ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ

ชื่อตอน : One piece IV

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ส.ค. 2563 11:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
One piece IV
แบบอักษร

 

อายาโตะกำลังนอนกลิ้งเกลือกอยู่บนเตียงนุ่มในบ้านพักของทหารเรือของการ์ปเพียงลำพัง ในขณะที่การ์ปนั้นลาหยุดและหนีไปเลี้ยงหลานที่อีสต์บลู

 

 

"ถึงเราจะซื้อพลังฮาคิทั้งสามแบบมาแล้วก็เถอะแต่ก็ใช้ไม่คล่องอยู่ดีคงได้แต่ฝึกอย่างเดียวแล้วสิ"

 

 

ก๊อก ก๊อก

 

มีเสียงเค่ะประตูดังมาจากด้านหน้าอายาโตะจึงลุกจากเตียงเดินไปเปิด

 

"อ๊ะ สวัสดีครับพลโทโมมอนก้า"

 

"อืม ได้เวลาแล้ว"

 

 

ทั้งสองคนเดินออกจากบ้านพักทหารไปยังสนามฝึกทหารเรือชั้นยอดโดยมีเซเฟอยืนรออยู่โมมอนก้าที่พาอายาโตะมาส่งแล้วจึงเดินกลับไปทำงานของตนต่อ

 

 

"ไงเจ้าหนู การฝึกของฉันน่ะมันลำบากนะ"

 

"ครับ!! ไม่มีปัญหา"

 

 

การฝึกของอายาโตะเป็นแบบพิเศษเนื่องจากอายาโตะมีทักษะการต่อสู้สูงอยู่แล้วแต่ยังใช้ได้ไม่เต็มที่เซเฟอเลยเน้นการสอนฮาคิทั้งสองรูปแบบเป็นหลักทั้งการใช้ฮาคิเกราะหุ้มอาวุธการใช้ฮาคิสังเกตในการรับรู้สิ่งรอบตัวให้ดีขึ้น ส่วนการฝึกดาบจะให้พลโทโมมอนก้ามาช่วยฝึกด้วยๆ

 

การฝึกเนินต่อไปดำเนินต่อไปประมาณหนึ่งปีครึ่งก็ถึงช่วงเวลาสุดท้ายของการฝึกนั้นก็คือการปราบโจรสลัดมีค่าหัวของจริง

 

.

.

.

.

.

.

 

เรือกำลังส่ายไปมาขณะแล่นออกไปในทะเลกว้างเหล่าทหารเรือฝึกหัดกำลังเช็คอาวุธประจำกายของตนเพื่อเตรียมไปทำภารกิจสุดท้ายของการฝึก อายาโตะกำลังนั่งอยู่บนเสาเรือด้านหน้ามองดูทะเลอันกว้างใหญ่อยู่ก็มีคนเดินมาด้านข้าง

 

 

"อ๊ะ พี่ไอน์อรุณสวัสครับ"

 

"ไง อายาโตะคุงไม่กังวลเลยหรอที่จะต้องไปปราบโจรสลัดของจริงน่ะ"

 

"ไม่นี่ครับ??"

 

ทั้งสองคนสนิทกันพอสมควรเพราะไอน์ได้รับหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงของอายาโตะตั้งแต่เมื่อปีก่อนแล้ว ถ้าถามว่าทำไมในช่วงแรกอายาโตะได้รับการดูแลจากเซเฟอที่ช่วยฝึกให้เป็นพิเศษจึงโดนเขม่นจากคนในกองพอสมควรทำให้โดนแกล้งในแบบต่างๆ

 

 

โดนเฉพาะสโม๊คเกอร์ที่นับว่าเป็นคนที่เก่งที่อันดับต้นๆของหน่วยแถมยังมีพลังผลปีศาจที่ทำให้กลายเป็นควันได้เป็นสายที่หายากมากที่สุดสายโลเกียนั้นเอง มาถ้าสู้กับอายาโตะแน่นอนอายาโตะที่ได้รับการฝึกใช้ฮาคิเกราะมาแล้วสามารถจัดการสโม๊คเกอร์แบบปางตาย

