หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ถึง‘เล่ห์ร้าย’ในวงการมายาจะฉุดให้ชีวิตเธอถึงคราวตกอับ แต่ด้วย ‘เล่ห์รัก’ ของเขากลับมอบชีวิตใหม่ให้แก่เธอ

ตอนที่ 12 เหตุจากภาพ

ชื่อตอน : ตอนที่ 12 เหตุจากภาพ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 862

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ก.พ. 2563 15:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 12 เหตุจากภาพ
แบบอักษร

 

หลังจากอันซิงกับเฉิงเฉิงได้รู้จักสนิทสนมกันแล้ว ทั้งสองก็มักจะออกไปทานข้าวด้วยกัน อย่างวันนี้อันซิงเสร็จงานแต่เช้าแล้ว พอรู้ว่าเฉิงเฉิงอยู่ละแวกใกล้เคียงก็รีบโทรศัพท์ไปหาเขา 

“เฉิงเฉิง ฉันเพิ่งเห็นรูปฉากหลังที่คุณถ่ายลงเวยปั๋ว พอดีฉันก็อยู่แถวนี้ ตอนเย็นทานข้าวด้วยกันไหมคะ” น้ำเสียงสดชื่นรื่นเริงของอันซิงทำให้เฉิงเฉิงพลอยสบายใจไปด้วย 

เฉิงเฉิงเห็นว่างานของเขาใกล้เสร็จแล้วจึงผงกศีรษะ พูดเสียงนุ่มนวลว่า “ได้สิ อย่างนั้นพวกเราไปร้านเนื้อย่างที่ถนนสายตะวันตกกันเถอะ” 

“ดีค่ะ” แม้ว่าอันซิงไม่สามารถทานอาหารที่มีไขมันสูงอย่างเนื้อย่างได้เพราะต้องรักษารูปร่าง แต่เพื่อคนที่ชอบแล้ว อันซิงกลับรู้สึกว่าไม่เป็นไร อย่างมากคืนนี้กลับไปออกกำลังกายชุดใหญ่ก็ได้แล้ว 

เมื่อได้เวลาที่ทั้งสองน่าจะถึงที่หมายก็เป็นเวลาทุ่มกว่าแล้ว อันซิงนั่งรอเฉิงเฉิงอยู่ในห้องทานอาหาร แต่ได้ยินเสียงพูดที่หน้าห้อง เสียงนี้เหมือนเสียงของเฉิงเฉิงมาก 

“ผมอยากไปเยี่ยมหลินหว่านสักหน่อย พรุ่งนี้ไม่มีงาน ผมขับรถไปเองก็แล้วกัน” 

อันซิงที่อยู่ในห้องได้ยินชัดถนัดหู พอได้ยินชื่อของหลินหว่าน เธอก็มั่นใจว่าเป็นเสียงของเฉิงเฉิง นอกจากนี้ฟังดูแล้ว เฉิงเฉิงดูเหมือนจะไม่ให้ผู้ช่วยตามไปด้วย 

ชั่ววูบนั้นเพลิงโทสะของอันซิงพุ่งปรี๊ด ทำไมไปที่ไหนก็สลัดหลินหว่านไปไม่พ้นสักที นี่มันเหลือจะทนแล้วนะ! 

หน้าอันซิงงอง้ำ พอเห็นเฉิงเฉิงเข้าห้องมาเธอก็เปลี่ยนเป็นยิ้มเจื่อน 

“ขอโทษทีครับ พอดีระหว่างทางมีแฟนคลับจำผมได้เลยเสียเวลาหน่อย คุณเลยต้องรอนานเชียว” เฉิงเฉิงเข้าประตูมาก็เอ่ยปากขอโทษอันซิงก่อน เขาทันได้เห็นสีหน้างอง้ำของเธอเข้า ยังเข้าใจว่าเธอโกรธเพราะรอเขานานเกินไปเสียอีก 

อันซิงยังสะกดอารมณ์ได้ไม่ดีนัก แต่เธอต้องการให้ค่อยเป็นค่อยไป ดูว่าเฉิงเฉิงกับหลินหว่านมีความสัมพันธ์อะไรกันแน่ 

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันก็เพิ่งมาถึงเหมือนกัน” อันซิงยิ้มเล็กน้อย แต่ดูยังฝืดฝืนอยู่บ้าง 

เฉิงเฉิงก็ไม่ถามต่ออีก ทั้งสองพากันสั่งอาหาร 

พออาหารทยอยขึ้นโต๊ะ อันซิงนิ่งไปชั่วครู่แล้วเอ่ยปากว่า “เฉิงเฉิง คือว่า พักนี้หลินหว่านเป็นอย่างไรบ้างคุณทราบไหมคะ หลังจากวันที่เธอรับบาดเจ็บ ฉันก็มัวแต่ยุ่งอยู่จึงไม่ได้ติดต่อกันน่ะ” 

เฉิงเฉิงเห็นท่าทางอันซิงไต่ถามอย่างจริงใจก็เอ่ยปากว่า “ผมก็ไม่ได้ติดต่อเหมือนกัน ไม่มีโอกาสไปเยี่ยมเธอที่โรงพยาบาลเลย ก็เลยคิดว่าพรุ่งนี้จะไปเยี่ยมเธอสักหน่อย” 

อันซิงฟังแล้วเพลิงโทสะก็กลับมาอีก แต่เธอสะกดกลั้นไว้แล้วถามว่า “ดูเหมือนคุณจะสนใจเธอมากเลยนะคะ” 

เฉิงเฉิงพูดยิ้มๆ “ไม่นี่ครับ ก็แค่...ชื่นชมเธอน่ะ” 

คำพูดนี้ทำให้อันซิงเหมือนตกอยู่ท่ามกลางกองเพลิง เธอไม่รู้ว่านังเด็กหลินหว่านนี่มีมารยาอะไรมัดใจคนได้ ถึงทำให้คนรอบข้างดีกับเธอได้ขนาดนี้ ตอนนี้เฉิงเฉิงยังบอกว่าเขาชื่นชมเธอ ทำให้อันซิงกินอะไรไม่ลงแล้ว 

เฉิงเฉิงเข้าใจว่าอันซิงไม่สบายจึงไม่อยากอาหาร เขาทานไปไม่กี่คำก็ส่งอันซิงกลับบ้าน 

อันซิงกลับถึงบ้านก็หยิบโทรศัพท์โทรหาอี้อวิ๋นฉัง กระชากเสียงว่า “รีบมาบ้านฉันเดี๋ยวนี้! ” 

อี้อวิ๋นฉังกำลังมาส์กหน้าอยู่ที่บ้าน พอได้ยินน้ำเสียงร้อนรนของอันซิงก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่งหน้าเล็กน้อย แล้วรีบบึ่งมาบ้านตระกูลอัน 

พอเข้าประตูมาก็เห็นอันซิงกำลังดื่มไวน์ด้วยสีหน้าบูดบึ้งสุดๆ  

“มีอะไรหรือคะ คุณหนูใหญ่อัน ไปทานข้าวกับเฉิงเฉิงไม่ใช่หรือคะ” อี้อวิ๋นฉังโยนกระเป๋าถือลงบนโซฟาแล้วนั่งลงตรงหน้าอันซิง 

อันซิงเงยหน้าขึ้น ถามเธอเสียงเย็น “หลินหว่านกับเฉิงเฉิงมีความสัมพันธ์อะไรกันหรือเปล่า” 

อี้อวิ๋นฉังคิดแล้วหยิบมือถือออกมา พลิกหาอัลบั้มรูป 

“นี่ ฉันถามเธออยู่นะ” อันซิงเห็นอี้อวิ๋นฉังไม่สนเธอ กลับเอาแต่ดูมือถือ จึงเรียกขึ้นอย่างรำคาญ 

อี้อวิ๋นฉังพลิกหาอยู่ครู่หนึ่งก็พบภาพถ่ายใบหนึ่ง เธอยื่นมือถือให้อันซิง “นี่ไงล่ะ เธอดูสิ นี่เป็นภาพที่พวกเขาสองคนซ้อมเต้นกันก่อนหน้านี้” 

อันซิงมองดูท่าทางของเฉิงเฉิงกับหลินหว่านในภาพที่แสนจะอบอุ่นอ่อนโยน ถ้าหากอี้อวิ๋นฉังไม่บอกว่าพวกเขากำลังซ้อมเต้น จะไม่เข้าใจผิดก็คงยาก 

เธอมองดูอยู่ครู่หนึ่งก็คิดแผนการบางอย่างขึ้นมาได้ 

อันซิงใช้วีแชต[1]ของอี้อวิ๋นฉังส่งภาพถ่ายมาที่วีแชตของเธอ จากนั้นโยนมือถือคืนให้อี้อวิ๋นฉัง อี้อวิ๋นฉังพูดอย่างไม่เข้าใจ “เธอเอารูปไปทำไมน่ะ” 

อันซิงหัวเราะเสียงเย็น “เธอไม่ต้องยุ่ง” 

อี้อวิ๋นฉังมองดูรอยยิ้มเย็นของอันซิง ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรอีก เห็นว่าเธอไม่เป็นไรแล้วก็จากมา 

อันซิงใช้บัญชีหลุมของเธอในเวยปั๋ว[2] ส่งภาพถ่ายให้กับสมาชิกที่ใช้บัญชีธุรกิจ[3]  แห่งหนึ่งซึ่งมีหน้าที่สาดโคลนหลินหว่านโดยเฉพาะ ทั้งให้ชื่อบัญชีเหล่านี้ตีไข่ใส่สีอย่างเต็มที่ โดยโอนเงินเข้าบัญชีเล็กของเจ้าของบัญชีธุรกิจดังกล่าวด้วย 

อันซิงยิ้มเยาะ รอคอยกระแสข่าววันพรุ่งนี้ หลินหว่าน ครั้งนี้แกต้องชื่อเสียงป่นปี้ ผู้คนจะพากันเข้าใจว่าหล่อนเป็นนังแพศยาที่ร่านไปทั่ว 

ส่วนหลินหว่านที่หลับฝันหวานอยู่ กลับไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่น้อย 

แล้วเมื่อถึงวันรุ่งขึ้น เริ่มมีคนโพสต์ภาพซ้อมเต้นของหลินหว่านกับเฉิงเฉิงลงในเวยปั๋ว ภาพมาจากหลายแหล่ง แต่ไม่มีใครบอกว่าเป็นภาพซ้อมเต้นของทั้งสอง แต่กลับบอกว่าหลินหว่านให้ท่าเฉิงเฉิง ทั้งสองเคยมีอะไรกันมาก่อน พอหลินหว่านจับเซียวจิ่งสือได้เฉิงเฉิงก็กลายเป็นตัวสำรองไป 

เพียงชั่วครู่ เวยปั๋วก็ถึงกับระบบล่ม 

แน่นอนว่าตอนนี้เฉิงเฉิงเป็นศิลปินรุ่นใหม่ที่กำลังมาแรง เหล่าแฟนคลับจึงยอมรับไม่ได้ พากันแห่ไปด่าทอหลินหว่านตามบล็อกต่างๆ กับเวยปั๋วของเธอ เรื่องราวชักจะบานปลายขึ้นเรื่อยๆ ตลอดเช้ามีสื่อสังคมออนไลน์หลายรายเริ่มนำเสนอเรื่องราวของภาพถ่ายกันแล้ว 

