ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอน 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.1k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.พ. 2563 22:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอน 2
แบบอักษร

อัศว์ ตามกลิ่นของเธอมาถึงที่พักอาศัยของพวก คนเมือง[1]

แบกร่างอ่อนปวกเปียกของคนเป็นเมียเข้ามาใน 'เรือน' สองชั้นหลังหนึ่ง วางร่างแม่เมียเนื้อนุ่มลงบน 'ตั่ง' เสื้อผ้าที่เธอสวมใส่เปียกแนบไปกับตัว หัวคิ้วเข้มหนาย่นเข้าหากัน รู้สึกไม่พอใจ ไฉนเมียเขาถึงได้เป็นเช่นนี้ แค่เห็นเหี้ยผีฝูงเดียวก็ถึงกับสิ้นสมปดี 

ขวัญอ่อนสิ้นดีเมียกู 

'คนเมืองน่ะมันใจเสาะเปราะบาง ร่างกายเจ็บง่ายตายเร็วนัก ถูกแดดก็ชัก ถูกฝนตกหนักๆ ก็เจ็บไข้' 

ถ้อยคำของผู้เฒ่าเล่ามาฝังอยู่ในใจ ด้วยกลัวเมียจะไข้กินตายไปเสียก่อน ร่างสูงใหญ่บึกบึนเดินไปข้างตั่งที่เธอนอน จัดการปลดเปลื้องผ้าผ่อนออกจากร่างอีกฝ่าย 

ตายห่า...เนื้อก็นุ่มขนาดนี้ จับแรงหน่อยจะเปื่อยยุ่ยติดมือออกมาด้วยไหม 

กระดูกก็แสนจะเปราะบางเสียนี่กระไร 

ร่างกายก็อ่อนแอเสียเหลือเกิน 

คุณสมบัติย่ำแย่ไม่เหมาะแก่การเป็นแม่พันธุ์ 

ข้อเสียต่างๆ นานาผุดพรายขึ้นในหัวของเขา อัศว์ฉีกผ้าที่ปิดท่อนบนดึงชิ้นล่างออก ความคิดเมื่อครู่ของชายหนุ่มก็เริ่มสับสน ความขุ่นข้องหมองใจละลายไปเมื่อเห็นผิวเนื้อขาวผ่องเป็นยองใยในร่มผ้าของอีกฝ่าย 

เห็นผ้าผืนน้อยรัดรึงเต้าทรวงอวบอิ่มเอาไว้ 

รีบฉีกทึ้งมันออกไป เดี๋ยวไข้จะกินปอดเมีย 

 แล้วทรวงอกอวบอิ่มเต็มตึงก็ดีดผึงออกมาเมื่อถูกปล่อยปลายยอดแดงก่ำชูชันเมื่อต้องอากาศเย็นชื้น รอยยิ้มระรื่นแย้มออกที่มุมปากคนมอง 

อย่างน้อยก็มีข้อดีกับเขาบ้าง 

มือหยาบใหญ่ยื่นออกไปโดยสัญชาตญาณ บีบคลำเต้าทรวงขาวสล้างไว้ในอุ้งมือ ครางในลำคอด้วยความพอใจ  

มันนุ่มหยุ่นแทบจะล้นมือ ครั้นปัดท้องนิ้วเข้ากับยอดทรวง มันก็ยิ่งหดแข็งสู้มือ 

"อื๊อ" คนที่นอนตะแคงอยู่ก็ส่งเสียงประท้วงเมื่อถูกรุกราน 

เขาคลายมือจาก นมเมีย สำรวจส่วนอื่นต่อ ไล้หลังข้อนิ้วลงยังส่วนเว้าของเอวคอดกิ่ว เรื่อยจนไปถึงแผ่นเนียนนุ่ม ก่อนจะกอบกุมสะโพกนุ่มแน่นเข้าไว้ ก่อนจะบีบคลำมันเบาๆ อบ่างพอใจ ส่วนนี้ก็ใหญ่ผายกำลังดี 

เมียก้นใหญ่เวลาออกลูกจะได้ง่ายหรือไม่จริง 

 แล้วความสนใจก็หยุดลงที่กึ่งกลางกายของเธอ... 

"จับปิ้ง?" 

จับปิ้งหน้าตาประหลาดบางใสแนบเนื้อเมื่อเปียกน้ำ แนบเนียนไปกับเนินนูนเอิบอิ่มด้วยวัยสะพรั่ง ร่างใหญ่หนายืนจังงัง ค่ก่อนย่อเข่าลงข้างตั่งเตี้ย พิศมองเนินเนื้ออย่างเผลอไผล เพียงแค่เล็บสะกิดสายเล็กๆ ที่ข้างเอวออก 

ฉึก... 

ตับปิ้งผืนกระจ้อยร่อยก็สะบั้นออกจากกัน 

พลันคนมองก็ใจหายวาบ 

เหตุใดเมียเขาถึงเกลี้ยงเกลาถึงเพียงนี้ หย่อมหญ้าที่ควรจะเจริญงอกงามหายไปไหนเสีย หรือว่าหญิงคนเมืองผู้นี้ยังไม่ถึงวัยเจริญพันธ์ุ แล้วเขาจะเอามาทำเมียได้อย่างไร 

 ชายหนุ่มคำรามต่ำในลำคอ ต้องรีบตรวจสอบให้ถ้วนถี่ ร่างใหญ่หนากำยำคุกเข่าลงบนตั่งเตี้ยในทันที จับเรียวขาขาวๆ แยกออกจากกัน กลีบเนื้ออ่อนนุ่มแย้มกลีบออก เผยเกสรแดงฉ่ำให้เห็นน่าเอ็นดู 

 ใบหน้าที่รกครึ้มด้วยหนวดเคราลดต่ำลง 

 ดอมดมกลีบละมุนของคนเป็นเมีย กลิ่นหอมหวานกำซาบเข้ามาในประสาทรับรู้  

นั่นคือกลิ่นของหญิงสาววัยเจริญพันธ์ไม่ผิดแน่  ทั้งยังหอมหวานละมุนละไมยิ่งกว่ากลิ่นหอมไหนๆ อัศว์สูดกลิ่นหอมหวานเข้าปอดด้วยความเพลิดเพลินใจ ปลายนิ้วเกลี่ยไล้ติ่งเกสรกระจิดริดเพียงเบาๆ 

"อื๊อ" 

ร่างเล็กที่นอนอยู่สยิวกาย เมื่อความซ่านเสียวแล่นลิ่วลงมายังกึ่งกลางกาย เบียดสองเข้าหากัน ทว่าชายหนุ่มตรึงสองขาของเธอเอาไว้ ยิ่งถูกปลายนิ้วของเขาเคล้นคลึง น้ำหวานยิ่งหยดย้อยออกมา กลิ่นหอมหวนยั่วยวนใจนัก จนอยากรู้ว่ารสสัมผัสของมันจะเป็นเช่นใดหนอ เขาไม่รีรอ แตะลิ้นออกมาลิ้มเลียเนื้อติ่งน้อย แล้วค่อยดูดกินหยาดน้ำหวาน 

ลิ้นสากๆ ตวัดวนลูบไล้อยู่นาน ริมฝีปากแห้งผากดูดดุนอย่างกระหาย ตระหนักได้ว่าตนไม่ได้ดื่มน้ำมาเนิ่นนานเท่าไร แล้วปลายลิ้นค่อยๆ สอดลึกเข้าไปในปากทางแคบคับ...ดูดซับเอาหยาดน้ำเพื่อดับความกระหายให้แก่ตน

"อ๊ะ..."

หญิงสาวสะดุ้ง ความซ่านสยิวที่พวยพุ่งขึ้นมาอย่างกะทันหัน กึ่งกลางกายพลันเต้นตุบๆ ตอดรัดเรียวลิ้นที่รุกรานถี่กระชั้น สติสตังและความซาบซ่านบังเกิดพร้อมๆ กัน

นั่นตัวอะไรซุกอยู่ที่กลางหว่างขาเธอ!

สองตาแดงๆ ที่ช้อนมองขึ้นมา พราวเดือนร้องออกมาด้วยความตกใจ

"อ๊าาาา!" ขาถีบผลุงออกไปโดยสัญชาตญาน

ฝ่าตีนน้อยๆ กระแทกอั๊กเข้ากับอก ร่างใหญ่หน้าพลัดตกจากตั่งเตี้ย ก่อนจะยันตัวลุกขึ้นนั่งมองคนเป็นเมีย ส่งเสียงคำรามออกมา

"ไอ้ผีดิบ...แก...แกดูดเลือดฉันเหรอ" หญิงสาวโพล่งออกมาปากคอสั่น

ดูดเลือดห่าอะไรกัน ไม่เห็นจะมีเลือดออกมาสักหยดเดียว

เมียกูท่าจะสติไม่ดี 

 

 

To be continued... 

 โอ๊ยยย...สงสารผีดิบดีมะ มาน้อยแต่จะมาบ่อยๆ นะ  >///< #พี่หื่นนะหนูไหวมั้ย 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว