นามว่าคุณ

ติดตามข่าวสารได้ทาง เพจ นามว่าคุณ

THESIS..(25) ความรู้สึก

ชื่อตอน : THESIS..(25) ความรู้สึก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ม.ค. 2563 01:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
THESIS..(25) ความรู้สึก
แบบอักษร

Thesis 25 

@Calvyn University 

ด้วยอิทธิพลของธีสิส เพียงข้ามวันข่าวของทับทิมก็ได้เงียบหายไป ราวกับว่าเธอไม่เคยใช้ชีวิตอยู่ที่มหาลัยแห่งนี้..พวกเขารับรู้แค่ว่าทับทิมตายแต่ไม่รู้สาเหตุการตายของเธอ.. 

มินนิทมาเรียนตามปกติ เธอรู้สึกเหนื่อย เพลีย และไม่อาจไว้ใจใครได้ง่ายๆอีก เธอให้เพียงไอรอนที่เป็นเพื่อนสนิทของเธอเท่านั้นที่สามารถถึงตัวเธอได้.. 

มินนิทเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้ไอรอนฟัง เพราะเธอไว้ใจไอรอนที่สุด..  

"เธอไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว" 

"ที่ธีสิสทำแบบนั้น อาจเพราะเขารักเธอมากก็ได้" ไอรอนพูดกับเธอด้วยรอยยิ้ม แม้ว่าเขาไม่สมหวังแต่ก็ยังหวังดีกับเธออยู่เสมอ.. 

"รักฉันมากงั้นหรอ? 

"คนคนนึงจะรู้สึกเจ็บปวดแทนอีกคน หากไม่ใช่เพราะรักจะเรียกว่าอะไร" 

"แต่เขาไม่เคยพูด" 

"การแสดงความรักของแต่ละคนมันไม่เหมือนกันหรอกนะ" คำพูดของไอรอนทำให้เธอนึกคิดเรื่องราวที่ผ่านมา ตกลงเขารักเธอจริงหรือแค่แกล้งเธอเล่น.. 

@บ้านพัก TK 

"ธีสิสฉันมีเรื่องต้องคุยกับนาย" มินนิทเดินเข้ามาในห้องทำงานของเขา เวลานี้จะเป็นเวลาที่เขานั่งทำงานเสมอ.. 

"มีอะไร? 

"นายรู้ได้ยังไงว่าทับทิมคิดร้ายกับฉัน" 

"ไม่ใช่แค่ทับทิมที่คิดร้ายกับเธอหรอกนะ" 

"หมายความว่ายังไง"  

"ฉันจะบอกให้เธอรู้ก็แล้วกัน" 

"ความสัมพันธ์ของเราสองคน เป็นผลดีกับแก๊งของเราทั้งสอง เพราะความสัมพันธ์ที่เกี่ยวดองกันจะแนบแน่นมากกว่าความสัมพันธ์แบบพันธมิตร ถ้าเราสองคนแต่งงานกันในอนาคต ก็ไม่ต่างจากการรวมสองแก๊งให้เป็นแก๊งเดียวกัน ทั้งเงินทอง และอำนาจ จะไม่มีใครสามารถกล้าปั่นปวนหรือคิดร้ายกับพวกเราได้ พวกเขาทำได้เพียงยอมจำนนเท่านั้น" 

"แต่ความสัมพันธ์ของเราดันเป็นผลเสียให้กับอีกหลายแก๊ง ที่ต้องการอำนาจ หรือต้องการฆ่าฉัน พวกเขาคงไม่อยู่เฉยหากรับรู้ว่าเราสองคนเป็นอะไรกัน ความสัมพันธ์ของเราจึงเป็นเรื่องใหญ่ของหลายคน" 

"ทุกวันนี้คนต้องการเอาชีวิตฉันเยอะจนนับไม่ถ้วน เพราะฉันเป็นคนเดียวที่ครองอำนาจของแก๊งทั้งหมด แต่ถ้ามีเธอที่เป็นคนของแก๊งแสงตะวันเป็นภรรยา การที่พวกเขาจะฆ่าฉันนั้นจะยากขึ้นเป็นทวีคูณ เพราะหากฉันตายพวกเขาก็ไม่มีสิทธิได้อำนาจนั้นไป คนที่จะได้รับอำนาจหากฉันตายก็คือเธอ" ธีสิสบอกความจริงให้เธอรู้อย่างละเอียด 

"เหมือนที่ทับทิมเคยบอกฉันเลย" มินนิทถอนลมหายใจเบาๆ 

"แล้วเธอกลัวหรือป่าว ถ้าความสัมพันธ์ของเรา.." ธีสิสยังไม่ทันที่จะพูดจบ 

"ฉันไม่กลัวหรอก และนายจะต้องไม่ตายด้วย" 

"แต่เธอจะเป็นอันตรายนะ" 

"นายไม่ปล่อยให้ใครทำอะไรฉันหรอก" 

"หึหึ..นั่นสิ" 

"หมดธุระแล้ว..เอ่อ..ฉันกลับก่อนนะ" 

"เดี๋ยวสิ" 

หมับบ บบบบบ!!!! 

ธีสิสดึงแขนเธอเอาไว้ มือหนาอีกข้างคว้าเอวบางเข้ามานั่งบนหน้าตักและโอบกอดเอาไว้แน่น.. 

"นะ นายจะทำอะไร" 

"ขอฉันกอดแบบนี้สักพัก อย่าพึ่งไปไหนเลยนะ" ธีสิสยื่นใบหน้าเข้ามาหอมเส้นผมเธอเบาๆ 

"อารมณ์ไหนของนายเนี่ย" มินนิทเอ่ยถามด้วยความเขินอาย ในใจของเธอเต้นแรงไม่หยุด ยิ่งเธอนึกถึงคำพูดของไอรอน ที่บอกว่าธีสิสรักเธอมาก หัวใจดวงน้อยๆก็เริ่มพองโตขึ้นทีละนิดๆ.. 

"ฉันรู้ว่าเธอก็ชอบฉัน" ธีสิสพูดขึ้นมาอย่างมั่นอกมั่นใจ 

"หลงตัวเองไปหรือป่าว" 

"เธอเป็นคนไม่ยอมทำตามใครง่ายๆ แต่เธอยอมให้ฉันกอด มันก็มีแค่คำตอบเดียวว่าเธอชอบฉัน" 

"บ้า..ปล่อยเลยนะ" มินนิทรีบลุกออกมา และวิ่งกลับห้องพักของเธอทันที 

กรี๊ดดด ดดดด!!!!!! 

"หมอนั่นอ่อยฉันอีกแล้ว" 

กรี๊ดๆๆๆ  

มินนิทนอนดีดดิ้นบนเตียงนอนของเธอ เธอรู้สึกเขินอายจนทำตัวไม่ถูก ตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยใจเต้นกับใครแบบนี้ ในตอนที่เธอคิดว่าตัวเองชอบเธโอหัวใจของเธอยังไม่เคยเต้นแรงแบบนี้มาก่อนเลย.. 

หรือคำว่ารักของเธอในเมื่อก่อน(ตอนที่คิดว่ารักเธโอ) ไม่ใช่ความรักในแบบคู่ชายหญิง.. 

เวลาล่วงเลยมาจนธีสิสนั้นเรียนจบ เหลือเพียงแต่เธอเท่านั้นที่ยังเรียนอยู่.. 

ธีสิสใช้เวลาเป็นส่วนใหญ่ให้กับการทำงาน แต่จะหาเวลาว่างแวะมาหาเธออยู่ในทุกวัน.. 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก.. 

"มินนิท เปิดประตู" ธีสิสเคาะประตูห้องพักของเธอ 

"มาทำอะไรทุกวัน น่าเบื่อที่สุด" มินนิทบ่นพึมพำ แต่ก็เปิดประตูให้เขาอยู่ดี 

"บ่นอะไรนักหนา แก่แล้วหรือไง"  

"มีอะไร? 

"มาหาไม่ได้หรอ" 

"มาทำไมบ่อยๆ" 

"คืนนี้ฉันจะนอนที่นี่นะ" 

"บ้านตัวเองไม่มีหรือไง" 

"บ่นมาก หุบปากไปเถอะ" 

"ธีสิส !! 

"วันนี้ฉันเหนื่อย ขอนอนก่อนนะ" 

ฟุ๊บบ บบบ !! 

ธีสิสล้มตัวนอนลงบนเตียงของเธอทันที.. 

"เหนื่อยมากเลยหรอ? มินนิทเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง แม้ว่าเธอจะปากแข็งกับเขา แต่ในใจก็อดเป็นห่วงไม่ได้ 

"วันนี้ปัญหาเยอะไปหน่อย" 

"พักผ่อนบ้างนะ" มินนิทอมยิ้มและกำลังจะเดินไปนอนที่โซฟา 

หมับบบ บ!! 

ฟุ๊บบบ ! 

ว๊ายย ! 

เขาดึงเธอเข้ามากอดแนบแน่น สายตาของเขาจ้องมองเธอด้วยความอ่อนโยน.. 

 

ตึก ตัก ตึก ตัก.. 

"หมอนี่ชอบทำให้ใจสั่นอยู่เรื่อยเลย" มินนิทคิดในใจ 

เธอพยายามจะแกะมือของเขาออก แต่ก็ไม่เป็นผล.. 

"ฉันไม่ทำอะไรหรอก" 

"อย่าดิ้นนักเลย" 

"วันนี้ฉันหมดแรงจะสู้กับเธอ" ธีสิสพูดขึ้นท่าทางอ่อนล้า เขาหลับตาลงด้วยความอ่อนเพลีย 

มินนิทหันมาจ้องมองใบหน้าหล่อนั้นใกล้ๆ เธอจ้องเขาจนกระทั่งเขานอนหลับไปในที่สุด.. 

"น่ารักจัง" 

"เหนื่อยแล้วขี้อ้อนด้วย" 

จุ๊บบบบ !! 

มินนิทยื่นหน้าเข้ามาประกบจูบริมฝีปากของเขาเบาๆ แต่เธอต้องเบิกตากว้างเมื่อริมฝีปากตนเองถูกฉกดูดด้วยเช่นกัน.. 

"อื้ออ.." มินนิทตกใจเมื่อรู้ว่าเขายังไม่หลับ 

ธีสิสประกบดูดริมฝีปากเธอเบาๆ ลมหายใจของเขารุนแรงขึ้นเรื่อยๆ..สายตาของทั้งสองจ้องมองกันตาไม่กระพริบ.. 

กำปั้นเล็กๆทุบลงบนหน้าอกแน่นของ เมื่อเธอรู้สึกหายใจไม่ออก..ธีสิสผละริมฝีปากออกจากเธอก่อนจะยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ 

"อยากทำหรอ? ธีสิสเอ่ยถาม 

"ทำอะไร บะ บะ บ้า" มินนิทตกใจกับคำถามของเขา เธอแกล้งหลับตาลงทันที 

"หรืออยากให้ฉันทำ" ธีสิสยื่นใบหน้าเข้ามาดอมดมแก้มบางของเธออ้อนๆ 

"หยุดเลยนะ" มินนิทตีเขาเบาๆด้วยความเขินอาย ธีสิสหัวเราะชอบใจ ไม่นานนักพวกเขาทั้งสองก็เข้าสู่นิทราไปพร้อมๆกัน อ้อมแขนหนาโอบรัดเอวบางเอาไว้แนบกายอย่างหวงแหน.. 

----------------------- 

ไรท์ : เค้าอ้อนกันง่า เขินนนน >< 

(คอมเมนต์เกี่ยวกับนิยายเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ) 

ไรท์จะติดเหรียญนิยายในตอนที่ 31 เป็นต้นไป 

จะอัพระหว่างเวลา 17:00น. - 20:00น. วันละ2-3 ตอน ติดเหรียญและกุญแจตอนเที่ยงคืน กดติดตามไว้นะคะจะได้ไม่พลาดอ่านฟรี เพราะมันจะแจ้งเตือนทุกครั้งหากมีการอัพ  

แต่ถ้าใครพลาดอ่านฟรีสามารถรอเวลาที่ใช้กุญแจในการเปิดอ่านฟรีได้ค่ะ  

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น