ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ช่วยเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะ.

ชื่อตอน : ความจริง18+ sm

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.2k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มิ.ย. 2563 13:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความจริง18+ sm
แบบอักษร

 

เขาใช้ปลายกระบอกปืนมาเสียดสรที่ส่วนนั้นของฉัน มือหนาปลดผ้าที่มัดปากฉันออกก่อนแลบลิ้นออกมาเลียริมฝีปากตัวเองกับเรื่องสนุกที่เขากำลังจะเป็นคนเริ่ม 

"ฮะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า" 

"ฮึก อย่าทำเลยนะ" 

"มึงกลัวหรอ?"  

เขาเหมือนจะพอใจที่เห็นฉันกลัวจนน้ำตาไหล ฉันรีบพยักหน้าตอบเขาทันที ใครบ้างจะไม่กลัวเขาในสถานการณ์แบบนี้ โดยเฉพาะปืนนั่น 

พรึ่บ!  

เขาจับฉันกดลงบนเตียงขนาดเล็กภายในเรือ ตาฉันเบิกกว้างทันทีที่เห็นรูปบนเพดาน รูปฉันที่เปลือยเปล่านอนหลับอยู่ มันถูกติดเต็มไปหมด อย่าบอกนะว่าทุกครั้งที่มีอะไรกัน เขาถ่ายรูปฉันไว้  

"เป็นไง ผลงานกูสวยงามไหม" 

"นายมันโรคจิต!" 

"โรคจิตก็ผัวมึง!" 

เขาคล่อมทับฉันทันที สายตาเเข็งกร้าวจ้องมองอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ เขาปลดกุญแจมือให้ฉันเป็นอิสระก่อนจะจัดร่างกายฉันให้อยู่ในท่าน่าเกลียด มือหนาแยกขาฉันออกเป็นรูปตัวเอ็ม เขาจ้องมองส่วนนั้นของฉัน สีหน้าเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อยเหมือนกับว่าคิดอะไรสนุกออก 

"นะ นายจะทำอะไร อย่านะ!" 

เขาหยิบมีดพกขึ้นมา ปลายมีดที่แหลมคมแตะลงบนใบหน้าฉันก่อนจะถูกลากลงมาเรื่อยๆ 

"อย่าทำ ฉนขอร้อง ฮือ" 

"หน้าแหกสักหน่อยคงจะดี ต่อไปจะได้ไม่มีใครกล้าเล่นชู้กับมึง!" 

"ฮืออ มันไม่ได้เป็นอย่างที่นายคิด" 

"กูไม่ฟัง! " 

มีดที่เขาลากลงมาตรงขาอ่อนค่อยๆบรรจงกรีดลงมาจนเลือดซึมและไหลออกมาเป็นทาง ถึงมันจะเป็นการกรีดตื้นๆแต่มันก็เจ็บแสบจนทนไม่ไหว 

"กรี้ดด ฉันเจ็บ! ฮืิออ" 

"ฮ่าๆๆ" 

เขาหัวเราออกมาบ้าคลั่ง ก่อนจะส่งนิ้วหนาเข้ามาในตัวฉัน 

"พอแล้ว อ้ะ ได้โปรด " 

"คิกๆ" 

เขาหัวเราะสนุกที่ได้ทำแบบนี้ คนตรงหน้าไม่ใช่คนที่ฉันเคยเห็นมาก่อน เหมือนเป็นอีกคนที่ฉันไม่รู้จัก 

"ฉันเจ็บ อื้อ" 

เขากรีดมันลงอีกครั้ง พร้อมกับนิ้วยาวที่ขยับเข้าออกอย่างรัวเร็ว แน่นอนว่าความเจ็บแสบทำให้ฉันร้อครางงออกมาอย่างบ้าคลั่งไม่ต่างจากเสียงหัวเราะสะใจของเขา 

"แค่นี้มันยังน้อยไป!" 

กรี้ดดดด!!! 

เสียงกรีดร้องของฉันคงเป็นเชื้อเพลิงกระตุ้นสัญชาตญาณดิบเถื่อนในตัวเขาให้พุ่งขึ้นมากกว่าเดิม เขาจับกระเเทกนิ้วเรียวเข้าออกอย่างรัวเร็วก่อนจะดึงมันออกไป แล้วแทนด้วยสิ่งที่ใหญ่โตกว่าหลายเท่า 

"นิ้วมันมันเล็กไป มึงคงไม่สะใจJ" 

"ไม่ ฮืออ" 

ความรู้สึกเจ็บแล่นเข้าเล่นงานใจกลางทันทีรวมถึงความจุกแน่นท้องน้อยก็ไม่ต่างกัน บทรักที่แสนทรามาณถูกดำเนินขึ้นด้วยความเจ็บปวดอยู่เนิ่นนาน น้ำขาวพุ่งเข้ามาอุ่นวาบภายในตัวไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ฉันไม่รับรู้อะไรได้อีกจนสติฉันดับวูบไป 

วันต่อมา...... 

"อื้อ อะ"  

ฉันได้สติตื่นขึ้นมาเพราะพิษจากบาดแผลเริ่มทำงาน สายตาพร่ามัวมองไปรอบห้องก็พบว่าเป็นห้องในบ้านหลังเล็ก เหลือบไปเห็นผ้าพันแผลที่ขาอ่อนน้ำตาเจ้ากรรมก็ไหลออกมา ที่แผลยังมีร่องรอยของเลือดซึมออกมานิดหน่อย ทำไมฉันต้องมาเจอเรื่องแย่ๆแบบนี้ด้วย 

"คุณน้ำ ฟื้นแล้วหรอคะ" 

"แม่นวล ฮืออออ" 

แม่นวลเข้ามาพร้อกับอุปกรณ์ทำแผล ฉันกอดแม่นวลแน่น คงมีแม่นวลคนเดียวที่เป็นห่วงฉันจริงๆ ฉันร้องไห้ออกมาอย่างหนัก แม่นวลคอยปลอบฉันอยู่สักพัก จนฉันหยุดร้องไห้ไปเอง 

"คุณน้ำคะ ทำแผลก่อนนะคะเดี๋ยวนวลไปเอาข้าวมาให้" 

"ค่ะ ฮึก" 

หลังจากที่แมานวลทำแผลเสร็จ ฉันพึ่งสังเกตุว่าหลังมือฉันมีสายน้ำเกลืออยู่ แม่นวลบอกว่าหลังจากวันนั้นเขาก็พาฉันกลับมาที่บ้านทันที แต่ที่ฉันไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองตามที่แม่นวลเล่าให้ฟังคือ เขานอนเฝ้าฉันทั้งคืน คงไม่ได้ตบหัวเเล้วลูบหลังกันหรอกใช่ไหม 

"แม่นวลคะ น้ำขอถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ" 

หลังจากเหตุการณ์วันนั้นทำให้ฉันสังเกตุได้ว่า เขาไม่เหมือนฟ้าครามที่ฉันเคยรู้จัก มันเหมือนเป็นอีกคนที่สิงอยู่ในร่างนั้น ทั้งโหดร้ายเเละป่าเถื่อนหลายเท่า  

"ได้ค่ะ" 

"คุณชายของแม่นวลเขาเป็นมีนิสัยแปลกๆไหมคะ แบบคนสองบุคลิก" 

"เอ่อ....คือ" 

"น้ำโดยมาขนาดนี้แล้ว เล่าให้น้ำฟังเถอะค่ะ" 

แม่นวลทำหน้าลำบากใจ แต่สุดท้ายก็ยอมเล่าให้ฟัง แมนวลบอกว่าฟ้าครามเคยประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ตอนยังเด็กทำให้สมองเขาได้รับความกระทบกระเทือน พอรักษาหายและมาพักฟื้นที่บ้าน อาการเขาก็แปลกไป พฤติกรรมทางจิตที่ไม่ค่อยปกติสักเท่าไหร่ แพทย์บอกว่าเป็นผลข้างเคียงจากอุบัติเหตุและอาจมีผลที่เกี่ยวโยงกระทบจิตใจจากเรื่องก่อนหน้านั้น ทำให้เขาต้องรักษาอาการนี้ไปเรื่อยๆ 

พักหลังๆเหมือนเขาจะควบคุมตัวเองไม่ค่อยได้ ความจริงก็คือเขายังไม่ได้หายเป็นปกติดีเท่าไหร่ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ยอมโรคที่ตัวเองเป็น 

"แล้วทำไม่เขาไม่ยอมรักษาต่อล่ะคะ" 

"นวลก็ไม่ทราบค่ะ" 

"รู้เรื่องคนอื่นมากไปไหม?" 

"ฟ้าคราม!" 

 

 

 

......................................................................................................................................................................................... 

มาต่อแล้วจ้าาาาาา รอนานไหมคะ ไรท์มีธูระที่ต่างจังหวัดค่ะเลยไม่ได้มาต่อ 

เนื้อหาค่อนข้างรุนแรง โปรดใช้วิจรณญาณในการอ่านด้วยนะคะอิอิ 

ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยน้าาาาา 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว