หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ทุกสิ่งที่นางมอบให้คนทรยศผู้นั้นไป นางย่อมต้องทวงคืนกลับมาด้วยมือตนเอง!

ตอนที่ 11 วิธีการของนาง

ชื่อตอน : ตอนที่ 11 วิธีการของนาง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.8k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ม.ค. 2563 15:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 11 วิธีการของนาง
แบบอักษร

 

“กลับ?” ชุยมามาตะลึงงัน นายท่านมิได้ส่งคนมารับพวกนาง พวกนางจะกลับเยี่ยงไร 

“ในหมู่บ้านวันนี้ มีเกวียนเข้าเมืองหลวง นี่เงินค่ารถ” ซูหลีควักเงินพวงหนึ่งออกมาจากอก เงินนี้เป็นสมบัติสุดท้ายเพียงน้อยนิดที่ซูหลีตัวจริงทิ้งเอาไว้ 

“เจ้านั่งเกวียนกลับเมืองหลวง แล้วไปพบท่านพ่อข้าด้วยตนเอง บอกว่าข้าถูกพิษ ตกอยู่ในสถานการณ์ล่อแหลมไม่แน่ว่าจะรักษาได้ เจ้าจงถามท่านพ่อ ว่าอยากจะพบหน้าข้าเป็นครั้งสุดท้ายหรือไม่” ซูหลีเอ่ยวาจาเหล่านี้ออกมาด้วยใบหน้านิ่งเรียบ ทำให้ชุยมามาประหลาดใจไม่น้อย 

นางจ้องมองซูหลีอยู่หลายครา แม้แต่ก่อนนายน้อยจะกำเริบเสิบสาน แต่เวลาพูดจาสายตากลับแสดงออกชัดเจน...ไม่เหมือนเวลานี้ 

“ทำไม มามาไม่อยากกลับเมืองหลวงหรือ” ซูหลีเลิกคิ้ว พลางเอ่ยอย่างเย้าแย่ 

“ย่อมอยากกลับเจ้าค่ะ” ชุยมามาตอบรับ เพียงแต่ใบหน้ากลับมีแววลังเล 

คำพูดนี้หากเอ่ยออกไปแล้ว นายท่านจะรู้สึกว่าคุณชายหมดหนทางเยียวยาหรือไม่ 

“เช่นนั้นก็ไปเถิด เรื่องที่เหลือข้าจัดการเอง จำไว้ให้มั่น จักต้องพาท่านพ่อมาดูข้าด้วยตนเองใหได้” 

ซูหลีเป็น ‘บุตรชาย’ เพียงคนเดียวของซูไท่ ทำเรื่องบัดซบเช่นนั้น ซูไท่ก็มิได้จัดการซูหลีแต่อย่างใด 

พิสูจน์ได้ว่าบิดาผู้นี้ ยังไม่หมดหนทางเยียวยาเสียทีเดียว 

ดังนั้นซูหลีจึงมีแผนนี้อยู่ในใจนานแล้ว 

“เจ้าค่ะ!” ชุยมามากัดริมฝีปาก อย่างไรเรื่องที่นายน้อยถูกพิษก็เป็นเรื่องจริง หากยังไม่พยายามกลับจวน เกรงว่าคนชั่วในจวนเหล่านี้ คงพากันพลิกฟ้า! 

ตระกูลซู ยังมีนายน้อยของพวกเขาอยู่! 

ชุยมามากับไป๋ฉินต่างก็รู้ตัวตนของซูหลี เพียงแต่หลายปีมานี้ พวกนางได้เห็นซูหลีในฐานะบุรุษ จึงซึมซับความรู้สึกนั้นมาโดยไม่รู้ตัว ย่อมเกิดความคิดเช่นนี้ขึ้น 

พวกนางสองคนจงรักภักดีต่อซูหลีเป็นที่สุด ซูหลีถึงได้วางใจมอบเรื่องนี้ให้ชุยมามาจัดการ 

“เจ้ากลับไปเปลี่ยนชุดที่ห้อง ให้เป็นเสื้อผ้าสีเทา ส่วนผม...ก็ไม่ต้องหวี ให้หลุดลุ่ยลงมาหน่อย จากนี้คงไม่ต้องให้ข้าสอนแล้วกระมัง” ซูหลีกวาดสายตามองชุยมามาปราดหนึ่ง ก่อนจะกล่าวเสียงเบา 

“…เจ้าค่ะ” ชุยมามามองซูหลีอย่างประหลาดใจแวบหนึ่ง แต่สุดท้ายก็มิได้เอ่ยอันใด 

ซูหลีในยามนี้กับซูหลีคนเดิม นิสัยย่อมต่างกันโดยสิ้นเชิง 

ทว่าชาติก่อน ตอนที่ซูหลียังเป็นหลี่จื่อจิน นางถูกเลี้ยงดูให้มีนิสัยสงบเยือกเย็น เนื่องด้วยสุขภาพร่างกาย ทำให้นางไม่อาจออกไปกระทำสิ่งใดได้ กระทั่งยามก้าวเดินก็ยังไม่อาจเดินก้าวใหญ่เกินไป เกรงว่าหากตนเองไม่ระวัง จะเป็นเหตุให้สูญสิ้นชีวา 

แต่ชาตินี้ นางมีร่างกายและจิตวิญญาณที่แข็งแกร่ง ย่อมมิจำเป็นต้องเก็บซ่อนตัวอีกต่อไป 

เดิมทีตอนนางอยู่ในศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด ก็มีนิสัยดื้อรั้นเย่อหยิ่งเช่นนี้อยู่แล้ว 

ไม่ผิด นางเกิดใหม่เป็นครั้งที่สอง ครั้งแรกนางน่าจะเข้าร่างหลี่จื่อจิน ตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา ใช้ชีวิตอยู่ในตระกูลหลี่สิบกว่าปี ความรู้สึกที่มีย่อมมิใช่ของปลอม 

ครั้งที่สองนางกลายเป็นซูหลีในวัยสิบเจ็ดปี 

เรื่องราวในชาติแรก อยู่ห่างไกลเหลือเกิน อย่าพูดถึงมันอีกเลย ทว่านางมีตัวตนอยู่ในตระกูลหลี่มาสิบปียี่สิบปีนั้นเป็นเรื่องจริง 

หนี้แค้นของตระกูลหลี่ ไม่ว่าอย่างไรต้องมีสักวันที่นางจะคืนสนองพวกมันให้จงได้! 

เวลานี้ซูหลีได้แต่ฟื้นฟูนิสัยเดิมของตนเอง ซึ่งมิใช่คนเงียบสงบที่ถูกข้อจำกัดทางด้านร่างกายดังแต่ก่อน แต่ตอนนี้ถึงจะเป็นนิสัยที่แท้จริงของนาง! 

รอกระทั่งเที่ยงวัน เมื่อชุยมามาแต่งกายเรียบร้อย จึงไปจากหมู่บ้านหวงซาน 

“นายน้อย นายท่านจะมาจริงๆ ใช่ไหมเจ้าคะ” ไป๋ฉินยืนอยู่ข้างกายซูหลี นางกล่าวอย่างเป็นกังวลอยู่บ้าง 

“วางใจเถอะ เจ้ารีบกลับไปเก็บของเถอะ” ซูหลีหัวเราะเบาๆ พลางตบไหล่ไป๋ฉิน 

ทว่าพวกนางสองคนรอจวบจนมืดค่ำ ก็ไม่พบชุยมามากับซูไท่ 

“นายน้อย…” ไป๋ฉินมองซูหลีที่นั่งกินข้าวอยู่อย่างสงบ ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี 

ความคิดเห็น