เซียวจิ่งสือพอเห็นกระแสข่าวแรงขึ้นเรื่อยๆ ของหลินหว่านกับเฉิงเฉิงก็รู้สึกว่าผิดปกติ จึงให้คนไปสืบที่มาของภาพถ่าย 

ส่วนเฉิงเฉิงนั้นเห็นรายงานข่าวแต่เช้า ผู้จัดการของเฉิงเฉิงมาหาเขาที่บ้าน พอดีกับเฉิงหมิงพ่อของเฉิงเฉิงก็อยู่บ้านด้วย 

เฉิงหมิงอ่านข่าวด้วยสีหน้าไม่ดีนัก เขาทราบว่าเรื่องนี้ถูกปั่นให้กลายเป็นกระแสข่าวดังเกินจริง ดูเหมือนจะเป็นแผนบางอย่าง เขาจำได้ว่าภาพถ่ายนี้ถ่ายไว้เมื่อนานมาแล้ว 

“ผมจะออกหน้าแก้ข่าวเอง” เฉิงเฉิงนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะบอกท่าทีของตัวเอง 

“ไม่ได้! เฉิงเฉิง เรื่องนี้เธอไม่ได้เสียหายอะไร ตอนนี้ใช้หลินหว่านช่วยให้กลุ่มแฟนคลับของเธอรวมตัวกันขึ้นมา เรื่องนี้เธอไม่ต้องออกหน้า” ผู้จัดการพูดอย่างคำนึงถึงผลประโยชน์ล้วนๆ ทำให้เฉิงเฉิงรู้สึกไม่ดีนัก 

เฉิงหมิงไม่เห็นด้วยกับคำพูดของผู้จัดการเช่นกัน แต่เขาพูดถูกเรื่องหนึ่ง นั่นคือเรื่องนี้ลูกชายเขาไม่ได้เป็นฝ่ายเสียหาย 

“เรื่องนี้เธอทำเป็นไม่รู้เรื่องก็แล้วกัน ก็แค่ข่าวฉาวชั่วครั้งชั่วคราวเอง ไม่ต้องเสียเวลาไปแก้ข่าวหรอก”  

เฉิงหมิงพูดพร้อมกับมองดูภาพข่าว 

เฉิงเฉิงเงยหน้าขึ้น ท่าทีของทุกคนทำให้เขารู้สึกไม่ชอบใจนัก เขาส่ายศีรษะ “ไม่ ผมไม่เห็นด้วย ผมไม่ยอมใช้ชื่อเสียงของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งมาเสริมความดังให้ตัวเองหรอก” พูดจบก็หันกลับเข้าห้องไป 

ผู้จัดการมองดูเฉิงหมิง พูดเสียงอ่อนว่า “คุณเฉิง...” 

“เดี๋ยวผมค่อยคุยกับเขาอีกทีแล้วกัน” เฉิงหมิงนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ลูกชายเขามีความรับผิดชอบอย่างลูกผู้ชายคนหนึ่ง แต่เวลานี้ก็ดูเหมือนไม่ใช่เวลาที่จะมาแสดงตัวเป็นฮีโร่ 

------ 

[1] วีแชต หรือ WeChat หรือเวยซิ่น เป็นแอปพลิเคชันส่งข้อความที่คนจีนใช้มากที่สุด คล้ายกับไลน์ สามารถแชต ส่งรูป ส่งไอคอน ไฟล์เสียง ได้อย่างรวดเร็ว และการคุยแบบเห็นหน้า 

[2] บัญชีหลุม หมายถึงบัญชีที่ไม่เป็นทางการ ไม่แสดงชื่อจริงของเจ้าของบัญชี 

[3] บัญชีธุรกิจ หรือ Official Account เป็นบัญชีทางการของบริษัท หรือบุคคล ใช้เป็นช่องทางสื่อสาร เพื่อวัตถุประสงค์ทางการตลาด ในที่นี้หมายถึงบริษัทรับจ้างสร้างกระแสข่าวทางสังคมออนไลน์ 

ความคิดเห็น