email-icon

เรื่องคนธรรพ์หนุ่มขี้อ่อยกับบุตรสาวพญานาครักสนุก เขาต้องพาเธอกลับบ้าน เธอต้องการเที่ยวเล่นไปเรื่อยๆ ใครจะเสร็จใครมาลุ้นกันค่ะ

23 - ชายผู้ไม่ยอมลืม

ชื่อตอน : 23 - ชายผู้ไม่ยอมลืม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 709

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ม.ค. 2563 23:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
23 - ชายผู้ไม่ยอมลืม
แบบอักษร

คืนเดือนเสี้ยว ในคฤหาสน์บนริมหน้าผาแห่งหนึ่งใกล้ชายแดนของไทย สุกณ นักธุรกิจวัยห้าสิบมองเหม่อไปนอกหน้าต่าง ทะเลยามค่ำคืนในวันนี้ดูลึกลับและเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม 

เกลียวคลื่นกระแทกหน้าผาใต้คฤหาสน์ของเขาดูเหมือนกำลังจะเตือนเขาว่า มีข่าวน่าตื่นเต้นอะไรสักอย่างกำลังจะมา..  

ชายโครงหน้าบึกบึน สีหน้าเคร่งขรึมจิบบรั่นดีในมือ .. อยากจะเมาแต่เขาเป็นคนเมายากแม้ว่าข่าวที่เขาได้ยินมันชวนให้ดื่มฉลองเสียจริง..  

ดวงตาของเขาลุกโชนราวมีกองเพลิง... 

เมื่อวันก่อน สายของเขารายงานว่า พบผู้หญิงชื่อ ผณินวารี ที่หน้าตาเหมือนวารีนิตย์ นางแบบชุดว่ายน้ำและชุดชั้นใน อดีตคู่นอนของเขาที่เขานึกว่าหายตัวไปอย่างลึกลับสิบปีมาแล้ว  

ถึงแม้ผณินวารีจะหน้าตาและบุคลิกไม่เหมือนวารีนิตย์ แต่รูปร่างแทบจะเป็นคนๆ เดียวกัน สุกณมั่นใจว่าจำได้ จำหน้าอกหน้าใจอวบอิ่มของเธอที่ไม่มีใครเหมือน..  

ไม่ว่านักสืบของเขาจะเถียงว่าเป็นไปไม่ได้ เขาก็ไม่ฟัง เขาเชื่อลางสังหรณ์ของตัวเอง ลางสังหรณ์ของเขาไม่เคยผิด ดังนั้น ผณินวารีคือวารีนิตย์ที่เปลี่ยนชื่อเปลี่ยนเสียง ลงทุนแต่งหน้าทำผมใหม่ เพื่อหลบหน้าหลบตาเขา  

เขาไม่เคยเชื่อว่า สิบปีที่แล้ว คู่นอนของเขาตกน้ำ หรือจงใจกระโดดจากเรือยอร์ชของเขา เพื่อลงทะเลแล้วว่ายน้ำเข้าฝั่งตามลำพัง เขาอยู่กับปริศนาคาใจมาแสนนานว่า ทำไมเธอถึงหายไปได้จากเตียงของเขาบนเรือของเขา ? ผู้หญิงตัวคนเดียวไม่น่าทำได้ ?  

สุกณจิบบรั่นดี ... เขาไม่ใช่ผู้ชายที่จะรู้สึกรักหรือผูกพันกับคู่นอน แต่เขาไม่ชอบการหลบหนีแบบนั้น สำหรับเขามันคือการทรยศ ถ้าเขาไม่สั่ง ห้ามให้คนของเขาไปไหนโดยไม่บอกทั้งนั้น !  

วารีนิตย์จึงเป็นเสมือนธุระที่สะสางไม่เสร็จ เธอกล้าดียังไงมาหายตัวไปโดยไม่มีศพ ? และกล้าดียังไงที่ไม่ตาย หายตัวไปกบดานโดยไม่คิดติดต่อกลับมา ? เขามีเงิน เขามีอำนาจ มีทุกอย่างที่จะให้เธอได้ !  

สุกณผู้หยาบกระด้าง กัดกรามแน่น สำหรับเขา คนของเขาอยู่กับเขาก็ต้องอยู่จนตายจนกว่าเขาจะเบื่อ ไม่เช่นนั้นก็เตรียมรับโทษให้ดี ! ยิ่งเธอไปอยู่กับไอ้นักดนตรีไร้หัวนอนปลายเท้าอีก ! เขายิ่งโกรธ ! หาผัวใหม่ทั้งที หาดีกว่านั้นไม่ได้หรือไร ? เขายิ่งแค้นกว่าเดิม !  

เแววตาของเจ้าพ่อมาเฟียแข็งกร้าว หึ ! วันนี้ สายของเขาพบตัวเธอหอบกระเป๋าออกจากคอนโดที่อยู่กับไอ้นักดนตรีนั่น... คราวนี้ เธอใช้ชื่ว่า วาริน เขามองทะเลแล้วก็หัวเราะเบาๆ คนเดียว... 

นึกหรือว่า ใช้ชื่อแปลว่าน้ำ แล้วจะไหลลื่นหนีไปไหนได้อีก ? เขาจำเธอได้เสมอ ไม่ว่าเธอจะเปลี่ยนรูปลักษณ์ภายนอกกี่ครั้งก็ตาม !

--------------------

ที่เกาะชายทะเลแห่งหนึ่งของไทย กลางดึกคืนเดียวกัน แดน ชายหนุ่มหน้าตาดีพาสาวใส่แว่นที่เพิ่งรู้จักในนาม วาริน ไปยังห้องพักโรงแรมของเขา.. เขาประคองกอดเธอไปพลางจูบดูดดื่ม มือไม้ฟอนเฟ้นล้วงลูบเพื่อปลุกปั่นเธอ.. 

"อาา อย่าเพิ่งสิคะ" เสียงของหญิงสาวแหบพร่า ดวงตากลมโตหว่านเสน่ห์ "นะ ไหนว่าจะ ชะช่วย วาริน หางานทำ ?" เธอพยายามเตือนเขา ลองใจเขา

.. แต่ชายหนุ่มกำลังเครื่องร้อน เขาไม่สนใจอะไรนอกจากพึมพำว่า "อืม เดี๋ยวพรุ่งนี้แล้วกัน คืนนี้ดึกแล้ว ออฟฟิสผมปิดแล้ว" เขาจัดการปลดเข็มขัดตัวเอง ดันเธอเข้าไปในห้องนอนเขาแล้ว ก็ทาบกายทับกักเธอไว้แนบประตูห้อง..

"อุ๊ย ทะ ทะ อะไร นะคะ" หญิงสาวแสร้งใส่จริตทำตาโต "คุณแดนขา วารินสะ เสียว" เธอทำท่าเอียงอายที่เขาจูบรุกรานไปปลดเสื้อผ้าเธอไปทีละชิ้น ทีละชิ้น.. ผมเผ้าเธอยุ่งเหยิง แว่นกลมถูกเขาปลดออกไปแล้ว..

เขาชะงักไป นึกว่าเธอไม่เต็มใจ ..

แต่แล้วมือเรียวของเธอก็เอื้อมไปปลดเสื้อเชิ้ตเขาอย่างอายๆ เธอทำก้มหน้าเขิน "ยะ อย่ารุนแรงกับวารินนะคะ วารินไม่ได้มีประสบการณ์มาก"

เธอแสร้งพูดอย่างอ่อนหวาน ทำให้เขายิ่งดีใจรีบควักถุงยางออกมา.. เชื่อกิริยามารยาของหญิงสาวแปลกหน้าจนหมดใจ เพราะตอนนี้ เขาปวดและเสี้ยนจนอยากปลดปล่อยตัวเองที่สุดแล้ว มือเขาจึงลวนลามเธอหนักข้อขึ้น จนหญิงสาวแหงนหน้า เปิดคอขาวนวลและร่องอกสวยให้เขาชื่นชม

ผิวขาวอมชมพูของเธอสวยนุ่มจนทำให้ชายหนุ่มคิดในใจว่าตัวเองช่างโชคดีเหลือเกิน ! เธอช่างเย้ายวนใจและไม่มีแฟน ! ถ้าเรื่องบนเตียงเข้ากันได้ดี เขาก็อยากเลี้ยงเธอไว้เป็นแฟนเก็บอีกสักคน...!

"อาา อืมม อาา" เธอครางอย่างเร่าร้อน ภาพร่างสวยสล้างมีเพียงชุดชั้นในสีชมพูอ่อนปิดบังไว้ทำให้เขาแทบห้ามตัวเองไม่อยู่..

"ซีดดด" เขาเริ่มแกะปลดทุกอย่างด้วยความรีบร้อน แล้วก็แทงตัวเองเข้าไป "อ๊าาาก อ๊ากกก คับมาก อ๊าาา" เขาครางอย่างพอใจ .. รู้สึกว่าดวงเฮงเหลือเกินที่พบสาวฮ๊อตซ่อนรูปขนาดนี้ เขาก้มลงดูดดึงอกสาวอย่างมูมมาม เอวก็ดันเข้าออกไม่หยุด "ซีดดด อย่าตอด" เขาคราง ใบหน้าบิดเหยเก สะใจ..

ชายหนุ่มไม่รู้เลยว่า ที่เขากระหยิ่มยิ้มย่องใจว่า เขารู้สึกเหมือนถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง ได้ฟันสาวฮ๊อตที่สุดในบาร์ที่คนอื่นมองข้าม นั้น..

ความจริงแล้ว สาวคนนี้ต่างหากที่เป็นฝ่ายเลือกเขา วางแผนมารยาอ่อยเขา..

ใบหน้าของสาวสวยเรียบๆ ที่ดูเหมือนจะเรียบร้อยหงิมๆ ติ๋มๆ แหงนขึ้นแล้วหวีดเสียงดังว่าถึงฝั่ง !

เธอซบหน้าลงกับบ่าของเขาแล้วก็พูดเหมือนหมดแรง "คุณแดนคะ วารินพูดไม่ออกเลย" แล้วก็ปลดตัวเองจากเขา จับคางเขาให้หันมามองเธอ ดวงตาของเธอสีดำสนิทเปลี่ยนเป็นสีอำพันเรืองแสง..

"ขอบคุณนะคะที่ทำให้คืนนี้ไม่เหงาเกินไปสำหรับวาริน แล้วพบกันใหม่ถ้าวารินว่างๆ นะคะ"

แล้วก็ขยิบตาให้เขา..

ลบความทรงจำว่าเคยพบเธอ..

นางนาคีจำแลงดันร่างตะลึงนิ่งแข็งของแดนให้ไปทรุดนั่งลงกับพื้น แล้วก็หยิบเสื้อผ้าเท่าที่หาได้แต่งตัวอย่างรวดเร็ว รีบออกไป..

ไปก่อนที่ใครจะจำได้..

ชีวิตหลบๆ ซ่อนๆ ของเธอเริ่มต้นขึ้นแล้ว และเธอต้องไม่ประมาทให้สุกณ อดีตคู่นอนผู้โหดร้ายหาตัวเธอพบ.. เพราะความโหดเหี้ยมของมนุษย์เพศชายเช่นสุกณนั้น แม้แต่นางนาคินีสารพัดพิษอย่างเธอยังต้องขยาดหวาดเกรง..

-----------------

คืนนั้น ในยามวิกาล สาวร่างบางใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว กระโปรงดำ เสื้อสูทสีดำเดินออกมาจากโรงแรมและขึ้นรถแท็กซี่ที่ทางโรงแรมโบกให้

"ไปไหนครับ ?" คนขับแท็กซี่ถามพลางปรับกระจกมองหลัง

ใบหน้าที่ดำคล้ำของเขามีอะไรบางอย่างคุ้นตา...

หญิงสาวที่นั่งข้างหลังชะงัก ดวงตากลมโตเบิิกกว้าง !

เธอถอดแว่นแล้วเงยหน้า ...

ดวงตาสีดำสนิทของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดง..

น้ำเสียงเธอต่ำห้าวเกินกว่ามนุษย์ทั่วไป..

"บอกนายสุกณของแกนะ ว่า ฉันจะไม่มีวันกลับไปหา !" 

ผลัวะ ! ครืด ! เคร้ง !  

ขาดคำของเธอ ! ประตูแท็กซี่ข้างที่เธอนั่งก็ปลิวออกราวใบไม้โดนเป่าด้วยลมแรง  

หญิงสาวยิ้มเหยียดมุมปากแล้วเลื่อนตัวเองออกจากรถแล้ววิ่งหายไป !  

คนขับแท็กซี่ที่เป็นลูกน้องของสุกณอ้าปากค้าง ! รีบควักปืนที่เอวขึ้นแล้ววิ่งตามไป !  

เขาได้รับคำสั่งมาให้จับเป็น ! แต่ใครจะไปนึกว่า คุณวารีนิตย์ เมียเก่านายจะแรงเยอะราวผีหลอกอย่างนี้ !  

---------------- 

ลูกน้องสุกณเดินแหวกป่าละเมาะที่หญ้าท่วมหัวจนสูงกลางดึก เขานึกด่าตัวเองว่าไม่น่าอาสามาคนเดียวเลย..  

ก็ใครจะไปนึกว่า อดีตนางแบบชุดชั้นในอย่างคุณวารีนิตย์จะร้ายแบบนี้ ? ดูรูปก็ขาวๆ อึ๋มๆ เซ็กซี่ตัวบางๆ นายสุกณก็สั่งให้พาตัวไปเงียบๆ ใครจะกล้าแห่กันมา..  

เขาแค่ตั้งในพาเธอขับไปถึงสี่แยกแล้วระหว่างติดไฟแดงให้เพื่อนสองคนขึ้นนั่งประกบ แต่เธอดันไหวตัวก่อน ! ซวยหมาๆ !  

สวบ สาบ.. สวบ สาบ เสียงฝีเท้าของเขาย่ำไปในพงหญ้า.. ในใจนึกหวาดหวั่นกับงูเงี้ยวเขี้ยวขอ แต่นายสุกณน่ากลัวกว่างู เขาจึงไม่ถอย... 

ผู้หญิงร่างบาง ใส่ส้นสูงจะวิ่งไปได้สักเท่าไรเชียว ? เขามองสำรวจใบหญ้าหาว่าจุดไหนพอดูเหมือนมีคนเพิ่งผ่านไป... 

สวบ สาบ สวบ ... 

ซืดดดดดด ... เสียงแปลกประหลาดเบาๆ หนักๆ เสียดสีกับหญ้า.. 

ลูกน้องของสุกณนิ่งงัน.. เสียงอะไร ? แถวบ้านของเขาตอนเด็กๆ คือเสียงงูเหลือม หรืองูหลามแหวกหญ้า ได้ยินต้องวิ่ง !  

แต่เสียงมันดังขนาดนี้ ต้องงูตัวเท่าควายแล้วมั้ง ? หรือว่ามีใครเแอบขนอะไร ขับรถขับเรือแหวกพงหญ้าใกล้ๆ ?  

ลูกน้องของสุกณมองเลิ่กลั่ก.. เหงื่อแตกซึม.. 

ซืดดดดด ! ครืดดดด... ! เสียงเกล็ดอะไรบางอย่างเสียดสีกับหญ้า  

จนทำให้ลูกน้องของสุกณยืนนิ่งขาแข็ง ขนลุกซู่ ! .. เฮ๊ย มันประหลาดไปแล้ว ! .. เขาเริ่มรู้สึกไม่ดี...ไม่ดีเลย ...!  

ควับ !  

อยู่ดีๆ ร่างของเขาก็โดนรัดบีบด้วยอะไรหนาหนักมีแต่กล้าม !  

ลูกน้องของสุกณร้องเสียงหลง... "อย่าาาา ปล่อยกู....ปะ ปล่อย อ๊อก ออออก " 

แต่ก็พูดได้แค่นั้น.. ก่อนสำลักเสียงร้องในลำคอ โดนงูยักษ์รัดร่างจนอึดอัด สลบหมดสติไป !  

————- 

จากนั้นไม่นานเขาก็สลบหมดแรงนอนอยู่กลางพงหญ้า ...  

กระดูกแขนสองข้างแตกละเอียดราวถูกรัดด้วยงูยักษ์ !  

กว่าคนจะพบเขา เขาก็จำไม่ได้แล้วว่าไปทำอะไรตรงนั้น !  

ความคิดเห็น