ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ

ชื่อตอน : High School DxD IV

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ย. 2563 20:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
High School DxD IV
แบบอักษร

-ภายในห้องชมรมตึกเรียนเก่า

 

"เอาล่ะทุกคนมารวมตัวกันครบแล้วนะ"

 

ริอัสเรียกทุกคนในตระกูลเกรโมรี่ของตนมารวมตัวกันเพื่อที่จะเล่าบางอย่างให้ฟัง

 

"เรียสมีอะไรหรือเปล่าทำหน้าจริงจังแบบนั้น"

 

อาเคโนะที่ถูกเรียกมารวมโดยที่ไม่รู้เรื่องมาก่อนถามริอัสที่นั่งอยู่ข้างๆ

 

"อืม ไม่มีอะไรหรอกที่ฉันอยากจะบอกก็คือ อายาโตะคุงไม่ได้เป็นหมากของฉันแล้วน่ะ"

 

 

"เป็นไปได้ด้วยหรอที่จะยกเลิกพลังของอีวิวพิสน่ะ"

 

อาเคโนถามออกมาเพราะการจะยกเลิกพลังของอีวิวพิส นั้นหากพลังไม่ได้แตกต่างกันมากก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะยกเลิกด้วยตนเอง

 

"อืมหมอนั้นไม่ได้ทำพิธีเกิดใหม่ด้วยซ้ำเห็นว่าใช้พลังทำให้ฉันคิดไปเองน่ะ"

 

 

"ถ้าอย่างนั้นหมอนั้นก็เป็นศัตรูของพวกเราหรอครับ"

 

 

คิบะ ยูโตะที่เงียบคอยฟังอยู่ยกมือขึ้นถามเพราะถ้าคนที่มีพลังในการหลอกประธานเป็นศัตรูคงไม่ใช่เรื่องเล็ก

 

"ไม่หรอกหมอนั้นบอกว่าจะไม่ทำอะไรทั้งนั้นน่ะแต่ว่าอย่าคิดจะไปยุ่งเชียวล่ะหมอนั้นแข็งแกร่งมาก"

 

"งั้นหรอครับ เข้าใจแล้วครับ"

 

"อืม"

 

ทุกคนต่างพยักหน้ารับคำของริอัสอย่างว่าง่าย

 

"จะว่าไปอิซเซเป็นอะไรหรือเปล่าเห็นเงียบมาตั้งแต่เข้ามาแล้วนะ"

 

ริอัสที่กำลังคุยอยู่กับคิบะหันไปมองอิซเซที่ไม่พูดไม่จาแถมยังทำหน้าเป็นทุกข์อีก

 

"ประธานครับผมมีเรื่องจะขอร้อง"

 

"ถ้าเรื่องที่จะไปช่วยอาเชียล่ะก็ผมขอไปด้วยสิ"

 

"ครับอย่างที่เจ้าอายาโตะบอกผมอยากจะไปช่วยอาเชียจั... เฮ้ยแกมาทำอะไรที่นี่"

 

ในช่วงที่ที่อิซเซจะกำลังจะพูดอายาโตะก็โพล่มานั่งข้างๆแล้วพูดขัดขึ้นมาก่อนโดยที่ไม่มีใครรู้ตีวด้วยซ้ำว่าายาโตะมาตั้งแต่เมื่อไหร่

 

"แหม่ พอดีผมก็อยากจะช่วยอาเชียจังเหมือนกันแต่ผมคนเดียวไปช่วยมันจะลำบากน่ะ"

 

 

"อย่างงี้นี่เองนายก็อยากช่วยอาเชียจังเหมือยกันสินะแต่เฮ้ย แกไปรู้จักกับอาเชียจังตอนไหนหะ!!"

 

"อย่าคิดมากน่า"

 

 

ริอัสมองดูอิซเซกับอายาโตะที่เถียงกันอยู่ทั้งที่กังวนแทบตายว่าคนตรงหน้าจะทำอะไรหรือเปล่าแต่กับทำตัวเป็นเด็กไปซะได้

 

"เอาล่ะฉันอนุญาติให้เธอไปช่วยเด็กที่ชื่ออาเชียได้อิซเซส่วนเธออายาโตะหลังจากนี้ฉันมีเรื่องอยากถามเธอหน่อยนะได้รึเปล่า"

 

"ครับถ้าจะการเสร็จแล้วผมก็มีเรื่องจะคุยด้วยเหมือนกัน"

 

"นายก็มาด้วย"

 

อายาโตะหันไปจับคอเสื้อของอิซเซแล้วทั้งสองคนก็หายไปทันที

.

.

.

 

-ภายในโบสถ์ร้างชั้นใต้ดิน

 

 

"ไงคุณเทวดาตกสวรรค์เรย์นาเร่จัง"

 

อายาโตะเทเลตพอตตัวอิซเซให้ไปสู้กับนักบวชที่เป็นนักดาบด้านบนจากนั้นก็เทเลพอตตัวเองลงมาที่ชั้นใต้ดินทันที

 

 

"คุณอายาโตะ!! คุณจะมาที่นี่ไม่ได้นะคะ"

 

 

อาเชียที่เห็นอายาโตะร้องเรียกให้อีกฝ่ายหนีไปทันทีเรย์นาเร่ที่เห็นคนเข้ามาที่นี่ได้ก็ตกใจเล็กน้อยพร้อมกับหันไปถาม

 

"นี่แก เป็นใคร"

 

"ผม อายาโตะ ยินดีที่ได้รู้จักที่ผมมา ก็เพราะผมอยากจะขอตัวเด็กผู้หญิงที่อยู่ตรงนั้นคืนหน่อยจะได้ไหม"

 

อายาโตะชี้ไปทางอาเชียที่ถูกมัดติดไว้กับกางเขนยักต์ในสภาพเสื้อผ้าถูกฉีกขาด

 

"งั้นหรอได้สิแต่ลองรับเจ้านี้ดูก็แล้วกัน"

 

 

เรย์นาเร่สร้างหอกแสงปาเข้าใส่อายาโตะทันที อายาโตะไม่รอให้เรนาเรย์ปาหอกโดน เทเลพอตตัวเองไปด้านหลังแล้วสั่งให้โยรุกะที่ตอนนี้กลายเป็นโซ่เขามัดตัวทันที

 

"อึก!! โซ่นี่มันอะไรกันทำไมถึงใช้พลังไม่ได้"

 

"อ๊าง!! มะ ไม่นะ....!"

 

โยรุกะที่กลายเป็นโซ่ที่ไม่รู้ว่าจงใจหรือเปล่าแต่ตอนนี้โซ่ที่กำลังรัดอยู่นั้นรัดแน่นขึ้นทำให้เผยสัดส่วนที่โชว์เกินเหตุอยู่แล้วเด่นชัดขึ้นอีก จนเธอส่งเสียงแปลกๆออกมาทำให้ อายาโตะหน้าที่แดงต้องรีบละความสนใจเดินไปหาอาเชียที่ถูกมัดอยู่

 

 

เคร้ง

 

อายาโตะแกะโซ่ที่ตรึงตัวอาเชียออกจนหมด

 

"คุณอาเชีย ไม่เป็นอะไรนะครับ"

 

"คะ ขอบคุณมากว่าแต่ทำไมคุณอายาโตะถึง..."

 

"เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนเถอะครับ เราไปจากที่นี่กันดีกว่า โยรุกะพอได้แล้วล่ะ"

 

โยรุกะที่รัดเรย์นาเร่จนสลบไปแล้วแต่สีหน้าของเธอกับมีร้อยยิ้ม ส่องแสงกลายเป็นแหวนเข้ามาสวมที่นิ้วของอายาโตะ

 

"คุณอายาโตะ นั้นคือเซคริกเกียร์หรอคะ"

 

"อืม..จะว่าไปก็คงประมาณนั้นมั้งเรื่องนั้นเอาไว้ก่อนเถอะเราไปจากที่นี่ก่อนเถอะ"

 

 

อายาโตะกับอาเชียเดินขึ้นมาจากชั้นใต้ดินก็มาเจอ กับคิบะ โคเนโกะ แล้วก็อิซเซที่เพิ่งจัดการกับนักบวชแปลกๆนั้นได้ อายาโตะที่เห็นแบบนั้นเลยส่งเสียงเรียก อิซเซที่ตอนนี้เซคริกเกียร์วิวัฒนาการแล้ว

 

"ไง อิซเซจัดการแล้วเสร็จแล้วหรอ"

 

"หนอยแน่แก เอาฉันมาทิ้งให้สู้กับไอ้นักบวชประหลาดนั้นแล้วตัวเองเข้าไปช่วยอาเชียจังคนเดียวแบบนี้มันขี้โกงไปไหมหาาาาา"

 

อิซเซวิ่งเข้ามากระชากคอเสื้ออายาโตะแล้วบ่นยกใหญ่

 

 

"ไม่ได้ทิ้งซักหน่อยแต่ความปลอดภัยของอาเชียจังต้องมาก่อนสิแถมนายก็มีทั้งคิบะ แล้วก็โคเนโกะจังช่วยด้วยนี่นา"

 

 

"ชิ ช่างเถอะว่าแต่อาเชียจังเป็นอะไรหรือเปล่า"

 

 

"คะไม่เป็นอะไร ว่าแต่คุณอิซเซกับคุณอายาโตะรู้จักกันงั้นหรอคะ"

 

"อืมเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนน่ะ"

 

อายาโตะตอบกลับแทนอิซเซที่จะพูดเรื่องไม่เข้าเรื่อง

 

"รู้สึกประทานจะจัดการพวกข้างนอกเสร็จแล้วด้วยสิ อาเชียจังวันนี้จะไปอยู่กับผมไหมยังไงที่นี่ก็ยังอันตรายอยู่แล้วพรุ่งนี้ค่อยตัดสินใจกันอีกที"

 

"ถ้า คุณอายาโตะไม่ว่าอะไรก็ ย อยากจะขอรบกวนด้วย"

 

"งั้นก็เป็นอันตกลงนะ โคเนโกะจังไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ"

 

ฟุบ!!

 

อายาโตะเทเลพอตตัวเองกับอาเชียหายไปโดยไม่สนเสียงโวยวายของอิซเซแม้แต่น้อย

 

-อพาร์ทเม้นท์ของอายาโตะ

 

"ที่นี่คือ"

 

อาเชียมองไปรอบๆห้องแล้วถามออกมาเบาๆ

 

เป็นห้องที่กว้างมากแถมมีของตกแต่งหรูๆเต็มไปหมดพอๆ

 

"บ้านของผมเองแหละ อาเชียจังคงจะหิวแล้วสินะไปอาบน้ำล้างตัวก่อนสิเดี๋ยวผมจะหาอะไรทำให้กินก่อน ห้องอาบน้ำเดินตรงไปห้องแรกทางซ้ายมือนะ"

 

อายาโตะพูดกับอาเชียด้วยท่าทางสบายๆชี้ทางไปห้งน้ำตามที่บอกแตาพอนึกขึ้นได้ก็เลยอุ้มเธอไปหน้าห้อง

 

"พอจะยืนไหวไหมครับ"

 

"ค่ะ ขอบคุณมาจริงๆ"

 

"ไม่เป็นไรหรอก อ๊ะเดี๋ยวของที่ทิ้งเอาไว้จะไปเอามาให้นะ"

 

พอส่งตัวอาเชียเข้าไปในห้องแล้วอายาโตะก็มุ่งหน้ากลับไปที่โบสถ์แล้วเอากระเป๋าของอาเชียกลัยมาวางเอาไว้ที่หน้าห้องอาบน้ำ

 

"อาเชียผมวางกระเป๋าไว้ตรงนี้นะ"

 

"ค่ะ"

 

อายาโตะได้ยินเสียงอาบน้ำกับเงาจางๆของอาเชียเลยรีบออกมาจากห้องแล้วมุ่งหน้าไปห้องครัว

 

"เอ...วัตถุดิบมีไม่ค่อยมีงั้นก็สตูกับอะไรเบาๆก็แล้วกัน"

 

ว่าแล้วอายาโตะก็เริ่มหยิบวัตถุดิบออกม่แล้วเริ่มทำอาหาอย่างคล่องแคล่วใช้เวลาไม่นานก็เสร็จส่วนอาเชียก็ออกมาจากห้องอาบน้ำพอดี

 

"น้ำร้อนสบายมากเลยค่ะ แล้วก็ขอโทษด้วยนะคะที่มารบกวน"

 

เด็กสาวผมทองเดินออกมาพร้อมไอร้อนจางๆยิ้มให้อายาโตะแล้วเดินมาหา

 

"ไม่หรอกผมเต็มใจน่ะ อาหารเสร็จแล้วด้วยมาทานสิถึงจะเป็นแค่ของง่ายๆก็เถอะนะ"

 

อายาโตะถอดผ้ากันเปื้อนแล้วยกอาหารไปวางเอาไว้จากนั้นทั้งสองคนก็เริ่มทานอาหารกัน

 

"แล้วต่อจากนี้จะเอายังไงเหรอ ถ้าจะกลับไปที่โบสถ์นั้นผมคิดว่าคงไม่ดีเท่าไหร่นะ"

 

"นั้นสินะคะ ฉันเองก็....ยังไม่รู้เลยล่ะคะ"

 

อาเชียตอบออกมาอย่างเศร้าๆ

 

"งั้นไว้ค่อยคิดพรุ่งนี้เถอะ รีบทานให้เสร็จแล้วไปพักผ่อนเถอะ"

 

"ค่ะขอบคุณจริงๆ...."

 

 

ไม่นานพอทานอาหารเสร็จ อาเชียที่เหนื่อยจากการเจอเรื่องหลายๆอย่างก็เริ่มเพลียสับผงกเล็กน้อย

อายาโตะเลยพาไปส่งที่ห้องนอนพอหัวถึงเตียงปุ๊บอาเชียก็หลับไปทันที อายาโตะมองหน้าอาเชียที่มีผมสีทองก็นึกถึงไอส์ขึ้นมาจึงต้องรีบส่ายหัว

 

 

"ไม่ได้ๆ ตอนนี้เรายังแข็งแกร่งไม่พอ ต้องฝึกให้มากกว่านี้ต้องควบคุมพลังของโยรุกะให้ได้ก่อนล่ะนะ"

 

อายาโตะนั่งคิดวิธีการใช้พลังซ้ำไปซ้ำมาจนกระทั้งเผลอนอนหลับไป....

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว