ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ฉลามไม่กินเนื้อ : 07

ชื่อตอน : ฉลามไม่กินเนื้อ : 07

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.1k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ม.ค. 2563 09:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ฉลามไม่กินเนื้อ : 07
แบบอักษร

07 

 

 

“ทีหลังอย่าทำแบบบนี้อีก เข้าใจไหม” 

“ครับ ๆ ขอโทษครับ” 

“เห้อ พวกเด็กปีหนึ่งนี่วุ่นวายทุกปี ต้องให้บอกตลอด” สิ้นเสียงบ่นและร่างของรุ่นพี่ที่คอยดูแลความเรียบร้อยของสระผมก็หันไปค้อนใส่ฉลามทันที มองข้ามความหล่ออันมากล้นของอีกฝ่ายไปก่อน ฉลามทำผมโดนดุขณะที่ตัวเองยืนทำหน้ามึนอยู่ข้าง ๆ  

มันน่าไหม! 

แกล้งอะไรไม่แกล้ง ดันดึงผมลงน้ำเฉยเลย เป็นไงล่ะ แทบจะโดนจะกินหัว รุ่นพี่นี่มองผมตาเขียวเลยตอนที่เอาผ้าขนหนูมาให้ มีพาผมไปยืนอ่านป้ายที่เขียนติดเอาไว้ว่าให้ใส่ชุดว่ายน้ำลงสระเท่านั้นด้วย ก็คือกูไม่ได้จะลงไง ไม่คิดจะลงเลยด้วย ว่ายน้ำก็ไม่เป็นจะลงไปให้นอนตายอยู่ก้นสระหรือไง 

แต่นั่นแหละ เถียงไม่ทัน พี่เขาบ่น ๆ มาเป็นชุดเลย ปิดท้ายอย่างที่ได้ยิน เสร็จแล้วก็สะบัดก้นเดินกลับเข้าสระไป ใกล้เวลาสระปิดแล้วด้วย จากเวลาที่ผมเห็นติดเอาไว้หน้าประตู 

“เปียกหมดเลย” ฉลามว่า ยกแขนเสื้อเสื้อเปียกน้ำของผมขึ้นพลางสบตาด้วย นี่เพิ่งรู้เหรอว่าผมเปียก ควรจะรู้ตั้งแต่ดึงลงไปแล้วไหม! แล้วยังอีกนะ ยังจะมาทำหน้างุ้ย ๆ ใส่ผมอีก คิดว่ามันน่ารักมากเลยหรือไง ถ้าคิดแบบนั้นล่ะก็ 

หึ ..คิดถูกแล้ว 

ฮรุกก ฉลามน่ารักมากเลยอ่า 

ผมสีควันบุหรี่แนบลู่บนใบหน้าไม่ได้ลดทอนความหล่อของอีกฝ่ายลงแม้แต่น้อย จะมองมุมไหน มองยังไงฉลามก็ยังคงหล่อเหมือนเดิม น่ามองเหมือนเดิม มองจนลืมไปเลยว่าตัวเองกำลังโกรธเรื่องถูกดึงลงสระอยู่ 

“แมวน้ำ” 

“อื้อ” ผมขานรับพลางบิดเอาน้ำที่หลงเหลืออยู่ออกจากเสื้อตัวเอง เงยหน้าขึ้นมองฉลาม หลับตาข้างขวาลงเมื่อปลายนิ้วชี้ของอีกฝ่ายเขี่ยเส้นผมเปียกชื้นออกให้  

“หิว” 

“จะกินไข่เจียวอีกแล้วเหรอ” กินจนหน้าจะเป็นไข่แล้วนะ ฉลามไม่คิดจะกินอย่างอื่นบ้างหรือไง ว่าตามจริงตั้งแต่รู้จักฉลามมาผมกินไข่ไก่โคตรบ่อยเลยนะ ปกติซื้อมาเป็นเดือนกว่าจะหมด อันนี้เกือบสัปดาห์ที่เคยอยู่ด้วยกันคือซื้อไข่เข้าห้องรอบนึงบวกกับที่ฉลามขนมาด้วยอีก คิดดูเถอะว่ากินเยอะขนาดไหนน่ะ บอกตรง ๆ เลยว่าผมเริ่มเบื่อแล้วล่ะ อยากกินอะไรอย่างอื่นบ้าง 

“..แมวน้ำเลือก” 

“หื้ม ไม่เอาไข่เจียวนะ”  

“..อืม” 

เอาจริงเหรอเนี่ย  

ว่าแต่ฉลามกินอย่างอื่นเป็นด้วยเหรอ ..ผมนี่ถามแปลก ถ้าไม่กินจะโตมาตัวสูง หุ่นดีขนาดนี้หรือไง ฉลามคงไม่ได้กินแค่ไข่เจียวอย่างเดียวมาตลอดหรอก อาจจะชอบที่ผมทำเลยกินบ่อยก็เท่านั้นเอง เพราะไม่ใช่ทุกมื้อที่ผมจะเห็นอีกฝ่ายกินข้าว มีแค่เช้าบางวันกับเย็นเกือบทุกเย็นก็เท่านั้น 

“งั้นไปเปลี่ยนเสื้อก่อน แล้วออกไปหาอะไรกินกัน” ตื่นเต้นขึ้นมาทันที ผมไม่ค่อยได้มาแถวนี้ เคยมาบ้างแต่ก็ไม่ได้เดินเที่ยวหรืออะไร ก็แค่ทางผ่าน แล้วช่วงก่อนเปิดเทอมยังไม่มีการเช็กชื่อหอพักอยู่แล้วด้วย แปลว่าวันนี้ผมทางสะดวก  

ฉลามเดินตามหลังผมขึ้นมาบนหอพัก ยืนรออยู่ที่หน้าห้องให้ผมเปลี่ยนชุด ส่วนไอ้พันตรีกก็นอนหลับไม่รู้เรื่องอะไรเลย ปลุกชวนมันไปด้วยก็ละเมอตอบผมมาอีกว่าอยากได้รองเท้าใหม่ ..มันเกี่ยวอะไรกับที่ผมชวนไปกินข้าว แต่ก็เอาเถอะปล่อยให้มันนอนไป ผมจะได้เดินเที่ยวกับฉลามแค่สองคน นั่งกินข้าวด้วยกัน แค่คิดก็ฟินแล้วจ่ะโลกกก 

;-; 

“ไปกัน” ผมว่าหลังจากแต่งตัวเสร็จเดินออกมาจากห้อง  

เสื้อยืดกับกางเกงเหนือเข่าธรรมดาที่ผู้ชายมันก็ชอบใส่กันทุกคนดึงรั้งสายตาของฉลามเอาไว้ให้หยุดนิ่ง  

“สั้น” 

“กางเกงเราเหรอ” ผมถาม ยักคิ้วล้อเลียนใส่คนตัวสูง “ทำไม หวงเราอะดิ” ตบท้ายด้วยยิ้มหวานหยดย้อยที่ผมจะใช้เป็นประจำเวลาอ่อยเหยื่อแบบฉลาม ..ไม่ใช่ผู้ล่า อย่างฉลามต้องเป็นเหยื่อ และผมก็คือผู้ล่าที่กำลังป้อนตัวเองเข้าปากเหยื่อ 

“ขา..แมวน้ำมันสั้น” 

 

จึก! 

เข้าเต็ม ๆ ใจ จุกไปเลยไหมมึง  

แต่ผมก็ยังเป็นผมไง ฉลามมึนใส่แค่ไหนก็ทำอะไรผมไม่ได้หรอก ยกยิ้มหวานสู้ไปพลางขยับตัวเข้าใกล้ฉลามมากขึ้น กระซิบพูดจนอีกฝ่ายต้องโน้มตัวลงมา ฮันแน่ สนใจผมล่ะซี่ 

“ถึงขาเราจะสั้น ..แต่เราเอามันพาดไหล่ฉลามได้แล้วกันนะ” 

“....” 

แกร้ง! 

ยกที่หนึ่ง แมวน้ำวิน! 

ฉลามนิ่งไปเลย ยืดตัวขึ้นทำหน้ามึน ๆ เดินนำผมตรงไปทางลงบันได พอได้แหย่ฉลามผมก็อารมณ์ดีขึ้นมาอีกระดับ เดินอมยิ้มตามคนตัวสูงไปไม่ห่าง เนียนขยับเข้าปจับชายเสื้ออีกฝ่ายเอาไว้ด้วย ฉลามชะงักหันมามองเล็กน้อย ก่อนจะถอนหายใจแล้วเดินต่อปล่อยให้ผมจับต่อไป  

ก็แมวน้ำกลัวหลงอะ ต้องจับฉลามเอาไว้สิ 

ตอแหลมากแมวน้ำ..ก็ถ้ามึงจะหลงในหอพักตัวเองจริง ๆ ก็ควรต้มแผนที่กินแทนข้าว 

คิดนะ แต่มือก็ยังจับไม่ปล่อยจนลงมาถึงข้างล่าง เพราะคนนั่งอยู่กันเยอะถึงได้คลายมือออกเปลี่ยนเป็นไปเดินเคียงข้างกับฉลามแทน  

“แมวน้ำ!” 

“ทางนี้ ๆ” ผมหันมองตามทิศทางของเสียงตะโดน พวกโชกุนโบกมือไหว ๆ ส่งมาให้ ขณะที่ผมส่งรอยยิ้มกลับ ทำท่าจะเอ่ยทักแล้วล่ะถ้าไม่ถูกฉลามดึงคอเสื้อปลิวตามมาก่อนน่ะ เล่นเอาเซแทด ๆ เกือบจะหน้าล้มไปไถพื้น 

ไม่อ่อนโยนเลยสักนิด! 

“ฉลาม!” 

“หิว”  

“คุยแป๊บเดียวเอง” 

“ค่อยคุย” 

“แต่-..” 

“แมวน้ำ” 

โอเค เกมแล้วแมวน้ำ อยู่ ๆ มาเรียกชื่อกันเสียงอ่อย ทำหูตกหางตกแบบนั้นมันใช้ได้ที่ไหนกัน เล่นเอาผมกลืนทุกถ้อยคำ ก็บอกว่าแพ้คนหล่อ ฮืออ หล่อแล้วชอบทำน่ารักใส่แบบฉลามก็ยิ่งโคตรแพ้ ยอมทุกอย่างไปเลย  

ไว้ค่อยมาขอโทษพวกนั้นเอาทีหลังก็แล้วกัน.. 

 

“กินร้านไหนดี” สองข้างทางตอนนี้เต็มไปด้วยร้านค้าร้านอาหารมากมาย ฉลามจอดรถเอาไว้ที่ลานกว้าง ๆ ใกล้กับบ้านเรือนของคนทั่วไป เสร็จก็พาผมลงเดินมาตามทาง ตอนแรกก็งงว่าอีกฝ่ายพาผมมากินอะไรในที่แบบนี้ แต่พอตรงมาเรื่อย ๆ ถึงได้รู้ว่าถ้าฉลามไม่พามาผมคงพลาดที่นี่ไปแล้วแน่ ๆ  

มีแต่ของน่ากินทั้งนั้นเลย  

“ร้านนั้นไหม” ผมชี้ไปยังร้านบะหมี่ที่อยู่ติดกับร้านโจ๊กไม่ใกล้ไม่ไกล 

ฉลามมองตามเล็กน้อยก่อนจจะพยักหน้าลง 

“กินได้แน่นะ” 

“ครับ” 

“งั้นไปกัน” จูงมือฉลามให้เดินตาม ผผมเลือกนั่งโต๊ะที่อยู่ที่อยู่ริมสุดของร้าน ตากอากาศความเย็นที่ถูกพัดพาเข้ามาหลังจากที่เราสั่งอาหารกันเสร็จ ผมสั่งเส้นหมี่แห้งไป ส่วนฉลามยังคงนั่งมองเมนูเงียบ ๆ เหมือนไม่รู้จะกินอะไร 

“ฉลามกินอะไร” 

“มีไข่เจียวไหมครับ” 

 

ฉลาม… ฉลามต้องใจเย็น ๆ นะ ร้านก๋วยเตี๋ยวที่ไหนจะมีไข่เจียว 

ผมยิ้มแห้งส่งให้พี่คนที่จดเมนู ก่อนจะเลือกสั่งเส้นเล็กลูกชิ้นน้ำใสมาให้ฉลามชามนึงเพราะอีกฝ่ายไม่ยอมกินหมู 

“ไม่กินหมูเหรอ” 

“อือ” 

“ทำไมล่ะ” สังเกตุมาสักพักละว่าฉลามจะไม่แตะหมูเลย 

หรือไอ้ที่บอกว่าไม่กินเนื้อนี่จะจริงจัง  

“ไม่ชอบ” 

อ่า แปลว่ากินได้ แต่ก็แค่ไม่ชอบสินะ 

ผมจัดการคีบเอาลูกชิ้นในชามตัวเองทั้งสองลูกไปใส่ไว้ในจานอีกฝ่าย นั่งมองจนฉลามกินเสร็จ ตอนแรกคิดว่าฉลามจะกินไม่ได้แล้ว แต่จากที่เห็นก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น เคี้ยวลูกชิ้นตุ้ย ๆ เชียว เห็นแบบนั้นก็เบาใจตักของตัวเองกินบ้าง 

ผมสั่งเพิ่มไปอีกชามขณะที่ฉลามอิ่มและนั่งเล่นโทรศัพท์รอ พอกินเสร็จก็พากันเดินย่อยอีกสักพัก 

ตอนนี้สี่ทุ่มนิด ๆ ผมกับฉลามตัดสินใจว่าจะกลับหอเลยเพราะมันเริ่มดึก คืนนี้ฉลามเองก็จะนอนกับผมก่อนด้วย เห็นว่าห้อง 303 ซ่อมแซมเสร็จแล้ว พรุ่งนี้ถึงจะไปขนเอาข้าวของย้ายเข้ามาอยู่ได้ แต่คืนนี้ก็นอนกับผมอีกหนึ่งคืน นอนเตียงเดียวกันนี่แหละ เบียด ๆ กันแป๊บเดียวเดี๋ยวก็เช้าแล้ว 

เบียดแบบแนบเนื้อ แนบชิด อิอิ เปล่าหวังอะไรเลยนะ 

เตียงมันแคบไง  

วันก่อนหน้านั้นที่พันตรีไม่อยู่ฉลามก็มานอนเบียดกับผม ทั้งกอดทั้งก่ายอย่างกับว่าผมเป็นหมอนข้าง ผมก็ตีเนียนลูบ ๆ คลำ ๆ ไปตามประสา ทุกส่วนบนร่างกายของฉลามคือผมสัมผัสมาหมดแล้ว เน้นย้ำให้อิจฉาเล่นว่าทุกซอกทุกมุม! 

กลับมาถึงห้องไอ้พันตรีก็ยังคงหลับเงียบ 

สงสัยจริง ๆ ว่ามันไปง่วงมาจากไหน ขนาดว่าเมื่อกี้ผมเคาะจนห้องจะพังอยู่แล้วนะ ไม่ต่างอะไรจากฉลามตอนนอนหลับลึก ๆ เล้ย ดีนะที่เอากุญแจพกติดตัวไปด้วยน่ะ ไม่อย่างนั้นทั้งผมและฉลามคงจะได้ไปหาห้องเช่านอนในคืนนี้ 

“ฉลามอาบน้ำก่อน เดี๋ยวเราหยิบเสื้อพันตรีให้” ผมว่า จัดการยัดผ้าเช็ดตัวใส่ลงในมือของฉลาม ก่อนจะผละออกไปเปิดหยิบเสื้อผ้าจากตู้ไอ้พันตรีมาเตรียมเอาไว้ให้กับคนที่หายเข้าห้องน้ำไป รอเกือบยี่สิบนาทีก็ออกมาด้วยสภาพเปียกซก 

สระผมด้วย.. 

คนตัวสูงเดินตรงเข้ามาหาผมด้วยสภาพกางเกงตัวเดิมที่ผมเคยเอาให้ใส่ในวันนั้น 

กลืนน้ำลายอีกแล้วจ้า มึงลดความกามในตัวมึงลงหน่อยแมวน้ำ หน้าฉลามไม่เคยมอง จ้องแต่จะทักทายฉลามน้อยอยู่เรื่อย! 

คนหน้ามึนหาวออกมาสามสี่รอบติด เดินดุ้กดิ้กมาหาผม ยื่นผ้าส่งมาให้พลางนั่งลงข้าง ๆ  

คือยังไง นี่จะให้เช็ดผมให้เหรอ 

“ให้เราเช็ดให้เหรอ” 

“อือ” 

เช็ดก็เช็ด 

ผมว่าจะอาบน้ำอีกรอบ แต่เช็ดผมให้ฉลามก่อนก็แล้วกัน  

ผมยืดตัวขึ้น วางผ้าลงบนกลุ่มผมนุ่มสีควันบุหรี่ชุ่มน้ำ ค่อย ๆ ขยับอย่างเบามือซับเอาความเปียกชื้นออกไปจนผมฉลามเริ่มจะแห้งทีละนิด และเจ้าตัวเองก็เริ่มเอนมาหาผมแล้วเหมือนกัน ตาปรือใส่เหมือนว่าจะหลับให้ได้ 

“เสร็จแล้ว” 

“.....” 

“.....” 

เอ่อ... 

เดดแอร์ไปอีก ผมจ้องมองสบกับนัยน์ตาสีดำสวยของฉลามนิ่ง จังหวะมันช่างบังเอิญที่อีกฝ่ายสะดุ้งหันกลับมาเมื่อผมเขย่าปลุกไปเมื่อกี้ มันเกิดความรู้สึกแปลก ๆ อยู่ข้างใน หัวใจผมเต้นแรง ไม่ใช่เต้นแรงแบบที่คิดว่าเป็นกับคนหล่อทุกคน แต่เต้นแรงในแบบที่..เป็นกับฉลาม 

“ฉลาม” ผมกระซิบเรียก เหลือบหางตามองเพื่อนสนิทที่ยังคงส่งเสียงกรนต่อเนื่อง 

“....” 

“ฉลาม คือเรา ฉลามว่าเราง่ายไหม” คำถามที่ผมไม่เคยคิดจะถามใครหลุดดังออกมาแผ่ว 

เม้มปากแน่นรอคอยคำตอบจากคนตัวสูง 

จะเปลี่ยนใจ กลับลำเรือตอนนี้ก็คงไม่ทัน ในเมื่อเอ่ยถามไปแล้วผมก็เหลือแค่ยอมรับกับคำตอบที่ฉลามจะตอบกลับมา  

ริมฝีปากอิ่มเผยอขึ้นส่งเสียงตอบกลับมาเรียบ ๆ 

“จะให้เราตอบจริง ๆ น่ะเหรอ” 

ถามแบบนี้คือรู้ทันทีเลย 

“อ่า เราไม่อยากรู้แล้ว ..ขอไปอาบน้ำ อ๊ะ อุ้บ” ผมร้องเสียงหลง กระพริบตางง ๆ กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จะร้องตกใจก็ร้องไม่ได้เพราะถูกเจ้าของกายหนาที่คร่อมทับอยู่ด้านบนปิดปากเอาไว้แน่น อีกมือยกขึ้นแนบริมฝีปากตัวเองพลางหันไปมองเพื่อนสนิทผมที่ขยับพลิกตัวหันไปอีกฝั่ง 

“ฉลาม! ..ทำอะไร เพื่อนเรา..” 

“ทำไม” 

“พันตรีอยู่” 

“อยากกินปากแมวน้ำ” 

 

หะ 

“สีแดง ..นุ่มเหมือนเยลลี่” 

“อื้อ!” 

หน้ากู ฮือ แดงแปร๊ดแน่ ๆ หัวใจเต้นรัวมาก อารมณ์อ่อยกระเจิดกระเจิงไปหมดแล้ว เหลือแต่ความตกใจในตอนนี้ ผมว่าผมยังไม่ได้อ่อยอะไรฉลามเลยนะ อยู่ ๆ มาคร่อมกันแล้วพูดจาแบบนี้ก็ทำผมรวนไปเหมือนกันนะ 

“กัดได้ไหม” 

“ไม่- อ๊ะ” ถ้าตั้งใจจะกัดแล้วจะถามทำไม! 

ฉลามขบกัดริมฝีปากผมย้ำ ๆ เหมือนกำลังลองเคี้ยวดูจริง ๆ นี่ไม่ใช่ว่าเกิดจะอยากกินปากผมจริง ๆ หรอกนะ 

“อื้ออ..พอแล้ว พันตรีอยู่” 

“หลับ” 

“ก็ตื่นได้” ผมเถียง 

ฉลามมองนิ่ง ใบน้ามึน ๆ ของอีกฝ่ายไม่ใช่สิ่งที่ผมสามารถไว้ใจได้อีกแล้ว เพราะเผลอแค่แป๊บเดียวฉลามก็แนบริมฝีปากตัวเองลงมาทันที จูบร้อน ๆ กับจังหวะเร่งเร้าชักนำให้ผมเริ่มคล้อยตามทีละนิด เลื่อนมือไปโอบกอดรอบต้นคอแกร่งดึงรั้งลงมาให้จูบนี้แนบแน่นกว่าเดิม 

เหมือนจะลอยได้ เป็นจูบที่โคตรฟินเลย 

ฉลามดูดดึงกลีบปากผมอีกครั้ง เสียงสะท้อนเบา ๆ เริ่มทำให้ผมอายขึ้นมาแล้วล่ะ 

กลัวว่าไอ้พันตรีจะตื่นขึ้นมา แต่อีกใจนึงก็..ตื่นเต้น 

“อื้ออ” 

จุ๊บ.. 

