ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เจอกันครั้งแรก

ชื่อตอน : เจอกันครั้งแรก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 30k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 21 มี.ค. 2563 21:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เจอกันครั้งแรก
แบบอักษร

@ ณ มหาวิทยาลัย H 

สวัสดีเรา “ เกรซ ”วันนี้เป็นวันเปิดเรียนวันแรกของคณะวิศวะกรรมศาสตร์ปี 1 และที่ฉันเลือกเรียนคณะนี้เพราะฉันสอบตามเพื่อนๆฉันมา และตอนนี้ฉันถึงโต๊ะที่เพื่อนของฉันนั่งอยู่แล้ว

“แหม่ กว่าจะมาได้นะมึงไม่รอให้สายก่อนละ”โยมันทักฉันเมื่อฉันมาถึงตามด้วยสายตาของเพื่อนในกลุ่มประมาณว่า ถ้าพวกมันสายมันจะฆ่าฉัน

“โอ๊ยพวกแกนี้มันพึ่งจะ 7โมง45นาทีเอง ยังเหลือเวลาอีกตั้งเยอะจะกลัวอะไร” จริงฉันได้สายเลยนะก็พวกเราขึ้นเรียนกันตอน8โมงครึ่งนี่ที่สุดในกลุ่มพูดขึ้นฉันเนี้ยนะลืมแล้วลืมอะไร

“ลืม ลืมอะไรของมึงไอซ์” และไอซ์มันก็ตอบฉันกับมาทันควันเลย

“ก็ลืมว่าวันนี้รับน้องวันแรกไงและพี่ๆเขาก็นัดพวกปี 1 ที่ลานเกียร์ ตอน 8โมงตรงไงละ” ( ToT ) อีก15นาทีตายแน่ฉันได้แต่น้ำตาตกในใจ

และตอนนี้พวกเรากำลังวิ่งไปที่ลานเกียร์แต่ก่อนที่พวกเราจะวิ่งไปถึงแถวก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น

“หยุด พวกคุณสาย” ฉันว่าเขาน่าจะเป็นรุ่นพี่พวกฉันนะไม่งันคงไม่ออกมาดักพวกเราแบบนี้ ฉันยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู และฉันก็ต้องกริ๊ดในใจดังๆ และด้วยความที่ปากไวพูดเสียงดังออกไป

“แค่ 1นาทีเองนะคะ” และคำพูดนั้นของฉันมันก็ทำให้มีรุ่นพี่อีกคนเดินเข้ามาและก็เทศพวกฉัน

“หึ 1นาทีมันก็คือสายหรือพวกคุณจะบอกว่าไม่สายแต่นี้ถือเป็นครั้งแรกของพวกคุณวันนี้ผมจะอนุญาติให้พวกคุณเข้าไปที่แถวได้แต่ถ้าพวกคุณสายอีกเราจะมีบทลงโทษพวกคุณ เชิญ” อีตารุ่นพี่คนนี้ดุชะมัดแต่เพื่อนฉันคงไม่คิดอย่างนั้นเพราะยัยเบียร์สะกิจฉันใหญ่เลยแถบมันยังบอกว่าอีตานั้นหล่ออีกให้ตายเหอะหล่อตรงไหนกัน

หลังจากที่เราเข้ามานั่งในแถวได้เราก็เริ่มทำกิจกรรมกับพี่ๆสันทนาการปี 2 กันอย่างสนุกสนาน แต่แล้วก็มีรุ่นพี่ผู้ชายกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาและหยุดทุกอย่าง แล้วก็เริ่มมีเสียงกรี๊ดของกลุ่มผู้หญิงดังขึ้นและส่งเสียงซุปซิบกับประมารว่า

“แกนี่ฉันไม่ได้ฝันไปใช้ไหมว่ารุ่นพี่กลุ่ม devil มาที่นี่และก็มากันครบเลยทั้งพี่เป็นเอก พี่ใต้ฝุ่น พี่แทนไท และพี่ลูคัส” เฮ้อแค่ชื่อกลุ่มก็รู้และว่าพวกเขาต้องเป็นตัวร้ายแน่ๆอีกอย่าง1ในนั้นก็มีพี่ผู้ชายที่ยัยเบียร์บอกว่าหล่อด้วย

“เงียบ” รุ่นพี่ที่เดินเข้ามาใหม่พูดขึ้นและฉันก็รู้แล้วว่ารุ่นพี่พวกนี้คือใครแม้จะยังไม่ได้แนะนำตัวก็เถอะและฉันเชื่อว่าฉันคิดไม่ผิดแน่ๆแก๊งพี่ว๊ากสินะ

“เอาละครับตอนนี้พวกผมจะเริ่มแนะนำตัวและเงียบและกรุณาฟังพวกผมด้วย”และคนที่พูดอยู่ก็ไม่ใช่ใครก็คนที่อนุญาติให้พวกฉันเข้ามาในแถมได้ไงแหละอีกตาคนที่ดุนั้นไงและตอนนี้พวกเขาก็เริ่มแนะนำตัวกันแล้ว

“สวัสดีครับผมพี่เป็นเอกเฮดว๊าก” หึแค่ชื่อก็เชยและชื่อคนอื่นยังเพราะกว่าตานี้เป็นไหนๆ หลังจากนั้นพวกเขาก็ผลัดกันแนะนำตัวกันจนเสร็จ และฉันก็ได้รู้แล้วว่าในแก๊งนี้ใครเป็นใครบ้าง มีพี่ใต้ฝุ่น พี่แทนไท และพี่ลูคัสสินะแต่ระหว่างที่พวกพี่ว๊ากกำลังแนะนำตัวอยู่นั้น ยัยเบียร์ก็ชวนฉันคุยเรื่องของพวกเขา

“ยัยเกรซพี่เป็นเอกหล่อมากมึง”  อืมก็หล่อจริงๆนั้นแหละแต่ฉันไม่สนเพราะฉันมีแฟนแล้วและฉันก็รักเขามาก

“อืมก็หล่อนะ แต่ไม่มีใครหล่อเท่าพี่ไคแฟนฉันแน่นอน” จริงๆนะพี่ไคเขาหล่อมากๆสำหรับฉันแต่คนอื่นฉันไม่รู้

“จร้าแม่คนรักแฟน นี่และแกรู้ไหมว่าทั้งกลุ่มนี้พี่เป็นเอกเขาเป็นโหดสุดเลยนะ ก่อนน่านี้ก็มีข่าวมาว่าเขาไปพึ่งมีเรื่องกับรุ่นพี่ปี4 คณะนิเทศศาสตร์มาด้วยล่ะ เห็นว่าพี่เขาไปแย่งแฟนรุ่นพี่คนนั้นมาและอัดรุ่นพี่คนนั้นจนนอน โรงบาลไปหลายวันเลยล่ะ อีกอย่างนะที่บ้านเขายังทำธุรกิจส่งออกอะไห่ลรถซุปเปอร์คาร์ที่ใหญ่ที่สุดของประเทศด้วยรวยสุดๆไปเลยแก” ยังเบียร์มันไปรู้ข้อมูลพวกนี้มาได้ยังไงกันเนี้ยยิ่งว่าสายลับอื่นมันอ่ะ

 “แต่กูว่านะพี่ใต้ฝุ่นนี้น่ากลัวมากเลยนะ” นี้ก็อีกคนยัยโยรู้ไปหมดทุกศัทพสิ่ง2คนนี้อยู่ด้วยกันที่ไรเป็นต้องมาเรื่องเม้ากันตลอดนี้ขนาดนั้นกันคนและแถวนะ

“ทำไมอ่ะโย”

“ก็เขาเม้ากันว่าพี่เขาเป็นมาเฟียนะซิและยังเป็นลูกเจ้าของมหาลัยที่เราอยู่ในตอนนี้ด้วย และพี่ลูคัสนะเห็นน่าหวานๆแบบนั้นนะเป็นลูกเจ้าของโรงพยาบาลที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเลยแหละ และคนสุดท้ายพี่แทนไทคนที่เฟรนลี่ที่สุดแต่ก็เจ้าชู้เสือผู้หญิงตัวพ่อของกลุ่มเลยแหละ” พอโยมันบอกทุกอย่างที่มันรู้ให้พวกฉันฟังจบอยู่ๆยัยไอซ์ก็พูดขึ้นว่าเตรียมโดน ฉันจึงถามไปว่าโดนอะไรพูดน้อยเกินไปแล้วและฉันก็มองไปตามสายตาของมันที่มองไปทางพี่เป็นเอกที่มองพวกเราอยู่

Part : เป็นเอก

 สวัสดีครับ “ผมเป็นเอก”ตอนนี้ผมกำลังเดินไปหาพวกเพื่อนๆผม เรานักเจอกันแถวลานเกียร์ เพราะเราจะต้องลงมาแนะนำตัวและแจ้งสถานะของผมในปีนี้ รวมถึงพวกเพื่อนผมด้วย แต่แล้วก่อนที่ผมจะเดินไปถึงก็เห็นไอ้ชิน น้องรหัสผมที่มันยืนคุยกับน้องๆกลุ่มหนึ่งที่มากสาย

“สายแค่1นาทีเองนะคะ”น้องผู้หญิงในกลุ่มนั้นเธอพูดขึ้นผมจึงเดินเข้าไปแล้วแจ้งกับเธอด้วยตัวเอง

“แค่1นาทีก็สาย”แต่ด้วยความที่ผมรีบจึงไม่ได้ทำโทษอะไรเธอและเพื่อนๆของเธอเลยปล่อยให้พวกเธอกับเข้าไปในแถวได้

“มาได้สักนะมึงไอเอกทำเป็นโหดเดินไปดุน้องเขาสนใจก็บอกดิครับทั้งสวยละน่ารักนั้นขนาดนั้น”สำหรับผม ผมว่าเธอธรรมดานะแต่แบบนี้ไอ้แทนไทมันคงจะชอบ

“หึ กูมีที่สวยกว่านี้อีกเยอะ” ผมยิ้มร้ายให้มันครับเพราะมันรู้ดีว่าผมกับมันก็เสือผู้หญิงพอๆกัน อันที่จริงผมว่าเธอก็สวยนะน่ารักด้วยแต่ผมชอบคนที่ทั้งสวยและแซ่บมากกว่าอย่างน้องคนนี้ยังดูจืดไปสำหรับผม

“เออไอเอกแล้วมึงจะเอายังไงต่อกับยัยมีนาวะตามติดมึงยิ่งกว่าผียิ่งมีใครมาจีบมึงนะยัยนี้กันท่าสุดๆ”

“หึ ของเล่นที่กูเบื่อแล้วก็แค่ทิ้งวะผู้หญิงพวกนี้ให้เงินก็จบ” ไอ้ใต้ฝุ่นมันคงลำคานที่เห็นมีนาเข้ามายุ่งบ่อยๆเลยพูดแบบนี้และผมก็มีวิธีของผมอย่างมีนาก็เหมือนกับผู้หญิงคนอื่นๆแค่ได้เงินหรือของมีค่าอะไรสัก2-3อย่างเธอก็คงไปจะผมเองถ้าผมบอกให้เลิกยุ่งและเธอได้จากผมไปเยอะแล้วอีกอย่างผมเบื่อเธอแล้วคงถึงเวลาที่ต้องทิ้งของชิ้นนี้สักที

“แล้วไอรุ่นพี่ปี4 คณะนิเทศนี้ยังไงวะที่มันบอกว่ามึงแย่งแฟนมันและมันพูดอะไรกับมึงถึงอัดมันเข้าโรงบาลและกระดูดซี่โครงร้าวไป 3 ซี่แบบนี้อีกอย่างโรงบาลกูไม่ออยากได้คนไข้จากมึงแล้วโว๊ยเหนื่อยจะรักษา”

“จะบอกว่ากูแย่งก็ไม่ถูกวะเพราะว่าน้องเขามาเสนอกูก็แค่สนอง one night stand น้ำแตกแล้วแยกทางเหมือนคนอื่นๆนั้นละ แต่ที่กูอัดมันเพราะมันปากดีกูก็เลยจัดหนักไปหน่อยคนกำลังคันมือคันตีนพอดี”ไอ้ลูคัสนี้ก็อีกตัวไม่รู้จะบ่นอะไรนักผมก็แค่คันไม้คันมือนิดหน่อยเอง

หลังจากที่ผมคุยกับพวกมันเสร็จผมยกมือถือขึ้นดูเวลาและบอกพวกมันว่าได้เวลาที่เราจะแนะนำตัวกับน้องใหม่แล้ว พวกผมเดินลงไปยังลานเกียร์ที่น้องๆปี1กำลังนั่งที่กิจกรรมกันอยู่ตอนนี้และแน่นอนว่าต้องมีคนที่รู้จักพวกผมกันอยู้บ้างสำหรับปี1

“เงียบ” ผมพูดขึ้นและพวกสันทนาการก็รู้กันดีว่าต้องทำอะไรเลยแยกตัวออกไปทันทีแต่ก็ยังมีเสียงกรี๊ดของผู้หญิงที่รู้จัดกลุ่ม devil ของพวกผม

