ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Loveless Lust XIV

คำค้น : ํYaoi, boylove, อเวจีสวาท

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ก.พ. 2563 01:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Loveless Lust XIV
แบบอักษร

Loveless Lust XIV 

Get off on me, my body's got you pleadin' 

 

‘ชารอฟ เคลฟเวอร์’ คือผู้ชายที่มีใบหน้ายิ้มระรื่นแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์กลิ้งกลอก มีอย่างหนึ่งที่ภัทรศรัณย์สัมผัสได้จากเขาคือ ในคำพูดกระเซ้าเย้าแหย่นั้นหมอนี่พูดจริงทำจริงในทุกถ้อยคำ ภัทรศรัณย์ตระหนักซึ้งในข้อนี้ตอนที่ ‘แท่งหรรษา’ ตามที่หมอนั่นตั้งชื่อเสียน่าดูชม กำลังสั่นสะเทือนในร่างกายของเขาขณะยืนรอการประมูลราคา ภัทรศรัณย์หัวเสียอย่างที่สุด เขาสบถเกรี้ยวกราดด้วยความฉุนเฉียว เรียกมันด้วยความเคียดแค้นว่าเจ้าแท่งหื่นกาม ใจอยากล้วงมือเข้าไปในกางเกงแล้วดึงมันออกมายัดใส่ปากชารอฟให้รู้แล้วรู้รอด ไม่ก็กระแทกใส่ช่องทางด้านหลังให้เจ้าคนวิปริตนั่นเปรมกับของเล่นของตัวเองให้หนำใจ เพราะเจ้าแท่งบ้านี่นอกจากมันจะลดทอนกำลังของเขายังไม่พอ ยังทำให้เขาแสดงสีหน้าท่าทางหน้าอายออกไปเสียด้วย 

ภัทรศรัณย์ในคืนนี้ปรากฏกายในสภาพเกือบเปลือย ท่อนบนสวมเพียงเสื้อยืดตาข่ายสีดำ มองเห็นซิกแพคเรียงลอนสวยข้างใน ท่อนล่างเป็นกางเกงหนังขาสั้นกุดแถมรัดติ้วจนเห็นก้อนก้นแน่นงอนงามน่าขยำ ใบหน้าปิดครึ่งบนด้วยหน้ากากดำสนิท เผยเพียงริมฝีปากเรื่อสีกุหลาบที่กำลังถูกเขาเม้มข่มอารมณ์พลุ่งพล่านจากแรงกระตุ้น นั่นทำให้เขาดูเหมือนกำลังยั่วยวนแขกก็ไม่ปาน ภัทรศรัณย์กวาดสายตาหาแขกที่ประมูลเขาไปเมื่อคืนด้วยความลุ้นระทึกไปด้วย ไม่รู้เรื่องแดงไปแล้วหรือยัง แต่แขกคนที่ว่ากลับไม่ได้ปรากฏกายในค่ำคืนนี้ แม้จะรู้สึกกังขาอยู่บ้าง แต่เขาก็พยายามมองในแง่ดีว่าทุกอย่างคงราบรื่น ตัวตายตัวแทนของเขาคงจะไม่โชคร้ายมากนัก ยอมรับว่าเห็นแก่ตัว สัญชาตญาณสุดท้ายผลักผู้ช่วยชีวิตลงเหวแทนที่ตนเองที่ปีนกลับขึ้นมาได้อย่างหมิ่นเหม่ ไม่ต่างจากคนจมน้ำที่พยายามรั้งคอคนที่อยู่ใกล้เพื่อให้ตนเองรอด ความซวยที่ผลักไสไปตกยังคนไม่รู้อิโหน่อิเหน่ ใช่ว่าตัวเขาไม่รู้สึกรู้สา แต่สุดท้ายภัทรศรัณย์ก็เลือกตัวเองมากกว่าอยู่ดี เอาเถอะ พักเรื่องนั้นมุ่งประเด็นมาที่เรื่องยุ่งยากตรงหน้านี้ดีกว่า เขาต้องคิดหาวิธีเอาตัวรอดในคืนนี้ให้ได้ แต่จะทำอย่างไรดี ใช้มุกเดิมอีกน่ะหรือ  

“ไม่ ไม่ ไม่ ครั้งเดียวก็เกินพอ” ภัทรศรัณย์พึมพำกับตัวเอง ความรู้สึกผิดตีรวนกับความรู้สึกไม่อยากขึ้นเขียงเชือด สมองตบตียุ่งเหยิงหัวแทบระเบิด สายตากวาดมองโดยรอบ พอหันไปเจอกับชารอฟเขาก็ถลึงนัยน์ตาดุดันเข้าฟาดฟัน 

“ซี้ด! ไอ้เจ้าแท่งบ้านี่...” สาบานได้ว่าเขาอยากกระชากมันออกแล้วยัดใส่ปากชารอฟจริง ๆ ! ภัทรศรัณย์ยืนขาสั่น ร่างกายร้อนรุ่มพลุ่งพล่าน ดูเหมือนเกมในคืนนี้จะแตกต่างจากเมื่อคืน เหล่าลูกค้า VIP เริ่มเล่นไพ่กัน มันน่าสนุกตรงที่คนชนะจะได้ทั้งเงินและคนปรนเปรอเป็นอภินันทนาการเล็ก ๆ จากชารอฟที่ทำให้ภัทรศรัณย์อยากฆ่าคนโดยไม่รู้สึกผิด กำลังเข่นเขี้ยวแช่งชักพญามาร สายตาก็พาให้เขาตกตะลึงตาค้างกับคนคุ้นตาที่ไม่น่าจะอยู่ที่นี่ ไม่สิ ที่ถูกคือคนคนนี้ควรอยู่กรุงเทพฯ ต่างหาก 

“คุณภีม...” ชื่อภีมพริษฐ์หลุดผ่านริมฝีปากแผ่วเบาขณะสายตาหวั่นไหวเล็ก ๆ จ้องมองอีกฝ่ายไม่วางตา รู้ว่าเป็นไปไม่ได้และไม่มีสิทธิ์ กระนั้นก็ยังอยากมอง 

“ทำไมคุณภีมมาอยู่ที่นี่ แล้วไทน์ล่ะ ไทน์ฟื้นแล้วใช่ไหม แล้วตอนนี้ไทน์อยู่ที่ไหน ได้มาด้วยกันที่นี่หรือเปล่า” หัวใจโลดแรงระคนหวาดหวั่นยามคนในความลับปรากฏกายตรงหน้า เขากวาดสายตามองตาเพื่อนรักแต่จนแล้วจนรอดก็ไม่เจอ หัวคิ้วขมวดมุ่นด้วยความผิดหวังแกมสงสัย หัวใจคันยุบยิบเหมือนแมวข่วนด้วยความร้อนรน ใจอยากปรี่เข้าไปถาม แต่สายตาดุ ๆ ของชารอฟที่ส่งปรามมาทำให้เขาต้องสำรวมตัว มีเพียงสายตาฉงนสนเท่ห์จ้องมองคนเย็นชาเขม็งโดยที่คนถูกจ้องก็ไม่ได้สะทกสะท้าน พี่ชายต่างมารดาของเขาร่วมเล่นในเกมนี้ด้วย ในใจรู้สึกอุ่นขึ้นมาลึก ๆ อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้เคว้งจนเกินไป ภัทรศรัณย์ลุ้นจนเหงื่อหยด ภาวนาสุดชีวิตให้ภีมพริษฐ์ชนะ เพราะอย่างไรเสียพี่ชายก็ไม่มีทางแตะเขาแม้ปลายเล็บ และตัวเขาเองก็ได้โอกาสรอดพ้นปากเหยี่ยวปากกาไม่ต้องขึ้นเตียงกับคนอื่น ไม่สิ ภีมพริษฐ์ไม่แตะแต่ก็ใช่ว่าจะไม่โยนชิ้นเนื้อสดให้ฝูงอสุรกายรุมขย้ำ กระนั้นภัทรศรัณย์ก็หวังจะได้สนทนาถามไถ่ข่าวคราวเพื่อนรักจากอีกฝ่ายสักคำ 

“คุณภีมชนะเถอะ ผมอยากรู้เรื่องไทน์” ภัทรศรัณย์มองเกมที่ดำเนินต่อเนื่องด้วยหัวใจเต้นกระหน่ำ ลุ้นมันหยดตาแทบไม่กระพริบ เขาอยากมีโอกาสคุยกับพี่ชาย อยากถามไถ่อาการของเพื่อน ภาวนางัดเอาทุกสิ่งศักดิ์สิทธิ์เข้าช่วยให้คุณภีมชนะ 

“เยส!” ภัทรศรัณย์เกือบจะกระโดดร้องเยสออกมาดัง ๆ เมื่อภีมพริษฐ์ร่ายมนตร์ให้ไพ่ในมือพาตนเองสู่ชัยชนะอย่างสวยงาม ชารอฟนี่ภัทรศรัณย์ไม่แปลกใจเท่าไร แต่ไม่ยักรู้ว่าคนหน้าตายอย่างภีมพริษฐ์จะเจนจัดในด้านนี้ด้วย เห็นโอนอ่อนยอมให้วาเลนไทน์ แท้จริงแล้วนักล่าเลือดเย็นยังไงเสียก็ไม่ทิ้งลาย ภัทรศรัณย์มองพี่ชายด้วยสายตาชื่นชมเต็มเปี่ยม แต่แล้วความคิดทั้งมวลก็พลันหยุดลงเมื่อสายตาเย็นจัดตวัดมองอย่างหมางเมิน 

“ฉันไม่เอาหมอนี่ ใครอยากได้ก็เอาไป” เหมือนถูกลากมากระทืบออกสื่อกลางสนามปราศรัย ภีมพริษฐ์ลุกออกไปจากตรงนั้นทันทีหลังพูดจบ ไม่แม้แต่จะเหลียวมองของรางวัลซ้ำสักนิด ทิ้งไว้เพียงคำพูดเลือดเย็นยิ่งกว่าสาดน้ำเย็นจัดเข้าใส่หน้า ภัทรศรัณย์ตัวแข็งทื่อขึ้นมาดื้อ ๆ หัวใจที่เคยพองฟูจากความหวังตรงหน้าพลันเหี่ยวฟีบลงทันตาเมื่อภีมพริษฐ์ใช้คำพูดเพียงสองประโยคกระซวกแทงหัวใจทะลุ 

อา...ภัทรศรัณย์น่าจะรู้มาตั้งนานแล้วว่าพี่ชายนั้นเย็นชากับคนทุกคนยกเว้นคนสำคัญ กำแพงเย็นตระหง่านกั้นกลางภีมพริษฐ์จากโลกภายนอก ยกเว้นวาเลนไทน์ที่มีโอกาสเข้าประชิด รสชาติความเจ็บปวดที่ได้ลิ้มลองซ้ำแล้วซ้ำเล่า อย่างไรก็ไม่เข็ดหลาบ มันเหมือนมีเข็มทิ่มคาอยู่ในหัวใจตลอดเวลา หายใจทีก็ปวดแปล๊บที ทีอย่างนี้ละดันซื่อสัตย์เหมือนหมา ฟุ้งซ่านกับตัวเองได้ไม่นานก็ต้องรีบดึงสติกลับมาเผชิญสถานการณ์น่าหวาดเสียวตรงหน้า เขาต้องเอาตัวรอดจากปัญหาเร่งด่วนตรงหน้าให้ได้ก่อน ร่างกายสะดุ้งวาบเมื่อบางอย่างที่ฝังในร่างเริ่มมีปฏิกิริยารุนแรงต่อร่างกายเขากว่าเดิม ภัทรศรัณย์ส่งสายตาเขียวปั้ดสาปแช่งให้ชารอฟ หมอนั่นกลั่นแกล้งซ้ำเติมเขาหลังพี่ชายปล่อยเกาะภัทรศรัณย์ดื้อ ๆ ท่ามกลางดงฉลามที่มองมาอย่างปรารถนาฉีกทึ้งและขย้ำร่างเขา 

“ถ้าคุณภีมไม่เอา งั้นพวกเราทั้งหมดนี่แบ่งกันกินดีไหม ก้นแน่น ๆ กับหุ่นน่าลิ้มลองของหมอนี่เร้าใจผมชะมัด” เสียงหนึ่งเสนอขึ้นมาด้วยแววตาวาวอย่างสัตว์กระหาย บนโต๊ะมีลูกค้าห้าคน ภีมพริษฐ์ถอนตัวออกไปเสียคนหนึ่งก็เหลืออีกสี่คน สี่คนที่กำลังมองมาทางเขาตาพราวราวเจอเหยื่อชั้นเลิศ เนื้อแน่นน่าอร่อยยั่วน้ำลาย พร้อมกันนั้นทั้งสี่ยังพยักหน้าเออออเห็นด้วยกับความคิดพิเรนทร์ในการรุมกินโต๊ะเขา ภัทรศรัณย์เหลือบมองปฏิกิริยาของชารอฟ หมอนั่นยังคงนั่งไขว่ห้างจิบบรั่นดีสบายใจเฉิบ ชายหนุ่มกัดฟันกรอด มือกำหมัดแน่น ในอกปะทุคุกรุ่นด้วยเพลิงอารมณ์ต่อต้าน เขายอมชารอฟมากพอแล้ว และร่างกายนี้ก็ไม่ใช่ขยะให้พี่ชายเขี่ยทิ้งอย่างไร้ค่า มันมีเลือดเนื้อความรู้สึก และคนอย่างภัทรศรัณย์ก็จะไม่มีทางยอมให้คนพวกนั้นเหวี่ยงเขาขึ้นโต๊ะแล้วผลัดกันขย่มเขาแน่ ๆ เขาเป็นลูกหนี้ แต่ไม่ใช่ไอ้ตัวที่จะเที่ยวอ้าขาให้ใครก็ได้ ไวเท่าความคิด นิ้วเรียวรูดซิปซึ่งอุตริติดไว้ตรงร่องก้นด้านหลัง แหวกชำแรกเข้าไปยังช่องด้านใน กระชากแท่งสัปดนเฮงซวยออกมาแล้วปาไปยังชารอฟรวดเร็ว กะให้ฟาดหน้าหมอนั่นจัง ๆ สักที แต่ชารอฟเล็งสายตามองเหมียวตัวร้ายอยู่ก่อนแล้ว ทันทีที่สิ่งนั้นพุ่งตรงเข้ามาหมายประทุษร้าย ชายหนุ่มก็รับไว้ได้อย่างรวดเร็วแม่นยำ พร้อมส่งยิ้มเยาะเย้ย 

“ระยำ! อยากสนุกนักก็ซั่มไอ้หมอนั่นแทนแล้วกัน” ภัทรศรัณย์สบถลั่น นิ้วชี้ปราดไปที่ชารอฟ ดวงตาฉุนเฉียวกราดมองทั่วทุกคนรวดเดียว แล้วร่างสมบูรณ์สมสัดส่วนก็ถลันพรวดพราด จ้ำอ้าวปึงปังออกมาจากตรงนั้นไม่ต่างจากหมาบ้าที่พร้อมกัดไม่เลี้ยงหากใครขวาง ภัทรศรัณย์เดินจ้ำพรวด ๆ หน้าตาถมึงทึงแบบพร้อมฆ่าคน ในหัวร้อนจัดแบบเครื่องใช้ไฟฟ้ากำลังฮีตเกินกำลัง เขาเดินออกมาสงบสติที่ระเบียงดาดฟ้าเรือจนอารมณ์ขุ่นมัวเริ่มเย็นลง ที่ระเบิดอารมณ์ฉุนเฉียวขนาดนี้ก็เพราะชารอฟสะกิดบาดแผลโดยการเล่นกับความรู้สึกอย่างการชักนำภีมพริษฐ์มารวมหัวกันน็อกเขา ลมเย็นของทะเลยามค่ำคืนโลมไล้ผิว ภัทรศรัณย์สมเพชสภาพทุเรศทุรังอุจาดนัยน์ตาของตัวเองเต็มทน เขาเกลียดความอ่อนแอของตัวเอง จุดอ่อนที่ไม่น่าให้อภัย เพียงแค่เจอสายตาทิ่มแทงก็ถึงกับทนไม่ได้ 

“นึกว่านายจะคิดถึงบ้าน อุตส่าห์พาพี่ชายมาให้เห็นหน้า ไม่นึกขอบคุณฉันบ้างหรือ” กลิ่นบุหรี่ราคาแพงลอยมาสัมผัสจมูกพร้อมเสียงคุ้นหู ภัทรศรัณย์หันขวับ ถลึงตาลุกวาว 

“คุณพาเขามาฆ่าผมได้เลือดเย็นมากชารอฟ ผมควรขอบคุณด้วยการประทับรอยเท้าลงบนใบหน้าหล่อ ๆ ของคุณ ดีไหม” ภัทรศรัณย์คำรามในลำคอขณะแค่นเสียงแดกดันลอดไรฟัน แผลช้ำเลือดช้ำหนอง เรื้อรัง กรีดเอาเลือดเน่า ๆ นั้นออกเสียบ้าง บางทีอาจสมานได้เร็ว และชารอฟก็เลือกคนกรีดบาดแผลของเขาได้สาสมดี แถมคำพูดซ้ำเติมไม่ต่างจากโปะเกลือลงบนแผลสด เจ็บลึก แต่เขาจะหายจากบาดแผลนี้ได้โดยเร็ว 

“กวางน้อยฟื้นแล้ว” ชารอฟหลุดคำพูดที่ภัทรศรัณย์อยากได้ยินคล้ายอ่านใจได้ เขาเห็นแมวเหมียวกระวนกระวาย สายตาเต็มไปด้วยคำถามตลอดเวลาที่จ้องมองภีมพริษฐ์คล้ายจะปรี่เข้าหา แต่แล้วก็ถูกเบรกกึกด้วยสายตาอำมหิตเยือกเย็น 

“จริงหรือ” ภัทรศรัณย์ตาวาวด้วยความลิงโลด อย่างน้อยข่าวนี้ก็ทำให้เขารู้สึกผิดน้อยลง คนอย่างเขา ไม่กลัวหรอกกับคนที่ทำเรื่องเลวระยำใส่ เพราะจะได้ตาต่อตา ฟันต่อฟันคืนกันไป เขากลัวคนที่ทำดีด้วยอย่างวาเลนไทน์ต่างหาก เพราะมันเหมือนกับมีเข็มทิ่มใจทุกครั้งที่คิดไม่ดีกับแฟนเพื่อน ให้เวลากูหน่อยนะไทน์ กูไม่ได้ตั้งใจรักคนเดียวกันกับมึง 

“ฉันมีงานให้ทำ นอกจากอ้าขาให้ฉัน ถือโอกาสให้นายสร้างมูลค่าให้ตัวเอง” ชารอฟเอ่ยอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยท่ามกลางสายตาเป็นงานเป็นการ ควันสีเทาลอยเอื่อยออกจากริมฝีปากได้รูป ภัทรศรัณย์ไม่ชอบสูบบุหรี่ แต่ยอมรับว่าเวลาจูบกับชารอฟแล้วมีกลิ่นเจ้าสิ่งนี้อบอวลในปากก็ช่วยเพิ่มความรู้สึกดีไปอีกแบบ  

“งานอะไรหรือครับ” ภัทรศรัณย์พลอยกระตือรือร้นไปกับคำพูดเขา 

“ออกแบบตกแต่งภายในให้โรงแรมฉัน รวมถึงบ่อนคาสิโนที่กำลังจะเปิดใหม่ ถ้านายทำออกมาได้ดี ฉันจะแนะนำนายกับคนรู้จักอื่น ๆ” เรียกว่าโชคหล่นจังเบ้อเร้อ งานนี้เปิดโอกาสให้เขาได้แสดงฝีมือเต็ม ๆ อาศัยเครดิตชารอฟการันตีช่วยอีกทาง โอกาสจะเปิดบริษัทเล็ก ๆ ของตนเองคงอีกไม่นาน ชารอฟเองก็คงคิดแล้ว ให้เขาหาเงินมาผ่อนใช้ ยังไงก็ดีกว่าแค่จับกดบนเตียงไปวัน ๆ ภัทรศรัณย์กำลังจะยิ้มขอบคุณก็พอดีกับที่เหลือบไปเจอร่างร่างหนึ่งปรากฏกายขึ้น  

ชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง ผิวขาวอมชมพูเปล่งปลั่งทั่วเรือนร่าง โครงหน้ารูปไข่อิ่มเอิบ ดวงตากลมโตดูบริสุทธิ์ไร้เดียงสาประดับด้วยแพขนตายาว ขับให้มุกนิลดูคมหวานลึกซึ้ง ริมฝีปากอวบอิ่มเย้ายวนราวเชอร์รีเชื่อม กับเรือนผมดำสนิทดุจหมึกปลิวสะบัดตามแรงลมแต่ยังคงความงดงามชวนตะลึงราวดอกโบตั๋นขาวคลี่แย้ม อาภรณ์บางเบาปลิวแนบเนื้อ เผยตุ่มไตเย้ายวนชวนละเลงลิ้นดุนเนื้อผ้าเด่นชัด เห็นแล้วชวนให้คิดบาป แล้วยังเส้นโค้งของร่องกระดูกไหปลาร้าที่ดูเซ็กซี่ ภัทรศรัณย์ผ่อนลมหายใจโดยไม่รู้ตัว นี่มันตุ๊กตามีชีวิตชัด ๆ ถ้ามีปีกสีขาวงอกมาจากข้างหลัง ภัทรศรัณย์คงคิดว่าเทวดาโฉบกรายลงมาเยี่ยมโลก จิตใจฝ่ายต่ำนึกอยากกระชากปีกเทวาแล้วกดลงพื้นขยี้ให้แหลกนัก 

“โห แผ่ออร่าเทวางามเฉิดฉายมาแต่ไกล” ภัทรศรัณย์คิดในใจด้วยความอึ้งตะลึง ผู้ชายคนนี้สูงน้อยกว่าเขานิดหน่อย เรียวขาขาวเนียนนั้นน่าสัมผัสน่าลูบไล้ แล้วยังกระตุ้นให้เขากระหายอยากกลายร่างเป็นแวมไพร์ฝังคมเขี้ยวแล้วละเลงด้วยปลายลิ้นลิ้มชิมผิวเนื้อนุ่ม สะโพกผายทว่ากลมกลึงนั้นเหมือนลูกพีชยักษ์ ภัทรศรัณย์เผลอจินตนาการว่าได้กัดลูกพีชเด้งดึ๋งลูกนี้เข้าแล้ว เรือนร่างโปร่งเปรียวเยื้องย่างด้วยจังหวะมั่นคงผ่านหน้าเขาไป กลิ่นน้ำหอมหวานกรุ่นหว่านเสน่ห์ลึกลึกลับกระตุ้นส่วนลึกรุ่มร้อนทำเอาลมหายใจสะดุดไปจังหวะหนึ่ง 

“ฮิคารุ” ชารอฟเอ่ยนามผู้มาใหม่ สายตาทอดมองหวานฉ่ำราวจะกลืนกิน เจ้าของชื่อหยุดอยู่ตรงหน้าร่างแกร่งแล้วส่งเสียงนุ่มนวลออดอ้อน เสียงที่ภัทรศรัณย์อยากได้ยินยามเจ้าตัวครางใต้ร่าง ช่างเป็นคนที่มีเซ็กซ์แอพพีลสูงจนน่ากลัว กลัวว่าแดดดี้ที่ไม่ได้แปลว่าพ่อของหมอนั่น จะควันออกหูจนอยากควักลูกตาคนที่มองจนน้ำลายหก 

“คิดถึงคุณจัง แดดดี้” วงแขนเรียวขาวคล้องลำคอแกร่งรั้งริมฝีปากได้รูปลงบดคลึงแลกจูบดูดดื่ม เรียวขางอขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้หัวเข่าได้บดคลึงแจกจ่ายความคิดถึงได้ทั่วถึงรอฟจูเนียร์ในเป้าตุง ปากจูบ เข่าคลึงเป้า ช่างเป็นการบอกคิดถึงได้เร้าอารมณ์สุด ๆ ภัทรศรัณย์มองเจ้าของใบหน้าอ่อนเยาว์ทว่าฝีปากในการจูบนั้นไม่ธรรมดา อันที่จริงเขาก็ไม่คิดว่าเด็กในสังกัดชารอฟคนไหนจะธรรมดาหรอกนะ แม้กระทั่งเขาเองที่จูบกับหมอนี่บ่อย ๆ ยังได้สกิลการสอดลิ้นรุกเร้า มอมเมาเหยื่อให้หลงระทวยอย่างโชกโชนช่ำชองกว่าแต่ก่อน คนคนนี้ที่เปลือกนอกดูบริสุทธิ์ไร้เดียงสา แต่พอพ่อคุณละเลงเรียวลิ้นเท่านั้นแหละ เสียงดังจ๊วบจ๊าบเล่นเอาภัทรศรัณย์ต้องรีบเผ่น ด้วยเกรงจะขัดจังหวะบันเทิงเข้า 

“อูย ขึ้นเลย บ้าชิบ!” ภัทรศรัณย์นิ่วหน้าสบถเบาๆ เมื่อบางสิ่งซึ่งค้างในร่างแผลงฤทธิ์ แถมเสียงแลกลิ้นดูดดื่มเมื่อครู่ยังตามมาหลอกหลอนกระตุ้นให้ภัทรจูเนียร์มีปฏิกิริยาตอบสนองต่อสิ่งเร้า และแล้วชายหนุ่มก็ค้นพบความจริงที่แสนน่ากลัวเข้า คืนนี้ชารอฟไม่ได้จะเล่นเกมจับหนู แต่หมอนั่นจงใจให้เขาคลั่งตายในฐานะผู้ชม! ชมหมอนั่นเล่นหนังสดกับหนุ่มสวยหุ่นเอ็กซ์น่าฟัด ภัทรศรัณย์กัดฟันข่มอารมณ์ที่ประทุพล่านขึ้นในร่าง สองเท้าพาชายหนุ่มย้อนกลับไปทางเดิมก็พบเพียงความเวิ้งว้างว่างเปล่าโดยมีกางเกงแนบเนื้อที่ผู้ชายคนนั้นเคยใส่กองอยู่บนพื้นเป็นที่ระลึกยั่วอารมณ์ ภัทรศรัณย์หยิบกางเกงตัวนั้นขึ้นมาสูดดมด้วยความงุ่นง่าน ดวงตาคมลุกวาวกับกลิ่นเนื้อหอมอุ่นติดเนื้อผ้า กลิ่นน้ำหอมผสมกลมกลืนกับกลิ่นตัวอันน่าหลงใหลกระตุ้นสัตว์ร้ายในร่าง ชารอฟจงใจทิ้งร่องรอยให้เขาตามชิ้นอื่น ๆ จูงจมูกบงการให้เขาเป็นฝ่ายไล่ตามดมก้นเหมือนสุนัขดมกลิ่นตามหาชิ้นเนื้อสวรรค์อันแสนโอชะ คิดดูว่านางฟ้าฮิคารุเหลืออีกกี่ชิ้นให้ถอดกัน และเขาก็อยากไล่ดมคนคนนั้นไปทั้งตัว 

“แสบมาก” ภัทรศรัณย์คำรามดุดันในลำคอ ร่างกายร้อนรุ่มกระวนกระวาย ท้องน้อยร้อนวูบวาบ กลางกายปวดหนึบ ช่องลับขมิบจากแรงสั่นสะเทือนภายใน ทั้งด้านหน้าและด้านหลังกระหายการเติมเต็มรุนแรง เขาอยากฟันเด็กของชารอฟ ขย่มแรง ๆ ให้ใบหน้างดงามนั่นกรีดร้องขอชีวิต แล้วก็อยากเขมือบเจ้าโลกของเจ้าหนี้ อยากถูกของใหญ่บดขยี้ กระแทกเต็ม ๆ แรงให้สะใจชนิดลืมโลก โอเค เขาโลภ ตอนนี้ร่างกายสั่นระริกร่ำร้องที่จะกินแซนวิชนั่นแหละ 

“อยู่ไหนนะไอ้บ้านั่น” วายร้ายเล่นกลซ่อนหากับเขา ตัวเองแอบในที่ลับ แต่มือยังบงการบางสิ่งในตัวเขาไม่หยุด คุกคามด้วยภาพ ขยี้ด้วยเสียงยังไม่พอสินะ หรือเขาจะไม่เดินตามเกมของจอมบงการแล้วกระชากใครสักคนที่ผ่านมารวบกินทั้งตัวดี ปัญหาอยู่ที่เด็กชารอฟโคตรน่าหม่ำ 

“เวรเอ้ย” ภัทรศรัณย์เลียริมฝีปาก ลมหายใจของเขาร้อนผ่าว ชายหนุ่มเร่งฝีเท้าเร็วขึ้น สายตาสอดส่ายมองหาไอ้เจ้าหนี้เวรตะไลที่เล่นตลกกับร่างกายเขา ในใจร้อนรุ่มความกระวนกระวาย มือหนาขยำกางเกงระบายอารมณ์เป็นระยะ จินตนาการยามได้กระชากมันขาดกระจุยจากร่างขาวปลอดแล้วบีบขยำไปตามเนื้อนิ่ม  ลิ้มรสราคะหวามยามส่งเรือดำน้ำบุกทะลวงอ่าว กระแทกให้น้ำล้นกระฉอกเปรอะขาขาวคงเร้าอารมณ์ดีพิลึก แค่คิด...สัตว์ร้ายในกายก็ร้อนวูบวาบ 

 “วางเหยื่อล่อได้ดี” เสียงชมกรุ่นด้วยอารมณ์แดกดัน ไฟกระสันพวยพุ่งในร่าง เหลือก็แต่จับตัวคนมาร้องครางให้ฟัง ภัทรศรัณย์หันหัวเรือตามหาอ่าวเป้าหมายในการเล็งขีปนาวุธ สมองงุ่นง่านประมวลผล ฮิคารุเปลือยท่อนล่างแบบนั้นไม่น่าจะเดินเตร่ให้คนมอง และถึงชารอฟจะหน้าหนาขนาดไหนก็คงไม่จัดกายกรรมร้อยลีลาต่อหน้าประชาชี ทั้งคู่คงกลับไปที่ห้องกันแล้ว เพราะสภาพของภัทรศรัณย์ก็ไม่เหมาะกับการปรากฏกายแบบปกตินัก 

จริงดังที่คาดไว้ ก้าวแรกที่เหยียบย่างเข้าห้อง ฝ่าเท้าก็มีอันได้สัมผัสกับกางเกงแนบเนื้อที่กองเกะกะหน้าประตู พีคสุดก็กางเกงชั้นในม้วนเลขแปดคล้องไว้ที่ลูกบิดพร้อมลูกกุญแจห้อยกุหลาบแดงอันหนึ่ง ราวกับเจ้าของชั้นในรู้ตัวว่ามีคนอยากดม รอยจุมพิตสีแดงสดจึงปรากฏหราบนขอบม้วนพร้อมแคปชัน ‘find me’ ทิ้งให้แท่งลิปสติกหมดประโยชน์กลิ้งโค่โร่อยู่แถว ๆ นั้น โอเค ไม่มีละ ข้อความที่เขียนบนบานกระจกด้วยลิปสติกแดง งานนี้พ่อคุณก้าวล้ำไปที่ทิ้งข้อความอ่อยไว้บนชั้นในม้วนเลขแปด เผ็ดสมกับเป็นเด็กชารอฟ สามารถทำให้เขาคลั่งได้ง่าย ๆ เพียงลิปสติกกับกางเกงชั้นใน ภัทรศรัณย์หยิบเจ้าชิ้นเย้ายวนนั่นติดมือมาด้วย กะว่าจะใช้พันธนาการข้อมือไขว้หลัง ก่อนใช้กระบองของเขาตบแก้มแล้วตอกกระแทกปากนิ่ม ๆ ลงโทษอีกฝ่ายเสียหน่อย กลิ่นน้ำหอมลึกลับนั้นกระตุ้นสัญญาณดิบของหมาป่าล่าเนื้อจนปวดหนึบไปหมด 

ภัทรศรัณย์กวาดสายตามองหาช่องสำหรับเสียบกุญแจ ชายหนุ่มเดินงุ่นง่านลึกเข้ามาในห้องนอน ผนังแขวนภาพกุหลาบแดงสะกิดหัวคิ้วเข้มขมวดปมน้อย ๆ ไม่รอให้ความสงสัยครอบคลุมพื้นที่สมองได้นาน ชายหนุ่มก้าวเท้ายาว ๆ ตรงไปที่ภาพวาด ใช้ปลายนิ้วสัมผัสแล้วลองพลิกดูด้านหลัง เป็นไปดังคาด ช่องเล็ก ๆ ซ่อนไว้ข้างหลังคือประตูพาไปสู่ความหฤหรรษ์ มุมปากยกยิ้ม ทันทีที่เสียบลูกกุญแจเข้าไป กลไกอันซับซ้อนก็เปิดเผยลิฟต์ลับอันหนึ่ง ข้างในกล่องเหล็กสี่เหลี่ยมมีกุหลาบแดงแย้มดอกเชิญชวนบอกใบ้ให้ก้าวเข้าไป พาให้จินตนาการภาพคนงามกระดิกนิ้วเรียกเขา 

ทันทีที่ประตูปิดลง กลไกอัตโนมัติก็นำเขาไปยังห้องลับที่ไม่รู้ว่าอยู่ส่วนไหนของเรือ  

โชว์สุดเร่าร้อนของฉลามขย้ำเงือกกำลังดำเนินไปอย่างถึงพริกถึงขิงชนิดน้ำแตกกระจายตอนแขกวีไอพีมาถึง ผู้ชมถือตั๋วฟรีอย่างภัทรศรัณย์ได้แต่ยืนเสียดเสียวมองภาพนั้นด้วยอารมณ์คุโชน เงือกหนุ่มฮิคารุเกาะผนังกระจกใสเริดหน้าส่งเสียงคราง ดวงตาฉ่ำน้ำน่ารังแกหันมาสบตากับเขาพอดี  

“โคตรน่ารังแก” สายตาคมวาวจ้องมองยอดอกมีห่วงจิลเล็ก ๆ คล้องอยู่ เห็นแล้วอยากลองแหย่ปลายลิ้นตรงวงเล็ก ๆ ขยี้เม็ดทับทิมสีสวย ภัทรศรัณย์จูบปากคนที่กำลังร้องครางผ่านกระจก เรียวลิ้นลากไล่ลงตามเรือนร่างนั้น ถึงไม่ได้สัมผัสจริงแต่เขาก็มั่นใจว่าสร้างความตื่นเต้นให้เงือกคนงามได้แน่ เขาทาบมือตนเองกับมืออีกฝ่าย จ้องตากับฮิคารุในระยะใกล้ ปลายลิ้นเลียริมฝีปากอย่างกระหาย ก่อนจะย่อกายลงแตะจุมพิตยังส่วนสงวนเป่งน้ำและรอ...ให้มันระเบิดปลดปล่อยใส่ตรงหน้า แม้จะไม่สัมผัสถูกผิวของเขาก็ตาม ฮิคารุดูเหมือนจะมีความรู้สึกไวไม่น้อยเมื่อเจอการกระทำคล้ายโรคจิตแต่ตนเองกลับชอบมันเสียอย่างนั้น เขาถูกชารอฟกระหน่ำรัวปืนกลอยู่ด้านหลังหนักหน่วง ส่วนด้านหน้าก็เจอสายตาโลมเลียของแวมไพร์กระหายเลือดที่จ้องเขาตาวาว ร่างโปร่งกระตุก เริดหน้าเล็กน้อยปลดปล่อยกระแสธารลาวาอุ่นออกจากร่างกาย ดวงตาฉ่ำปรือมองเห็นภัทรศรัณย์ส่งมินิฮาร์ตและขยิบตาให้ ไม่ทันได้สนใจชารอฟที่ถอนกายออกไปแล้วผละไปหาคนอีกฟากกระจก 

“ไง มาเร็วดีนี่ ความขาวนี่เร้าใจเป็นบ้า จูงจมูกนายเสียหางกระดิก เก็บอาการหน่อยสหาย” ชารอฟเหลือบมองไปทางมุมกระจกด้านข้าง ร่างขาวสว่างกำลังแหวกว่ายไปมาอยู่กับฉลามสองตัวในสภาพเชิ้ตตัวบางตัวเดียวหลังเสร็จกิจกรรม  

“ทำยังไงจะได้กินเงือกของคุณ” ภัทรศรัณย์ถามออกไปตรง ๆ 

“ทำให้ฉันพอใจ” คำตอบง่าย ๆ มาพร้อมมาดท้าทายสุดยียวน ชารอฟสวมเพียงเสื้อคลุมอาบน้ำตัวเดียว และเขาเพิ่งปลดปล่อยไปหมาด ๆ กับเงือกหนุ่มสุดเร้าใจ ร้อนฉ่าทุกองศา จะท่าไหนก็เร่าร้อนแทบระเบิด 

“ได้” ภัทรศรัณย์สบตาคม ตวัดเรียวลิ้นเลียริมฝีปาก มองชารอฟด้วยแววตาของสัตว์กระหาย หมอนี่เพิ่งปลดปล่อยไปรอบเดียว เดี๋ยวเขาจะรีดให้เสียวจนหมดน้ำ ผู้ชายตรงหน้าคือบุรุษที่แค่มองก็ทำให้รู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัว ชายหนุ่มค้นพบตัวเองในวินาทีนั้นว่าตัวเขาต้องการอะไร เหมือนต่อมกระหายถูกกระตุ้นด้วยภาพเรือนร่างสมบูรณ์แบบ เย้ายวน ลวงล่อ และพร้อมกระชากลงสู่หุบเหว สิ่งที่ซุกซ่อนภายใต้กางเกงเร้าอารมณ์อยากถูกกระแทกแรง ๆ 

“ในเมื่อมีของเจ๋งกว่าก็ช่วยดึงไอ้บ้านี่ออกจากตัวผมที ของเล่นบ้าน ๆ ไม่เร้าเท่าสิ่งที่ซุกอยู่ในเป้าของคุณหรอก” ภัทรศรัณย์เวอร์ชั่นอัปเกรดยกเก้าอี้มานั่งตรงหน้า มือเรียวถอดกางเกงทิ้งรวดเร็ว แล้วแยกขาอ้ากว้างให้อีกฝ่ายดึงสิ่งที่เสียบเข้าไปออกให้  

“จะใช้มือหรือปากดึงออกก็แล้วแต่สะดวก” ภัทรศรัณย์ยักไหล่พลางกัดริมฝีปาก ชารอฟหรี่ตา ลุกจากเก้าอี้แล้วกระชากผมแมวตัวร้ายหน้าแหงนเพื่อรับจูบดูดดื่มขณะเรียวนิ้วล้วงดึงของเล่นออกให้ตัวแสบ  

เนิ่นนานทีเดียวที่ชารอฟตักตวงจากริมฝีปากถือดี หยาดน้ำใสไหลเยิ้มมุมปากของภัทรศรัณย์ กระนั้นคนทั้งคู่ก็ยังแลกลิ้นกันไม่หยุด เสียงจูบปากดูดดื่มหยาบโลนทว่ากลับกระตุ้นความต้องการโหมทวี ภัทรศรัณย์ทนไม่ไหวอีกต่อไป สิ่งที่ซุกซ่อนในกางเกงสะกิดความอยากจนใจสั่น ปลายนิ้วปลดเชือกผูกเอวของชารอฟรวดเร็ว เขาละจากริมฝีปากเจ้าหนี้ตรงเข้าขยี้ครอบครองส่วนป้านฉ่ำอย่างกระหาย ปลุกเร้าเจ้าส่วนนั้นจนผงาดได้ที่แล้วผลักชารอฟขึ้นเตียง ปากแดงเจ่อทั้งดูดและกัดส่วนดุนนูนสองเม็ดผ่านเนื้อผ้า ทำงานเข้าขากับมือที่รูดรั้งปลาตัวเขื่องไม่หยุด ความรุ่มร้อนแผ่ซ่านผ่านผิวเนื้อ เขารู้ว่าตนเองต้องการอะไรที่มากกว่านั้น ขาเรียวพาดคร่อมเหนือใบหน้าหล่อเหลา 

“เลียให้หน่อย ตรงนี้” ภัทรศรัณย์แยกขากว้าง ปลายนิ้วชี้ปากถ้ำลับให้อีกฝ่ายละเลงความชุ่มชื้นด้วยปลายลิ้นให้ เขาเรียนรู้เพิ่มอีกนิดหน่อยว่า หากใช้คำพูดร้องขอแบบดิบ ๆ จะกระตุ้นสัญชาตญาณดุดันเพิ่มขึ้นไปอีก เสือร้ายมองจีบหยักสีสวยตรงหน้า หยักยิ้มมุมปากแล้วจัดให้ตามที่ขอ ภัทรศรัณย์หวิวในท้องน้อยจนแข้งขาสั่นเพียงปลายลิ้นชื้นแตะที่ปากทาง 

“อือ คุณใช้ลิ้นเก่ง ปรนเปรอได้ดีทั้งปากบนปากล่างเลย อ๊ะ” ร่างกายบิดรัญจวนด้วยความเสียวซ่านที่กรอกเข้าถ้ำลับเป็นระยะ มือที่ค้ำผนังหัวเตียงแทบไร้เรี่ยวแรงยันต่อ ร่างเกร็งกระตุกตามในบางครั้ง ทั้งสยิวและหวิวในท้องแบบสุด ๆ “อือ อยากถูกคุณกระแทกแรง ๆ แล้ว” ภัทรศรัณย์เสียวจนแข้งขาไร้แรง ตอนนี้เขาอยากเปลี่ยนท่าลงไปนอนรอรับแรงกระแทกของคลื่นยักษ์เสียมากกว่า 

“ฉันทำให้ขนาดนี้ ทั้งปากบนปากล่างของนายก็ต้องบริการฉันให้ดี” ชารอฟถอนลิ้น ผลักร่างอ่อนระทวยลงพื้นเตียง มืองัดส่วนอวบโตพร้อมรบ ส่งมันขยับเข้าออกในปากนิ่ม มองใบหน้าหล่อเหลาแบบเอเชียทุรนทรมานจากความอุกอาจที่ยาวถึงคอหอยจ้วงทะลวงแบบดิบเถื่อน เกล็ดน้ำตาแวววาวเกาะจับหางตายามความกระสันปรารถนาวิ่งพล่านทั้งยังไม่ได้รับการปลดปล่อย ช่างเป็นภาพความทรมานที่งดงามนัก 

“ปากบนนายอิ่มแล้ว ทีนี้ก็ปากล่าง” ชารอฟยกยิ้มร้ายกาจ สายตามองผ่านไปยังผนังกระจก ฮิคารุกำลังมองมาจากตรงนั้น เขาแยกเรียวขาออกกว้าง จ่อส่วนร้อนระอุดุนเข้าทีละน้อย กลีบอ่อนตอดระริก ตะกรุมตะกรามราวหิวโหย ภัทรศรัณย์เปล่งเสียงครางเบาๆ เมื่อชารอฟเข้าไปจนสุด การทำต่อหน้าบุคคลที่สาม มันให้ความรู้สึกเสียวปนตื่นเต้นอย่างนี้นี่เอง 

แล้วภัทรศรัณย์ก็ได้ตระหนักซึ้งว่ากับฮิคารุรอบหนึ่งก่อนหน้านั้นชารอฟแค่อุ่นเครื่องเท่านั้น บั้นท้ายเซ็กซี่ขยับเข้าออกเสียงดังสนั่น ขายาวที่พาดบนบ่าหนาถูกเขย่าไปหมดทั้งร่าง 

“ฉันชอบคนร่าน” ชารอฟเค้นเสียงในลำคอ บดขยี้จุดกระสันเน้น ๆ ชนิดภัทรศรัณย์กรีดร้องขอชีวิตฟังไม่เป็นภาษาคน ยอมรับว่าครั้งนี้แดดดี้ดุกว่าทุกที 

อึก!  ภัทรศรัณย์ผวา แผ่นหลังแอ่นสะท้าน ขาอ้ากว้างขึ้นเพื่อรับแรงกระแทกให้ถนัด บั้นเอวสอบเด้งรับแรงขยี้หนักหน่วงจุดเพลิงกระสันซาบซ่านทั้งร่าง ความดิบดันรุ่มร้อนดึงดูดพวกเขาพุ่งเข้าหากันราวแม่เหล็กต่างขั้ว มือร้อนคลึงเคล้น ฟอนเฟ้น ปลายลิ้นร้อนรุ่มลากไล้ทุกตารางนิ้วบนเรือนร่าง ฝังรอยคมเขี้ยวและจุมพิตร้อนผ่าวตีตราแสดงความเป็นเจ้าของ ฝ่ายหนึ่งกระแทกเข้า อีกฝ่ายกระทั้นรับ ช่องทางอ่อนนุ่มกลายเป็นสนามประลองสวาทที่สาดโถมโรมรันกันคุกรุ่น สองร่างชุ่มเหงื่อ แต่ความกระหายยังคงลุกโชน ราวยิ่งทำก็เหมือนยิ่งสาดน้ำมันลงในกองไฟ 

“แดดดี๊ วันนี้คุณดุและเด็ดมาก” เสียงชมกระท่อนกระแท่นทั้งที่เสียวใจจะขาด ป๋าแสนเกรี้ยวกราดบนเตียงเป็นอะไรที่เร้าใจจนนึกหวง ชารอฟยิ้มร้าย ส่งสัญญาณอันตรายว่าความสยิวยิ่งกว่ากำลังจะตามมา มือหนาพลิกภัทรศรัณย์หันหน้าไปทางฮิคารุ ฝ่ายนั้นกำลังใช้หัตถ์เทพปรนเปรอตัวเองทั้งสายตาจับจ้องไม่ลดละ 

“ผมอยากเอาเขาและถูกคุณเอา” ภัทรศรัณย์เลียริมฝีปากกลืนน้ำลาย ชารอฟไม่ตอบแต่ทวีกำลังเร่งกระชั้นจนร่างสมส่วนโยกคลอนไปทั้งตัว 

เพลิงราคะจัดจ้านโหมกระพือ สองร่างกอดรัดฟัดที่นอนกระจุย กายแกร่งโรมรันบดขยี้แลกปลายลิ้นดูดดื่มไม่มีใครยอมใคร เปลวสวาทเร่าร้อนแผดเผาสติ ยามเอ็นร้อนผ่าวบดลึกลงเรือนร่างดุเดือด 

“อูว์ แรงกว่านี้สิแดดดี้ ผมยังไม่อิ่ม ยังอยากกินคุณลึก ๆ กว่านี้ ขยี้ผมแรง ๆ เอามัน ๆ กว่านี้!” กลีบปากสีช้ำรีเควสไม่หยุดด้วยเพลิงกระสันลุกผ่าวในร่าง สัตว์ร้ายแสนกระหายและเอาแต่ใจตื่นขึ้นเต็มตาแล้ว ดวงตาฉ่ำซับเพลิงอารมณ์เย้ายวน เขาต้องการแรงตอกกระแทกเติมลงในร่าง อยากร้องครางทรมานด้วยความต้องการไม่รู้อิ่ม คล้ายเตาหลอมคุโชนแสนกระหายเชื้อเพลิงที่เติมเท่าไรก็ไม่เต็ม  

“เด็กตะกละแล้วยังร่านกว่าที่คิด ตอนแรกนึกว่าจะต้องเอากับท่อนไม้” ชารอฟเอ่ยพลางตบสะโพกแน่นขึ้นรอยแดงด้วยความมันเขี้ยว กายแกร่งจ้วงเข้าดุดันแล้วกดแช่ให้เด็กร่านงอแง  

“ขย่มไม่ไหวก็ลงไป ผมจัดเอง” ภัทรศรัณย์ฉุนเฉียว อารมณ์พุ่งทะยานสูงคล้ายถูกกระชากร่วงลงหุบเหว เขาผลักชารอฟลงเตียงแล้วขึ้นขี่เครื่องบินโบว์อิ้งด้วยตัวเอง 

“คุณเด็ดถึงใจ ขอดีกรีความเผ็ดมากกว่านี้ เอวคุณยังไหวใช่ไหมลุง จะส่งผมไปเอากับผู้ชายไม่เลือกหน้า ก็ฝึกร่างกายผมให้ถึงพริกถึงขิง อร่อยเด็ดไปยันชาติหน้าหน่อย” ภัทรศรัณย์ตีฝีปากทั้งใบหน้าชื้นเหงื่อ บั้นท้ายยกขึ้นลงเขมือบงูยักษ์ที่กระแทกเข้ากลางร่าง ดวงตาคมฉ่ำเยิ้มซับเพลิงอารมณ์รัญจวน ดูเย้ายวนเต็มที่ราวดอกไม้คลี่กลีบฉ่ำเยิ้มด้วยน้ำหวานยั่วน้ำลายแมลง ชารอฟรู้สึกเหมือนกำลังถูกเด็กลูบคม เด็กที่ทำท่าอ่อนแอจะเป็นจะตายตอนรู้ว่าเป็นหนี้ ตอนนี้กลับท้าเหย็ง ๆ ให้เขาขย่มมัน ๆ จนเหงื่อหยด ไม่นับที่ภัทรศรัณย์ขึ้นควบด้วยตัวเองราวเก็บกดมานานนั่นอีก 

“ที่ทำท่าจะเป็นจะตายตอนรู้ว่าเป็นหนี้ ที่แท้เสแสร้งสินะ” ชารอฟหรี่ตารู้ทัน 

“ใช่ ได้เอากับผู้ชายเกรดซูเปอร์พรีเมียมทั้งที ต้องรีบเก็บแต้มกันหน่อย คงไม่บ่อยที่ของดีระดับคุณจะตกถึงท้อง แต่ที่บีบน้ำตาผมไม่ได้ทำให้คุณดูนะ ผมทำให้ ‘เขา’ ดูต่างหาก” เขาที่ว่าเป็นอันรู้กันว่าคือพี่ชายต่างมารดาที่ภัทรศรัณย์เพิ่งรู้ว่ามี “ก็แค่อยากรู้ว่าน้ำตาจะละลายหัวใจเย็นชาของเขาได้ไหม” ปลายเสียงแผ่วลง ความเจ็บปวดที่ซุกซ่อนเอาไว้ถูกสะกิดให้รู้สึกอีกหน 

“นายอิจฉาวาเลนไทน์มากสินะ หึ” ชารอฟไม่เพียงสะกิด เขายังขยี้ซ้ำ  

“ใช่ ผมอิจฉา เพราะผมอยากเป็นคนที่ได้นอนอยู่ตรงนั้น นอนใต้ร่างครางให้เขาขย่มเตียงลุกเป็นไฟ” ดวงตาวาวดุดัน ภัทรศรัณย์มีอารมณ์กรุ่น ๆ ยามเอ่ยถึงเพื่อนรักที่แสนโชคดี จะบอกว่าไม่รู้สึกอะไร เขาก็ไม่ใช่คนดีขนาดนั้น ชายหนุ่มเร่งจังหวะดุเดือดด้วยอารมณ์หงุดหงิดอยู่ลึก ๆ 

“แต่เอาคุณแทนก็ไม่ได้แย่อะไร ไส้กรอกบิ๊กไบก์ของคุณเต็มปากเต็มคำดี” เขาขมิบรัดแรง ๆ ทีหนึ่งให้รู้ว่า ‘ปาก’ ล่างหรือบน อันที่จริงเขาก็ถูกใจไส้กรอกท่อนนี้ทั้งปากบนปากล่างนั้นแหละ มายองเนสของชารอฟรสชาติไม่เลว จิบคู่กับไวน์หลังกินเสร็จก็ได้รสชาติไปอีกแบบ นอกจากเสียตัว เขาก็ไม่มีอะไรที่ต้องเสีย ไม่จำเป็นต้องใส่หน้ากากต่อหน้าชารอฟ  

“อาว์...” ปลายคางมนแหงนเชิด ริมฝีปากเปล่งครางผ่านลำคอแผ่วเบายามขย่มคุมจังหวะด้วยตัวเอง ปลายนิ้วบีบขยำกล้ามแขนล่ำใต้ร่าง ลิ้นชื้นเลียริมฝีปากด้วยความเสียดเสียวยามจุดกระสันถูกขยี้ ร่างกายของภัทรศรัณย์สวยงามเซ็กซี่ยามชุ่มเหงื่อ น้ำเสียงแหบพร่ายามมีอารมณ์ขยี้ต่อมกระหายได้เป็นอย่างดี ร่างกายอุดมด้วยมัดกล้ามเรียงตัวสวยขับเคลื่อนรวมร่างเร่าร้อน ถ้าได้สอดไส้แซนวิชจะยิ่งมันกว่านี้! ตาคมเจือไฟอารมณ์ยังคงจ้องฮิคารุตาเป็นมันเช่นเดิม 

“อือ” ชารอฟครางด้วยความถึงใจยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ ตอกลึกยังจุดปรารถนา นำพาอารมณ์พุ่งทะยานสู่จุดระเบิดพร่างพรายในร่าง 

“ซี้ด! ผมเซ็กซ์จัด และไม่เคยเต็มอิ่มง่าย ๆ” ภัทรเลียริมฝีปากจ้องชารอฟตาเป็นประกายขณะสะโพกยังขยับไม่หยุด “ปกติผมเอาผู้หญิงวันหนึ่งไม่ต่ำกว่าสอง เพราะงั้นเลยสับรางรถไฟควบหลายสาย ผมคาดหวังกับลีลาบนเตียงของคุณค่อนข้างมาก แล้วก็ไม่ผิดหวัง โชคหล่นใส่หัวแท้ ๆ” 

“ถ้านายหมกมุ่นกับการอ้าขาให้ฉันขนาดนั้น ฉันก็ไม่ขัดข้องหรอกนะ จะปรานีจัดให้นายได้เดินขาถ่างทุกวันยังได้” ชารอฟยันกายขึ้นนั่ง สะโพกสอบกระแทกเข้าจังหวะเดียวกับที่ภัทรศรัณย์ขย่มลงพอดี แรงเสียดสีดุเดือดเรียกเสียงครางสยิว 

“ซี้ด! โคตรมัน สะใจดีชะมัด” ความลับอีกอย่างที่ไม่เคยแพร่งพรายคือ ภัทรศรัณย์แอบตาลุกวาวตั้งแต่ครั้งแรกที่รู้ว่าจะถูกหมอนี่ขยี้ แอบหาข้อมูลประวัติคร่าว ๆ และล้างท้อง ตั้งหน้าตั้งตารอเขมือบมื้อใหญ่ตั้งนานแล้ว! 

“เวลามีเซ็กซ์นายพล่ามมากกว่าทั้งหมดที่เคยพูดเสียอีก” 

 “งั้นคงต้องหาอะไรยัดปาก ปากจะได้ไม่ว่าง” ภัทรศรัณย์ไถลกายลงใต้หว่างขาอย่างรู้งาน เรียวนิ้วช่ำชองรูดถุงยางออกรวดเร็ว สายตาลูกวาวจ้องมองแท่งแม็กนั่มเคลือบคาราเมลชุ่มฉ่ำ เขาเลียริมฝีปาก ขยิบตามาดหมายให้ไอศกรีมแมกนั่มซึ่งอัดแน่นด้วยวนิลาแสนอร่อย  

“ฉันจะทำให้วายร้ายอย่างแกเหี่ยวในปากให้ดู” ลมหายใจรุ่มร้อนแผดเผาคลอเคลียพร้อมเรียวลิ้นที่ละเลงเลียไม่หยุด ภัทรศรัณย์ห่อริมฝีปากดูดกินเสียงดังเหมือนเจอของอร่อย ชารอฟครางต่ำในลำคอด้วยเสียงแหบเสน่ห์ ความดุดันบดเข้าหาโพรงอุ่นเร่าร้อน ระเบิดลาวามากมายไหลย้อยออกมุมปาก ภัทรศรัณย์กลืนลงไปทั้งหมด เขาตวัดปลายลิ้นเลียบางส่วนที่ไหลเปรอะมุมปากเรียบร้อย ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ 

“กินคุณแล้ว ผมอยากกินเด็กคุณด้วย” ภัทรศรัณย์ออดอ้อนด้วยการโน้มใบหน้าเข้าใกล้ ตวัดปลายลิ้นเลียปลายคาง แตะจูบบางเบาเย้าหยอก ชารอฟหรี่มองชายผู้มีอารมณ์เซ็กซ์วิปริตบิดเบี้ยว แล้วรอยยิ้มนึกสนุกก็ผุดขึ้นมุมปาก  

“ได้สิ เสือสองตัวรุมขย้ำกระต่ายน้อยกัน”  

การรอคอยสิ้นสุดลงเมื่อกระต่ายตัวขาวจั้วะปรากฏกายขึ้นในสภาพมีผ้าลูกไม้สีดำคาดตา ฮิคารุรู้สึกได้ถึงสายตาร้อนแรงบาดผิว ชารอฟนั่นของชัวร์ แต่ผู้ชายอีกคนที่สายตามีความหื่นกระหายราวสัตว์ร้ายน่าขนลุกหลุดจากกรงขังนั่น ทำเขาตื่นเต้นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เหมือนมองเห็นปีศาจตื่นขึ้นเพื่อเตรียมขย้ำเขาผ่านร่างกายของชายผู้นั้น โดยที่ตัวเขาเองเป็นฝ่ายแหย่ปลายเท้าล่อมันออกมาด้วยตัวเอง ผิวขาวจัดตัดกันกับสีดำลึกลับของชุดบันนี่ลูกไม้ที่สวมลงบนร่าง  ฮิคารุได้ยินเสียงขยับ นั่นกระตุ้นสัญชาตญาณความอยากรู้ซึ่งนับว่าเพิ่มรสชาติของเซ็กซ์ได้ดีทีเดียว 

“ขึ้นมาบนนี้สิ ฉันรออยู่” เสียงหนึ่งดังขึ้น ไม่ใช่เสียงของชารอฟ งั้นก็เป็นใครไปไม่ได้นอกจากบุรุษผู้นั้น ภัทรศรัณย์เดาะลิ้น เอกเขนกบนเตียงพร้อมทั้งชันขาข้างหนึ่ง เขาเลียริมฝีปาก สายตาจ้องมองร่างที่ค่อย ๆ ขยับขึ้นมาบนเตียงชนิดทะลุลูกไม้ เขามองความขาวที่น่าขยี้ทำรอยไปทั้งตัวด้วยความกระหาย 

“ทักทายเจ้าหนูของฉันหน่อยสิ อีกเดี๋ยวจูเนียร์ก็จะเข้าไปทักในตัวนายเหมือนกัน” ภัทรศรัณย์แยกขากักร่างนั้นไว้ในอาณัติ กระซิบเสียงกระเส่าด้วยโทนเสียงแหบพร่า เสน่ห์ที่ใช้ฆ่าสาว ๆ อ่อนระทวยมานักต่อนัก เขารู้เสน่ห์ของตัวเองดี และยิ่งรู้ว่าจะใช้มันเผด็จศึกคู่นอนยังไง หลังจากเล็งผิวขาว ๆ ของเด็กชารอฟมานาน ในที่สุดก็ได้แอ้มสมอยาก แน่นอนว่าเขาเองก็ต้องสมนาคุณให้เสือร้ายได้มุดเข้าถ้ำเต็มที่เหมือนกัน ภัทรศรัณย์แลกเปลี่ยนสายตากับชารอฟขณะที่กระต่ายแสนสวยมุดลงหว่างขา นิ้วเรียวกดแทรกไปบนกลุ่มผมนิ่มพลางเริดหน้าคราง โพรงปากอุ่นนุ่มและเรียวลิ้นเจนจัดกำลังจัดการกับภัทรจูเนียร์คล่องแคล่ว ริมฝีปากร้อนทาบทับแลกปลายลิ้นกับริมฝีปากภัทรศรัณย์ดูดดื่ม ขณะกรงนิ้วร้อนบีบขยำก้นเด้งนุ่มนิ่มติดหางปุย เสียงบดจูบจ๊วบจ๊าบประสานแข่งกับเสียงละเลงลิ้นของกระต่ายน้อย แม้ยามถอนปากออก เส้นสายสีใสยังยืดยาวติดออกมา ชารอฟแหวกชั้นในลูกไม้พอเห็นช่องทางชำเรา เขาไม่ได้กระชากชั้นในทิ้ง ปล่อยให้มันติดอยู่อย่างนี้ก็เซ็กซี่ไปอีกแบบ แกนยักษ์เคลื่อนเข้าประชิด กดชำแรกแหวกผ่านเข้าไปยังช่องสวรรค์ กระต่ายรู้โดยสัญชาตญาณว่ากำลังจะเจอศึก ‘ใหญ่’ สองด้าน แรงกระหน่ำขับเคลื่อนทั้งล่างและบนให้ความรู้สึกทรมานระคนเสียวซ่าน ร่างกายอบอวลไปด้วยร่องรอยความใคร่  

ชายหนุ่มถูกจับเปลี่ยนท่า เขานั่งคร่อมอยู่บนร่างใครสักคน แก่นกายร้อนผ่าวสองท่อนตกอยู่ในมือระอุในศึกยุทธการฟันดาบ ช่องทางด้านหลังเปิดรับผู้มาเยือนอีกคน เขารับรู้ว่าเป็นคนละคนกับเมื่อกี้จากขนาดที่ต่างกันนิดหน่อย 

อือ 

ฮิคารุรู้สึกดีสุด ๆ ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ลีลาขยับเอวของชายนิรนามผู้นั้นไม่ธรรมดา เขารัดอีกฝ่ายด้วยความเอร็ดอร่อย ลิ้มรสอาหารจานใหม่ด้วยความตื่นเต้นหลังอิ่มเอมกับไส้กรอกอเมริกันมานาน เสียงครางหวานระคนสุขสม ทั้งถูกขย่มและชักว่าวแล่นถลา ว่าวของเขาทะยานขึ้นสูงขณะที่แรงส่งช่องด้านล่างก็ขับกระชั้นเสียงแฉะสนั่น ฮิคารุหูอื้อตาลายคล้ายจะแตะขอบสวรรค์อยู่รำไร 

Ah… 

ชายหนุ่มปลดปล่อยเมื่อความต้องการดำเนินมาถึงขีดสุด ชายนิรนามถอนกายออกเชื่องช้าและวางร่างอ่อนระทวยลงบนเตียง ฮิคารุดึงผ้าปิดตาออก ดวงตาฉ่ำมองชายหนุ่มหล่อเหลาคนและแบบขนาบอยู่ทั้งสองด้าน เค้าโครงหน้าแบบเอเชียแนบริมฝีปากบดจูบ สอดปลายลิ้นชื้นเกี่ยวรัดแลกความแปลกใหม่ ฮิคารุตอบรับโดยอัตโนมัติ เขาจูบกลับอีกฝ่าย เกี่ยวกระหวัดปลายลิ้นแลกชิมน้ำลายกับคนไม่รู้จักที่ชารอฟพามา ร่างกายร้อนรุ่มอีกหนเมื่อซอกคอถูกซุกไซ้ เรียวลิ้นกวาดชิมผิวเนื้อฝากฝังรอยจุมพิตสีหวาน ฮิคารุครางสะท้าน ยอดอกคล้องห่วงจิลแข็งเป็นไตยามถูกปลายลิ้นดุนขยี้ซ้ำ ๆ แอ่งสะดือบุ๋มถูกหยอกเย้า ปลุกเร้าอารมณ์กระพือก่อนฉลามจะเริ่มบุกปากอ่าวอีกหน และด้านบนร่องฉลามเองก็ถูกวาฬยักษ์ถล่ม 

“แซนวิชไส้กรอกเจ๋งที่สุดว่าไหม” เสียงของชารอฟดังขึ้นจากด้านบนสุด เขาส่งแรงจ้วงทะลวงดุดันผ่านภัทรศรัณย์ตรงกลางสะเทือนมายังฮิคารุเบื้องล่าง สามร่างเชื่อมเป็นเนื้อเดียว กลิ่นอายความใคร่ตลบอบอวล ชารอฟกัดหลังคอตัวแสบ เอวสอบขยับไม่หยุด เครื่องยนต์ร้อยแรงม้าของเขากำลังร้อนได้ที่ ภัทรศรัณย์เองก็ไม่รอช้าเมื่อได้ตามที่ต้องการสมใจอยาก เขากลืนกินชารอฟพร้อมทั้งบุกเข้าน่านน้ำของฮิคารุ  

Ah… 

คืนนี้ไม่ควรจบลงที่เตียง ทั้งฉลาม เงือกและวาฬควรจะชวนกันไป ‘เบิก’‘บาน’ ที่สระ 

เสียงน้ำแตกกระจาย กระเซ็นซ่านเป็นวงกว้าง ฮิคารุกรีดเสียงครางมือเกาะขอบสระ ด้านหลังของเขาคือฉลามร้ายนามว่าภัทรและยังซ้อนทับด้วยวาฬคึกอย่างชารอฟ มีผู้ชมโดยรอบเป็นลูกฉลามขาวที่แหวกว่ายไปมาให้เสียวเล่น 

ให้ตายเถอะ! ฮิคารุสบถ  

นี่มันเป็นเซ็กซ์ที่บ้าระห่ำมาก ๆ แต่ก็ถึงใจมาก ๆ เช่นกัน เขาเด้งก้นสวนรับ ขมิบกลับให้ภัทรศรัณย์ขยับด้วยความสยิว ลำนำราตรีคืนนี้ยังอีกยาวนานนัก ป๋ารอฟสุดที่รักโหนกายขึ้นจากสระแล้วส่งจูเนียร์มาทักทายที่ปาก ด้านล่างยังถูกเมียป๋าอีกคนยึดครองพื้นที่ปากอ่าว เอาเถอะ เงือกอย่างเขา กินบนบกหรือในน้ำก็รับรองว่าเด็ด! 

 

ความคิดเห็น