ฉลามผละออกไปหลังจากฉกชิมริมฝีปากผมอยู่นานสองนาน 

ผมหอบหายใจแรง ๆ เรียบเรียงคำพูดในหัวไม่ถูกกันเลยทีเดียว ร่างกายเหลวมากตอนนี้เหมือนโดนดูดพลังไปเลย  

“ง่าย” 

“....” ผมกัดปากแน่น ดวงตาวูบลงกับสิ่งที่ได้ยิน 

มันคือ..คำตอบของคำถามที่ผมถามไปใช่ไหม 

“หมายถึงเรา” 

“....” 

“ใจง่ายตั้งแต่เจอแมวน้ำแล้ว” 

//// 

“ฉลาม” 

“ง่วง นอนนะ” แล้วก็ขยับลงไปฟุบนอนเฉยเลย ไม่คิดจะรับผิดชอบหัวใจผมหน่อยหรือไง อยู่ ๆ ก็พูดแบบนั้นออกมา ไอ้บ้าเอ้ย กูเขิน! โลกกก แมวน้ำเขิน ;-; ฉลามพูดแบบนั้นหมายความว่ายังไง ชอบหรือไม่ชอบ  

ฉล๊ามมมมมม ไอ้ปลาหน้ามึน! ตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะว้อยยย 

 

เสียงน้ำไหลจากห้องน้ำปลุกผมให้ตื่นจากการนอนหลับ ขยับพลิกตัวออกจากช่วงขาหนักที่พาดลงมาบนเอว นอนกี่รอบก็พาดผมทุกรอบ แต่ยังดีที่วันนี้ตื่นมาแล้วไม่หายตัวไปอีก หลับสนิทเชียว เส้นผมยุ่งเหยิงพันกันไปหมดจนผมอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปปัดออกจากใบหน้าไร้ที่ติของอีกฝ่าย 

ยิ่งมองก็ยิ่งดูดี โลกก! จะเอาคนนี้ เงินในบัญชีเอามาสู่ขอฉลามก่อนได้ไหม ;-; 

“แฮ่ม..” 

“อะไรมึงไอ้พันตรี” ตกใจหมด เล่นเอาชักมือกลับแทบไม่ทัน ตีหน้านิ่งถามเพื่อนสนิทไปทั้ง ๆ ที่ใจคือไปแล้ว อย่างกับถูกผัวจับได้ว่าเล่นชู้  

“จะไปซื้อข้าว เอาไรไหม” พันตรีถาม เหล่ตามองฉลามก่อนจะหันไปหยิบกระเป๋าสตางค์กับกุญแจรถมาถือไว้ สายตาเพื่อนสนิทผมมันแปลก ๆ นะว่าไหม สบตาด้วยแล้วขนลุกแปลก ๆ เหมือนได้ยินมันถามว่ามีอะไรจะบอกกูไหมทั้ง ๆ ที่ไอ้พันตรีก็ยืนเงียบไม่ได้พูดอะไร 

“เอ่อ ..เอาข้าวผัดทะเลกล่องนึง” หันไปเขย่าแขนคนที่หลับเงียบ “ฉลาม ..กินข้าวไหม จะออกไปซื้อข้าว” 

“...กินไข่แมวน้ำ” 

“ไข่เจียว” ผมแก้ หันไปส่งยิ้มแห้งให้กับพันตรีที่ยืนรออยู่ “ของกูกล่องเดียว เดี๋ยวฉลามกูเจียวไข่ให้กินเอง เอ้อ ฝากซื้อชาไข่มุกให้ด้วยดิ หน้าหอ ร้านข้าง ๆ เซเว่นอะ” ผมเดินลงจากเตียงไปหยิบเงินในกระเป๋าส่งให้พันตรี 

“ฝากใหญ่ รอนานนะ กูขี้เกียจกลับมาเจอพวกมึงเอากัน” 

…. 

“ไม่ได้เอา!” นั่นไง ผมว่าแล้วว่ามันต้องมีอะไรแน่ ๆ กับสายตาที่มองผม แสดงว่าเมื่อคืนมันเห็นที่ฉลามจูบผมแน่เลย แต่มันก็แค่จูบเองไหมเล่า ถึงผมจะอยากให้ทำมากกว่านี้ก็เถอะ .-. แต่ก็ไม่ได้หน้าด้านขนาดจะมาทำกันทั้ง ๆ ที่มีเพื่อนสนิทนอนอยู่บนเตียงอีกเตียงนึงหรอก  

“จูบจนจะแดกปากกัน กูควรเชื่อไหม” 

“..มะ มึงเห็น” 

“เออ! สัสจูบเสียงดังฉิบหาย กูนี่ไม่กล้าขยับตัวเลย กลัวรบกวนเวลาจูบพวกมึง แล้วถ้าจะทำก็ใส่ถุงด้วย อย่าเสียงดัง เดี๋ยวคนในหอแตกตื่น” ดูมันพูดหน้าตาย ไม่รอให้ผมเถียงหรือแก้ตัวอะไรด้วยนะ ผลักหัวจนจะหงายหลังก่อนจะเดินออกจากห้องไป กดล็อกให้ด้วยก่อนจะปิด คือมันคิดว่าผมกับฉลามจะทำอะไรกันจริง ๆ เหรอ 

หรือว่าจะดี… 

ผมเอี้ยวกลับไปมองคนที่หลับเงียบบนเตียง 

ฉลามถอดเสื้อไอ้พันตรีโยนทิ้งข้างเตียงไปเรียบร้อย มุดหัวอยู่ในผ้าห่มโชว์แผ่นหลังแน่นเปลือยเปล่า และช่วงล่างในกางเกงตัวเล็กรัดแน่นที่ผมเอาให้ใส่ 

ซี๊ดว่ะ โคตรงานดีเลย 

ผมเผลอแลบลิ้นเลียลงบนริมฝีปากตัวเอง สายตานี่คือต้องหื่นกามมาก ๆ แน่นอนอะกู จับจ้องแผ่นหลังร่างกายของฉลามพลางเดินตรงเข้าไปยังร่างที่นอนเงียบ แกล้งดึงเอาผ้าห่มออกจนฉลามต้องพลิกตัวหงายขึ้นมาเพื่อยื้อแย่งกับผม  

นัยน์ตาเรียวดุปรือขึ้นมามองเล็กน้อยก่อนจะดึงผ้าในมือผมกลับไปคลุมหน้าเอาไว้เหมือนเดิม คราวนี้สายตาผมก็เปลี่ยนจุดมุ่งหมายทันที ไล่มองต่ำลงทีละนิด กล้ามเนื้อหน้าท้องไล่ไปจนถึงเรียวขาแน่นที่ขยับแยกออกจากกันดูน่าหวาดเสียว 

ฉลามน้อยตื่นอยู่อะ คับแน่นกางเกงเชียว  

นี่ผมว่าจะไม่มองแล้วนะ แต่สายตามันไปเอง มือก็ไปเองด้วยตอนนี้ 

ฮืออ ความกามไม่เข้าใครออกใครจริง ๆ นั่นแหละ 

“อือ ..แมวน้ำ” ฉลามส่งเสียงแหบพร่าลอดออกมา มือโผล่จากผ้ามาคว้าข้อมือผมเอาไว้ไม่ให้กระทำชำเราต่อเจ้าฉลามน้อยที่กำลังสู้มือ “อยากโดนเหรอ” เป็นการขู่ที่นอกจากจะไม่น่ากลัวแล้วยังยั่วเย้าอารมณ์ผมอีกต่างหาก ขยับตัวขึ้นไปนั่งลงหมิ่นเหม่กับช่างกลางกายที่กำลังคึกคัก 

ฉลามลืมตาขึ้นแทบจะทันที หรี่มองผมด้วยใบหน้าง่วงงุน 

“ทำอะไร” 

“ปลุกฉลามไง” 

“ตื่นแล้ว” ฉลามว่า ขยับลุกขึ้นนั่งพิงไปกับหัวเตียงพลางโอบรอบเอวผมรั้งเอาไว้ไม่ให้ร่วง จากที่นั่งหมิ่นเหม่ในตอนแรกกลายเป็นนั่งทับแบบบดเบียดแนบชิด อยากจะจุดพลุฉลอง! เป็นครั้งแรกที่ฉลามเล่นด้วยหลังจากที่อ่อยแล้วนกมาตั้งนาน ที่แน่ ๆ คือตอนนี้ผมตาค้างไปแล้ว กัดปากแน่นมากกับสิ่งที่เบียดไปมาตรงก้น 

แน่นมาก หมายถึงตรงก้นผมเนี่ยแน่นมาก หายใจแรงมาก 

“มอนิ่งคิสไหม” เสียงใสมากกู ไอ้คนที่เขินจนต้องลุกไปอาบน้ำดับร้อนเมื่อคืนมันหายไปไหนแล้ว มึงคลายมันออกมาเดี๋ยวนี้นะแมวน้ำ!     

“วันนี้ฝนจะตก” 

.. 

ฉลาม ..คือกูจะมอนิ่งคิส 

“ฉลาม” 

“ไม่มีแดดเลย” 

“คือ....” 

“หิวข้าวจัง” 

“เราอ่อยฉลามอยู่นะ” แมวน้ำจะไม่ทน พอพูดแบบนั้นฉลามก็หันกลับมามองหน้าผมทันที เลื่อนสายตาไล่ลงจนผมรู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นมา เกร็งตัวขึ้นเล็กน้อยตอนที่ฉลามแตะปลายนิ้วลงบนชายเสื้อเลิกขึ้นนิด ๆ พลางเหลือบตามองผม 

“ทำไมไม่ถอดเสื้อล่ะ” 

.. 

เกี่ยวอะไรกับถอดเสื้อ 

ผมเลิกคิ้วขึ้น สะดุ้งเฮือกลอบกลืนน้ำลายลงคอเมื่อฉลามดึงมือผมไปวางลงบนหน้าท้องแน่นด้วยกล้ามเนื้อของตัวเอง  

“จะอ่อย ก็ถอดเสื้อ” ว่าเสียงเนือย ๆ  

ส่วนผมน่ะเหรอ.. 

... 

.. 

อีเหี้ยยยยย ความอ่อยนี้ แมวน้ำพ่ายแพ้ไปเลยจ้า โลกจ๋า ยอมแล้ว ยอมเป็นทาสรักให้ฉลามแล้วจ่ะ ฮรุก รุนแรงเหลือเกิน กัดปากยิ้มยั่วเบอร์สุดมาก ถอดเลยไหมเสื้ออะ ถอดตอนนี้เลยดีไหม แถมฟรีถอดกางเกงด้วยเลยเป็นไง 

แกร้ก.. 

“....”  

“....” 

“....” 

ฉิบ หาย แล้ว..  

ผมดีดตัวลงจากฉลามแทบจะทันที ไอ้พันตรีกระพริบตาปริบ กระแอมเบา ๆ ก่อนจะเดินเข้ามาในห้องสวนกับฉลามที่ลุกขึ้นหยิบผ้าเช็ดตัวเดินสวนเข้าห้องน้ำไป เพื่อนผมหน้าแดงว่ะ แล้วผมจะเหลือเหรอถามใจดุ ตัวลีบตัวหดหลบสายตาดุ ๆ ที่จ้องมา 

“มึงทำกันจริงดิ” 

“บ้า ไม่ได้ทำ” เสียกูสั่น แต่คือไม่ได้ทำจริง ๆ ไง ก็แค่เกือบจะถอดเสื้อออกเท่านั้นเอง “ไหนข้าวกูอะ หิวแล้วเนี่ย” เปลี่ยนเรื่องแป๊บ เดินไปเลือกถุงชานมกับถุงใส่กล่องข้าวมาตั้งบนโต๊ะ แต่ยังกินไม่ได้ ทำข้าวไข่เจียวให้ฉลามก่อน ข้าวยังเหลืออยู่ ไอ้พันตรีคงหุงกินเมื่อคืน   

“ถามจริง ...คบกันเหรอวะ” 

ชะงักอีกแล้วจ้า หันไปสบตากับไอ้พันตรีก่อนจะส่ายหัวพึมพำตอบไม่เต็มเสียง “ไม่ได้คบ” 

“กูไม่อยากว่ามึงนะ แต่อยากให้รู้ว่าที่มึงทำกันอะ ..แฟนกันถึงจะทำได้หรือเปล่าวะ ทั้งกอดทั้งจูบเสือกไม่ได้เป็นอะไรกัน แรดไปไหมถามใจดู” 

สัส ตรง ๆ ไม่อ้อมค้อมเลยนะ 

“กูก็แรดปกติของกูไง แค่กับฉลามแรดกว่าปกติไปนิดนึง” 

“นิดนึง?” สายตาแบบนั้นคืออะไร 

ตบหน้ากูเลยไหมล่ะ 

“เออ ๆ มากก็ได้” ผมตอบปัด ๆ ลงมือทำไข่เจียวให้กับคนที่กำลังอาบน้ำอยู่ ได้ยินเสียงโทรศัพท์อีกฝ่ายดังขึ้นติด ๆ ไม่นานฉลามก็ออกจากห้องน้ำมารับสาย เดินถือเข้าไปคุยต่อในห้องน้ำท่ามกลางสายตาผมกับพันตรีที่มองอยู่ 

“แฟนมันเหรอ” 

“ฉลามไม่มีแฟน”  

“มึงรู้ได้ไง” 

.. 

เออ ผมรู้ได้ไงวะ 

สะอึกเลยทีนี้ หรือจะเป็นแฟนจริง ๆ ถึงได้ออกจากห้องน้ำมารับสายเดินถือเข้าไปคุยแบบนั้น แต่ฉลามก็ดูเหมือนไม่ใช่คนที่จะนอกใจแฟนเลยนะ แต่ละสิ่งที่เราทำกันถ้าฉลามมีแฟนจริงแล้วแฟนรู้ก็คงมีแต่เลิกกับเลิกแน่ ๆ 

“ก็ ..กูเดา” 

“มึงเดา?” 

สายตามึงอีกแล้วนะพันตรี ด่ากูขนาดนี้แนะนำให้ออกเสียงเถอะ อาจจะเจ็บน้อยกว่า 

“ก็ไม่เคยเห็นฉลามพูดถึง” 

“แล้วทำไมมันต้องพูดเรื่องแฟนกับมึง” 

...จึก 

เจ็บอีกแล้วจ้า  

เออ แมวน้ำาา ถ้าเขามีแฟนจริงแล้วทำไมเขาต้องบอกมึ้งง  

“....” 

พูดไม่ออกไปอีก ผมตักไข่เจียววางลงบนข้าวสวยในจาน หันกลับไปมองที่ประตูห้องน้ำเมื่อฉลามเปิดมันออกมมา ขมวดคิ้วน้อย ๆ พลางเดินตรงมาที่โต๊ะ 

“อยากกิน” 

“กินสิ เราเจียวให้” 

“เก็บไว้ก่อน” บอกเสร็จก็เดินไปหยิบรองเท้าใส่เสร็จสรรพเรียบร้อย ร่างสูงเดินตรงไปที่ประตูไม่พูดอะไรขณะที่ผมเริ่มใจแกว่งขึ้นมา ฉลามจะไปไหน.. ไม่คิดจะบอกกันหน่อยเหรอ อยู่ ๆ จะไปก็ไปหรือไง ทำเหมือนวันนั้นเลย 

“มึงไปไหน” เหมือนพันตรีจะสังเกตุสายตาผมมันถึงได้ออกปากถามออกไปแทน 

ฉลามหันกลับมา ทำหน้าครุ่นคิดก่อนจะตอสั้น ๆ “ธุระ ..สำคัญ” 

“เออ ๆ ไข่เจียวนี่กูแดกนะ” 

“ไม่ให้” 

“สัส มึงจะกินก็ค่อยให้แมวน้ำทำใหม่” 

“ไม่” 

“เออ ไม่แดกแล้ว” 

“ไปนะ” อันนี้คือหันมาบอกผม แล้วก็เดินออกไปเลย 

ทำไมมันรู้สึกเจ็บหน่วง ๆ  

“เพราะมึงอะไอ้พันตรี แม่ง!” 

“เอ้า กูเกี่ยวอะไรวะ แล้วข้าวไม่แดกแล้วเหรอ” 

“ไม่!” 

 

วันนั้นผมแทบจะนอนติดเตียงตลอดทั้งวัน เลื่อนไอแพดหาหนังที่อยากดูเรื่อย ๆ ไม่ลุกไปไหน ข้าวก็ไม่ได้กิน ชานมไข่มุกที่พันตรีซื้อมาให้ก็ละลายหมด ส่วนเพื่อนสนิทผมมันลงไปเตะบอลกับพวกโชกุนที่มาชวน ที่จริงชวนผมด้วยแต่แดดมันแรงเกินไปสำหรับผม รอเย็น ๆ เดี๋ยวค่อยตามไปน่ะ  

นอนกลิ้งได้สักพักเสียงไลน์ก็แจ้งเตือนขึ้นมา 

ผมแตะข้อดูข้อความ ก่อนจะคว่ำปากใส่หน้าจอโทรศัพท์เมื่อเห็นว่าใครคือคนที่ทักมา 

ง่วงนอน : แมวน้ำ 

               หิว 

               อยากกินไข่เจียว 

 

เหอะ ทำมาเป็นหิว เมื่อเช้าทำให้ก็ไม่ยอมกิน  

 

แมวน้ำไม่ใช่อุ๋ง ๆ : บอกเราทำไม 

 

ง่วงนอน : อยากไปหา 

 

ไม่ต้องเลยนะ 

กูเนี่ยไม่ต้องยิ้มเลยนะ แงงง 

 

แมวน้ำไม่ใช่อุ๋งๆ : ไปไหนไม่คิดจะบอก แล้วตอนนี้มาบอกเราทำไม 

 

ตึ้ง ตึ้ง.. 

 

ง่วงนอน : …..                   

              ต้องบอกด้วยเหรอ 

 

ปึก! 

“เออ ไม่ต้องบอกหรอก แล้วกูจะหงุดหงิดทำไมเนี่ย”  

“ฉลาม ขมวดคิ้วอะไรขนาดนั้นวะ”  

“แฟนกัน เวลาไปไหนต้องบอกด้วยเหรอ” 

เพื่อนตัวเล็กเบิกตากว้าง ชะเง้อหน้าเข้าไปมองหน้าจอโทรศัพท์ที่ขึ้นบทสนทนากับใครสักคนอยู่ ฉลามมีแฟนแล้ว.. ฉลามเนี่ยนะ วัน ๆ เห็นมันเอาแต่นอน แล้วเอาเวลาไหนไปจีบใครไปมีแฟนได้เนี่ย หรือเห็นเขาอยู่กับพี่ไดโนบ่อย ๆ เลยเหงาอยากจะหาบ้าง 

รักถอนหายใจ รู้สึกสงสารคนที่เป็นแฟนเพื่อนตัวเองขึ้นมาทันที ฉลามมันเอาใจใครเป็นที่ไหนล่ะ ให้ตายเถอะ 

“แฟนกัน อย่างน้อยจะไปไหนก็ต้องบอก เขาจะได้ไม่เป็นห่วง” 

“เหรอ” 

“เออไง กูก็ทำ” 

“....” 

“ว่าแต่แฟนมึงนี่ใคร” 

“บี๋! งานมึงเสร็จหรือยัง!” รักสะดุ้งเฮือก หันไปมองร่างสูงที่เดินออกมาจากห้องนอนด้วยท่าทางหงุดหงิด รักรีบร้อยป้ายห้อยคออันสุดท้ายผูกเป็นปมเอาใส่ถุงส่งให้กับเพื่อนตัวสูงที่ทำหน้าง่วงใส่ “กูวานมึงเอาไปให้เนยทีนะ วันนี้พี่ไดโนไม่ยอมปล่อยกูไปไหนแน่ ๆ” 

ฉลามพยักหน้า มองตามเพื่อนตัวเล็กที่เดินตรงเข้าไปหาพี่สายรหัสของเขา ก่อนจะพากันหายเข้าไปด้านในห้อง 

ส่วนเขา ..หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดเข้ากล้อง ถ่ายรูปประตูห้องเพื่อนส่งให้กับแชทล่าสุด 

 

 

ตึ้ง ๆ ๆ ๆ ๆ 

 

ง่วงนอน : ง่วงนอน send a photo 

ง่วงนอน : กำลังจะกลับ 

ง่วงนอน : จะขึ้นรถแล้ว 

ง่วงนอน : ขับรถก่อนนะครับ 

 

#ฉลามไม่กินเนื้อ 

 

     

 

ความคิดเห็น