ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ

ชื่อตอน : High School DxD VII

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ส.ค. 2563 13:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
High School DxD VII
แบบอักษร

-ช่วงก่อนเรตติ้งเกมจะเริ่ม ที่ปราศาจจอมมาร

 

เซอแซคจอมมารของเผ่าปีศาจกำลังนั่งอยู่ในห้องส่วนตัวของตน

 

"สวัสดีครับ"

 

ชิ้ง!!

 

"เธอเป็นใคร"

 

เซอแซคที่รู้สึกว่ามีใครบ้างคนปากฏตัวอยู่ที่ด้านหลังเปลี่ยนเวทมนต์เป็นดาบแล้วเอาไปจี้คอผู้ที่บุกรุกเข้ามา

 

"ใจเย็นๆสิครับผมเป็น....ว่าไงดีล่ะคนรู้จักกับน้องสาวคุณนะครับ"

 

"น้องสาวเพื่อนของริอัสหรอ"

 

"ถูกต้องครับเพราะงั้นช่วยเอาดาบนี่ลงไปหน่อยได้ไหมครับ"

 

"หึ ก็ได้ถ้าเธอเอาดาบนี้ออกไปก่อนนะ"

 

ตอนที่เซอแซคเอาดาบจี้ที่คอของอายาโตะโยรุกะก็กลายเป็นดาบไปพาดไว้ที่ไหล่ของจอมมารเช่นเดียวกันทำให้เซอแซคต้องหยุดโจมตีถ้าหากำม่หยุดล่ะก็คมดาบของโยรุกะก็คงจัดคอของเซอแซคไปแล้ว

 

"อ่าโทษทีครับ โยรุกะพอได้แล้วล่ะ"

 

โยรุกะที่กลายเป็นดาบกลายกับไปแหวนอีกครั้งนึงแล้วกลับไปสวมไว้ที่นิ้วของอายาโตะ

 

"เท่านี้พอไหมครับ พอดีดาบของผมชอบเป็นห่วงเกินเหตุน่ะ"

 

"เข้าใจแล้ว น่าสนใจดีหนิแล้วเธอชื่ออะไรล่ะแล้วก็มีธุระอะไรกับฉันงั้นหรอ"

 

เซอแซคที่ลดดาบลงถามชื่อคนตรงหน้าที่ฝ่าการป้องกันของปราศาจจอมมารมาได้แบบไม่มีใครรู้แถมยังไม่เกรงกลัวตนที่เป็นจอมมารเลยซักนิด

 

"ครับก่อนอื่น ยินดีที่ได้รู้จักครับท่านจอมมารแห่งโลกปีศาจผมมีชื่อว่า ทาคุยะ อายาโตะครับส่วนธุระที่มาที่นี่เกี่ยวกับน้องสาวของคุณน่ะครับ"

 

"เข้าใจแล้วไปนั่งคุยกันก่อนสิ"

 

เซอแซคเดินไปนั่งที่โซฟาแล้วเชิญให้อายาโตะนั่งฝั่งตรงข้ามพออายาโตะเดินไปนั่งแล้วก็เริ่มเข้าเรื่องคุยทันที

 

"คุณจอมมารทำไมคุณถึงอยากให้ประธานไม่สิ ริอัส เกรโมรี่แพ้ล่ะ"

 

"ก็ไม่ยังไงทั้งนั้นแหละตอนนี้ริอัสยังขาดประสบการต่อสู้อยู่แถมการแต่งงานครั้งนี้ก็เป็นความต้องการของพวกคนใหญ่คนโตด้วยสิ"

 

"เหรองั้นตอนแรกที่ผมเข้าร่วมก็กะจะหักหน้าคุณซะหน่อยแต่ถ้าเป็นแบบนี้ก็ช่วยไม่ได้"

 

"เข้าร่วมเหรอหมายความว่าไง"

 

"อ้อ ตอนนี้ผมอยู่ในฐานะ อัศวินของริอัส เกรโมรี่น่ะครับ เอาเถอะอย่างที่บอกไปผมจะทำให้ประธานแพ้แต่ก่อนแพ้ผมขอหักหน้าเจ้านกนั้นหน่อยก็แล้วกัน"

 

พออายาโตะพูดจบก็หายไปทันทีทิ้งความสงสัยให้เซอแซค เป็นเวลาเดียวกับที่เรทติ้งเกมของพวกริอัสเริ่มพอดีและหลังจากนั้นหนึ่งชั่วโมง

 

ก๊อก! ก็อก!

 

"ขออนุญาติคะ"

 

คนที่เข้ามาก็คือหัวหน้าเมดของปราสาทจอมมารแห่งนี้หรืออีกอย่างก็คือคนรักของจอมมารเซอแซคนั้นเอง

 

"เข้ามาได้"

 

"มารายงานผลเรตติ้งเกมคะ"

 

"ว่ามาสิ"

 

"ชัยชนะเป็นของท่านไรเซอฟินิกตามที่คาดเอาไวแต่.."

 

"อย่ามัวแต่อ้ำอึ้งเล่าต่อได้เลย"

 

"หมากของท่านไรเซอร์ถูกจัดการจนหมด แต่ที่ท่านไรเซอร์ชนะเพราะท่านริอัสขอยอมแพ้เองน่ะคะทำให้ดูเหมือนทานไรเซอร์แพ้มากกว่าชนะตอนนี้ก็เป็นข้อกังขากันอยู่"

 

"อย่างนี้นี่เองที่บอกจะหักหน้าหมายความแบบนี้เองสินะ น่าสนใจจริงๆหวังว่าจะได้เจอกันอีกนะอายาโตะคุง"

 

 

-ช่วงพิธีการแต่งงานระหว่างริอัสและไรเซอร์ฟินิก

 

 

"ขอขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมงานของพวกเราผมคือไรเซอร์ ฟินิกทายาทอันดับสามของตระกูลฟินิกและผมขอแนะนำคู่แต่งงานของผมหัวหน้าตระกูลคนต่อไปของเกรโมรี่ ริอัสเกรโมรี่"

 

หลังจากริอัสปรากฎตัวออกมาและพิธีกำลังจะเริ่มขึ้นนั้นทางประตูทางเข้าก็มีทหารปลิวลอยเข้ามา

 

 

อ๊าก!!

 

 

"เดี๋ยวก่อน"

 

"อิซเซ!!"

 

ริอัสที่เตรียมใจแต่งงานกับไรเซอร์ตอนนี้อยู่ในชุดแต่งงานสีขาวมองคนที่มาขัดพิธีเอาไว้ไรเซอร์ที่เห็นคนมาขัดก็รู้สึกหงุดหงิดมาก

 

"แกมาทำอะไรที่นี่หะไอ้ปีศาจชั้นต่ำ"

 

ไรเซอร์จำเป็นต้องเร่งรีบจัดพิธีแต่งงานให้เสร็จโดยเร็วเพราะพวกคนใหญ่โตเริ่มกังขาในชัยชนะของตนแต่ก็ยังมีคนมาขัดขวางอีก

 

"ประธานไม่สิ ริอัสเกรโมรี่ผมต้องการตัวเธอคืน"

 

"อย่ามาพูดบ้าๆน่าไอ้ปีศาจชั้นต่ำ"

 

"ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรนี่"

 

"ท ท่านเซอแซค"

 

ในช่วงที่อิซเซกำลังจะเข้าไปต่อสู้กับไรเซอร์เซอแซคก็เข้ามาขัดเอาไว้ก่อนทำให้ฟินิกเองก็ทำอะไรไม่ได้

 

"ในเมื่อเป็นการแต่งานของน้องสาวผมทั้งทีแต่ผมก็ขัดใจในผลการประลองนิดหน่อยน่ะ"

 

"ห หรือว่าท่านไม่พอใจ"

 

"เปล่าเลยเรามาโชว์กันดีกว่าว่าพลังของมังกรกับฟินิกน่ะอะไรจะเหนือกว่ากัน"

 

"ถ้าท่านต้องการก็ย่อมได้"

 

"เอาล่ะอิซเซคุงสินะ เธอต้องการอะไรเป็นรางวัลล่ะ"

 

"แน่นอนที่ผมต้องการก็คือขอริอัส เกรโมรี่คืนครับ"

 

"ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มได้"

 

อายาโตะที่สังเกตุการอยู่ตลอดโพล่ออกไปที่ด้านหลังของโคเนโกะที่มาร่วมงานนี้ด้วย

 

ฟุบ!!

 

"แหม่ ยังรุนแรงไม่เปลี่ยนเลยนะโคเนโกะจัง"

 

"นายมาที่นี่ได้ยังไง อายาโตะ..."

 

อาเคโนะกับคิบะตั้งถ้าเตรียมสู้ทันทีที่ได้ยินเสียงโคเนโกะเรียกชื่อของอายาโตะ

 

"ใจเย็นๆสิครับผมทำไปเพราะมีเห็ตผลนี่น่า ดูนั้นสิ"

 

อายาโตะชี้ไปที่อิซเซที่ตอนนี้ใช้บาลานเบรกเกอร์เข้าโจมตีใส่ไรเซออยู่

 

"หมายความว่าไงจ๊ะอายาโตะคุง"

 

"ก็ถ้าเจ้านั้นไม่รู้สึกแค้นบ้างก็จะเอาพลังนั้นมาไม่ได้แล้วก็ที่สำคัญเรื่องนี้ท่านจอมมารก็รู้ด้วยเลยจัดการแข่งแบบนี้ขึ้นมาไง"

 

อายาโตะอธิบายถึงเหตุการในตอนนั้นจริงก็อยากให้อาเชียมาด้วยอยู่หรอกแต่อาเชียตอนนี้ยังเป็นเพียงซิสเตอร์ธรรมดาเลยไม่อยากให้มาเกี่ยวข้องด้วยเท่าไหร่

 

โคเนโกะที่ฟังอยู่ก็เรียกอายาโตะที่กำลังมองการต่อสู้อยู่

 

"นี่นายไปวางแผนแบบนั้นกับจอมมารตอนไหน"

 

"ก่อนการแข่งประมาณห้านาทีมั้ง"

 

"เห้อจริงๆเลย"

 

การต่อสู้ดำเนินไปเรื่อยๆจนอิซเซสามารถจัดกับกับเจ้านกนั้นได้ด้วยพลังของน้ำมนต์กับไม้กางเขนที่ไปยืมอาเชียมา

 

 

"เอาเถอะก็สมแล้วล่ะนะ งั้นไว้เจอกันที่ห้องชมรมแล้วกันนะอ้อแล้วก็คิบะ"

 

"หืม มีอะไรหรอ"

 

"สิ่งที่นายอยากจะทำลายน่ะตอนนี้อยู่ที่เมืองของพวกเราแล้วนะ"

 

"หมายความว่าไง"

 

"แล้วเจอกันนะโอ๊ะ โคเนะโกะจังไปด้วยกันหน่อยสิ"

 

"น นี่นายเดี๋ยวก่อ-"

 

พออายาโตะพูดจบก็หันไปหาโคเนะโกะทั้งสองคนก็หายไปทันที

 

 

-อพาทเม้นที่อายาโตะพักอยู่

 

"แล้วพาฉันมาที่นี่ทำไม"

 

ตอนนี้โคเนะโกะดับอายาโตะกำลังยืนอยู่หน้าประตูทางเข้าบ้านของอายาโตะ

 

"ก็ไม่ทำไรทั้งนั้นหรอกผมก็แค่อยากจะเลี้ยงแม-เอ้ยเลี้ยงขนมกับโคเนะโกะจังแค่นั้นเอง"

 

"ไม่ฉันจะกลับแล้ว

 

"แต่ข้างในอาเชียจังรออยู่นะถ้าโคเนโกะจังไม่เข้าไปอาเชียที่รออยู่คงเหงาแย่แล้วก็มีขนมหลายๆอย่างเป็นภูเขาเลยนะ"

 

โคเนะโกะที่ได้ยินคำว่าภูเขาขนมก็ตาเป็นประกายแต่ก็รีบแอคท่าทำเป็นไม่สนใจ

 

"ถ้านายพูดแบบนั้นล่ะก็จะเข้าไปก็ได้น่าสงสารอาเชียด้วยสิ"

 

"ฮึ ฮึ ครับงั้นก็ยินดีต้อนรับ"

 

อายาโตะเดินเปิดประตู้เข้าไปเพื่อนำทางเช้าไปด้านในเดินเข้าที่ที่ห้องรับแขก

 

 

"ยินดีต้อนรับค่านายท่าน"

 

"นี่แก!!"

 

พอเดินมาถึงเรย์นาเร่ก็ออกมาต้อนรับทำให้โคเนะโกะที่เห็นตั้งท่าสู้ทันทีเพราะยังไงอีกฝ่ายก็คือเทวดาตกสวรรค์ที่เคยทำร้ายอิซเซมาแล้ว

 

"ใจเย็นก่อนโคเนะโกะจัง เธอกลับตัวแล้วน่ะเธอไม่มีที่ไปผมก็เลยให้เธอมาอยู่ด้วยน่ะ"

 

"นี่นายมีรสนิยมแบบนี้หรอ"

 

โคเนโกะมองอายาโตะด้วยสีหน้าเย็นชา

 

"ไม่ใช่นะ! ตอนแรกเธอก็อยู่ดีๆอยู่หรอกแต่พักหลังมานี้เธอบอกว่าอยากทำงานแล้วก็เลยแต่งชุดเมดมาเองผมไม่เกี่ยวนะ"

 

"เห้อ ช่างเถอะ"

 

โคเนโกะที่ทำเป็นโกรธแต่ตอนนี้ตากำลังมองไปที่ภูเขาขนมอยู่ตาเป็นประกาย

 

"ถ้างั้นก็มากินกันเถอะ เรย์นาเร่แล้วก็อาเชียด้วย"

 

"ค่า!!ตามที่นายท่านต้องการ"

 

"ถ้างั้นรบกวนด้วยนะคะ"

 

งานเลี้ยงดำเนินไปด้วยความสนุกสนานทั้งสี่คนทั้งคุยเล่นทั้งปรึกษากันเรื่องต่างๆเพราะตอนนี้ในปาตี้มีทั้ง มนุษย์ เทวดาตกสวรรค์ ปีศาจอยู่ร่วมกัน

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว