หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

เมื่ออำนาจถูกส่งมอบให้ถูกคน หนทางแห่งการแก้แค้นก็ดูเหมือนจะมิได้ยากเย็นถึงเพียงนั้น!

ตอนที่ 13 กลับบ้านเจ้าสาว

ชื่อตอน : ตอนที่ 13 กลับบ้านเจ้าสาว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.1k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ม.ค. 2563 15:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 13 กลับบ้านเจ้าสาว
แบบอักษร

 

“ท่านขุนพล ท่านอ๋องกับพระชายาเสด็จมาถึงแล้ว” หนิงจื้อหย่วนรีบลุกขึ้นมาจัดระเบียบเครื่องแต่งกายและเผ้าผมอย่างรีบร้อน จากนั้นก็ผลักประตูเปิดออก พูดเสียงทุ้มว่า “จะรีบร้อนอะไรกันนัก แค่เรื่องเล็กน้อย” แม้จะพูดไปเช่นนั้น แต่จังหวะเท้ากลับรวดเร็วราวจะบิน 

หนิงอวี้ได้ยินเสียงฝีเท้าแว่วมาก็เหลียวไปมอง ก่อนจะแย้มยิ้ม “ท่านพ่อ”  

หนิงจื้อหย่วนยกยิ้มมุมปาก เดินไปยังเบื้องหน้าของทั้งสอง “ถวายบังคมท่านอ๋อง พระชายา” 

“ท่านพ่อตาโปรดลุกขึ้นเถิด” หนิงอวี้ประคองหนิงจื้อหย่วนพลางพูดว่า “ท่านพ่อรีบลุกเถิด ในหีบของกำนัลที่เอามาด้วยมีเหล้าฮวาเตียว[1]อยู่ แต่ท่านอย่าดื่มเยอะเชียวนะ วางไว้ในห้องหนังสือแล้วสูดกลิ่นก็พอ” 

“ดีจริงนะเจ้า เป็นลูกสาวที่ออกเรือน เป็นน้ำที่สาดออกไปแล้วแท้ๆ แม้แต่เหล้าอึกเดียวก็ไม่ยอมให้ดื่มเลยหรือ” 

“ไม่ว่าท่านจะว่าอย่างไร ก็ให้ท่านดมเท่านั้นไม่ให้ดื่ม นี่ถ้าอวี้เอ๋อร์เป็นคนเลือกของขวัญจะไม่เลือกสิ่งนี้หรอก จะไม่ยอมซื้อมันเป็นอันขาด” 

หนิงจื้อหย่วนได้ยินเข้าก็รู้ได้ทันทีว่าเว่ยหยวนซื้อสิ่งนี้มาเพื่อแสดงความกตัญญูต่อตน พลันปรากฏรอยยิ้มบนใบหน้า ถึงแม้ว่าในใจอวี้เอ๋อร์ไม่ได้มีชายคนนี้ แต่กาลเวลาพ้นผ่านความรักย่อมเกิด อาจจะเปลี่ยนความคิดที่จะใช้ชีวิตโดดเดี่ยวตามลำพังของนางได้ 

“ลูกเขยคนนี้ได้ยินว่าท่านพ่อตาโปรดสุรายิ่ง จึงตั้งใจใช้คนไปจัดการหายาเหล้าดองโสม อีกไม่กี่วันคงเอามาส่งถึงจวนท่าน” 

“ดีๆๆ” หนิงจื้อหย่วนตบไหล่เว่ยหยวนพลางเอ่ยชมไม่หยุดปาก  

หนิงอวี้เตือนเสียงต่ำ “ท่านอ๋องสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรง ท่านพ่ออย่าทำให้พระองค์ตกพระทัย” 

หนิงจื้อหย่วนเพิ่งจะสังเกตว่าไหล่ในมือตนนั้นดูผอมแห้งเหลือเกิน จึงรีบยั้งมือไว้ 

“ท่านพี่เล่าเจ้าคะ”  

“มีกิจการทหารเร่งด่วน ออกจากบ้านไปตั้งแต่เช้าตรู่แล้ว” สนทนากันอยู่สักพัก ขุนพลหนิงก็อุ้มเอาเหล้าฮวาเตียวกลับห้องไป 

หนิงอวี้ไม่รู้ว่าควรหัวเราะหรือร้องไห้ดี บิดาเห็นเหล้าฮวาเตียวที่บ่มหมักหลายปีเพียงไม่กี่ขวดถึงกับมองข้ามตัวเองไปเสีย จะว่าไปก็แปลก บิดาติดสุรา ส่วนมารดาก็โปรดปรานเหล้า แต่ตัวเองกลับคออ่อนล้มพับในจอกเดียว ไม่รู้เช่นกันว่าหลังจากดื่มสุราไปแล้วได้ทำอะไรน่าขายหน้าไปบ้าง 

จำได้เพียงว่าตัวเองบ่นพึมพำอะไรสักอย่าง หวังว่าคงจะไม่เผลอหลุดปากเรื่องกลับชาติมาเกิดหรอกนะ หนิงอวี้ยกมือค้ำหน้าผากที่มีรอยยุ่งยาก 

“ข้าขอดูห้องของเจ้าหน่อยได้หรือไม่” หนิงอวี้นิ่งอึ้งก่อนจะพยักหน้า พี่ชายเอากระบี่มาส่งไว้ที่ห้องพอดี ตัวเองจะได้แวะไปเอาเสียเลยทีเดียว 

นางเข็นเว่ยหยวนเดินมาถึงลานด้านหน้า กลางลานมีต้นกุ้ยฮวา[2]ปลูกอยู่สามต้น มีต้นไห่ถังอยู่ต้นหนึ่ง ข้างลานมีอาวุธยุทโธปกรณ์เรียงรายอยู่เป็นแถว ทั้งดาบหอกกระบี่ทวน บนต้นกุ้ยฮวามีชิงช้าผูกอยู่หนึ่งอัน ข้างต้นไห่ถังมีเตียงนอนเล่นตั้งอยู่หนึ่งตัว 

เว่ยหยวนหลับตาลง จินตนาการถึงท่าทางของหนิงอวี้ที่กำลังนั่งหัวเราะอยู่บนชิงช้า เสื้อผ้าปลิวสะบัดพลิ้ว คงสวยงามมากเป็นแน่ 

หนิงอวี้ผลักประตูห้องนอนออก ด้านในมีภาพเขียนหมึกรูปภูเขาแม่น้ำแขวนอยู่หนึ่งผืน บนผนังยังมีแส้ยาวห้อยอยู่สองสามเส้น บนโต๊ะมีพู่กันขนเพียงพอนวางไว้สองสามด้าม ปลายพู่กันบานออกคล้ายดอกไม้ไฟที่ปะทุ เห็นได้ชัดว่าหนิงอวี้คงไม่ได้ใส่ใจเรื่องพวกนี้เท่าไรนัก เว่ยหยวนยกยิ้มมุมปาก 

“ไปกันเถิดเพคะ” หนิงอวี้เดินมายังหน้าเตียง ดึงเอากระบี่ด้ามหนึ่งออกมาจากซอกเตียงด้านใน ซุกเก็บเข้าไว้ในหีบบุแพรอย่างคล่องแคล่วพลิ้วไหว แล้วยื่นให้กับเหล่าผู้ติดตามที่กำลังมองดูอย่างตะลึงพรึงเพริดกราบลาบิดาแล้วก็ขึ้นนั่งรถม้า หนิงอวี้ถอนหายใจยาวเฮือกหนึ่ง “ในที่สุดก็จบเสียที” นับถึงตอนนี้ก็ผ่านมาสองชั่วยามแล้ว ถึงแม้ตอนนี้แดดยังสว่างจ้า แต่หนิงอวี้ยังตัดสินใจว่าจะกลับไปนอนชดเชยสักงีบ 

“ยังไม่จบหรอก” เว่ยหยวนเอาเบาะมารองหลังหนิงอวี้ไว้ “กลับถึงตำหนักยังต้องให้โอวาทสักหน่อย” 

หนิงอวี้รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ทัดทาน นางถามขึ้นว่า “ให้โอวาทอะไรหรือเพคะ” 

“เจ้าเหนื่อยแล้ว” เว่ยหยวนตอบไม่ตรงคำถาม “พรุ่งนี้ค่อยว่าแล้วกัน” 

หนิงอวี้นึกขึ้นได้ทันทีว่าเมื่อชาติก่อนหลังจากออกเรือนกับเว่ยหลิง ในวันแรกนางก็เรียกบรรดาอนุเมียรองทั้งหลายมาพร้อมกันเพื่ออบรมสั่งสอน 

“ท่านมีอนุกี่คน”  

“สองคน คนหนึ่งเติบโตขึ้นมาพร้อมกันกับข้า อีกคนเป็นสายสืบของเว่ยหลิง” 

 

------ 

[1] เหล้าฮวาเตียว หรือ เหล้าสลักดอกไม้ เป็นเหล้าพื้นบ้านชนิดหนึ่ง อยู่ในตระกูลเหล้าเหลือง 

[2] ต้นกุ้ยฮวา ต้นหอมหมื่นลี้ 

ความคิดเห็น