ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ

ชื่อตอน : High School DxD VIII

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ส.ค. 2563 14:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
High School DxD VIII
แบบอักษร

-ภายในโบสถ์เก่าร้าง

 

''สวัสดีคุณผู้ศัทธาในพระเจ้า"

 

ชิ่ง!

 

"โอะ นี่ๆอย่ารุนแรงนักสิถึงผมจะเริ่มชินกับแบบนี้แล้วก็เถอะ"

 

"แกเป็นใคร"

 

"ผมแค่มาทักทายเฉยๆน่ะสวัสดีครับ ผมทาคุยะ อายาโตะ ยินดีที่ได้รู้จัก คุณเซโนเวียแล้วก็คุณเอรินะ แต่ก่อนอื่นช่วยเอาดาบนั้นลงหน่อยได้ไหมน่ะ"

 

อายาโตะที่หลบดาบของเซโนเวียได้แบบสบายๆเอ่ยทักทายคนจากโบถส์ทั้งสองคน เซโนเวียจึงพูดตอบโต้กลับไปบ้าง

 

"นายเข้ามาในโบสถ์ได้แสดงว่าไม่ใช่ปีศาจแต่ก็ไม่มีหลักฐานอะไรที่นายจะไม่เป็นศัตรูของพวกเรา"

 

"นั้นสินะ อืม....งั้นไว้เจอกันครั้งหน้าก็แล้วกันแล้วก็ผมให้เจ้านี่กำลังลำบากกันอยู่นี่นา"

 

อายาโตะโยนกระเป๋าใบนึงให้เซโนเวียแล้วหายตัวไปจากสายตาทั้งสองคนทันที

 

"เป็นคนที่ประหลาดจริงๆ"

 

"นี่ๆนั้นอะไรหรอ"

 

เอรินะที่เงียบมาตลอดถามเซโนเวียว่ากระเป๋าที่คนตะกี้นี่โยนให้คืออะไร

 

"ดูเหมือนจะเป็นเงินน่ะหมอนั้นรู้กระทั้งว่าพวกเราอยู่ในสภาพไหนด้วยหรอเนี่ย"

 

"หะๆ สุดยอดไปเลยนะเนี่ย"

 

-ภายในห้องของอิซเซซึ่งเป็นห้องชมรมชั่วคราว

 

ทุกคนในชมรมกำลังนั่งดูภาพอิซเซตอนเด็กที่แม่ของ อิซเซเอามาให้ดู

 

"หน้าอายชะมัด"

 

"ไม่เห็นเป็นอะไรนี่น่าออกจะดีออกที่นายมีรูปภาพครอบครัวเก่าๆให้ดูแบบนี้น่ะเนาะโคเนโกะจัง"

 

"อืม..."

 

อายาโตะพูดปลอบใจอิซเซโดยมีโคเนโกะจังนอนหนุนตักอยู่เหมือนลูกแมวหวงของเลย

 

"ขี้โกงนี่คะฉันก็อยากนอนแบบนั้นบ้างนะ"

 

อาเชียพยายามดึงตัวโคเนะโกะออกแต่ก็ไม่สำเร็จ

 

"นี่แกจะเนื้อหอมไปไหนหะทั้งอาเชียจังแล้วก็โคเนโกะจัง หือ~หมดแล้วความฝันของฉันที่จะได้เป็นราชาฮาเร็ม"

 

"ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่ขนาดนั้นหรอกน่า"

 

 

อายาโตะกับอิซเซคุยเล่นกันไปแล้วปล่อยให้สาวๆดูรูปกันอยู่คิบะที่มองรูปในอัลบั้มรูปอยู่ ก็เปลี่ยนสีหน้าอายาโตะที่สังเกตุเห็นเลยทักออกไป

 

"ว่าไงคิบะคุง นึกอะไรออกงั้นหรอ"

 

"อายาโตะฉันสงสัยตังแต่ตอนนั้นแล้วที่บอกว่าสิ่งที่ฉันต้องการมาที่เมืองนี้แล้วมันหมายความว่ายังไง"

 

อายาโตะยิ้มเล็กน้อยมองไปรอบๆเหล่าสาวๆกำลังสนใจดูอัลบั้มกันอยู่อายาโตะจึงพูดออกมาเบาๆให้คิบะมองปากเอา

 

'เอ็ก-คา-ลิ-เบอร์'

 

คิบะเบิกตากว้างทำท่าจะเข้าไปกะชากคอเสื้ออายาโตะแต่ก็โดนขัดไว้ก่อน

 

"งั้นผมไปก่อนนะโคเนโกะจังอาเชียจังไว้เจอกันนะ"

 

อายาโตะยกหัวโคเนโกะออกจากนั้นก็หายไปทันทีไม่ปล่อยโอกาสให้คืบะได้ถามอะไรต่อ

 

"ด เดี๋ยว.."

 

"เป็นอะไรไปหรอยูโตะทำหน้าเครียดเชียว"

 

"ไม่มีอะไรหรอกครับประธานงั้นผมขอตัวก่อนนะครับ"

 

คิบะปฎิเสธคำพูดของริอัสแล้วเดินออกจากห้องไปด้วยสีหน้าไม่ค่อยดีนัก

 

 

-สองวันต่อมาในห้องชมรมตึกเรียนเก่าที่ทำการปรับปรุงเสร็จเรียบร้อยแล้ว

 

 

"ขอบคุณที่ให้ร่วมเจรจา ฉันเซโนเวีย"

 

"ส่วนฉันชิโด เอรินะ อ๊ะแล้วก็ขอบคุณมากนะอายาโตะคุงสำหรับเงินบริจาคน่ะถ้าไม่ได้พวกเราคงแย่.."

 

สองสาวนักบวชแนะนำตัวกับริอัสที่นั่งอยู่ตรงหน้าแล้วหันไปทักทายกับอายาโตะที่ยืนมองอยู่

 

"ไม่คิดว่าทางโบสถ์จะเข้ามาขอเจรจากับปีศาจเลยนะหมายคงามว่ายังไงกันแน่"

 

เอรินะได้ยินคำพูดนั้นจึงอาสาเป็นคนอธิบายสถานะการณ์

 

"ดาบศักสิทธ์เอ็กคาริเบอร์ถ้านับของพวกเราแล้วมีอยู่สามเล่มหายสาปสูญหนึ่งเล่มส่วนอีกสามเล่มที่เหลือถูกพวกเทวดาตกสวรรค์ขโมยไปน่ะ"

 

"ขโมยไป หรือว่าทางโบสถ์จะคิดว่าพวกเราให้ความร่วมมือกับเทวดาตกสวรรค์นั้นงั้นหรอ"

 

"ประทานปรี๊ดแตกแล้ว"

 

ริอัสกล่าวด้วยเสียงเข้มอิซเซที่ยู่ด้านหลังพึมพัมออกมา

 

"ก็ถ้าจะว่าแบบนั้นก็ใช่"

 

"เออผมขอพูดอะไรหน่อยได้ไหมครับ"

 

อายาโตะที่ฟังมานานจนเริ่มเบื่อ ยกมือเพื่อขัดทั้งสองฝ่าย

 

"มีอะไรหรออายาโตะทางนี้กำลังคุยเรื่องสำคัญอยู่นะ"

 

"อย่าทำหน้า น่ากลัวแบบนั้นสิครับประธานแล้วก็คุณเอรินะตัวการนั้นไม่ใช่พวกปีศาจหรอกนะครับ"

 

"หมายความว่ายังไง"

 

เซโนเวียหันมาถามอายาโตะ

 

"คนที่ขโมยไปคือหมอนั้นไง ชื่อไรหว่าไอ้บาทหลวงนอกรีดนั้นอ้อ! รู้สึกจะชื่อฟรีดมั้งเป็นตัวการน่ะใช่ไหมคิบะ"

 

อายาโตะพูดเสร็จก็หันไปทางคิบะที่มาแอบฟังอยู่ตรงหน้าประตู อายาโตะเลยไปเทเลพอตมาให้อยู่กลางห้องซะเลย

 

"ตั้งแต่เมื่อไหร่.."

 

คิบะผงะไปครู่นึงแล้วหันไปถามอายาโตะ

 

"นายรู้ได้ยังไง"

 

"เรื่องที่ผมรู้ได้ยังไงเรื่องนั้นช่างเถอะต่อจากนี้ก็จัดการกันเองละกันพอดีผมมีธุระนิดหน่อยน่ะไว้เจอกัน"

 

อายาโตะบอกปัดปัญหาแล้วก็ออกจากห้องไป

 

 

-ปราสาทจอมมารภายในสวน

 

"อะมาแล้วหรออายาโตะคุง"

 

"สวัสดีครับวันนี้ก็รบกวนด้วยนะครับ"

 

อายาโตะหลังจากช่วงที่มาหาจอมมารครั้งแรกอายาโตะก็มาหาบ่อยๆเพราะอยากให้ช่วยสอนการใช้เวทย์ม

 

เพราะส่วนใหญ่จะใช้เวทย์ไฟรวมไปที่โยรุกะแล้วโจมตีใส่จอมมารในช่วงที่ทั้งสองคนกำลังสู้กันหรือฝึกเวทย์กันอยู่จอมมารเซอแซคก็จะหาเรื่องมาคุยหรือถามอายาโตะบ้าง

 

"นี่อายาโตะคุงทำไมใช้แต่ไฟล่ะ"

 

"ผมแค่อยากจะฝึกพลังของผมแต่ละอย่างให้ชำนาญนะครับถ้าเก่งเมื่อไหร่ก็ว่าจะปรับเปลี่ยน"

 

"อย่างนี้นี่เองเห็นว่าช่วงนี้ที่โลกมนุษย์มีเรื่องเกิดขึ้นนิ"

 

"เห้อ~ ข่าวเร็วจังเลยนะครับ"

 

อายาโตะหยุดใช้เวทย์มนแล้วเก็บโยรุกะเพราะสู้มาตั้งนานแล้วอีกฝ่ายไม่มีทีถ้าเหนื่อยเลยซัดนิดมีแค่ตัวเองที่เหนื่อยหอบอยู่คนเดียว อายาโตะเดินไปนั่งพักอยู่ใต้ต้นไม้

 

 

"ครับ อย่างที่รู้นั้นแหละที่นั้นเกิดเรื่องอยู่"

 

เซอแซคเดินเข้ามาใกล้แล้วนั่งลงข้างๆโดยมีเมดที่มาตอนไหนไม่รู้กำลังชงชาให้อยู่

 

"หืม ดูเหมือนเธอจะรู้เรื่องทั้งหมดสินะ"

 

"ช่วยไม่ได้สินะครับตอบแทนที่ช่วยฝึกผมมาได้ซักพักแล้วจะเล่าให้ฟังก็แล้วกัน"

 

อายาโตะเริ่มเล่าถึงเรื่องที่จะเกิดขึ้นทั้งเรื่องที่จะสร้างเอ็กคาริเบอร์และเรื่องที่โคคาบิเอลที่กำลังจะก่อสงครามโดยใช้โรงเรียนคุโอเป็นศูญย์กลาง เซอแซคที่ได้ฟังก็ทำหน้าเคลียดทันทีที่น้องสาวของตนกำลังอยู่ในอันตราย

 

"แบบนี้ก็แย่น่ะสิ ถ้าเทวดาตกสวรรค์ระดับโคคาบิเอลลงมือพวกริอัสคงไม่ไหวแน่"

 

"ไม่ต้องห่วงหรอกครับ เรื่องของทางนั้นเดี๋ยวคุณอาซาเซลคงจัดการเอง"

 

"นี่เธอรู้จักกับอาซาเซลด้วยหรอ"

 

"แหม่บังเอิญน่ะครับพอดีในช่วงที่กำลังหาข้อมูลอยู่ดันไปเจอเข้าเขาก็เลยชวนไปนั่งดื่มถึงผมจะดื่มไม่ได้ก็เถอะนะ"

 

"เธอนี่สุดยอดไปเลยนะ รู้จักทั้งจอมมารอย่างผมกับอาซาเซลที่เป็นหัวหน้าของเทวดาตกสรรคแบบนี้เนี่ย"

 

"หะๆ อ้อแล้วก็อีกอย่างเตรียมหัวข้อที่จะไปประชุมเสร็จหรือยังครับคุณจอมมารสามารเอาเรื่องของเจ้าโคคาบิเอลเป็นข้ออ้างประชุมสามเผ่าพันธุ์ได้เลยนะครับ"

 

"รู้กระทั่งเรื่องแบบนี้เลยหรอเนี่ย คงประมาทเธอไม่ได้แล้วสินะ"

 

"งั้นหลังจากนี้ผมจะขออยู่ที่นี่ซักพักจนกว่าเรื่องของฝั่งนู้นจะจบได้ไหมครับ"

 

"หืม ทำไมล่ะถ้าเธออยู่ที่นั้นเรื่องที่เธอเล่ามาก็รับมือได้สบายๆเลยไม่ใช่หรอ"

 

"ผมไม่อยากเข้าไปยุ่งน่ะ สิ่งที่ผมสนใจตอนนี้ก็มีแค่การฝึกฝนการควบคุมพลังของผมให้ได้เท่านั้นครับ"

 

อายาโตะมองไปที่มือของตนแล้วกำหมัดแน่น หลังจากพูดคุยกันจบเซอแซคก็ต้องกลับไปทำงานของตนต่ออายาโตะที่ไม่มีอะไรทำก็ออกเที่ยวเล่นบ้างไปท้าประลองกับคนเก่งๆบ้างจนได้ฉายานักล่าปีศาจไปซะงั้น

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว