email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เพื่อนกันจริงๆครับ - ชานยอล 100%

ชื่อตอน : เพื่อนกันจริงๆครับ - ชานยอล 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 673

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.พ. 2563 02:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เพื่อนกันจริงๆครับ - ชานยอล 100%
แบบอักษร

 

 

 

**ยังไม่ได้แก้คำผิด**

 

 

ผมเรียนคณะวิศวะ ปี3 ครับ เอาจริงๆ ครอบครัวอยากให้เรียนบริหาร จะได้มาบริหารบริษัทนำเข้ารถซุปปอร์คาร์ รายใหญ่ในเอเชีย แต่มันมีแค่สิ่งเดียวที่ทำให้ผมมาเรียนคณะนี้

- ตอนนี้มีห้องแชท จอยลดา : 29foolish -

 

 

 

แบคฮยอน ...

 

" ไอ้ชาน มึงดูนี่ กูได้ไลน์น้องนมโตมาละโว้ย น้องแม่งน่ารักโครตตต นมนี่แม่งเอ้ยยใหญ่กว่าหน้ากูอีก วันนี้กูนอนดึกหน่อยน่า จะแชทกะน้อง" ผมบอกไอ้ชานระหว่างที่รออาหารที่ร้านมาเสิฟ จริงๆเรื่องไรแบบนี้ไม่ต้องบอกละเอียดขนดนี้ก็ได้ แต่ไม่รู้สิเราสนิทกันมานาแล้วตั้งแต่เด็ก ผมก็มีมันเป็นเพื่อนสนิทมาตลอดมีไรก็บอกมันหมด มันรู้เรื่องทุกอย่างเกี่ยวกับผม และมันก็ใจป๋ามากอยู่กะมันนี่ไม่ได้เสียตังค์ซีกบาทเลี้ยงหมด พอวันเกิดทีก็ให้รถรุ่นใหม่เป็นของขวัญวันเกิดแต่ก็ไม่ได้ขับซักคัน 'ขับไม่เป็น' มีจอดไว้ที่บ้านสามคันลันบอกว่าไม่ต้องให้รถมันก็ไม่ฟัง บอกว่าเป็นสัญลักษ์ของมัน จะได้จำได้ว่ามันเป็นคนให้ ก็แม่มไม่ไหนมาไหนมันไปรับไปส่งตลอด ขอให้สอนขับก็ไม่สอบบอกว่าอันตราย เอ้า?? แล้วให้รถกูเพื่อ...แต่ก็ตามใจมัน พ่อมันรวย อาปาร์ค ใจมากกกกท่านนิสัยดี อารมณ์ดี แถมแบคไปหาทีไรให้ของฝากมาตลอด จนไอ้ชานมันเป็นหมาหัวเน่าตอนผมไปเยี่ยมท่าน

 

" เอ่อ " ผมตอบมันไปสั้นๆ เพราะอารมณ์หงุดหงิด หงุดหงิดที่มันทำแบบนี้ แต่ผมมาโวยวายในใจแบบนี้มันก็ไม่รู้หลอก ไม่รู้มาตั้ง 19 ปีแล้ว มันนิสัยแปลกหรือผมคิดไปเองรึเปล่า พอมันเจอผู้หญิงสวยๆ นมใหญ่ๆ หุ่นอึ๋มๆ มันก็ไปเต๊าะขอไลน์ตลอด ยิ่งใครเด่นๆเด็ดๆ แล้วมันไม่พลาดมีไว้ประดับเครื่องมัน เรื่องผู้หญิงผมไม่ได้อะไรมันเท่าไหร่หลอกเพราะมันก็คุยในไลน์เฉยๆ คุยนานสุดก็เดือนเต็มๆ จากนั้นก็หายกันไป แต่เรื่องที่ผมไม่สบอารมณืและไม่ชอบใจสุดก็ เรื่องผู้ชาย ครับ แบคมันเป็นคนหน้าหวานอย่างกะผู้หญิง ขาวอย่างกะหยวกกล้วย ผิวบางอย่างกะเด็กแรกเกิด พูดตรงๆคือน่าทะนุถนอม เหมือนมันเป็นจุดดึงดูดผู้ชาย ไม่ว่าจะรุ่นพี่รุ่นน้องก็เข้ามาจีบมันเกือบทั้งมหาลัยละมั้ง เป็น cute boy ของมหาลัยนี่ก็คงเป็นธรรมดา แต่ที่ไม่ธรรมดาก็ที่มันอ่อยเขาด้วย ฟังไม่ผิดหลอกครับมันอ่อยผู้ชายด้วยยิ่งใครที่เป็นถึงเดือนคณะมันก็จะเพิ่มสกินเป็นพิเศษ จนหลายๆครั้งผมโมโหโวยวายใส่มันต่อหน้าคนอื่น แต่ก็ไม่ได้มากมายขนาดถึงขั้นผิดใจกัน เพราะผมรู้ดีมันคิดกับผมยังไง แต่ทำไม...ทำไมบางครั้งบางเวลาที่มันอ้อนผมอยากจจะได้อะไร ผมก็คิดไปไกลว่าเราไม่ได้อยู่ในสถานะเพื่อนกันทุกที ต้องรอดูตอนมันอ้อนผมครับ อย่างกะเมีย

 

" ไอ้ชาน คืนนี้กูไปกินเหล้าห้องลู่หานนะ ละก็นอนค้างห้องมันเลย ยังไงพรุ่งนี้ก๋วันเสาร์" ผมบอกไอ้ชานมันเพราะผมนอนห้องเดียวกะมันตั้งแต่เรียนปี1 แล้ว อาปาร์คชวนให้ผมมาอยู่กะมันที่เพ้นเฮาท์เพื่อจะได้สะดวกสบายใกล้มหาลัยด้วย ซึ่งผมกะไม่ได้คัดค้านอะไรยิ่งดีไปอีกจะได้ไม่เสียค่าไฟคอนโดตัวเอง

 

" กลับตอนไหน " ผมไม่ได้งี่เง่าที่ไม่ยอมปล่อยมันไปไหนมาไหน แค่เป็นห่วงมันเฉยๆ ยิ่งตัวหน้าฟัดอยู่ แต่ที่ปล่อยไปก็เพราะเป็นเพื่อนสนิทมันและลู่หานก็มีผัวมันคอยประกอบหลังไม่ห่างชนิดที่ว่าจะสิงกันได้อยู่แล้ว ผัวลู่หานที่ว่าก็ไม่ใช่ใครที่ไหนไกลก็ไอ้เซฮุนเพื่อนสนิทผมอีกเช่นกัน เลยสบอยใจอีกนิดยังไงเบคก็อยู่ในสายตาเวฮุนด้วย มันจะได้มารายงานผมตลอด และที่สำคัญผมไม่ยอมให้มันนอนค้างห้องลู่หานหลอกครับ แค่ไม่ได้พูดออกไปก็เท่านั้น ไม่ยอมหลลอกครับผมนอนกอดมันทุกคืนและมันก็ชินไปแล้วด้วยที่ตื่นมาก็เห็นมันกอดผมในตอนเช้า...

 

" วันอาทิตย์สายๆมั้ง " ผมตอบปัดๆไป เพราะไม่แน่ใจว่าคืนนี้จะดืมกันถึงกี่โมง และไม่รู้ว่าครั้งนี้ผมจะดื่นหนักมัั้ย จะหนักเหมือนครั้งก่อนที่โทรอ้อนไอ้ชานมารับรึเปล่า

 

" อย่าดิ่มหนักมากนะ เดี๋ยวปวดหัวอีก " ก็เป็นเพราะแบบนี้ด้วยไงผมถึงเป็นห่วงมัน แบคมันดื่มไปไม่รู้ว่าตัวเองดื่มไปเยอะแค่ไหน หนักสุดก็ครั้งก่อนดื่มหนักจนปวดหัวเดือดร้องไอ้ฮุนโทรมาหาผมว่าแบคงอแงหา ซึ่งมันก็ทำให้ผมยิ้มได้ครับที่มันอ้อนหาผม เพราะตอนมันอ้อนนี่อย่าให้ใครเห็นเชียว ไม่งั้นมีแข็งแน่ ครับเพราะผมเองก็ยังแข็งเลยและมาทำโลกสวยด้วยมือตัวเองหลังจากมันหลับไปแล้ว มันยากนะครับที่จะข่นอารมณ์ดิบแบบนี้แต่ผมไม่อยากให้มันเสียใจเลยไม่คิดที่จะทำแบบนั้น มีอยู่ครั้งนึงในร้านเหล้าของเฮียผมที่มันอ้อนผมจนเพื่อนร่วมวงเกือบจะได้ดูหนังสดกันกลางห้องถ้าไม่เป็นห้องvvipละก็คนทั้งร้านก็เกือบจะได้ดูแหละครับซึ่งมันไม่มีทางที่ใครจะได้เห็นแบบนั้น ตัวแบคฮยอนคือผมคนเดียวเท่านั้นที่จะได้เห็นแม้แต่เพื่อนก็เห็นแบคอ้อนผมไม่ได้ ที่ว่ามาไม่ใช่เพราะหวงอย่างเดียวหลอกครับ เพราะถ้าแบคมันโดนล้อหลังแฮงก์ คนที่เจ็บตัวคือผม ทุกกำปั้นทุกตีนมันจะมาลงที่ผมและ 'ทำไมมึงไม่ไฃพากูไปอีกห้อง' เพราะคงอายเพื่อนมันแหละมั้ง55 น่ารักดี

 

" เอ่อๆ รู้แล้วน่าา ไม่ต้องห่วงหลอก โถ่วว " ก็ไม่ว่าจะทำอะไรไอ้ชานมันก็จะเป็นห่วงตลอด ถ้าอนาคตมีเมียก็ขอแบบไอ้ชานนี่แหละดูแลดีมากเว่อร์

 

- ห้องลู่หาน -

 

" อิแบคมายังไง?? ชานยอลไม่มาส่งหรอ " ผมเห็นมันมาคนเดียว ทุกทีชานยอลก็จะมาด้วยแต่วันนี้ไม่มา...แปลก

 

" ไม่เห็นก็คือไม่มาดิ ถามหาคนอื่นเดี๋ยวคืนนี้ผัวมึงจัดหนักหลอก " หึ...ใส่ใจกูจั้งงง หาเรื่องจะแซวผมละไม่ว่า ผมอยู่กะไอ้ชานทีไรมีเรื่องให้มันแซวได้ตลอด สนุกจริงๆล้อกูเนี่ย

 

" เหิม เพื่อนมันมั้ยล่ะ ก็ลองดูซี้ ถ้าจัดหนักเดี๋ยวได้นอนแยกห้อองเลย " เซฮุนนิสัยไม่ต่างจากชานยอลเลยครับ ห่วงและหวงมากกกก ทั้งมหาลัยแทบจะไม่มีใครกลัวคุยด้วยละ กลัวคนทั้งมหาลัยไม่รู้รึไงว่าเป็นลูกมาเฟียอ่ะ จะไปมหาลัยทีนี่รถลูกน้องอารักขาเป็นขบวน พอถามก็บอกว่า กลัวมีคนมาทำร้ายเมีย 'เขิลสิ รอไีร' แต่มันก็ชินไปละเพราะมันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่ผมคบกับเซฮุนมันตอนปี1 เซฮุนเป็นลูกมาเฟียและแก็งค์เพื่อนมันก็ลูกมาเฟียทั้งแก็งค์ ก็โดยเฉพาะชานยอล นี่ตัวพ่อของวงการรุ่นใหม่เลยก็ว่าได้ แต่ที่ไม่ใช้ชีวิตได้ปกติก็เพราะยังไม่ได้มีข้อมูลเผยในวงการมาเฟียว่าจะขึ้นรับตำแหน่ง แก็งค์มังกรดำ หลังจากที่เรียนจบ เงื่อนไขที่เรื่องนี้แบคฮยอนไม่รู้ก็เเพราะแบคมันเป็นคนขี้กลัว ข้อนี้ชานยอลมันรู้ดี แต่เรื่องนี้แบคมันก็ต้องรู้เข้าซักวัน ที่เห็นภายนอกก็ลูกเจ้าของธุรกิจนำเข้ารถซุปเปอร์คาร์เจ้าใหญ่สุดในเอเชียก็วงการธุรกิจแบบนี้มันก็ต้องใช้เงินทุนเยอะและเส้นสายมากพอตัวถึงจะมายิ่งใหญ่ได้ ก็มีแค่ส่วนนี้เท่านั้นที่ชานยอลเลือกที่จะปิดบังแบคฮยอนเพื่อปกป้องแบคฮยอนได้มากที่สุด และคฤหาสน์มังกรดำ เป็นที่ส่วนตัวของตระกูลมังกรดำและเพื่อนสนิทเท่านั้นที่ได้เข้าและการที่จะได้เข้าต้องมีสถานะภายในบ้านเท่านั้น ก็คงเป็นทำเนียมของตระกูลแหละมั้ง ตระกูลมังกรดำเมื่อยู่คฤหาสน์ต้องใส่ชุดตามสถานะ ตามลำดับวรรณะ แต่ก็คิดไปออกหากวันนั้นมาถึงแบคฮยอนจะโกรธพวกเรามั้ยที่ผิดบังเรื่องแก็งค์มาเฟียกับคฤหาสน์เป็นความลับมาตลอด ถ้าวันนั้นมาถึงต้องทะเลาะกันหนักแน่ๆ

 

" กล้าหรอ?? " กลับมาจากโกดังก็เปิดข้อความดูก็มีแจ้งเตือนว่า วันนี้เมียผมชวนแบคฮยอนกันคยองซูมากินที่ห้อง ซึ่งผมก็ไม่ได้ว่าอะไรดดีซะอีกที่ลู่หานจะได้ไม่เหงา แต่ตอนเมาเมียผมเด็ดมาก ปกติที่เข้าห้องก็ไม่ได้เคาะประตูก็ได้ยินเสียงเจ้าเมียตัวดีถ้าลองดี หึ...งั้นคืนนี้ก็คงต้องสนองให้ซะละ

 

" ฮุนนนน มาตั้งแต่เมื่อไหร่ " อ้ากก ตายแน่อิลู่เอ้ย ขอให้มาไม่ทันฟังทีเถ้อะ...หรือไม่ทันแล้ว

 

" ก็ตั้งแต่เมียพูดว่าให้ลองนั่นแหละ ได้นะ เดี๋ยวจัดให้ตามคำขอ " สวรรค์ครับ นานๆทีเมียจะเอ่ยยาก ผมไม่ควรปล่อยโอกาสนี้หลุดมือไป

 

" งื้ออ ฮุนมาเหงื่อๆ ไปอาบน้ำดีกว่านะ เดี๋ยวทางนี้แบคกับลู่จะจัดการเอง " ผมรีบถล่าเข้าไปดันหลังเซฮุนออกไปจากตรงนี้ ขืนอยู่ต่อเซฮุนไม่หยุดเรื่องอย่างว่าอีกแน่และไม่พ้นโดนอิแบคเพื่อนรักล้อ...

 

" หึ... " มองมาจากดางอังคารก็รู้ครับ เมียผมอาย

 

" แบค พอได้แล้ว หน้าแดงหมดแล้ว ดื่มไรเยอะขนาดนั้น เดี๋ยวได้ปวดหังแบบคราวที่แล้วหลอก " บอกเอ่ยปากทักท้วงเพื่อนรักตรงข้างหน้าให้พอก่อน แบคฮยอนดื่มมานไปแล้ว กระดกเหล้าเข้าปากอย่างกะน้ำเปล่า นี่ได้แค่สามทุ่มเอง จะคอพับคอออนแล้ว ถ้าโทรไปตอนนี้ชานยอลจะควันออกหูมั้ยเนี่ย แต่ร่าเป็นห่วงแล้วเนี่ย หน้าแดงอย่างกะลูกตำลึง และก็ห่วงอารมณืที่จะตามมา...และยังไม่ทันขาดคำ

 

" อิลู่ ขอกอดหน่อยยยยย "

 

" เห้ยย " ครับ ยังไม่ทันขาดคำอิแบคมันก็ถล่าจากที่มันนั่งกระโจนมากอดผมแบบเต็มแรงทำเอาผมหงายหลังยังดีมี่ฮุนรีบประคองไว้ได้ทันไม่งั้นก็หงายหลังกันทั้งคู่ และมันก็ไม่ได้จะเป็นอะไรแถมยังกอดรัดแน่นไปอีก กูก็ตัวเล็กนะอิแบคหายใจไม่ออกแล้ว ถถถ อิแบคเพื่อน...กูไม่น่าชวนมาดื่มเลย งานงอกละมั้ยล่ะ ตอนนี้ต้องขอความร่วมมือจาผัวสุดที่รักกับอิคยองมาช่วยแกะมันออกเพราะผมจะหายใจไม่ออกอยู๋แล้ว

 

" โทรให้ชานมารับเลยมั้ย " ผมเห็นอิลู่มั้ยท่าจะหายใจไม่ค่อยออก อิแบคเล่นกอดรัดขนาดนั้น

" เดี๋ยวก็คงถึงละ " ผมตอบคยองซูไป เพราะผมไลน์บอกชานยอลไว้ตั้งแต่แบคฮยอนดื่มขวดที่สองแล้ว เดาได้ว่าเข้าขวดที่สามมันจะอ้อนและงอเง(มากกก) และก็เป็นแบบนั้นจริงๆ

 

 

ก๊อกๆ ก๊อกๆ

 

" เข้ามาดิ ว่าที่เมียมึงเพ้อหามึงละ " พอได้ยินเสียงเคาะประตูก็คงจะเป็นชานยอลแหละที่มา

 

" ชานยอลมารับอิแบคไปหน่อย หายใจไม่ออกแล้ว " พอเห็นชนยอลเดินเข้ามาก็รีบให้ชานยอลอุ้มอิแบคออกทันที มันกอดแน่นมาก ลู่ตัวจะลีบ แต่อิแบคมือเหนียวอย่างกะตีนตุ๊กแกเกาะหนึบมาก ขนาดชานยอลตัวใหญ่ยังแกะยาก พออิแบคหลุดจากกตัวได้มันก็หาที่เกาะต่อและก็คงไม่พ้น กอดชานยอล มันโหมตัวแบบเต็มแรง ขนาดที่ชานยอลเซไปนั่งกับโซฟา อิแบคก็คงสติไม่อยู่กับแล้วล่ะกอดอย่างกะลูกลิง แก้มยังแดงเหมือนลิงอีก ไม่แปลกใจทำไมชานยอลถึงหวงมาก

 

" นั่งให้อิแบคมันนอนซักหน่อยนะ เพิ่งสงบไปเมื่อกี้เอง " ตัวอิแบคมันก็เล็กแหละแต่มันนอนทับมาทั้งตัวเลยนี่ และนานด้วยมันเลยหนัก แต่เป็นชานยอลคงไม่หนักหลอก รายนั้นจะบอกว่าเบาด้วยซ้ำ อิแบคนี่ก็โหมนอนคล่อมเกาะเป็นลูกลิง คอพับคออ่อนซักที่คอชานยอล เรทมากค่ะอิแบค ขนาดมึงไม่มีสติยังท่าอ่อยได้แรดมาก ถ้ามันตั้งใจอ่อยนี่ชานยอลไม่หลงไปกว่านี้หรอ แต่นี่ชานยอลมันก็หลงของมันอยู๋แล้วนะ

 

 

" อึม " ผมขานรับลู่หานไปละปล่อยในลูกลิงบนตัวผมนอนซักพักก่อนค่อยพากลับ คนดื้อมันก็ดื้ออยู่เหมือนเดิมไม่เปลี่ยน ก่อนมาก็เตือนแล้วแต่มีฟังที่ไหน และคงไม่พ้นมางอแงต่อพรุ่งนี้เช้าอีกเชื่อเถอะ

 

" งื้อออ ชานนน ชานอยู่ไหน มาหาแบคหน่อย ฮื้ออ "

" โอ๋ๆ ชานอยู่นี่ไงครับ กอดแบคอยู่นี่ไง ไม่ไปไหนเลย นอนนะ" ตัวเล็กบนตักผมผสะดุ้งงอแงทั้งๆยังไม่ลืมตา ร้อนถึงมือผมรีบหระชับกอดเอามือเข้าตบก้นเด้งๆให้สงบลงและยังคงกอดผมแน่นแหละเดิม ก็เมาแล้วแบบนี้ไงทำไมจะไม่ห่วง ถึงจะมาห้องเพื่อนสนิทก็เถอะก็ห่วงอยู่ดี ยิ่งไม่มีสติด้วยถ้าขืนไปดื่มที่อื่นคงโมโหกันไปข้าง

 

" เอ่อ ไอ้ชาน โกดังกูเรียบร้อยละนะ อาทิตย์หน้าก็ลงของได้เลย " ระหว่างที่มันรอให้แบคฮยอนหลับอีกหน่อยก่อนกลับ ผมก็ชวนมันคุยเลยธุรกิจ

 

" อึม ได้เลย เดี๋ยวให้เลขาติดต่อพรุ่งนี้เลย " ระหว่างที่รอให้แบคหลับก็ไม่ได้คุญกับเซฮุนอะไรมาก

 

 

" กูพาแบคกลับก่อนละกัน ขอบใจมากว่ะ " ผมเอ่ยบอกทุกคนในวงก่อนอุ้มเจ้าลิงที่กอดเกาะอยู่ที่อกกลับมาที่เพ้นท์เฮ้าท์

 

" กลับดีๆ ล่ะเพื่อน และอย่าเผลอทำไรลูกลิงล่ะ หึ " ดูท่าไอ้ชานยอลจะข่มอารมณ์ไม่น้อย มันเจอแบคกอดที่ไรเหงือออกทุกที

 

 

- ลานจอดรถ -

 

" แบคครับ ลงก่อนไปนั่งที่เบาะดีๆ ถ้าถึงแล้วชานจะอุ้มนะ แบค..." แบคคือลูกลิงของจริงครับ เกาะและกอดแน่นมาก เหนียวมากดูท่าจะไม่ปล่อย

 

" งื้ออ ม่ายยย แบคจานอน อย่ายุ่ง "

 

" ครับ งั้นก็ไปนั่งกับชานนะครับ " ผมก็จนปัญญาจะกล่อมให้เจ้าตัวปล่อยกอดแล้วไม่นั่งข้างคนขับแล้วครับ นั่งไปด้วกันทั้งแบบนี้จนถึงเพ้นท์เฮ้าท์เลยแล้วกัน ก็ในเมื่อเจ้าลิงของผมมันไม่ยอมปล่อยกอด ผมก็อุ้มก้นมันมานั่นฝั่งคนขับด้วยเลย ดูท่าจะไม่สนใจสิ่งรอบข้างซะด้วย ดื้อนักนะ

 

 

ตลอดสองข้างทางที่มีแสงไฟยามราตรีประดับทั้งสองฝั่งริมถนนเปร่งประกายล้อมรอบเจ้าลิงตัวน้อยๆที่หลับไหลพร้อมกับใบหน้าหวานเล็กซุกอกร่างสูงเพื่อหาไออุ่น ชานยอลขับรถช้าให้นิ่มที่สุดเพื่อไม่ให้ลิงตัวน้อยในอ้อม'อกไม่ตื่น เจ้าลิงจะรู้มั้ยว่าอกที่ให้ไออุ่นอยู่ตอนนี้มันเต้นแรงมากแค่ไหน เจ้าลิงตัวน้อยจะรู้มั้ยว่าผู็ชายคนที่เจ้าลิงกอดอยู่ตอนนี้หวงมากแค่ไหน ตอนนี้ไม่ได้หวังร้อยเปอร์ที่จะให้เจ้าลิงตัวน้อยที่กอดตนอยู๋หันมารู้สึกแบบเดียวกันแค่ขอหวังให้มีบ้างเพียงแค่สิบเปอร์เซนต์ก็ยังดี

 

 

" แบคฮยอน จะรู้มั้ย " รู้ว่าหัวใจของชานยอลคนนี้มีให้แค่แบคฮยอนคนเดียวเท่านั้น แม้ภายนอกจะนิ่งและดูห่ามๆ แต่กับแบคฮยอนคือข้อยกเว้นของเขาทัั้งหมด

 

" งื้อออ "

 

 

เจ้าลิงของผมทำเสียงอื้ออึงในลำคอ คงเพราะถูกผมรบกวนละสิท่า พอผมอยู่กับแบคฮยอนตอนเจ้าตัวเขาเผลอมือมันก็จะไม่อยู่สุขแบบนี้ละครับ ผิวพรรณบางๆของเจ้าตัวทำผมเสพติดมันได้ไม่น้อย คงไม่ต้องบอกอะไรมากนะครับว่าทำไมผมถึงหวงเจ้าลิงตัวน้อยตัวนี้นักหนา แค่ตอนนี้ผมอยู่ในสถานะเพื่อนก็หวงมากแล้วครับ ถ้าวันนั้น วันที่ผมกล้าง้างปากตัวเองเพื่อบอกความในใจให้เจ้าตัวรู้และเจ้าตัวเองก็คิดแบบผมเช่นกัน หากสถานะขยับขึ้นไปตามที่ผมคิด จากวันนั้นแบคฮยอนอาจจะถูกผมจับนอน'กก อยู่ในห้องไม่ได้มาเจอใครก็ได้ บอกแล้วไงครับ ผมหวงของผม

 

 

 

 

 

Talk

แกรรร พี่ชานจะลุกกว่าเดิมแล้วอ่าาา แล้วแบคจะคิดเหมือนชานมั้ยอ่าาา

ลุ้นและเขิลมากเด้อออ ขอบอก...

 

อย่าลืมเม้นเป็นกำลังใจให้แอดมินด้วยนาจา

และโหวตให้จะเป็นกำลังใจมากกก

 

หากไปได้สวย ไม่ลืมมีของมาแจกลูกเพจทุกคนจ้า รักกกกก

 

 

ตามมาทวง มาหวีดกันนะ

#ชานหวงเมีย

 

 

 

 

ตามไปทวงที่ทวิตนาจา

 

Twitter : 29foolish

 

ทุกตอนมีแชทที่ห้องน้องจอยประกอบเด้อ

 

จอยลดา : 29foolish

 

#ชานหวงเมีย #29คนโง่

 

ความคิดเห็น