ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ

ชื่อตอน : High School DxD III

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.8k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ส.ค. 2563 12:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
High School DxD III
แบบอักษร

 

"เออ...เธอเป็นชาวต่างชาติงั้นหรอ"

 

อายาโตะที่ตั้งสติได้ว่าคนตรงหน้าเป็นใครจึงพูดทักทายแปลกๆไป

 

"อะ คะฉันมาจากต่างประเทศน่ะคะ พอดีเพิ่งมาถึงที่นี่ลยไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่...."

 

เด็กสาวผมทองตอบเสียงเบา

 

"เหรอแล้วจะไปที่ไหนหรือเปล่าครับวันนี้ผมว่างด้วยสิ"

 

อายาโตะที่ได้ยินแบบนั้นจึงเสนอนำทางให้

 

 

"จริงหรอคะ จริงๆตอนนี้ฉันกำลังหลงทางด้วยสิคืออยากจะไปโบสถ์ของเมืองนี้หน่อยนะคะช่วยนำทางได้รึเปล่าคะ"

 

 

"งั้นตามผมมาสิเดี๋ยวจะพอไปส่ง ทางนี้ครับ"

 

อายาโตะกับอาเชียออกเดินมุ่งหน้าไปทางโบสถ์โดยที่อายาโตะไม่ได้รู้ตัวเลยว่ามีเสียงเรียกจากแหวนที่ตนใส่อยู่

 

 

"เอาล่ะถึงแล้วล่ะ ในเมืองนี้เท่าที่ผมรู้ก็มีโบสถ์แค่ที่นี่เนี่ยแหละ"

 

อายาโตะพาอาเชียมาถึงโบสถ์แต่โบสถ์นั้นอยู่ในสภาพทรุดโทรมใกล้พังแถมยังดูเหมือนบ้านผีสิงซะมากกว่า

 

 

"แต่ว่าจะดีเหรอดูยังไงๆก็ไม่น่าจะมีคนอยู่ท้นี่ได้หรอกนะ"

 

อายาโตะถามไปด้วยควาทกังวนเพราะยังไงอีกฝ่ายก็เป็นผู้หญิง

 

"คะ ขอบคุณที่ช่วยมาส่งนะคะ"

 

อาเชียก้มหัวขอบคุณอายาโตะแล้วเดินเข้าไปในโบสถ์ทันที อายาโตะก็ได้แต่เฝ้ามองในเมื่อเจ้าตัวตัดสินใจแบบนั้นไปแล้ว

 

 

"นี่"

 

อั๊ก!!

 

 

อายาโตะที่กำลังเหมอ มองโบสถ์เก่าๆอยู่ถูกเสียงเรียกจากด้านหลังอายาโตะจึงจับคนๆนั้นทุ่มแบบไม่รู้ตัว

 

"อะ! ขอโทษทีอิซเซเป็นอะไรหรือเปล่า"

 

"แค๊ก แค๊ก โถ่แค่ทักเฉยๆทำไมต้องจับทุ่มด้วยเนี่ย ดีนะที่ฉันเป็นปีศาจไปแล้วถ้าไม่ใช่ป่านนี้ฉันเข้าได้เข้าไปนอนในโรงพยาบาลเเน่"

 

อิซเซบ่นออกมาในท่าทีกำลังโดนจับทุ่มอยู่

 

"ก็บอกแล้วไงว่าขอโทษ แล้วนายมาทำอะไรที่นี่"

 

"เปล่าหรอกก็แค่เดินผ่านมาน่ะ พอเห็นนายเลยเข้ามาทัก อ่าว?"

 

"งั้นหรองั้นไว้เจอกัน"

 

อายาโตะเดินแยกออกจากอิซเซโดยไม่ฟังให้จบเพื่อกลับไปอพาตเม้นที่ซื้อเอาไว้ตามประวัติที่ใส่ไว้ในโลกนี้ที่ตัวอายาโตะเป็นลูกเศรษฐีมีตังที่อยากจะมาใช้ชีวิตอยู่คนเดียว

 

 

"เห้อเหนื่อยชมัด วันนี้ทั้งวันรู้สึกเหมือนมีใครเรียกก็ไม่รู้สิ นอนพักซักหน่อยดีกว่า"

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

-ความว่างเปล่าในจิตใจ

 

"[นายท่าน]"

"[นายท่าน]"

"[นายท่าน]"

 

อายาโตะกำลังล่อยลอยอยู่ในที่แห่งหนึ่งเป็นพื้นที่ว่างเปล่าไม่มีอะไรเลยมีแต่ความว่างเปล่า

 

"อืม"

 

"[นายท่าน]"

 

อายาโตะลืมตาตื่นขึ้นมามองไปทางดาบคู่ใจของตนโยรุกะที่เรียกอยู่

 

 

"โยรุกะ มีอะไรหรอ"

 

"[ฟื้นซักที นายท่านรู้หรือเปล่าในระหว่างที่ท่านหลับไปเจ้านั้นมันก่อเรื่องเอาไว้เยอะเลยน่ะ]"

 

"เจ้านั้น? หมายถึงอะไรหรอ"

 

"[เห้อในช่วงที่นายท่านเลือกพลังน่ะนะนายท่านดันไปเลือกพลังบางอย่างรู้สึกจะชื่อคลาสการ์ดจากนั้นนายท่านก็นิ่งไปแล้วเปลี่ยนเป็นคนละคนเลย]"

 

"หะ! คลาสการ์ด"

 

อายาโตะรีบเช็คของรอบตัวเองทันทีแล้วก็เจอการ์ดอยู่ใบนึงเป็นการ์ดจาก Faet ไม่ผิดแน่ ที่ตัวการ์ดมีชื่อเขียนไว้ว่า อาเชอร์

 

 

"อย่างงี้นี่เอง ทำกันได้แซบดีนะ นี่โยรุกะ ผมจะออกจากที่นี่ได้หรอเปล่า"

 

อายาโตะถามโยรุกะพลางมองไปรอบๆ

 

"[ไม่ต้องห่วงตอนนี้นายท่านฟื้นสติแล้วหลังจากหลับไปอีกครั้งนายท่านก็จะกลับไปอยู่ที่ร่างเดิมแต่ขอแนะนำให้ทำอะไรซักอย่างกับพลังนั้น]"

 

"เข้าใจแล้ว แล้วขอโทษด้วนนะที่ไม่รีบรู้สึกตัวให้เร็วกว่านี้"

 

อายาโตะหลับลงแล้วลืมตาขึ้นอีกครั้งก็รู้ว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงแล้วอายาโตะหยิบคลาสการ์ดออกมาไม่นานความทรงจำในช่วงที่หลับไปก็เข้ามาในหัว

 

"อย่างนี้ก็ต้องเลยตามเลยล่ะสิเนี่ย แต่ก่อนอื่นโยรุกะ"

 

แหวนที่มีอัญมณีสีแดงที่นิ้วของอายาโตะก็สองแสง

 

 

"[ค่ะนายท่าน]"

 

 

"เธอช่วยดูแลเจ้านี่ให้หน่อยสิถึงตอนที่เจ้านี่ควบคุมผมจนเธอจะทำอะไรไม่ได้แต่ตอนนี้เจ้าการ์ดนี่หมดพลังแล้วล่ะช่วยดูแลในระหว่างที่ผมไปจัดการเรื่องอื่นที"

 

"[รับทราบ]"

 

สิ้นเสียงแหวนก็มีสีแดงส่องสว่างดูดการ์ดในมือของอายาโตะเข้าไป

อายาโตะเกาหัวและคิดอย่างช่วยไม่ได้ที่ตนเองดันไปเป็นข้ารับใช้ซะงั้นแถมยังไปข่มขู่อีก

 

 

"เห้อ~~"

 

 

ตอนนี้คงต้องเอาเรื่องนี้เก็บไว้ก่อนขี้เกียจจะเรียนแล้วด้วยโดดดีกว่า อายาโตะใช้พลังเทเลพอตไปไปที่ห้องชมรมวิจัยเรื่องลึกลับ

 

 

ฟุบ!!

 

 

"เอะ?? เดี๋ยว!!"

 

 

ปั่ง!!!

 

 

พออายาโตะเทเลพอตมาที่ห้องก็เจอเด็กผู้หญิงผมขาวกำลังกินขนมอยู่แต่ พอสังเกตุเห็นตนปุ๊บก็กระโดดเข้ามาอัดเฉยเลย ยังดีที่อายาโตะไหวตัวทันเอนตัวหลบหมัดได้แต่หมัดที่ปล่อยพลาดไปนั้นเจาะทะลุกำแพงเลย

 

 

"นายเป็นใคร รู้สึกคุ้นๆแหะ"

 

"ด เดี๋ยวสิ ผมทาคุยะ อายาโตะไง เป็นข้ารับใช้เหมือนเธอนะอย่ามาทำร้ายกันแบบนี้สิ"

 

โคเนะโกะที่ฟังอายาโตะพูดแล้วจึงลดหมัดลงแล้วไปนั่งกินขนมต่อหน้าตาเฉย

 

"เห้อ~~"

 

"อ่าวอายาโตะคุงนี่เองมาที่นี่มีธุระอะไรงั้นหรอ"

 

อาเคโนะที่อยู่ในห้องด้านในได้ยินเสียงเอะอะจึงเดินออกมาเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น

 

 

"คือผมมารอประธานน่ะครับ มีเรื่องจะคุยด้วยนิดหน่อย"

 

 

"หรองั้นก็เชิญตามสบายเลยจะ ว่าแต่ที่บอกมารอเนี่ยจะโดดเรียนสินะ"

 

 

"อะหะๆ ประมาณนั้นครับแล้วคุณโคเนโกะล่ะครับไม่ไปเรียนหรอ"

 

 

"ไม่"

 

 

อายาโตะคุยกับอาเคโนะนิดหน่อยก็ไปนั่งรออยู่ที่โวฟาฝั่งตรงข้ามกับโคเนโกะที่กำลังกินขนมไม่หยุดเวลาผ่านไปไม่ถึง10นาทีโคเนโกะที่กินขนมอยู่ๆก็หลับไปซะงั้นอายาโตะ นั่งมองโคเนะโกะที่นอนขดตัวเป็นลูกแมวที่พอมองดีๆก็เหมือนกับแมวจริงเลย

 

 

"ไงอายาโตะคุงเห็นอาเคโนะบอกว่ามีเรื่องจะคุยด้วยมีอะไรหรือเปล่า"

 

 

ริอัสที่เปิดประตูเข้ามาเห็นอายาโตะนั่งอยู่ที่โซฟาเอ่ยทักไป

 

"อ่าครับพอดีผมมีเรื่องจะขอโทษน่ะครับ"

 

"ขอโทษ?เรื่องอะไรล่ะ"

 

"คือเมื่อตอนนั้นที่..."

 

อายาโตะหันไปมองโคเนะโกะที่นอนอยู่แต่คิดว่าคงจะหลับสนิทไปอีกยาวเลยตัดสินใจพูดออกไป

 

"เรื่องที่ผมบังคับประธานให้ตัวผมเป็นข้ารับใช้น่ะครับจริงๆ"

 

อายาโตะหยิบหนึ่งในหมากรุก knight ที่ประทานทำพิธีข้ารับใช้ให้เมื่อตอนเจอกันออกมา

 

"ผมขอคืนเจ้านี่ให้ครับ"

 

ริอัสมองไปที่มือของอายาโตะก็ตกใจเล็กน้อยเพราะพลังของอีวิวพีสที่ทำสัญญาไปแล้วไม่สามารถยกเลิกได้แต่คนตรงหน้าที่เพิ่งทำสัญญากับตนไปไม่กี่วันก่อนสามารถเอาอีวิวพิสออกมาได้ อายาโตะที่เห็นสีหน้าไม่ดีของริอัสจึงรีบอธิบาย

 

 

"คือจริงๆที่ทำสัญญาตอนนั้นเป็นสัญญาแบบหลอกๆนะครับว่ายังดีล่ะเป็นเวทลวงตาที่ทำให้ประธานคิดว่าทำสัญญาไปแล้ว"

 

 

"ทำไมเธอถึงต้องทำอะไรยุ่งยากแบบนี้ด้วยล่ะ"

 

 

"พอดีมันเกิดเหตุนิดหน่อยทำให้ผมควบคุมตัวเองไม่ได้แต่ผมขอไม่เล่าอะไรนะครับ"

 

"เข้าใจแล้ว แล้วต่อจากนี้นายจะทำอะไรล่ะ"

 

"ก็ไหนๆก็เข้าชมรมแล้วด้วยสิว่า จะอยู่ต่อน่ะครับแล้วก็ผมจะทำตามที่เคยพูดไว้ก่อนหน้าแต่ครั้งนี้ผมจะเป็นพลังให้กับพวกคุณเมื่อผมคิดว่าดีแล้วเท่านั้น"

 

 

"ครับ ก็จบเพียงเท่านี้งั้นผมขอตัวก่อนพอดีมีธุระนิดหน่อย"

 

 

อายาโตะเดินออกจากห้องชมรมพอเดินไปอยู่ในจุดลับตาคนก็ใช้พลังเทเลพอตหายตัวไปทันที

 

ด้านโคเนโกะที่แอบหลับอยู่ได้ฟังเรื่องที่คุยกันพอคิดว่าอายาโตะไม่อยู่แล้วจึงลุกขึ้นมามองไปทางริอัส

 

 

"ประธานคะ ที่บอกว่าข่มขู่หมายความว่ายังไง"

 

"ตื่นอยู่จริงๆด้วยสินะ ช่วยไม่ได้รอทุกคนมารวมตัวก่อนเดี๋ยวฉันจะเล่าทุกอย่างให้ฟังเอง"

 

ริอัสบอกโคเนะโกะอย่างนั้นแล้วรอเวลาที่ทุกคนจะมารวมตัวกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว