน "ข้าบอกให้เจ้าปรับความเข้าใจกับนาง ไม่ได้บอกให้ไปนอนกับนางเสียหน่อย" มันขมวดคิ้ว "แล้วอย่างนี้ นางรู้ว่าเจ้าเป็นใครแล้วนางจะยอมกลับบ้านไปหาพ่อแม่ของนางพร้อมกับเจ้าหรือ ?"  

คีตเทพกรรณอึ้ง เขาเสยผมหงุดหงิด "ข้าไม่รู้ ข้าเพียงทำตามหัวใจของข้า ข้ารักนาง ข้าอยากให้นางมีความสุข ถ้านางยังไม่พร้อมข้าก็จะไม่ดื้อดึงพานางไป ข้ารู้เท่านี้"  

เจ้าเต่าตนุหน้าบึ้ง "แต่เจ้ารับพระราชทานภารกิจมาจากองค์อินทร์แล้วนะ !" 

คนธรรพ์กอดอกมองหน้าเจ้าเต่าตัวจิ๋วที่ช๊อตไฟใส่เขาเมื่อกี้ สีหน้าเขายียวนพอกับมัน "แต่ท่านไม่ได้บอกว่าต้องทำเสร็จเมื่อไรนิ ? เอราวัณบอกข้าเองว่า อย่าใช้กำลัง เพราะจะเจ็บตัว ให้ใช้แค่วาจาหว่านล้อม มันก็ต้องใช้เวลาสิ ข้าเองก็อยากรู้ว่าอะไรคือสาเหตุที่นางไม่อยากกลับบ้าน" 

เจ้าเต่าเอาขาหน้าตบหน้าผากตัวเองอย่างเซ็ง ปาบ ! มันทำเสียงคำรามเบาๆ ในคอ "เจ้านี่มันช่าง... เฮ้อ เผือกจะอารมณ์ติสต์ เห็นใจนางนาคีจำแลงอีก ? ถามจริง ไม่อยากส่งนางให้พ่อแม่ของนาง เพราะอยากฝากสวาทไปเรื่อยๆ ชิมิ ? ข้าดูหน้าเจ้าก็รู้ ไอ้เทวดาหน้าหื่น !" 

"เขาไม่หื่นหรอกจ้ะ ตุ๊บป่อง ฉันต่างหากที่หื่น" เสียงหวานใสดังขึ้นทำให้ทั้งคนธรรพ์และเต่าวิเศษพูดได้หันขวับ ! 

ผณินวารีกลิ้งตัวมานอนคว่ำ ชะโงกดูเจ้าเต่าตนุอย่างสนใจ ดวงตากลมโตมองประเมิน "เจ้านี่ก็เป็นเต่าสวรรค์หรอกหรือ ?" เธอยิ้มน่ารักราวจงใจหว่านเสน่ห์ใส่มัน "เก่งจัง ฉันนี่มีตาหามีแววไม่ ทำไมถึงคิดว่าเป็นเต่าธรรมดาก็ไม่รู้"  

หญิงสาวเอื้อมมือไปช้อนมันขึ้นมา  

ดวงตากลมโตจ้องเจ้าเต่าที่ตาโตตกใจ กำลังทำคอย่นไม่แน่ใจว่า นางนาคีจะทำอะไรมัน ! 

ผณินวารีจ้องตาเจ้าเต่าตนุของพระอินทร์แล้วพูดเสียงเรียบๆ แต่ฟังแล้วเย็นเยือก  

"อย่าบังคับข้า ไม่อย่างนั้น ข้าจะแผลงฤทธิ์ หากเบื้องบนสวรรค์ได้ยิน ข้าไม่เคยทำร้ายใครไม่ว่ามนุษย์หรืออมนุษย์ ! สวรรค์ไม่ได้ปกป้องให้ความเป็นธรรมแก่ข้ามาก่อนตอนที่ข้าต้องการ ดังนั้น สวรรค์ก็อย่ามายุ่งกับข้าเสียให้ยาก !" 

แล้วนางนาคีเลือดเย็นก็ออกแรงบีบกระดองเจ้าเต่าเบาๆ เจ้าเต่าตนุถึงกับตาถลน ! "ยะ อย่านะ แม่นาง ยะ อย่า ข้ายอมแล้ว ขะ ข้าเป็นแค่เต่า เป็นแค่ อ่าา เต่าส่งขะ ข่าว ถวาย อี๊ อี๊ อย่านะ อย่านะ !" เพราะแรงนางนาคีจำแลงนั้นมากพอจะบีบกระดองมันที่ทำจากโลหะจนแหลกแน่นอน ! 

ผณินวารีจึงคลายมือออก แล้วก็จ้องตามัน "ถ้าอย่างนั้น จำไว้นะ ว่า ถ้าเจ้าไม่อยากให้ข้าเหวี่ยงไปกระแทกโขดหินจนแหลกเหลว เจ้าห้ามบังคับข้าหรือคีตาอีก แล้วข้าจะยอมให้เจ้าอยู่ป้วนเปี้ยนรอบๆ ตัวข้า เข้าใจไหม ? เจ้าเต่าหลอกลวง ?" ประโยคท้ายเธอพูดเสียงหวานทีเล่นทีจริง แต่เจ้าเต่าตนุรีบหดหัวจนแทบจะหลบเข้ากระดองหมด .... 

หมับ ! นิ้วมือเรียวของผณินวารีหนีบเบาๆ กันไม่ให้เจ้าเต่าหดหัวหนีได้  

"ตอบ !" 

เจ้าเต่าตนุจอมซ่าส์จึงทำได้เพียงพยักหน้า อ้าปากพะงาบๆ ตอบไป "ดะ ดะ ได้ ขะข้าเข้าใจทุกอย่างแล้ว ได้โปรดอภัยด้วย" 

ผณินวารีพอใจ เธอก้มลงจุ๊บกระดองเต่า นิ้วเรียวลูบกระดองมันเบาๆ ริมฝีปากอิ่มเอ่ยเสียงหวาน "ขอโทษนะที่เมื่อกี้เล่นแรง" แล้วเธอก็ชำเลืองมองไปยังชายหนุ่มผิวขาวที่มองทุกอย่างด้วยตาโตประหลาดใจ  

หญิงสาวยิ้มหวานจ๋อย "ใครจะอยู่กับฉันในชีวิตของฉัน ต้องจริงใจเท่านั้น" เธอตวัดสายตาคมๆ ดุๆ ให้คีตเทพกรรณแต่เสียงหวานจ๋อย 

"เข้าใจนะค้าาาา ..." 

"...ไม่งั้น ตาย ค่าาาา"  

นางนาคีจำแลงพิษสงมาก แรงกายมหาศาลบอกตรงๆ ไม่ล้อเล่น 

เทวดาจำแลงกับเต่าตนุวิเศษจึงพร้อมใจกันกลืนน้ำลาย เหงื่อตกพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย !  

---------------- 

ในคืนเดียวกันนั้นที่คาสิโนลึกลับริมชายแดนของไทยแห่งหนึ่ง  

สุกณแหงนหน้าสะใจคำรามเสียงดังในขณะที่กำลังกระแทกอัดเอวใส่สาวร่างอวบที่โก่งโค้งให้เขา  

อืม อาา เขาชอบจริงๆ สาวคนใหม่ที่ลูกน้องหามาให้ หุ่นอวบอัด ลีลาบนเตียงช่างเผ็ดร้อนไม่แพ้วารีนิตย์ คู่นอนของเขา  

ปาบๆๆๆ เขากระแทกกายอย่างสะใจ สาวที่หันหลังให้เขาทำท่าครวญครางน่าสงสารราวโดนเปิดซิง ทั้งที่ก็ผ่านมาร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำแล้ว มันทำให้สุกณยิ่งมีอารมณ์ เขาชอบการเสแสร้งมารยานิดหน่อย มันทำให้เขารู้สึกยิ่งใหญ่ สะใจที่ได้กดและดัน เพราะ วารีนิตย์ แม้จะหุ่นดีที่สุดในบรรดาคู่นอนของเขาทั้งหมด แต่หลังจากคืนดีกันหนนี้ เขารู้สึกว่า จริตมารยาเธอน้อยลง เหมือนเธอเบื่อที่จะเอาใจเขาบนเตียง  

สุกณหงุดหงิดขึ้นมาทันใด จึงอัดกระแทกจนสุดแรงแล้วก็คำรามโฮกฮาก ระบายความเสียว ! เขาดันให้สาวร่างอวบหันหน้ามาหาเจ้าโลกของเขา และในขณะที่เธอกำลังทำหน้าที่ เจ้าพ่อมาเฟียก็คว้ามือถือออกไปกดหาลูกน้อง

"เรื่องไอ้นักดนตรี เทพกรรณ ถึงไหนแล้ว ?" เสียงเขาแหบแต่เขาไม่แยแสว่าใครจะรู้ว่าเขาทำอะไรอยู่..

เสียงที่ตอบมาทำให้เขาขมวดคิ้ว หน้าบึ้ง.. สุกณคำรามโกรธ !

"เตรียมรถเดี๋ยวนี้ เดี๋ยวกูจะกลับไปดูให้เห็นกับตา ! กูจะฆ่ามันทั้งสองคน !"

ความคิดเห็น