“เงียบ”ผมพูดขึ้นอีกครั้ง หลังจากที่เงียบกันแล้วผมและพวกเพื่อนจึงเริ่มแนะนำตัวและบอกสถานะของผมพวกผมทันที่ในปีนี้ผมเป็นเฮคว๊ากของคณะครับส่วนไอ้ใต้ฝุ่น แทนไท ลูคัส เป็นรองเฮดว๊าก และระหว่างที่พวกผมพูดอยู่ ก็เห็นน้องผู้หญิงที่ผมเจอกันก่อนหน้านี้กับกำลังคุยกับเพื่อนของเธออีก3คนอย่างออกรส ผมจึงมองไปทางเธอ และเหมือนเพื่อนของเธอจะสังเกตเห็นจึงบอกกับเพื่อนเธอว่าเตรียมโดน

และตอนนี้ผมก็กำลังเดินเข้าไปหาพวกน้องและพูดด้วยเสียงที่ดังตามฉบับพี่ว๊ากนั้นแหละ

“ลุกขึ้นพวกคุณคุยอะไรกัน เห็นไหมว่าพวกผมกำลังแจ้งเรื่องอะไรพวกคุณอยู่ ถ้าตอบไม่ได้พวกคุณจะโดนทำโทษให้ไปวิ่งที่สนาม10รอบ” ผมจึงชี้ไปที่น้องผู้หยิงคนที่ผมเจอก่อนหน้านี้ละพูดขึ้น

“เกรซ รหัส0062ตอบ”ซึ่งผมเห็นชื่อจากป้ายของน้องที่ห้อยคออยู่

“ตอบผมหน่อยว่าตอนนี้เพื่อนผมกำลังแจ้งเรื่องอะไรพวกคุณอยู่”ผมพูดเสียงดังจนน้องสะดุ้งเล็กน้อย และหันไปส่งสายตาถามเพื่อนของน้อง

“ตอบ”ผมพูดขึ้นอีก

 “ตอบไม่ได้ค่ะ” น้องเกรซพูดขึ้น

“เชิญออกมาด้านหน้า”ผมว่าผมคงได้ทำโทษเธอแน่นและผมก็โหดพอที่จะให้ผู้หญิงตัวเล็กทั้ง4คนวิ่นรอบสนามบอลของมหาลัย

“เอาละน้องรหัส 0892 ยืนขึ้นช่วยแนะนำตัวและตอบเพื่อนๆของน้องข้างหน้าหน่อยว่าตอนนี้เพื่อนผมกำลังแจ้งเรื่องอะไร”

“ผมเตชิน รหัส0892 ตอนนี้พี่ลูคัสกำลังแจ้งเรื่องที่ให้พวกเราไปล่าลายเซ็นของพี่ปี3ละปี4ของคณะให้ครบจำนวน 254 คนในระยะเวลา 1 อาทิตย์ ครับ”

“เอาแหละตอนนี้พวกคุณก็คงจะทราบแล้วว่าเพื่อนผมแจ้งเรื่องอะไร งันตอนนี้เชิญพวกคุณไปที่สนามบอลของมหาลัยได้เลย และเดี๋ยวพวกผม4คนจะไปเฝ้าพวกคุณเอง

Part: เกรซ

อายไปซิฉันอีตาพี่เป็นเอกนี้ก็อีกจะเสียงดังทำไมตกใจหมดฉันไม่ถูกชะตากับอีตานี้เลยจริงๆให้ตายเหอะ

“เป็นเพราะแกเลยเบียร์ชวนฉันคุยเป็นไงแหละโดนทำโทษตั้งแต่วันแรกเลย แกก็ด้วยไอซ์เห็นแล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก” ฉันโมโหเลยวีนเพื่อนไปหมดอีกอย่าฉันอยากจะฆ่าอีตาบ้านั้น

“แกอย่า พาล เกรซฉันเรียกพวกแกแล้ว แต่พวกแกไม่ฟังฉันเลย ไม่งั้นฉันจะต้องเหนื่อยมาวิ่งกับพวกแกไหมคิดก่อนที่แกจะพาลฉัน” ก็จริงที่ไอซ์มันพูดฉันจะมาวีนแบบนี้ไม่ได้และตอนนี้พวกฉันก็มาถึงสนามบอลแล้ว

“โหนี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ไอซ์มันพูดยาวขนาดนี้ทุกทีพูดนัดคำได้เป็นบุญของแกจริงๆวะเกรซ 555”เออวะก็จริงนี้ไอซ์มันพูดยาวๆกับเขาเป็นด้วยหรอนานแล้วนะที่ไมได้ยินมันพูดยาวขนาดนี้

“แค่ฉันเห็นระยะทางที่เราจะวิ่งกว่าจะครบ1รอบฉันก็เหนื่อยแล้วอ่ะไกลเชี้ยๆเลย แล้ววิ่ง 10 รอบพวกเราไม่ตายเลยหรอวะ” ไม่รู้ตาบ้านั้นจะรู้ไหมว่าได้ทำร้ายผู้หยิงตัวเล็กแบบพวกฉันจะโหดสมฉายาไปไหน

“เออวะพวกฉันอ่ะไม่เท่าไร่แต่แกอ่ะเกรซข้าวเช้าก็ไม่ได้กินแกจะไม่เป็นลมใช่ไหม” เบียร์มันถามฉันขึ้นเพราฉันเป็นคนเดียวที่มาถึงก็เกือบสายแล้วเลยไม่ได้ทานอะไรเลยเมื่อช้า

“ฉันไหวสบายมากพวกแกไม่ต้องห่วง” แต่ก่อนที่เราจะพูดอะไรมากกว่านั้นพวกพี่วาก 4 คนนั้นก็มาถึง

“เอาแหละวิ่ง10 รอบผมจะรอดูว่าจะวิ่งกันเก่งเหมือนที่คุยกันในแถวไหมเชิญ” นี่พี่เขาจะให้พวกฉันวิ่ง10รอบจริงหรอเนี้ยเฮ้อ และตอนนี้ฉันกับเพื่อนก็วิ่งกันมาแล้ว8รอบกำลังจะเข้ารอบที่9 อยู่ฉันก็รู้สึกเวียนหัวขึ้นมาทำให้ฉันเซไปชนกับไอซ์ซึ่งพอพวกมันเห็นแบบนั้นจึงหยุดวิ่งและเข้ามาพยุงฉันทันที

“แกไหวแน่นะเกรซสีหน้าแกแย่มากตอนนี้”

“ฉันยังไหวอีกแค่ 2 รอบเอง” แต่ระหว่างที่ฉันกำลังจะลุกขึ้นนั้นก็มีเสียงของพี่เป็นเอกดังขึ้น

“ยังวิ่งกันไม่ครบหยุดทำไมผมนับรอบอยู่นะ” พอได้ยินแบบนั้นฉันเลยลุกขึ้นและเริ่มวิ่งต่อพอถึงรอบสุดท้ายฉันก็รู้สึกว่าหน้ามืดและเป็นลมล้มลงภาพสุดท้ายคือเพื่อนฉันวิ่งเข้ามาละเรียกฉันแต่ฉันไม่สามารถตอบอะไรมันได้แล้วและทุกอย่างก็ดับไป

 

เป็นเอก : Part

“เหี้ยไอเป็นเอก เร็วน้องเป็นลม”ไอลูคัสตะโกนขึ้นในระหว่างที่ผมกับมาจากไปซื้อน้ำเพื่อให้น้องๆหลังจากที่น้องวิ่งเสร็จแล้ว จะได้ดื่มน้ำเย็นๆกัน แต่ก็ต้องตกใจเพราะผมเห็นตอนน้องเกรซกำลังล้มลงผมวิ่งไปหาน้องอย่างรวดเร็วและสังเกตเห็นน้องมีแผลและเลือดออกที่หัวเข่าทั้งสองข้างและที่มือน้องด้วยพอผมเห็นแบบนั้นก็อุ้มน้องไปที่ห้องพยาบาลทันที พอถึงห้องพยาบาลอาจารย์ก็จัดการทำแผลให้น้องและให้น้องนอนพักก่อน ผมเดินออกมาก็เห็นเพื่อนๆของน้องวิ่งตามมาละถามผม

“พี่คะยัยเกรซเป็นอะไรมากไหม” น้องที่ชื่อโยถามผม และยังไม่ทันที่ผมจะตอบอะไรน้องคนที่ชื่อเบียร์ก็พูดขึ้น

“ฉันว่าแล้วว่ามันต้องเป็นแบบนี้ไม่ได้กินข้าวตั้งแต่เช้าแล้วนี้ไปวิ่งอีกจะไม่เป็นลมได้ไง ดี้อไม่ไหวบอกไหวเฮ้อเมื่อไรมันจะเลิกทำตัวเข้มแข็งตลอดเวลาแบบนี้เนี้ย”ผมถึงกับอึ่งน้องยังไม่ได้กินข้าวแล้วผมสั่งน้องวิ่งตอนนี้รู้สึกผิดนิดๆครับ

