หมับ!?

ออสตินอุ้มร่างบางเดินไปที่เตียง มันทำให้ชายที่ถูกอุ้มในท่าเจ้าหญิงนั้นใจเต้นแรงตุบๆ

พรึบ! ออสตินทิ้งตัวลงเตียงทั้งที่ยังอุ้มจิณอยู่ ทำให้ตัวออสตินนอนทับร่างของจิน

จิณผลักตัวออสตินให้ลงไปนอนที่เตียงดีๆ

..

...

จิณเอาผ้าเช็ดหน้าชุบน้ำบิดหมาดๆไปเช็ดหน้า เช็ดคอและตามๆตัวให้ออสติน ตอนนี้ชายตัวโตหลับสนิทแล้ว พอเช็ดเสร็จจิณก็เอาผ้าเช็ดหน้าไปตากก่อนจะออกไปเก็บของที่กินทิ้งไว้ ก่อนจะปิดไฟแล้วกลับเข้ามานอน จิณทิ้งตัวลงนอนข้างๆชายตัวโต เตียงที่เล็กทำให้ทั้งสองคนนอนตัวชิดกัน แต่ไม่ถึงขั้นอึดอัด

จิณนอนหันตัวไปทางออสติส เขานอนจ้องคนที่หลับอยู่ ก่อนจะเอามือไปจับใบหน้าหล่อคมนั้น ยิ่งจ้องมองมันเหมือนยิ่งตกมนต์สะกด....

หมับ!?

จู่ๆชายที่หลับก็ลืมตาตื่น เขาเอามือไปจับมือของจิณที่จับแก้มเขาอยู่ ก่อนจะโน้มตัวเขามาจูบจิณอย่างรวดเร็ว

ออสตินเริ่มขยับตัวขึ้นคร่อมร่างบาง เขาฝังจมูกลงที่ซอกคอของจิณอย่างโหยหา สัญชาตญาณเสือของออสตินไม่เคยเปลี่ยน แต่ที่เปลี่ยนคือเขากำลังรู้สึกกับผู้ชาย....ทั้งๆที่เขาไม่เคยมากก่อน

ชายตัวโตเริ่มใช้มือไม้ตัวเองลูบไปตามตัวของจิณ จนมันไปจบลงที่ยอดดอกสีชมพูภายใต้ร่มเสื้อ จิณผวาเฮือกพยายามห้ามด้วยแรงที่มีแต่ออสตินไม่ได้รับฟังเขาเลย แต่ถึงอย่างนั้นจิณก็รู้สึกว่าตังเองห้ามออสตินไม่มากพอ ลึกๆในใจของจิณมันกำลังอ่อนไหวให้ออสติน

ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ทำออสตินหูดับ เขาไม่ฟังคำห้าม ถอดกางเกงของจิณออกเพียงมือเดี๋ยว จิณร้องขึ้นด้วยความตกใจ ใจหนึ่งเขาไม่อยากยอม แต่อักใจมันกลับสั่งให้เขาจำยอม ทุกครั้งพี่ได้ยินเสียง สบตา มันทำให้จิณร่างกายอ่อนลงเป็นทุกที อย่างเช่นตอนนี้ ออสตินก้มลงไปจูบจิณอีกครั้ง ครั้งนี้จิณรับจูบมาด้วยความเต็มใจ

นิ้วเรียวยาวสอดเข้าไปที่ช่องทางด้านหลังของจิณอย่างช้าๆ ชายร่างบางร้องขึ้นด้วยความรู้สึกแปลกๆที่เขาได้เจอ จิณรู้สึกร้อนไปทั่วร่าง ความเป็นชายของเขาค่อยๆตื่นขึ้น ออสตินไม่รอช้าใช่มืออีกข้างรีดเค้นน้ำในตัวจิณออกมา

ออสติสดันตัวขึ้นจับสองขาของจิณแยกออกก่อนที่จะเอาตัวเองไปแทรกกลาง เขางัดความเป็นชายของตัวเองออกมา จิณตาโตเมื่อเห็นสิ่งนั้น เขาเริ่มน้ำตาคลอเพราะกลัว ออสตินไม่ได้รีบร้อนเขาก้มลงไปจูบที่หน้าผากจิณเพื่อปลอบ

ต่อให้กลัวยังไงจิณก็เลือกที่จะเชื่อใจชายตรงหน้า เขาไม่เคยยอมใครเท่านี้มาก่อนเลยจริงๆ ไม่น่าเชื่อว่าออสตินจะมีผลต่อความรู้สึกของเขามากขนาดนี้

ออสตินเริ่มขยับอย่างช้าๆเพื่อหาจังหวะ เขาไม่ได้รีบร้อนเหมือนอารมณ์ของเขาตอนนี้เพราะกลัวคนใต้ร่างเจ็บ ขนาดของออสตินมันช่างไม่เข้ากับตัวจิณเอาซะเลย

ออสตินยกยิ้มอย่างพอใจก่อนจะก้มลงไปประกบริมฝีปากสีอมชมพูนั้นอีกครั้ง แต่เขาก็ไม่ได้ลดละช่วงล่าง เขาขยับเบาๆแต่ก็เน้นจุดกระสั่นของจิณได้ดี ออสตินเริ่มลงแรงขึ้นนิดหน่อยเมื่อรู้สึกว่าใกล้ถึงจุดหมายปลายทาง เขาจับความเป็นชายขับให้จิณเพื่อที่จะได้ปลดปล่อยพร้อมๆกัน

ปั้บ ปั้บ ปั้บ

ครั้งแรกทำไมมันถึงหนักหน่วงขนาดนี้