ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แค่จีบก็เจ็บตัวแล้ว

ชื่อตอน : แค่จีบก็เจ็บตัวแล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.3k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 21 มี.ค. 2563 22:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แค่จีบก็เจ็บตัวแล้ว
แบบอักษร

@ ณมหาลัย H

ทำไมวันนี้มีแต่คนมองฉันนะ แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจหรอกต้องรีบแล้ว เพราะเพื่อนๆฉันโทรตามแล้วเนี้ยไม่รู้จะจิกอะไรนัก วันนี้โทรตามฉันตั้งแต่เช้าแล้วด้วยเห็นมันบอกมีเรื่องสำคัญต้องคุยกับฉัน มันจะสำคัญอะไรขนาดที่ต้องโทรตามกันสายแทบไม่เนื้ย พอฉันเดินไปถึงโต๊ะที่พวกเพื่อนนั่งกันประจำพวกมันก็ยิ่งคำถามที่ฉันไม่เข้าใจขึ้นมาทันที

“แกมีอะไรที่จะบอกพวกฉันไหมเกรซ.

“บอกอะไรเบียร์ไม่มีเดี๋ยวนะแล้วทำไมพวกแกมองฉันแบบนี้ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย”

“เอาดีๆเกรซบอกพวกฉันมาพวกฉันจริงจังนะเรื่องนี้”

“ไม่มีจริงนะโยพวกแกจะให้ฉันบอกเรื่องอะไรวะฉันไม่เข้าใจจริงนะโว๊ย”

“บอกเรื่องนี้” ไอซ์มันยิบเอาโทรศัพท์ที่เปิดเพจของทางมหาลัยมาให้ฉันดูข่าวที่แอดมินเพจเขียนถึงฉันละพี่เป็นเอก

เพจมหาลัย

สวัสดีเพื่อนๆชาวมหาลัย H วันนี้แอดมีข่าวจะแจ้งให้ทราบจร้า ว่าตอนนี้พี่เป็นเอกสุดหล่อดีกรีพี่ว๊ากสุดโหดของคณะวิศวะกรรมตอนนี้กำลังตามจีบน้องเฟชชีปี 1 ที่ตอนนี้ถือว่าสวยแซ่บอย่าบอกใคร นั้นก็คือน้องเกรซนั้นเอง เรื่องนี้แอดไม่ได้มาลงกันแบบมั่วๆนะคะ เพราะว่ามีคนถ่ายวิดีโอตอนที่พี่เป็นเอกสุดหล่อขอน้องเป็นแฟนแต่น้องปฏิเสธไปทำให้พี่เป็นเอกของเราต้องตามจีบจร้า เรามารอดูกันต่อดีกว่าว่าพี่เป็นเอกของเราจะทำให้น้องใจอ่อนยอมคบกับพี่เป็นเอกสุดหล่อของเราหรือไม่วันนี้แอดเอารูปของทั้งคู่มาฝากด้วยน๊า

“ยังไงแกจะบอกพวกฉันได้ยังว่าเรื่องมันเป็นยังไงไปชอบกันตั้งแต่เมื่อไรเกรซเล่าเดี๋ยวนี้นะ”

“เบียร์และพวกแกฟังฉันนะฉันไม่ได้คิดอะไรกับพี่เป็นเอกเลยแต่เรื่องพี่เขาของเป็นแฟนน่ะเรื่องจริงแต่ฉันไม่พร้อมมีใครเข้ามาตอนนี้พวกแกเข้าใจไหมมันเร็วไป”

“คนที่บอกว่าจะจีบแกมานั้นและ”

เป็นเอก Part

ตอนนี้ผมเห็นข่าวของผมกับน้องแล้วแหละครับมันก็เป็นไปตามแผนที่ผมว่างไว้ผมเป็นคนที่ปล่อยข่าวออกไปเองว่าผมกำลังจีบน้องอยู่เพื่อให้พวกผู้ชายที่สนใจน้องเลิกมายุ่งกับน้องสักที แต่เรื่องคลิปอันนี้ผมไม่รู้จริงครับว่าใครมันมาแอบถ่ายไว้

ตอนนี้ผมกำลังเดินไปหาน้องพร้อมกับพวกเพื่อนของผมเออผมลืมบอกเมื่อวานนี้สรุปผมกับน้องกับด้วยกันนะครับแล้วผมก็ให้ลูกน้องของผมมันมาขับรถน้องกับไปส่งให้ที่คอนโด แต่ระหว่างกับคอนโดผมก็ได้ยินเสียงแปลกๆ จ๋อกๆผมหันไปมองน้องแล้วก็หลุดขำ

“ฮ่าฮ่าฮ่า”

“นี้พี่เป็นเอกหยุดขำเดี๋ยวนี้เลยนะก็หนูหิวนี้ยังไม่ได้กินข้าวตอนเย็นเลยนะเพราะพี่นั้นแหละ”

“โอเคๆพี่ไม่ขำแล้วดูทำหน้าเข้างันกินนี้แล้วกัน” ผมแวะเข้าข้างทางเพราะร้านที่ผมจะกินก็คือก๋วยเตี๋ยวร้านประจำของพวกผมกับเพื่อนเวลากับมาจากผับตอนดึกๆ เห็นพวกผมรวยแบบนี้แต่ก็ไม่ติดหรูนะครับผมเลยอยากลองใจน้องด้วยว่าจะกินของแบบนี้ได้ไหม

พอผมจอดรถแล้วผมก็ลงเดินนำน้องไปที่ร้านเลยพอถึงร้านผมก็หาที่นั่งเลยครับไม่สนว่าน้องจะมองหรือจะสั่งอาหารเป็นไหมแต่ผิดคาดน้องนั่งลงแล้วก็ยกมือเรียกพนักงานที่จดรายการทันทีละเริ่มสั่งอาหารที่น้องต้องการ

“พี่คะเอาวุ้นเส้นต้มยำพิเศษลูกชิ้นนะคะแล้วก็เอาน้ำเปล่า1ขวดค่ะ พี่เป็นเอกเอาอะไรคะ”

“พี่เอาเส้นหมี่ต้มยำพิเศษทุกอย่างแล้วก็โค้ก1ขวดครับ” ผมไม่คิดเลยว่าจะมีผู้หญิงคนไหนที่จะยอมกินอะไรแบบนี้ใด้ยิ่งเป็นพวกของข้างทางยิ่งแล้วใหญ่แต่นี้น้องสั่งได้แบบไม่ต้องคิดอะไรเลยส่วนมากที่ผมเจอมาพวกผู้หญิงจะชอบกินแต่ของในห้างและก็ติดหรูแบบสุดๆแต่น้องไม่เลย

“นี้ค่ะวุ้นเส้นต้มยำพิเศษลูกชิ้น กับเส้นหมี่ต้มยำพิเศษทุกอย่าง แล้วก็น้ำเปล่ากับโค้กค่ะ”พนักงานเสริฟ์พูดขึ้นตอนวางถ้วยลงบนโต๊ะของผม

“ขอบคุณค่ะ อ่ะนี้ของพี่เอาไป” และตอนนี้น้องก็เริ่มปรุงเครื่องเพิ่มอีกนิดหน่อยผมเองก็ปรุงเช่นกัน และผมคิดว่าน้องคงหิวมากๆเลยก็น้องกินแบบเร็วเวอร์ไม่ถึง 15 นาทีด้วยซ้ำก๋วยเตี๋ยวในถ้วยก็หมดลงไปแล้วแต่ผมนี้ดิยังกินไม่หมด แล้วทุกคนเป็นไหมครับที่เราจะเหลือของที่เราชอบไว้กินเป็นสิ่งสุดท้ายนั้นก็คือลูกชิ้น ตอนนี้น้องมองลูกชิ้นในถ้วยผมตาไม่กระพริบเลยครับโอเคผมเข้าใจแล้วว่าน้องคงจะชอบและอยากจะกินอีกแต่ถ้าจะให้ส่งมากินก็คงจะกินไม่หมดผมเลยคีบลูกชิ้นในถ้วยให้น้องไป

“อ่ะพี่ให้ผมตักลูกชิ้นในถ้วยผมให้น้องทั้ง3ลูก”

“พี่จะให้หนูทำไมพี่กินเหอะ” น้องพยายามจะตักลูกชิ้นมาคืนผมครับแต่ผมก็บอกกับน้องว่าผมอิ่มแล้วกินไม่ไหวจริงๆน้องยิ้มแล้วก็ถามผมขึ้น

“แน่นะงันหนูกินแล้วนะ” หึหึ น้องน่ารักจริงๆครับถึงน้องจะเปลี่ยนการแต่งตัวใหม่เป็นสาวแซ่บแต่นิสัยของน้องมันคงจะเปลี่ยนไม่ได้สินะเพราะน้องเอาลูกชิ้นเข้าปากแล้วก็เคียวตุ้ยๆเลยผมก็ได้แต่ยิ้มตามน้อง เดี๋ยวนะนี้ผมหลุดยิ้มตามน้องแถมยังแอบชอบน้องในใจอีก ไม่ได้นะโว๊ยไอ้เป็นเอกมึงจะมาหลงน้องไม่ได้ ท่องไว้มึงรักนาวาไอ้เป็นเอกมึงรักได้แค่นาวาผมบอกกับตัวเองแบบนั้น

หลังจากที่ผมและเกรซทานกันเสร็จแล้วผมเรียกพนักงานมาคิดเงินเรียบร้อยแล้วตอนนี้ทั้งผมและน้องก็ขึ้นรถเตรียมกลับไปที่คอนโดแต่น้องยืบเงินมาจำนวนนึ่งแล้วยื่นให้ผม

“นี้ค่าก๋วยเตี๋ยวค่ะ”

“พี่เลี้ยงเองไถ่โทษที่ทำเราร้องไห้”

“โถ๊รู้แบบนี้หาอะไรที่แพงๆกินดีกว่าหรือไม่ก็ซื้อของแพงให้พี่จ่ายเงินเยอะๆก็เสียน้ำตาไปตั้งเยอะ ชิ”

“5555เกรซนี้ถ้าน้องอยากได้อยากได้หรืออยากกินของแพงอีก ก็เป็นแฟนกับพี่ดิ พี่เปร์น้องหมดตัวเลยน่ารักแบบนี้

“นี้ไอ้พี่บ้า ไม่ได้อยากเป็นแฟนด้วยสักหน่อย”

“ถึงพี่จะบ้าแต่ก้บ้ารักเรานั้นแหละ” น้องหน้าแดงแล้วก็ไม่ได้คุยอะไรกับผมต่อนะครับ ได้แต่นั่งมองออกไปข้างทางสังสัยจะอายผู้หญิงอะไรวะอายได้โคตรน่ารักเลย ตอนนี้ผมก็ถึงคอนโดแล้วกำลังจะขึ้นลิฟท์ไปที่ห้องของผมและน้อง

“นี้เกรซไม่คุยกับพี่เลยนะโกรธอะไรพี่หรือป่าว”

“ป่าวสักหน่อยไม่ได้โกรธ”

“แล้วทำไมไม่คุยกับพี่เลยแหละเงียบไปนานแล้วนะถ้างอนพี่ง้อ ดีกันนะครับเกรซ” พร้อมกับส่งรอยยิ้มไปให้น้อง น้องน่าแดงอีกแล้วครั้งนี้แดงกว่าตอนที่อยู่ในรถอีก 55555 แกล้งน้องนี้มันสนุกจริงๆ

“เกรซน้องไม่สบายหรือป่าวทำไมน่าแดงแดงแหละ” ผมเอามือไปแตะที่หน้าผากของน้องแต่น้องก็ไม่ยอมและถอยออกห่างจากผม

“ปะปะ........ป่าวสักหน่อยไม่ได้โกรธหนู น่ะน่ะ.......หนูแค่เขิน” ตึ้ง เสียงลิฟท์หยุดและเปิดออกผมเลยถือโอกาศนี้จับมือน้องเดินออกมามือน้องทำไมนุ่มจังวะแม่งและตอนนี้ก็ถึงทั้งหน้าห้องของผมและของน้องแล้ว

“อ่ะน้องเข้าห้องไปก่อนเลยเดี๋ยวพี่รอน้องเข้าห้องก่อนพี่ถึงจะเข้าห้องพี่”

“ทำไมพี่ต้องรอให้หนูเข้าห้องก่อนด้วยแหละ พี่ก็เข้าห้องพี่ไปไม่เห็นต้องรอหนูเลย”

“ไม่ได้หรอกพี่ต้องส่งคนสำคัญของใจพี่ก่อน อีกอย่างพี่ต้องบอกน้องก่อนเข้าห้อง ฝันดีนะครับ” นี้แหละครับผมหยอดได้หยอดจีบได้จีบอยากรู้เหมือนกันว่าจะทนไม่รักผมได้อีกนานแค่ไหน

มาที่ปัจจุบันผมเดินมาถึงโต๊ะที่น้องนั่งอยู่แล้ว

“พวกพี่ของนั่งด้วยนะครับน้องๆพอดีที่อื่นมันเต็ม”

“เติมบ้านมึงสิไอแทนนั้นก็ว่างนู่นก็ว่างอยากนั่งนี้ก็บอกดิครับ”

“พวกจะตีกันทำห่าอะไรวะลูคัสมึงดูไอเอกเป็นตัวอย่างนั่งเลยโว๊ย” ใช่แล้วครับตอนนี้ผมนั่งอยู่ข้างน้องแต่จริงแล้วที่ตรงนี้น้องเบียร์เขานั่งอยู่แต่พอเห็นผมน้องก็เลยลุกไปนั่งอีกฝั่งให้ผมได้นั่งข้างน้องผมอย่ากจะให้รางวัลน้องจริงๆ

ส่วนพวกเพื่อของผมก็ตามที่เห็นอะครับไอ้แทนนั้งข้างน้องไอซ์ ไอ้ฝุ่นนั่งข้างน้องโย ส่วนไอ้ลูคัสมันขอตัวไปหาน้องณดาที่คณะนิเทศแล้ว ตอนนี้น้องเบียร์ก็เลยนั่งอยู่ข้างน้องโย

“นี้พี่เป็นเอกไม่เห็นต้องนั่งใกล้หนูขนาดนี้เลยที่เหลือตั้งเยอะ”

“แหมๆแล้วบอกไม่คิดอะไรแต่คำที่ใช้เรียกแทนตัวแกเปลี่ยนไปนะ จากเกรซเป็นหนู ถ้าไม่ใช่คนในครอบครัวแกจะไม่แทนตัวเองว่าหนูเลยนะ.

“แกไม่รู้อะไรเบียร์ก็พี่เป็นเอกสุดหล่อของแกบังคับให้ฉันเรียกแทนตัวเองว่าหนูน่ะสิไม่งั่นจะเออชั่งมันเหอะ”ผมรู้ครับว่าทำไมน้องไม่พูดต่อก็วันนั้นหลังจากที่ผมบอกว่าถ้าน้องไม่แทนตัวเองว่าหนูทุกครั้งที่อยู่กับผม ผมจะจูบน้องนั้นแหละครับน้องถึงไม่พูดต่อ

“เกรซพี่หิวแล้วอ่ะไปหาอะไรกินกันส่วนพวกมึงจะกินอะไรก็ช่วนน้องเขาไปซื้อเองแล้วกันนะส่วนน้องเบียร์จะกินอะไรเดี๋ยวพี่ซื้อมาให้”

“เอองั่นเบียร์รบกวนด้วยนะคะเบียร์เอาข้าวหมูกระเทียมค่ะ”

“โอเคเดี๋ยวพี่ซื้อมาให้ ส่วนน้องมากับพี่” ตอนนี้ผมก็เดินจับมือน้องมาที่ร้านอาหารตามสั่งใต้ตึกคณะของพวกผมนี้แหละครับคนก็มองทั้งผมทั้งน้องแยอะมากแถมยังส่งเสียงคุยกันไปต่างๆนานา ว่าน้องอ่อยผมมั่ง ให้ท่าผมมั่งแล้วไงผมไม่สนใจว่าน้องจะโดนด่าแบบไหน ผมสนแค่ว่าผมต้องจีบน้องและทำให้น้องเป็นแฟนผมให้ได้แค่นั้น

และดูท่าน้องจะสนใจคนอื่นกว่าที่ผมคิดนะเพราน้องพยายามที่จะเอามือออกจากมือของผมแต่ผมไม่ยอมเลยหันไปบอกน้องว่าอย่าไปสนใจคำพูดพวกนั้นและไปเดินต่อจนถึงร้าน

“ป้าครับเอาข้าวหมูกระเทียมกับผัดพริกแกงหมูราดข้าวครับแล้วเกรซจะเอาอะไร”

“หนูอยากกินข้าวมันไก่อ่ะหนูไปซื้อก่อนนะ”

“เดี๋ยวเกรซเอาแบบนี้นะเกรซสั่งข้าวไว้เดี๋ยวพี่ไปเอาข้าวให้ ส่วนเกรซไปซื้อน้ำแทนได้ไหม” น้องพยักหน้าครับผมเลยบอกว่าผมขอน้ำแดง ตอนนี้น้องเดินไปสั่งข้าวไว้แล้วเดินไปซื้อน้ำต่อ

“หนูได้ข้าวแล้วลูก อ่ะนี้สองจาน100 พอดีจ๊ะ”

“นี้ครับป้า” ตอนนี้ผมเดินมาที่ร้านข้าวที่น้องสั่งไว้แต่ข้าวของน้องยังไม่ได้เหลืออีก 2 คิวผมเลยบอกกับพี่ที่ร้านว่าเดี๋ยวผมมาเอาเลยเดินกับไปที่โต๊ะก่อนแล้วขาเดินไปเอาข้าวของน้องจะได้ช่วยน้องถือน้ำกับมาด้วย

เกรซ part

เฮ้อน่าเบื่อชะมัดยากทำไมต้องมองฉันแบบนั้นด้วยนะ ก็ตลอดการเดินมาซื้อน้ำของฉันมันมีแต่สายตายที่เกลียดชังส่งมาให้ฉันตลอดเลยจนถึร้านน้ำน่ะสิ

“พี่คะเอาน้ำแดง2แก้วแล้วก็น้ำเปล่า1ขวดค่ะ”

“ได้แล้วจ๊ะนี้น้ำแดงกับน้ำเปล่าทั้งหมด60บาทจ๊ะ” ฉันรับน้ำจากพี่คนขายและฉันก็ยื่นเงินให้พี่คนขายน้ำและหันหลังกับเพื่อที่จะเดินกลับไปที่โต๊ะแต่ก็เจอกับผู้หญิง 2 คนยืนขวางทางฉันอยู่ ซึ่งหนึ่งในนั้นก็เป็นคนที่ฉันรู้จักนั้นก็คืออิงฟ้า ผู้หญิงที่มีเรื่องกับฉันที่ผับ

“ขอทางหน่อยฉันจะเดิน”

“ถ้าพวกฉันไม่หลบแกจะทำไมอีเกรซ”

“นี้ฉันขอทางดีๆนะช่วยหลบด้วยอีกอย่างฉันไม่อยากมีเรื่องวันนี้”

“แต่ฉันอยากมีเพราะแกคนเดียวเอกเลยไม่ไปหาฉันเพราะแก โบว์จับมัน วันนี้ถ้ามันเลือดมันไม่ออกไม่ต้องมาเรียกฉันว่าอิงฟ้า”

“กรี๊ดดดดดดด” แต่ก่อนที่ผู้หญิงที่ชื่อโบอะไรนั้นจะจับฉัน ฉันก็สาดน้ำแดงในแก้วใส่มันก่อนเลยทำให้ตอนนี้มันกรี๊ดอย่ากับโดนน้ำร้อยลวก และด้วยความที่ฉันยังไม่ทันตั้งตัวด้วยอิงฟ้ามันเลยจิกที่ผมของฉันแล้วก็ตบฉัน เพี้ยะ! ด้วยแรงตบของอิงฟ้าทำให้ฉันล้มน้ำแดงที่อยู่อีกแก้วเลยหกใส่ฉันเต็มๆ ยังคะมันยังไม่จบและตอนนี้อิงฟ้ามันกำลังจะเดินขึ้นมาค้อมที่ตัวของฉัน ฉันก็เลยถืบมันเข้าที่ท้องพอดี

“โอ๊ยอีกเกรซ โบว์จับมันไว้” เห็นฉันตัวคนเดียวคิดจะรุ่มฉันหรอบอกเลยฉันเรียนเทควันโดมานะย่ะและฉันก็จะไม่ยอมถูกตบเป็นนางเอกที่ไม่สู้คนด้วย

“ฉันจับมันไหวแล้วแกตบมันเลยอิงฟ้า”

“นี้ฉันบอกแก2คนไว้เลยนะว่าฉันจะยอมให้พวกแกตบฉันได้อีกแค่2ทีเท่านั้นถ้ามากกว่านั้นหน้าของพวกแกจะต้องมีรอยแยอะว่าฉันแน่นอนและเรื่องพี่เป็นเอกฉันไม่ได้บอกให้เขามาจีบฉันนี่มันไม่ใช่ความผิดฉันที่เขาไม่ไปหาแก”

“มันเป็นความผิดแกถ้าแกไม่อ่อยเอกจนเขาหลงแกเขาก็คงไปหาฉันแล้วมันป็นเพราะคนเดียว เพี้ยะเพี้ยะ ตุบโอ๊ย” ในจังหวะที่อิงฟ้ากำลังจะตบฉันครั้งที่3ฉันก็ถืบเข้าที่ท้องของมันอีกครั้งและก็เหวี่ยงโบว์ออกจากตัว แน่นอนว่าฉันจะไม่ยอมโดนตบอีกครั้งแน่

“มึงกล้าลองดีกับกูใช่ไหมได้” ตอนนี้ฉันยืนอยู่เฉยๆรอให้อิงฟ้าเดินเข้ามา

“เพี๊ยะเพี้ยะ” แต่เสียงตบนี้มันไม่ใช่ฉันที่โดนตบแต่เป็นอิงฟ้า

“กรี๊ดดดดดดด”

“ฉันบอกแกแล้วนะว่าฉันจะยอมให้ตบอีกแค่ 2ครั้งเท่านั้นถ้ายังไม่ยอมจบแค่นี้ฉันก็จะไม่หยุดแค่ตบแกแน่ๆอิงฟ้าไม่เชื่อก็ลองดู” ก็อย่างโบราณเขาว่ายิ่งพูดเหมือยยิ่งยุ เพราะตอนนี้อิงฟ้าวิ่งเข้ามาหาฉันพร้อมที่จะตบฉันเต็มที แต่ก็มีเสียงพี่เป็นเอกดังขึ้น

หยุด!!!!!!

เป็นเอก Part

ตอนนี้ผมกำลังเดินกับไปเอาข้าวให้น้องแล้วครับผู้หญิงอะไรวะชอบกินข้าวมันไก่ไม่กลัวอ้วนหรือไงวะ

“พี่ครับผมมาเอาข้าวที่น้องผู้หญิงสั่งไว้ครับ”

“เออใช่ของน้องเกรซหรืป่าวครับ”

“ใช่แล้วพี่รู้จักชื่อน้องเขาได้ไง” ผมแหละโมโหขนาดคนขายข้าวยังรู้จักชื่อน้องนี้ต้องสนิทกันขนาดไหนวะ

“คือว่าน้องเกรซเขาจะกินข้าวร้านพี่ทุกวันน่ะแล้วน้องก็ชอบคุยเล่นกับลูกพี่ด้วยพี่ก็เลยสนิทกันจนรู้ชื่อนี้ละ” อ๋อที่แท้ก็มีเมียมีลูกแล้ว แล้วนี้กูจะหึงทำไมวะไม่ๆมึงไม่ได้หึงเป็นเอกมึงแค่อยากรู้เฉยๆ

“อ๋อครับงั่นผมของตัว” แต่ระหว่างทางที่ผมจะเดินไปหาน้องที่ร้านน้ำอีกตึกเสียไอ้ลูคัสก็ดังมาแต่ไกล

“ไอ้เอกเร็วตอนนี้น้องมีเรื่องอยู่ที่ร้านขายน้ำนี่รุ่นน้องกูพึ่งโทรมาบอกกูเนี้ย”

“ห่ะ! อะไรนะน้องมีเรื่องมีเรื่องกับใครวะ”

“จะใครละถ้าไม่ใช่เด็กมึงอิงฟ้าไงไอ้เวรแล้วนี้มึงจะยืนเฉยอยู่อีกนานไหมวิ่งดิสัส” ผมวางจานข้าวน้องแล้ววิ่งไปที่ร้านน้ำทันที่พอถึงผมก็เห็นแล้วว่าที่เสื้อน้องมีน้ำแดงหกเลอะไปหมด แถมตอนนี้อิงฟ้าก็กำลังจะตบน้องด้วยผมเลยตะโกดออกไป “หยุด!!!!!” ตอนนี้อิงฟ้าหยุดชะงักแล้วครับ ผมเลยเดินเข้าไปหาน้องแล้วก็ถอดเสื้อช็อปของผมให้น้อง แล้วก็เห็นที่แก้มน้องทั้ง2ข้างมีรอยนิ้วมือเต็มไปหมดแถมยังมีเลือดออกที่เข่านิดๆด้วย

“ไม่เอาพี่เอาเสื้อของพี่คืนไป”

“ใส่เกรซ” ผมใช้เสียงเข้มบอกน้องแล้วก็ใช้สายตามองไปตามตัวของน้องจนน้องก้มลงมามองตามผม พอน้องเห็นสภาพตัวเองเลยยอมใส่ ก็ตอนนี้เสื้อน้องที่น้ำแดงที่หกใส่มันทำให้เห็นอะไรต่อมิอะไรของน้องแล้ว

“เอกคะอีเกรซนี่มันหาเรื่องฟ้าก่อนนะคะดูสิมันตบฟ้าก่อนด้วยจริงไหมโบว์”

“เธอแน่ใจหรอว่าฉันเป็นคนหาเรื่องเธอก่อนลองถามพี่ที่ร้านขายน้ำดูไหมว่าเป็นฉัน หรือเธอที่เริ่มอยากมีเรื่องกันแน่น”

“หยุด!!!!” ผมสั่งน้องอย่างหัวเสีย

“ผมไม่อยากฟังแล้วก็แยกย้ายกันไปได้แล้วอิงฟ้าเธอกับเพื่อนกลับคณะของเธอไปอย่าให้ผมต้องหมดความอนทน”

เกรซ part

ฉันตกใจนิดหน่อยที่พี่เป็นเอกขึ้นเสียงใส่ฉัน หึพี่เขาคงไม่อยากฟังความอะไรทั้งนั้นสินะ แม้แต่ความจริงว่าฉันเป็นฝ่ายที่ถูกหาเรื่องก่อน ก็อย่างว่าฉันมันก็แค่คนอื่น ไม่ใช่ผู้หญิงของเขานี่พอคิดได้แบบนั้นฉันเลยเดินออกมาทันที แต่ฉันไม่ได้เดินกับไปหาเพื่อนฉันหรอกนะ ฉันเดินกับมาที่รถแล้วก็ขับรถกับมาที่คอนโดเลย พอฉันถึงคอนโดก็โทรไปหายัยเบียร์เพื่อที่จะบอกให้มันลากิจให้ฉัน

“ฮัลโหลเบียร์วันนี้ฉันไม่เข้าเรียนนะพรุ่งนี้ก็ด้วยลาอาจารย์ให้ฉันด้วยพอดีมีธุระสำคัญกับที่บ้านน่ะแล้วก็รบกวนแกจดสรุปที่อาจารย์สอนให้ฉันด้วยนะ”

“เอ้าไปไม่บอกเลยมันสำคัญมาขนาดที่แกต้องรีบกลับเลยหรอเกรซ”

“อืมสำคัญมากอีกอย่าง 2 วันนี้พวกแกอาจจะติดต่อฉันไม่ได้นะ เพราะธุระที่ว่าคือฉันจะไปต่างประเทศน่ะยังไม่ต้องถามนะว่าประเทศไหน เพราะฉันก็ไม่รู้คุณพ่อยังไม่บอก”

“เออก็ได้แต่ต้องมีของฝากพวกฉันนะย่ะ”

“ได้ซิ” ใช่ค่ะทุกคนฉันโกหกพวกมันฉันไม่อยากไปมหาลัยทั้งที่หน้าฉันเป็นรอยแบบนี้อีกอย่างฉันก็ไม่ได้กับบ้านไปหาคุณพ่อกับคุณแม่นานแล้วด้วยไปหาสักหน่อยแล้วกัน

ตอนนี้ฉันอาบน้ำแต่งตัวแล้วก็ลงรองพื้นปิดรอยที่โดนตบสักหน่อย อิงฟ้านี้แรงเยอะจริงๆหน้าฉันเป็นรอยหมดเลยเฮ้อเอาแหละขับรถไปสนามบินดีกว่าไปมันตอนนี้นี่แหละก็บ้านที่คุณพ่อกับคุณแม่ฉันอยู่มันอยู่ที่เชียงใหม่นี้น่ะสิแต่พวกท่านไม่ใช่คนในพื้นที่โดยตรงนะ ท่านก็เป็นคนกรุงเทพนี้แหละแต่ชอบอากาศของที่นั้นก็เลยไปอยู่ถาวรซะเลย

“เออซื้อตั๋วเที๋ยวบินที่เร็วที่สุดไปเชียงใหม่ค่ะ”

“ตั๋วเที๋ยวที่เร็วที่สุดจะขึ้นบินเวลา 10 โมงตรงนะคะนี่ค่ะตั๋ว”

“ขอบคุณค่ะ”  ฉันมองนาฬิกาข้อมือมันยังพอเหลือเวลานิดหน่อยหาอะไรลองท้องก่อนแล้วกันฉันเดินเข้าไปที่ร้านกาแฟแล้วสั่งเค้กนมสดกับลาเต้มาทาน อืมอร่อยมาก พอฉันกินเสร็จก็ถึงเวลาขึ้นเครื่องพอดี

ตอนนี้ฉันถึงเชียงใหม่แล้วเร็วใช่ไหมละก็นั่งเครื่องมาเชียงใหม่มันใช้เวลาแค่ 1ชั่วโมงกว่าเองนี้เนอะฉันไม่ได้โทรบอกคุณพ่อกับคุณแม่ก่อนหลอกนะว่าจะมาหาพวกท่าน ฉันเลือกที่จะนั่งรถแดงไปตาททางที่พี่คนขับบอกว่าจะผ่านไปทาง มช. หรือมหาลัยเชียงใหม่นั้นแหละ ฉันว่าก่อนจะกับบ้านจะไปไหว้พระแก้ซวยสักหน่อย

หลักจากที่ฉันลงรถแล้วฉันก็มาต่อรถแดงอีกคัน เพื่อที่จะขึ้นไปที่ดอยสุเทพเพื่อจะขึ้นเขาไปไหว้พระต่อ แต่บอกได้คำเดียวเลยว่าทางขึ้นเขาโหดมาก ฉันนี้แทบเมารถ ก็โค้งเยอะสุดๆทำไมตอนที่มากับพี่ไคไม่เห็นเป็นแบบนี้เลยนะแล้วฉันจะไปคิดถึงเขาทำไม

เอาละถึงที่วัดสักทีแล้วฉันก็ใช้วิธีเดินขึ้นบันไดค่ะแต่ถ้าใครมากับผู้สุงอายุที่นี้ก็มีลิฟท์ให้พาท่านขึ้นเช่นกันนะคะค่าขึ้นก็แค่ 20 บาท เองเอาแหละนอกเรื่องมานานแล้วตอนนี้ฉันไหว้พระทำบุญเป็นที่เรียบร้อยแล้ว และก็ได้ถ่ายภาพวิวสวยๆของที่นี้ด้วยมันทำให้ฉันลืมเรื่องร้ายวันนี้ไปได้เยอะเลยแหละฉันมีรูปมาฝากด้วยนะ

จริงๆที่ฉันเลือกจะมาไหว้พระทำบุญก่อนเพราะว่าฉันไม่อยากเอาเรื่องไม่สบายใจเข้าบ้านเอามาทิ้งกับวิวสวยๆที่นี้ดีกว่าเอาแหละตอนนี้ฉันพร้อมจะไปหาพวกท่านแล้วขาลงจากดอยฉันเลยเลือกที่จะนั่งแท๊กซี่ยาวไปที่บ้านฉันเลย

“ลุงค่ะไปบ้านเตชะบดินทร์ค่ะ” ผ่านไป1ชั่วโมง30นาทีฉันก็ถึงบ้านของฉันแล้ว

“นี้ค่ะลุงไม่ต้องทอน” ฉันยืนแบค์500ให้คุณลุงคนขับหยังจากนั้นฉันก็เดินเข้าบ้านทันที

“คุณหนูมาได้ยังไงคะแล้วคุณท่านรู้หรือป่าว” เสียงนมแจ่มที่เดินมาดูว่าใครมาก็ถึงกับรีบเดินมากอดฉัน

“คิดถึงจังเลยค่ะนม นี้คุณพ่อกับคุณแม่อยู่ไหมคะ หรือว่าวันนี้พวกท่านเข้าบริษัท”

“เข้าบริษัทค่ะคุณหนู ประมาณ5โมงก็น่าจะกับถึงบ้านแล้วค่ะ”

“คือนมแจ่มขาหนูอยากกินข้าวฝีมือนมแจ่มจังเลยค่ะ เอาต้มจืดเต้าหู้หมูสับกับผัดผักรวมนะคะ”

“แหมๆไม่ต้องอ้อนขนาดนี้ก็ได้กินค่ะคุณหนู ไปค่ะ เข้าไปรอนมทำอาหารที่ห้องนั่งเล่นก่อน เดี๋ยวนมทำเสร็จแล้วนมจะไปเรียกนะคะ”

“ได้เลยค่ะนมเร็วๆนะคะหนูหิวมากกกกกก”

เฮ้อพอมาถึงบ้านอยู่คนเดียวสักพักก็พาให้ฉันคิดถึงคนใจร้ายที่ไม่ฟังอะไร แถมยังขึ้นเสียงใส่ฉันอีกและพอฉันคิดถึงเหตุการณ์นั้นขอบตาฉันก็ร้อนขึ้นมาทันที นี้ฉันเป็นอะไรเนี้ยจะมาน้อยใจอะไรพี่เขา เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย

“คุณหนูคะไปค่ะนมทำอาหารเสร็จแล้ว ไปทานที่ห้องอาหารนะคะนมให้เด็กจัดสำรับไหวแล้ว” นมแจ่มเดินมาตามให้ฉันไปทานข้าว

“โห๊นมน่าทานมาเลยค่ะหนูทานแล้วนะคะ” พอทานเข้าจริงฉันกับทานได้น้อยกว่าที่คิดทั้งที่กับข้าวตรงหน้าฉันมันทั้งอร่อยแล้วก็เป็นของโปรดฉันด้วย

“ไม่อร่อยหรอค่ะคุณหนูทำไมทานน้อยจัง”

“อร่อยค่ะนมสงสัยหนูจะเหนื่อยเดินทางมาเลยทานไม่ค่อยลงเท่าไร งันนมให้เด็กเก็บได้เลยนะคะหนูขอตัวขึ้นไปนอนสักหน่อยนะคะนม”

“คุณหนูขึ้นไปพักผ่อนเถอะคะสังสัยจะเหนื่อยมากก็เล่นทานไปนิเดียวเองนี่ค่ะทั้งที่มันเป็นของชอบของคุณหนู แต่คุณหนูคะมีเรื่องไม่สบายใจหรือป่าวคะ นมเห็นตั้งแต่ตอนที่นมเดินไปตามแล้ว”

“ไม่มีนี่คะนมงั้นหนูขอตัวขึ้นห้องเลยนะคะ” พอฉันขึ้นมาบนห้องนอนของฉันได้ฉันก็ถอนหายเสียงดัง เห้อ....นี้ฉันทำหน้าแบบไหนตอนนมไปตามนะฉันแสดงอาการณ์ขนาดนั้นเลยหรอตอนนี้ฉันยังไม่เปิดเครื่องมือถือของฉันเลยตั้งแต่ถึงแล้วก็คิดว่าจะปิดไปแบบนี้จนถึงวันกลับ ฉันไม่อยากโดนเพื่อนบ่นนี่เพราะยังไงเรื่องวันนี้มันก็ต้องถึงหูพวกเพื่อนฉันอยู่แล้วอีกอย่างไหนจะคลิปที่มีคนถ่ายไว้อีกฉันเชื่อว่ายังไงพวกมันต้องเห็นแน่ๆ

เอาแหละตอนนี้ฉันขอนอนพักเอาแรงก่อนจะได้ทําเซอร์ไพรส์คุณพ่อกับคุณแม่ที่ฉันมาโดยไม่ได้บอกเห็นบ่นคิดถึงกันนัก

เป็นเอก Part

ตอนนี้ผมกำลังตามหาน้องครับก็ตั้งแต่ที่ผมขึ้นเสียงใส่น้องไปน้องก็เดินออกมาเลย ส่วนผมก็กำลังสั่งให้อิงฟ้ากับคณะของเธอไปแล้วก็ไล่พวกคนที่มามุ่งดูออกไปให้หมด แต่พอผมกับมาถึงโต๊ะที่ผมคิดว่าน้องคงเดินกับมาหาเพื่อนของน้อง กับกลายเป็นว่าน้องไม่อยู่ผมเลยถามพวกเพื่อนๆของน้องว่าน้องไปไหน

ตอนแรกเพื่อนน้องก็ไปรู้หลอกครับว่าน้องอยู่ไหนแต่อยู่ก็มาสายเข้าที่มือถือของน้องเบียร์น้อยเบียร์คุยโทรสักพักก็บอกผมว่าน้องไปธุระกับที่บ้าน

“ห่ะ! ทำธุระกับที่บ้านงั้นหรอไปต่างประเทศด้วย” เชื่อก็บ้าแล้วก็น้องโดนตบไปขนาดนั้นจะไปต่างประเทศได้ไงนี้สงสัยน้องน่าจะกับไปที่คอนโดน้องแน่ๆ ผมเลยหันไปบอกเพื่อนผมว่าวันนี้ไม่เข้าเรียนแล้วก็ออกมาเลย ตอนนี้ผมถึงหน้าห้องน้องแล้วผมกดกริ๊งอยู่สักพักแต่ก็ไม่มีคนเปิด ผมเลยลงมาสอบถามพนักงานที่เคาร์เตอร์ว่าเห็นน้องออกไปข้างนอกไหม 

ผลสรุปคือน้อนออกไปข้างนอกจริงๆ ผมเลยนั่งรอน้องข้างล่างเวลาที่น้องกับมาผมจะได้คุยกับน้องเลย ผมรู้ว่าน้องโกรธที่ผมขึ้นเสียงใส่แบบนั้น แต่ผมก็แค่โมโหที่มีคนมองน้องเยอะเกินไป ยิ่งตอนนั้นเสื้อน้องเปียกแล้วมันก็เห็นข้างในด้วยมันเลยทำให้ผมขึ้นเสียงใส่น้อง ผมกะว่าจะขอโทษน้องที่โต๊ะแต่น้องไม่อยู่มันเลยเป็นเหตุผลที่ว่าผมต้องมานั่งรอน้องข้างล่างแบบนี้แทนที่จะขึ้นไปรอที่ห้อง 

แต่ว่าผมรอน้องนานแล้วนะ นานมากด้วย อีกอย่างนี้ก็มืดแล้ว ทำไมน้องยังไม่กับวะผมเลยโทรไปหาน้อง 

“หมายเลยที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้” น้องปิดเครื่องแล้วจะรู้ได้ไงวะว่าน้องอยู่ไหนเป็นอะไรหรือป่าววะดึกมากแล้วนะ และตอนนี้ผมเชื่อว่ามีคนเดียวที่ช่วยผมได้ไอ้ใต้ฝุ่น เพราะตอนนี้มันน่าจะเป็นคนเดียวที่จะหาได้ได้ว่าน้องอยู่ที่ไหน 

“ฮัลโหลไอ้ฝุ่น มึงให้คนสืบให้หน่อย ว่าตอนนี้น้องอยู่ที่ไหน กูหาน้องไม่เจอ แถมตอนนี้น้องปิดเครื่องหนีกูด้วย 

“แล้วมึงไปทำอะไรให้น้องโกรธถึงกับต้องหนี้มึงไปเชียงใหม่ละครับเพื่อน” 

“ห่ะ! อะไรนะเชียงใหม่” 

“เออกูว่าแล้วว่ามึงต้องมีปัญหา นี่ขนาดแค่จีบน้องยังโดนตบขนาดนี้ ถ้าเป็นแฟนมึงน้องไม่โดนฆ่าตายเลยหรอว่ะไอเเอกกูสงสารน้องวะ อีกอย่างนะตอนนี้เพื่อนน้องรู้เรื่องน้องโดนตบแล้วถึงขนาดโทรมาบ่นกูหูชาเลยเนี้ย” 

ใครวะกล้าโทรมาบ่นใต้ฝุ่น ผู้เป็นหัวหน้าแก๊งอินทรีขาวได้ลงคอ น้องโยหรือป่าวน๊าาาา 55555” 

“ไอ้สัสเอกต่อไปนี้มึงไม่ต้องโทรมาหาให้กูช่วยอะไรเลยนะไอ้เวร” 

“เออกูไม่แกล้งมึงและ ว่าแต่น้องโยนี้จริงจังป่ะวะ กูก่ะว่าจะจีบสักหน่อย มึงดันจีบก่อนกูซะอีก” 

“ไอ้เชี้ยเอกมึงจะเอาแบบนี้ใช่ไหม

“ใจเย็นเพื่อนหวงจริงคนนี้ กูไม่แกล้งแล้ว เออแล้วน้องเกรซไปเชียงใหม่ตอนไหนวะ กูว่ากูกับมาเร็วแล้วนะแต่ไม่ทันน้องวะกูคิดว่าน้องออกไปหาอะไรกินซะอีก” 

“น้องขึ้นเครื่องตอน10โมง มึงนี่นะทำน้องเขาโดนตบยังจะไปขึ้นเสียงใส่เขาอีก กูดูกล้องวงจรปิดของมหาลัยน้องโดนตบไปหลายที่เลยนะโว๊ย แถมยังเดินร้องไห้ไปขึ้นรถด้วย” 

“น้องร้องไห้หรอวะนี้กูผิดขนาดนั้นเลย” 

“มึงคิดตามกูนะไอ้เอก ถ้ามีคนมาบอกชอบมึง รักมึง แต่พอมีเรื่องเขากับไม่ฟังเหตุผลของมึงเลย แถมยังขึ้นเสียงใส่มึง ไม่สนใจว่ามึงจะรู้สึกยังไง เป็นมึง มึงจะเสียงใจหรือป่าวแหละไอ้ห่าแค่นี้คิดไม่ได้เออวะก็จริงของไอ้ใต้ฝุ่นมัน โอ๊ยแล้วจะให้ผมทำไงอ่ะ จะขอโทษน้องก็ปิดเครื่องแถมหนีผมกับบ้านที่เชียงใหม่อีก ต้องให้ผมตามน้องไปเลยไหม แต่ผมก็ทำไม่ได้ไงพรุ่งนี้ดันมีสอบอีกไม่รู้ว่าพึ่งจะเปิดเทอมอาจารย์จะรีบสอบทำไมโอ๊ย 

 

 

 

 

ตัดจบแบบนี้อีกแล้วแต่รอบนี้มันยาวมากเลยนะเพราะอีก3วันถึงจะลงตอนใหม่ยังจะมีคนรออ่านไหมน๊าา 

อีพี่ทำน้องงอลจร้าน้องเลยหนีไปพักใจที่บ้านสะเลยเป็นไงละสมน้ำหน้า 

พูดเลยนางเอกเรื่องนี้สู้คนนะดีมาดีกับตบมาก็ตบกับไม่โกงนะจ๊ะ 

ความคิดเห็น