“พี่ว่าพวกน้องกับไปกันก่อนก็ได้นะครับเดี๋ยวพี่ดูแลเพื่อนเราเองไม่ต้องห่วง” เพื่อนน้องมองหน้ากันแบบมีใครว่างอยู่กับเกรซไหม และคนที่พูดขึ้นคนแรกก็คือไอซ์

“ฉันไม่ว่างต้องไปทำธุระกับที่บ้านเรื่องด่วนแล้วแกแหละโย”

“ฉันก็ต้องรีบไปกับพี่นายเห็นพี่ฉันบอกมีเรื่องสำคัญต้องคุยด้วย”

“ไม่ต้องมามองฉันเลยนะทั้ง2คนฉันก็ไม่ว่างต้องไปช่วยที่ร้านแม่เอาไงดีเกรซมันต้องขับรถกับคอนโดไม่ไหวแน่ๆ”เพื่อนน้องพูดด้วยความเป็นห่วง

“เดี๋ยวพี่ดูแลเองอย่างที่พี่บอกไม่ต้องเป็นห่วงเดี๋ยวพี่ไปส่งเพื่อนพวกเราที่คอนโคเองเรื่องนี้พี่ผิดพี่รับผิดชอบเอง”ถ้าเพื่อนน้องจะไม่ว่างกันหมดขนาดนี้มันก็คงต้องเป็นผมแล้วแหละที่จะต้องรับหน้าทีนี้

“เออถ้างั้นพวกเราฝากยัยเกรซด้วยนะคะพี่เป็นเอก”และผมก็ทำได้แค่พยักหน้าให้

หลังจากนั้นพวกเพื่อนของน้องก็ขอตัวกับ และตอนนี้ผมก็ลงมาซื้อข้าวให้น้องไม่รู้ว่าน้องจะกินอะไรเลยซื้อข้าวมันไก่ให้น้อง น่าจะกินได้อีกอย่างนี่ก็เย็นแล้วด้วยพอน้องตื่นมาคงหิวน่าดู

และระหว่างที่เดินขึ้นมาผมก็ได้ยินเสียงน้องคุยโทรศัพท์กับเพื่อนน้องครับและอีกอย่างนะน้องเปิดโฟน์

“นี้พวกแกอยู่ไหนทำไมทิ้งฉันไว้ที่นี่คนเดียวฉันขับรถกลับไม่ไหวนะมารับฉันเดี๋ยวนี้เลยนะโย”

“เกรซแกฟังฉันนะเดี๋ยวพี่เป็นเอกจะไปส่งแกเองไม่งั้นพวกฉันไม่ทิ้งแกมาทำธุระกันแน่ถ้าไม่มีใครดูแลแก” 

“หะ! อะไรนะแกบอกว่าใครจะเป็นคนไปส่งฉันนะโย” นี่เรื่องผมจะไปส่งน้องมันเป็นเรื่องน่าตกใจขนาดนั้นเลยหรอวะ

“พี่เป็นเอกแล้วแกจะเสียงดังทำไมเนี้ยเกรซ”

“ก็ฉันตกใจคนที่ใจร้ายบ้าอำนาจแถมปากเสียแบบนั้นเนี้ยนะจะอาสาดูแลและจะไปส่งฉันโย” หลังจากที่ผมยืนฟังน้องคุยกับเพื่อนอยู่สักพักจนน้องวางสายไปผมก็เดินเข้าไปหาน้องและพูดขึ้น

“ใช่ผมนี้ละที่อาสาดูแลและจะไปส่งคุณเองมีปัญหาติดขัดตรงไหน”พอน้องเห็นหน้าผมน้องก็หน้าเสียนิดหน่อยแต่ก็พยายามที่จะทำให้เป็นปกติที่สุด

“และอีกอย่างนะครับที่คุณว่าผมว่าใจร้ายบ้าอำนาจและปากเสียอันนั้นผมขอนอมรับไหวแล้วกันแต่หลังจากนี้เราคงจะได้เจอกันบ่อยขึ้นเตรียมตัวไหวให้ดีนะครับน้องเกรซ หึหึ”ผมเริ่มใจถูกใจน้องแล้วซิแล้วอีกอย่างไม่มีผู้หญิงคนไหนที่อยู่ใกล้ผมแล้วไม่หลงรักผมแต่นี้น้องเฉยมากแถมยังว่าผมใจร้ายบ้าอำนาจแถมด้วยปากเสียอีกอยากรู้จริงว่าถ้าผมจีบน้องจะยังนิ่งเฉยกับผมอยู่ไหม

“อะนี้ข้าวกินสะเดี๋ยวได้ตายคาห้องนี้ผมไม่อยากกลายเป็นคนไม่รักษาคำพูดเพิ่มอีกและเดี๋ยวผมจะไปส่งคุณที่คอนโดเอง”และตอนนี้น้องก็กินข้าวหมดแล้วสงสัยจะหิวจริงกินไม่เหลือข้าวสักเม็ดหลังจากนั้นผมก็เอาจานไปเก็บให้น้องและกำลังจะพยุงน้องลุกขึ้นน้องก็พูดขึ้นว่าน้องจะขับรถกับเองซึ่งจากที่ผมดูยังไงน้องก็ขับรถกลับเองไม่ไหวแน่แต่ยังจะอวดเก่ง

 

เกรซ : part

โอ๊ยนี้มันวันซวยอะไรของฉันเนี้ยเพื่อนก็ทิ้งกับกันไปก่อนเจ็บตัวแถมยังเจอผู้ชายปากเสียอีกเฮ้อต้องไปทำบุญสักหน่อยแล้วมั้งฉันหลังจากที่ฉันทานข้าวที่พี่เขาซื้อมาซึ่งมันคือข้าวมันไก่ของโปรดฉันด้วยฉันเลยจัดการจนหมดไม่เหลืออีกอย่างคือฉันหิวมากหิวจนกินช้างได้ทั้งตัวก็ว่าได้ก็ข้าวเช้าไม่ได้กินมากินอีกที่ก็เย็นเลยไม่ให้หิวได้ไงแหละและตอนนี้พี่เขาก็กำลังจะพยุงฉันลุกขึ้นแต่ฉันอยากกลับเองมากกว่าไม่อยากให้ผู้ชายใจร้ายบ้าอำนาจแถมปากเสียไปส่งฉัน

“เออคือพี่ไม่ต้องไปส่งเกรซก็ได้นะคะเดี๋ยวเกรซขับรถกลับคอนโดเองได้” ถึงจริงๆจะขับกับเองไม่ได้ก็เถอะแต่ฉันว่าฉันเรียกแท๊กซี่กับยังปลอดภัยกว่าไปกับเขา

“หึ แน่นใจว่าขับได้”ถามเสร็จพี่เขาก็มองที่เข่าทั้งสองข้างของฉันที่พันแผลอยู่ซึ่งตอนนี้มันก็เริ่มบวมและเจ็บมากด้วยแค่ลุกขึ้นยืนยังเจ็บเลยและด้วยความปากหนักและคิดว่าฉันไหวถึงตอบออกไป

“ไหวค่ะสบายมาก”และดูเหมือนเขาจะไม่เชื่อนะก็ดูจากที่มองฉันแบบนั้นนี้มันจับผิดกันชัดๆ

“หึ งั้น น้องลองลุกขึ้นและเดินออกจากห้องนี้โดยไม่ล้มให้ได้ก่อนพี่ถึงจะปล่อยให้น้องกลับเอง” เอาวะทนเจ็บเอาหน่อย

“ได้เดี๋ยวเกรซเดินให้ดู” แต่พอฉันพยายามที่จะลุกขึ้นเองจากที่นอนก็ต้องล้มลงไปนั่งเหมือนเดิมเพราะมันเจ็บมากเจ็บจนน้ำตาซึมเลยแหละ

“หึ อวดเก่ง” กรี๊ดไอ้คนปากหมาฉันไม่อยากกลับกับเขานี้ปากร้ายชะมัดเลย 

 

เป็นเอก : Part  

ตอนนี้ผมอยู่บนรถซุปเปอร์คาร์สีแดงสด ซึ่งไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนได้ขึ้น น้องเป็นคนแรกได้ขึ้น เพราะผมเป็นคนหวงรถเอามากๆ แต่ตอนนี้ไม่รู้ว่าเพราะความบังเอิญหรือป่าว ก็เราสองคนอยู่คอนโดเดียวกันคือคอนโด com pang เและผมก็กำลังจอดรถในที่จอดรถส่วนตัวของผม ตอนนี้น้องหลับครับ เพราะก่อนออกมาจากมหาลัยผมให้น้องทานยา เพราะว่าน้องปวดแผลมากผมจึงเอายาที่อาจารย์ห้องพยาบาลเตรียมไว้ให้ทานเพราะคิดว่าต้องระบมแผลแน่ และเพราะด้วยฤทธิ์ของยาทำให้น้องหลับจนถึงตอนนี้ 

นี่น้องตื่น” น้องครางครับเหมือนลำคานที่มีคนมายุ่งเวลาน้องหลับ  

“อืมมมม ขออีก 5 นาทีนะโย” 

“ตื่นน้องเกรซ” ตอนนี้น้องค่อยๆลืมตาขึ้นและตกใจตาโตเลยครับ พึ่งเคยเห็นน้องตกใจตื่นแล้วตาโตขนาดนั้น เออน่ารักดี  

“หึ ตื่นได้ละจะนอนอะไรขนาดนั้นนี้นอนมาทั้งวันยังไม่พออีกหรอน้ำลายหกลดเบาะรถหรือเปล่าก็ไม่รู้” ผมแกล้งแหย่น้องเล่นครับอันที่จริงก็รู้ละว่าหลับเพราะฤทธิ์ยา 5555น้องหน้าแดงครับซึ่งผมไม่รู้ว่าที่น่าแดงนี้เพราะว่าโกรธหรือว่าอายที่ผมล้อน้องว่านอนน้ำลายไหลกันแน่ 

นี้เกรซไม่ได้นอนน้ำลายไหลสักหน่อย ปากเสีย”นั้นไงชัดเลยที่น่าแดงนี้อายที่ผมล้อว่านอนน้ำลายหกนี้เอง โอเค  

“ถึงคอนโดน้องแล้วน้องเดินไหวไหมแล้วห้องอยู่ชั้นไหนพี่จะไปส่ง”  

เกรซเดินเองได้ค่ะพี่แค่ช่วยพยุงไปส่งที่ลิฟท์ ก็พอค่ะ” อวดเก่งอีกตามเคยทำไมแค่ทำตัวอ่อนแอกับผมบ้างไม่ได้หรือไงกัน

โอเคมาพี่ช่วย”หลังจากถึงลิฟท์ ผมก็รอขึ้นลิฟท์ พร้อมน้องนั้นละครับน้องก็หันมามองผมแบบว่าส่งแค่นี้ก็พอตอนนี้น้องเอาแต่ถอนหายใจและได้แต่คิดว่าผมจงใจไปส่งน้องที่ห้องสินะแต่ป่าวเลยครับน้องกดไปที่ขั้น 18 ซึ่งผมก็อยู่ที่ชั้นนี้ และอีกอย่างที่คอนโดนี้ถ้าไม่รวยจริงอยู่ไม่ได้ครับเพราะทุกชั้นจะมีเพียงแค่ชั้นละ 2 ห้องเท่านั้น และตอนนี้ผมก็รู้แล้วแหละครับว่าเพื่อนตรงข้ามห้องผมคือใคร 

ส่งแค่นี้ก็พอค่ะพี่เป็นเอกถึงแล้วพี่กับคอนโดพี่ไปเหอะเกรซไม่รบกวนแล้ว” 

โอเคงั้นพี่เข้าห้องพี่ละ” ผมบอกน้องและหันไปเอาบัตรสแกรนเข้าห้องของตัวเองที่อยู่ตรงข้ามกับน้องทันที และตอนนี้น้องทำน่าแบบอึ่งที่อยู่ๆก็มีผมเป็นเพื่อนบ้าน พอผมเข้าห้องมาก็ส่องที่ตาแมวเพื่อดูว่าน้องเข้าห้องหรือยัง ปรากฎว่าน้องยื่นนิ่งอยู่ที่เดิมพอน้องได้สติน้องก็เข้าห้องน้องไป 

เอาละตอนนี้คนที่ผมอยากจะคุยกับมันมากที่สุดคือไอใต้ฝุ่นเพราะผมต้องการประวัติน้องคนที่ทำให้ผมสนใจได้มากภายในวันเดียว

“อัลโหล ไอ้ฝุ่นมึงหาประวัติน้องคนนี้ให้กูหน่อยเดี๋ยวกูส่งรูปให้”

“เออ ส่งมา” 

“นี้มันน้องเกรซนี่ว่าไหนว่าไม่ใช่ทางมึงไงวะไอเอกยังไงครับมึง” 

“เออมึงอย่าถามมากตอนนี้ไปสืบประวัติน้องมาให้กูทีต้องการเร็วที่สุดทำได้ใช่ไหมเพื่อนรัก” 

“หึ งานนี้มึงต้องมีเสียค่าเหนื่อยกูด้วยไอ้เอกรอรับเอกสารได้เลยครับเพื่อน 

ความคิดเห็น