Kaowhorm_Mali
email-icon facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เกมส์ร้อนอ้อนรัก Ep.73

ชื่อตอน : เกมส์ร้อนอ้อนรัก Ep.73

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 31.4k

ความคิดเห็น : 207

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ม.ค. 2563 13:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เกมส์ร้อนอ้อนรัก Ep.73
แบบอักษร

ภาสกรเดินนำหนึ่งธิดาออกมาเงียบๆ เขาเชื่อที่ปิ่นมุกบอกทุกอย่าง ที่หนึ่งธิดาพุ่งเป้าไปที่ปิ่นมุกก็เพราะเขา

“จะให้ผมไปส่งหนึ่งที่ไหน” น้ำเสียงเรียบเฉยของเขาทำให้เธอค้อนด้วยความน้อยใจ

“ถ้าฝืนใจภีมมากนัก ภีมไม่ต้องไปส่งหนึ่งก็ได้นะคะ” หนึ่งธิดากระเง้ากระงอดใส่เขา ภาสกรท้าวสะเอวมองเธอ

“หรือหนึ่งจะกลับเอง” ภาสกรเลิกคิ้วสูงนิดนึง

“ไปส่งที่คอนโดหนึ่งก็ได้ค่ะ” เธอรีบเปิดประตูขึ้นไปนั่งรอเขา กลัวว่าถ้าชักช้าภาสกรอาจจะเปลี่ยนใจให้เธอกลับเอง ซึ่งถ้าเป็นอย่างนั้นสิ่งที่เธอลงทุนทำไปทั้งค่ำคืนนี้ก็คงสูญเปล่าแน่ๆ

“คุณกลับมาทำไมหนึ่ง?” น้ำเสียงเย็นชาของภาสกรดังขึ้นมาขณะที่ขับรถออกมาได้สักระยะหนึ่ง หนึ่งธิดาขยับเข้าไปนั่งใกล้เขา

“หนึ่งคิดถึงภีม” มือเรียวเกาะที่แขนเขาลูบไล้เบาๆ ภาสกรมองมือของเธอด้วยสายตาเรียบเฉย

“ผมว่าคุณคิดถึงพี่ชายผมจะดีกว่านะหนึ่ง” ภาสกรปัดมือเธอออกอย่างรังเกียจ เขารู้จักหนึ่งธิดาดีว่าเธอเป็นคนแบบไหน

“หนึ่งบอกแล้วไงหนึ่งเลิกกับเขาแล้ว คนที่หนึ่งรักก็คือภีมนะ” เธอบอกเขาด้วยเสียงสั่นเครือ ภาสกรแสยะยิ้มที่มุมปาก ส่ายหน้ามองเธอช้าๆ

“อย่ารักผมเลยหนึ่ง ความรักของคุณมันน่ากลัวสำหรับผม” เพราะผู้หญิงข้างๆความสัมพันธ์ของเขากับพี่ชายแหลกละเอียดแทบไม่มีชิ้นดี ภาสกรบดกรามแน่นเมื่อคิดถึงเรื่องราวที่ผ่านมา จะโทษใครได้ละเรื่องหัวใจมันบังคับใจกันที่ไหน หนึ่งธิดาเม้มริมฝีปากแน่นสนิท

“หนึ่งรู้ว่าหนึ่งผิดภีมจะให้หนึ่งทำยังไงภีมถึงจะยกโทษให้” ภาสกรมองเธอราวกับธาตุอากาศ

“อย่ามายุ่งกับผมอีก เราต่างคนต่างอยู่มันก็ดีอยู่แล้ว” น้ำเสียงเรียบเฉยของเขาทำให้เธอเจ็บอยู่ลึกๆในใจ ภาสกรยังเย็นชากับเธอเสมอ ไม่ว่าจะตอนไหนเขาก็ยังเก็บอารมณ์เก็บความรู้สึกได้ดี

“หวังว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เราได้เจอกัน ผมมีแฟนแล้วหวังว่าหนึ่งจะเข้าใจ” หนึ่งเหยียดยิ้มออกมา เมื่อภาสกรพูดถึงปิ่นมุกผู้หญิงที่เขาเรียกว่าแฟน

“หึ! แม่นั่นหรอคะที่คุณเรียกว่าแฟน ผู้หญิงหิวเงินแบบนั้นคุณจะเสียเวลาคบไปทำไม?” ภาสกรกระตุกยิ้มออกมา เมื่อได้ยินสรรพนามที่หนึ่งธิดาเรียกปิ่นมุก หึ!

“ผมยอมถ้าเป็นปิ่น ผมหวังว่าคุณจะเข้าใจที่ผมพูด ครั้งนี้คงเป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะเจอกัน” ภาสกรขับรถไปจอดหน้าคอนโดของหนึ่งธิดา เขาเลือกที่นั่งเงียบ ปล่อยให้หนึ่งธิดากระฟัดกระเฟียดลงจากรถไป ภาสกรคิดว่าเขาได้พูดในสิ่งที่เขาควรพูดกับหนึ่งธิดาไปแล้ว ที่เหลือก็แค่กลับไปอธิบายกับปิ่นมุก เขาคิดว่าเธอมีเหตุผลมากพอที่จะรับฟังเขา รอยยิ้มเธอของเขาผุดขึ้นมาเต็มใบหน้า ใครจะคิดว่าปิ่นมุกก็มีบทโหดเหมือนกัน เขาคาดไม่ถึงด้วยซ้ำว่าปิ่นมุกจะสาดเหล้าใส่หนึ่งธิดา สายตาที่เธอมองหนึ่งธิดาเต็มไปด้วยความเย็นชา เขาคงต้องระวังตัวเองสักหน่อยกลัวว่าถ้าทำเธอโกรธมากๆเขาอาจจะไม่มีลมหายใจก็เป็นได้ ภาสกรเพิ่มความเร็วของรถขึ้นเรื่อยๆ เพราะถ้าเขากลับช้ากว่าเวลาที่บอกปิ่นมุกเอาไว้กลัวว่าเงาหัวจะไม่มีอีกแล้ว

ปิ่นมุกนั่งดื่มแก้วแล้วแก้วเล่า เธอเหลือบมองเวลาจากนาฬิกาเรือนหรูที่สวมใส่ ครึ่งชั่วโมงเท่านั้นถ้าเกินเวลาแล้วเขายังไม่มานะ หึ!

“พอเถอะครับคุณปิ่น คุณปิ่นเมาแล้วนะครับ” เอกสิทธิ์เข้ามานั่งใกล้ๆ เขาเห็นแฟนเพื่อนดื่มไปเยอะมากแล้ว เธอดื่มไปมองนาฬิกาข้อมือคัวเองไป

“ปิ่นไม่เมาค่ะ อีก 10 นาทีถ้าภีมยังไม่มีคุณเอกไปส่งปิ่นนะคะ” เสียงเธอเริ่มอ้อแอ้

“ได้ครับ เดี๋ยวผมไปส่งเอง งั้นคุณปิ่นรอผมตรงนี้นะครับ ผมไปสั่งงานผู้จัดการแป๊บนึงเดี๋ยวกลับมา” เอกสิทธิ์รีบเดินไปสั่งงานให้ผู้จัดการร้านดูแลร้านต่อ ใจก็คิดว่าภาสกรน่าจะกลับมาทัน แต่ถ้าภาสกรยังมาไม่ถึงร้านแล้วปิ่นมุกเกิดงอแงอยากกลับก่อน เขาก็คงต้องไปส่ง

ร่างสูงโปร่งเดินเข้ามาในร้าน เขาเดินตรงไปที่เคาน์เตอร์บาร์ นั่งลงข้างๆปิ่นมุก

“ขอมาร์ตินี่แก้วนึง” ปิ่นมุกหันไปสบตาเขา หึ! ยังจะมีหน้ามาสั่งมาร์ตินี่อีกนะ

“ไม่ต้องดื่มแล้วค่ะ ไปส่งปิ่นเดี๋ยวนี้” ปิ่นมุกเกาะแขนเขาแน่น มองเขาด้วยสายตาเอาเรื่อง ถ้าวันนี้เขาไม่อธิบายเรื่องยัยหนึ่งธิดาให้เธอฟังทั้งหมดรับรองได้เลยว่าต้องมีคนเจ็บตัวแน่ๆ

“แต่ผมเพิ่งสั่งเครื่องดื่ม” เขามองปิ่นมุกด้วยสายตามึนงง คนเพิ่งสั่งเครื่องดื่ม อะไรกันวะเนี่ย! ปิ่นมุกมองเขานิ่ง เธอทั้งน้อยใจเขาทั้งโกรธเขายังตีหน้ามึนงงใส่เธออีก

“กลับค่ะ!” ปิ่นมุกแห้วเสียงใส่เขา ร่างสูงโปร่งลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

“โอเคกลับก็กลับ” ปิ่นมุกยกขาเตะหน้าแข้งเขาทีนึงเป็นการระบายอารมณ์

“วันนี้ไปนอนคอนโดภีม ปิ่นไม่เชื่อใจหรอกนะไม่รู้ว่าแอบพายัยหนึ่งอะไรนั้นไปซุกไว้หรือเปล่า” คำต่อว่าของปิ่นมุกทำให้เขาเม้มริมฝีปากแน่น บดกรามเข้าหากันอย่างลืมตัว เขาประคองร่างโอนเอนของปิ่นมุกเดินตรงไปที่รถของตัวเอง

เอกสิทธิ์ยืนมองตามหลังปิ่นมุกเดินออกไปนอกร้าน เขาท้าวสะเอวถอนหายใจออกมาอย่างโล่งใจ

“เรื่องของผัวเมียคนนอกไม่ควรจะไปสอด” เอกสิทธิ์เดินตรงออกไปเคาน์เตอร์บาร์ เขานั่งแทนที่ของปิ่นมุกที่เพิงลุกออกไป

“เอก ปิ่นไปไหน เข้าห้องน้ำหรอ?” ภาสกรตบบ่าเอกสิทธิ์ทีนึง แค่กลับมาไม่เห็นปิ่นมุกก็รออยู่บนโต๊ะก็ใจหายแล้ว เอกสิทธิ์หันไปมองภาสกร

“คุณปิ่นกลับไปกับแกไงไอ้ภีม” เอกสิทธิ์มองภาสกรด้วยสายตาขุ่นเคือง เขาก็เห็นเต็มสองตาว่าปิ่นมุกออกไปกับภาสกร

“ฉันเพิ่งกลับเข้ามาแล้วก็ตรงมาที่นี่เลย” ภาสกรหน้าเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด

“แกอย่ามาตลกภีมฉันเห็นแกประคองคุณปิ่นออกไปกับตาตัวเอง แกอย่ามาอำกันเล่นแบบนี้ มันไม่ขำนะภีม” เอกสิทธิ์มองเพื่อนอย่างเอาเรื่อง เขาไม่รู้ว่าภาสกรกำลังเล่นอะไรแต่เขาไม่ตลกด้วย ภาสกรบดกรามแน่น ขายาวๆของเข้าก้าวขึ้นไปชั้นบนทันที เอกสิทธิ์เดินแกมวิ่งตามเพื่อนรักไปติดๆ ภาสกรนั่งลงบนโต๊ะทำงาน เขาเปิดกล้องวงจรปิดไล่ดูไปทีละตัว เขาเห็นหน้าผู้ชายที่ปิ่นมุกออกไปด้วยอย่างชัดเจน เขาบดกรามแน่นหน้าตาบึ้งตึงอย่างเห็นได้ชัด เอกสิทธิ์ยืนท้าวสะเอวมองเพื่อนรักที่เช็ดกล้องวงจรปิด

“เห็นไหมฉันบอกแล้วคุณปิ่นออกไปกับแก ฉันไม่ได้เมานะจะได้ดูแลแฟนแกได้ไม่ดี” ภาสกรไม่คิดจะสนใจคุยกับเอกสิทธิ์อีกแล้ว ร่างสูงโปร่งก้าวยาวๆตรงไปที่รถของตัวเองสมองคิดไปต่างๆนาๆ ที่แรกที่ภาสกรจะไปก็คือคอนโดปิ่นมุก เขาขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว ภาวนาในใจให้เจอเธอที่คอนโด ปิ่นมุกจะไปคอนโดของเขาไม่ได้เพราะเขายังไม่เคยให้คีย์การ์ดกับเธอ เธอจะไปคอนโดเขาได้ก็ต่อเมื่อเขาพาไป คนที่ปิ่นมุกออกไปด้วยไม่ใช่เขาอย่างแน่นอน แต่เป็นพี่ชายฝาแฝดของเขา ภัทร หรือ พีรภัทร นั่นเองจะเป็นคนอื่นเป็นไปไม่ได้ ไม่มีใครหน้าตาเหมือนเขาเท่าหมอนั่นอีกแล้ว ภาสกรกำพวงมาลัยรถแน่น เขาตบพวงมาลัยอย่างหงุดหงิด

“ให้ตายสิว่ะ!” ภาสกรเหยียบคันเร่งจนมิด ไม่อยากให้เหตุการณ์วันนี้ซ้ำกับเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นกับเขาเมื่อหลายปีก่อน

****Surprissssss!!!! 🙊🙊🙊 หึ!! ยัยปิ่น!! 🤦‍♀️🤦‍♀️🤦‍♀️

***คนที่อ่านนิยายเราอยู่แล้วคงทราบว่าเราไม่มีสต็อกนิยาย เราเขียนเสร็จตอนไหนคืออัพตอนนั้นเลย อ่านไปพร้อมๆกับเราเขียนละกันน๊าาาา ☺️

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น