แถมยังเผลอใช้ฮาคิราชันย์ใส่คนบนเรือจนสลบกันไปเป็นแถบๆแน่นอนเซเฟอร์ที่อยู่ด้วยเข้ามาต่อว่ายกใหญ่

ทำให้ไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่งกับอายาโตะอีกไอน์ที่ไม่ได้อยู่ตรงนั้นไม่ได้มีความรู้สึกกลัวอะไร จึงโดนเซเฟอร์วานให้ช่วยดูแลอายาโตะไม่ให้ไปหาเรื่องใครอีก

 

 

"ดูเหมือนจะถึงแล้วนะครับ"

 

อายาโตะพูดแล้วมองไปตรงหน้าที่มีเกาะอยู่

 

"ถึงจะบอกว่าถึงก็เถอะแต่ตรงนี้มันก็ไกลจากฝั่งมากเพราะมีหินโสโครกเต็มไปหมดทำให้ต้องนั่งเรือเล็กเข้าไป"

 

เซเฟอร์เดินออกมาจากห้องทำงานเพื่อสั่งการให้ทุกคนเตรียมอาวุธให้พร้อมที่จะบุกไปยังจุดหมายไอน์กับอายาโตะก็เดินไปเพื่อเตรียมพร้อม

 

"จากนี้พวกนายต้องไปทำภารกิจปราบโจรสลัดเขี้ยวหมาป่า ซึ่งกับตันของพวกมันมีค่าหัวสูงถึง 90 ล้านเบลี เพราะ งั้นอย่าประมาทกันถึงฉันจะไปคอยช่วยไม่ให้เกิดอันตรายถึงชีวิตแต่ก็อย่าเลินเล่อจนเป็นตัวถ่วงให้พวกพ้องเข้าใจไหม!!!"

 

"""ครับ!!!!/ค่ะ!!!!"""

 

 

ทุกคนตอบรับเสียงแน่น จากนั้นก็มีหนึ่งในทหารเรือยกมือขึ้น

 

"มีอะไร"

 

เซเฟอร์หันไปถาม

 

"เราต้องนั่งเรือเล็กเข้าไปใกล้มีโอกาศที่จะโดนโจมตีถูกต้องไหมครับ! ถ้างั้นต้องทำยังไง"

 

"ไม่ต้องห่วงเราจะบุกไปด้วยเรือรบใหญ่นี่เลย"

 

ทุกคนต่างงงกับคำตอบของอาจารย์เซเฟอร์ที่จะบุกไปด้วยเรือใหญ่ถ้าเเล่นเรือเข้าไปใกล้กว่านี้ล่ะก็เรือคงได้พังก่อนที่จะไปถึงเกาะด้วยซ้ำ เซเฟอร์ที่เห็นทุกคนทำท่างงกันจึงเรียกชื่อคนๆนึงขึ้นมา

 

"อายาโตะ เริ่มทำภารกิจได้"

 

"ครับ"

 

หลังจากสิ้นเสียงตอบรับจากอายาโตะเรือรบขนาดใหญ่ของทหารเรือก็ลอยขึ้นจากผิวน้ำ ทุกคนที่หาที่จับเพราะเรือที่อยู่ๆก็ลอยขึ้นมา จากนั้นกฌมองไปทางอาจารย์ของพวกตน

 

 

"จากนี้เราจะบุกไปทางอากาศไปถล่มรังของพวกโจรสลัดโดยตรงโดยไม่ให้พวกมันตั้งตัวทันทุกคนเตรียมอาวุธ!!"

 

.

.

.

.

.

 

-ภายในเกาะ

 

เหล่าลูกน้องโจรสลัดที่อยู่บนเกาะที่คิดว่ายังไงทหารเรือก็ไม่สามารถเข้ามาในเกาะของพวกตนได้ถ้านั่งเรือเล็กมาพวกมันก็จะสอยจนจมลงทะเลไปทันทีจึงนั่งสบายใจกัน

 

แต่แล้วจู่ๆก็มีเงาสีดำมาปิดแสงเอาไว้จากด้านบน พอมองขึ้นไปก็เจอกับเรือขนาดใหญ่ลอยมาอยู่บนหัวของพวกมันแล้ว จากนั้นก็มีเงาคนกระโดดลงมาไล่จัดการพวกของตนไปเรื่อยๆ

 

 

"แย่แล้ว พวกทหารเรือเข้ามาแล้วรีบไปแจ้งกับตันเร็วเร็วเข้า!!!"

 

 

หนึ่งในลูกน้องตะโกนลั่นวิ่งไปทางที่กับตันของพวกตนกำลังเสพสุขอยู่ หลังจากวิ่งไปที่ห้องกับตัน ลูกน้องคนนั้นก็เปิดประตูออกเห็นกับตันของพวกตนกำลังก้มหัวให้ใครบ้างคนอยู่ กับตันกลุ่มโจรสลัดเขียวหมาป่าที่เห็นลูกน้องของตนเข้ามาก็ถามขึ้น

 

"มีอะไร"

 

"พ พวกทหารเรือเข้ามาที่เกาะแล้วครับ"

 

ลูกน้องตอบด้วยเสียงสั่นแรงกดดันจากคนตรงหน้าที่ไม่ใช่กับตันของตนนั้นมากเกินจะรับไหว

 

"เป็นยังไงล่ะ หมาป่าคุงฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าสร้างปัญหาให้ดอฟฟี่น่ะ"

 

"ต ต้องของอภัยด้วยครับ ท ท่านไดอาเมนเต้"

 

กับตันกลุ่มโจรสลัดเขี้ยวหมาป่ากำลังก้มหัวขอร้องชีวิตเพราะพวกตนหลงละเลิงว่าพวกทหารเรือไม่มีทางเข้ามาที่เกาะของตนได้จึงทำการปล้นสดมเรือของทหารเรือมาเป็นจำนวนมากทำให้โดนจับตามอง

 

"ช่างเถอะ แผนการของดอฟฟี่ที่เกราะนี้สำเร็จไปแล้วที่เหลือก็แค่ถอนตัวเท่านั้นเอง"

 

"จะว่าไปเรือที่มานี่รู้สึกว่าจะเป็นเรือของทหารเรือฝึกหัดของอดีตพลเรือเอกเซเฟอร์มันสินะ"

 

ไดอาเมนเต้มองเหตุการณ์ที่อยู่ห่างออกไปด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน เหล่าทหารเรือต่างเข้าต่อสู้เพื่อจับกุมเหล่าโจรสลัดที่ออกอาละวาด

 

"ดูถ้ากองทัพเรือจะเอาจริงเอาจังหน้าดูเลยสินะ"

 

ไดอาเมนเต้มองไปทางหัวหน้ากลุ่มโจรสลัดที่ตอนนี้กำลังก้มหัวขอร้องชีวิตเขาอยู่

 

"ขอร้องล่ะครับ ท ท่านไดอาเมนเต้พวกเราทำตามที่สั่งทุกอย่างแล้ว ขอแค่..."

 

ฉั่วะ

 

ไม่ทันที่หัวหน้ากลุ่มจะพูดจบไดอาเมนเต้ก็สบัดดาบของตัวเองที่กลายเป็นแส้ด้วยพลังของผลปีศาจตัดคอปิดปากของหมากผู้ที่รู้แผนการมากเกินของตน

 

 

"ผู้แพ้สมควรตาย ยิ่งกับแกที่เอาปัญหามาให้กับดอฟฟี่อีก"

 

ไดอาเมนเต้พูดพลางรีดเลือดออกจากดาบเเส้ของตนก่อนที่ไดอาเมนเต้ จะเดินออกจากห้องแล้วสั่งลูกน้องที่เหลือของตนที่รออยู่ด้านนอก

 

 

"ก่อนจะลาจากที่นี่ไปมาทำให้พวกทหารเรือรู้หน่อยดีกว่าว่า"

 

 

ดองกี้โฮเต้ไม่ใช่กลุ่มที่จะให้พวกทหารเรือมาข่มเอาได้

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว