เมื่อไหร่จะเปิดใจยอมรับคนใหม่เข้ามาแทนที่ของนายได้สักทีนะ...

เรื่องต้นเดือนที่ 2 ของการทำงาน

คุณนั่งกาปฏิทินในวันใหม่ของเดือนอย่างเบื่อหน่าย

ทุกวันในญี่ปุ่นดำเนินไปอย่างไร้ความหมาย

ใช้ชีวิตทำงานอยู่กับผู้ชายที่คุณไม่สามารถตัดออกจากหัวใจได้เลย

คุณฟุบหน้าลงกับโต๊ะแล้วตอบเขากลับไป

สองเท้ายาวก้าวเดินไปตามทางเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมาย เดินมานานเกือบครึ่งชั่วโมงแล้วยังหาที่ลงหลักปักฐานไม่ได้เลย

เขานั่งลงพักเหนื่อยที่น้ำพุแห่งหนึ่ง มีวัยรุ่น คู่รัก ต่างเดินผ่านไปผ่านมา จนมองแล้วอดไม่ได้ ที่จะคิดถึงความทรงจำเมื่อก่อนของตัวเอง

. . .

ณ ดาดฟ้าของโรงเรียน

เสียงทุ้มกระซิบบอกหญิงสาวที่ข้างหูเบา ๆ ก่อนจะผละออกมามองตาคู่สวยของเธอ เพื่อดูปฏิกิริยาต่อจากนี้

เธอเงียบไม่พูดจาอะไรต่อ ได้แต่นั่งก้มหน้าแล้วจิกมือเรียวลงบนกระโปรงนักเรียนด้วยความเขิน

เธอตอบตกลงแล้วหน้าแดงขึ้นมาทันที เขาดีใจมาก ในที่สุดเธอก็รับรักเขา หลังจากที่ตามจีบอยู่นาน

. . .

ตอนนั้น มันก็แค่เรื่องคุยตลก ๆ ที่ว่าอย่าให้เธอทิ้งเขาไปก่อน

แต่ตอนนี้ กลับไม่ตลกเลยแม้แต่น้อย

แย่เอง ที่เป็นคนบอกเธอว่าห้ามทิ้ง แต่ตัวเองกลับทิ้งเธอ ด้วยเหตุผลแค่ "อาย" ที่เธอมีนิสัยจุกจิก จนคนพาลนินทากันไปทั่ว

ทิ้งให้เธอต้องอยู่คนเดียวมาตลอดหลายปี

ตอนนั้นคงจะเหงามากสินะ ในขณะที่เราเองมีความสุขกับคนใหม่มาตลอด

ทุกอย่างมันโอเคสำหรับเราคนเดียว ยกเว้นเธอ...

เขาค่อย ๆ นั่งลงกับที่นั่งรมบ่อน้ำพุ แล้วคิดทบทวนเรื่องราวที่ผ่านมาเมื่อหลายปีก่อน ลึก ๆ แล้วในใจเขาก็ตัดเธอไม่ขาดไปสักที นั่นทำให้เขาเริ่มเข้าใจในสิ่งที่เพื่อนเคยพูดเมื่อนานมาแล้ว ว่าสักวันเขาจะเข้าใจเอง

พอคิดได้ เขาก็ยันตัวเองลุกขึ้นและขายาวรีบก้าวเดินกลับโรงแรมอย่างไร้เหตุผล มีเพียงแค่ความรู้สึกผิดอย่างเดียวที่อยากจะกลับไปหาเธอให้เร็วที่สุด

แต่ระหว่างทาง สายตากลับเหลือบไปเห็นคนคุ้นเคย ที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง

เขาเดินเข้าไปหาเธอ ก่อนจะทักขึ้น

เธอทำท่าทางรน ๆ ผิดปกติ

เขาหันหลังเตรียมจะเดินกลับ แต่เธอก็มองเห็นใครอีกคน ทำให้เธอต้องเร่งเขาให้เดินออกจากบริเวณนี้ให้เร็วที่สุด จนน่าสงสัยเกินไปสำหรับเขา

เขาหันกลับมาเพื่อที่จะคุยกับคุณเธอดี ๆ

แต่ก็ต้องเห็นในสิ่งที่เธอไม่อยากให้เห็นจนได้

เขาเห็นแฟนสาวของตัวเอง

ขายาวรีบก้าวเข้าไปหาเป้าหมายทันที

ผู้ชายคนนี้เดินมาโอบไหล่แฟนสาวของเขาต่อหน้าต่อตา

เขางงเป็นไก่ตาแตก ว่าที่สามีงั้นหรอ?!

เขาหันมามองคุณตามที่ผู้ชายคนนี้บอก

เขาโกรธจนเลือดขึ้นหน้า นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน

เธอเดินออกไปจากชานยอลพร้อมแฟนหนุ่มของเธอ เขามองเธออย่างเดือด ๆ ทั้งที่ยังถูกรั้งตัวเอาไว้จากคุณ

เขาตวาดคุณเสียงดังลั่น ไม่ได้ดั่งใจทีไรก็ทำแบบนี้ทุกรอบ

คุณยืนตัวเกร็งด้วยความตกใจ และเขาก็เริ่มพูดต่อ

คุณพูดออกไปอย่างโมโหและเสียใจ

เขาเดินเข้ามาจับแขนทั้งสองข้างของคุณ แล้วบีบอย่างคาดเค้น

คุณพูดไปน้ำตาไหลไป

คุณยืนร้องไห้ก้มหน้าก้มตาไม่ยอมตอบ

เขาพ่นคำทิ่มแทงใส่คุณไม่หยุด แม้น้ำตาของเขาจะไหลออกมา เนื่องจากเสียใจเรื่องโบยอน แต่กลับลืมคิดไปว่าคนตรงหน้าเจ็บกว่าร้อยเท่า

คุณเข้ามาจับแขนเพื่อรั้งเขาไว้

เขาปล่อยแขนคุณ แล้วเดินออกจากบริเวณนั้นไป ทิ้งคุณยืนรองไห้อยู่เพียงลำพัง