Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจทุกไลค์ทุกเม้นต์นะครับ~ เรื่องที่2 พี่ล่ามโซ่น้องนับดาว

ล่ามโซ่ถูกทิ้ง : Ep.26 - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว

ชื่อตอน : ล่ามโซ่ถูกทิ้ง : Ep.26 - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 888

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 06 เม.ย. 2563 13:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ล่ามโซ่ถูกทิ้ง : Ep.26 - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว
แบบอักษร

 

 

นับดาว talk'

เช้าวันต่อมา

 

"อื้มมมม~" ฉันค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมา เห็นเพดานที่มีดาวติด อ่า...อยู่ที่ห้องของเค้าสินะ

 

คงจะเป็นเพราะปฏิกิริยาเคยชินหล่ะมั้งพอรู้ว่าเช้าแล้วก็ตื่นถึงแม้ในห้องนี้จะไม่มีแม้แต่แดดลอดเข้ามาได้ก็เถอะ ก็คงจะเป็นพี่ล่ามโซ่นั่นแหละที่เป็นคนปิดม่าน

มองนาฬิกาแขวนผนังที่อยู่ติดกับผนังห้องไป

 

@ห้องนอนของพี่โซ่ เวลา08:35น.

 

"อื้ออออ~" ฉันลุกขึ้นนั่งและก็ตามด้วยบิดขี้เกียจ

 

กริ๊ก! แอ๊ดดดด~ เสียงเปิดประตูห้องของพี่โซ่ดังขึ้นมา

 

"หืม?" ฉันหันไปมองที่หน้าประตู

"ตื่นแล้วหรอครับ...?" เสียงอบอุ่นของพี่โซ่เอ่ยถามฉันขึ้นมา

"อื้ม..." ตอบไปด้วยน้ำเสียงเนือยๆเหมือนคนเพิ่งตื่น เอาจริง...กูก็เพิ่งตื่นป้ะ?

"หิวข้าวหรือยังครับ?" เค้าเดินมานั่งที่ข้างๆเตียงและเอ่ยถามฉันมาพร้อมกับเอามือมาลูบหัวฉัน

"อื้อออ~" ครางตอบพลางพยักหน้าไปพร้อมกับเอี้ยวตัวไปกอดเอวร่างสูง ใบหน้าแนบชิดกับแผงอกแกร่ง

"หืม?" เค้าครางในลำคออย่างสงสัย

"นับดาว...ขอโทษนะคะ..." ฉันจึงเฉลยการกอดเค้าครั้งนี้ไป

"ครับ? เรื่องอะไรครับ?" เค้าถามมา

"เรื่องที่นับดาว...เอาแต่ใจและหนีปัญหาหน่ะค่ะ" ฉันตอบเค้าไป

"หมายถึง...? เรื่องบ้านเด็กกำพร้าแสงดาวหรอครับ?"

"อื้มๆ" ครางตอบพลางพยักหน้าไป

"นับดาวรักมากใช่ไหมครับ?" ยังจะถามอีกนะ

"ค่ะ รักมากแต่..." ฉันพูดทิ้งท้ายไว้เพียงแค่นั้น

.

.

.

ล่ามโซ่ talk's

 

"แต่...? อะไรหรอครับ?" 

"ตอนนี้รักพี่โซ่มากกว่าค่ะ" อ่า...คำพูดที่ผมอยากได้ยินมาโดยตลอด

"อ้อนแบบนี้อยากโดนจัดหนักอีกสักรอบใช่ไหมครับ?" 

"เปล่าสักหน่อย...แค่อยากเอาใจคนแก่แค่นั้นเอง"

"หืม? แก่หรอครับ? เมื่อคืนนี้ยังพิสูจน์ไม่พอสินะครับ?"

"ยังไง...นับดาวก็ ขอโทษนะคะที่นับดาวเอาแต่ใจ" นับดาวกระชับอ้อมกอดผมมากขึ้นไปอีกและพูดออกมา อ่า...แค่นี้ก็หายโกรธแล้วครับเมียรัก

.

.

.

นับดาว talk's

 

"ถ้าพี่ทำผิดนับดาวจะทำยังไงครับ?" เรื่องอะไรอ่ะ?

"เรื่องอะไรหล่ะคะ?" ฉันจึงเอ่ยถามเค้าไป

"ส่งยาหรือไม่ก็ขนส่งอาวุธผิดกฏหมาย ถ้านับดาวรู้นับดาวจะทำยังไงครับ?" กำลังลองใจหรือเปล่านะ?

"อืม นับดาวก็ต้องแจ้งตำรวจจับพี่โซ่และก็ให้พี่โซ่ไปนอนเล่นในเรือนจำสักปีสองปีไงคะ" ฉันตอบไป ตามความจริง ก็ถ้ารู้และมั่นใจว่าเป็นเค้านะ

"ทำไมหล่ะครับ?"

"ก็รักมากไงคะ เลยไม่อยากให้ทำผิดไง" .....

"อ่า...งั้นนับดาวจะเชื่อพี่ไหมครับถ้าพี่จะบอกว่า...บ้านเด็กกำพร้าแสงดาวคือนรกบนดินจริงๆ?" เค้าเอาความมั่นใจขนาดนั้นมาจากไหน

"แล้วพี่โซ่หน่ะ มั่นใจได้ยังไงคะว่าใช่จริงๆ?" ฉันไม่ตอบแต่ถามเค้ากลับไปแทน

"เพราะพี่มีหลักฐานไงครับ"

"หลักฐาน? อะไรหรอคะ?"

"อยากรู้หรอครับ?" 

"....." ฉันไม่ตอบแต่มองหน้าเค้าพร้อมพยักหน้าขึ้นลงเป็นคำตอบไปค่ะ

"เรื่องมันเป็นงี้..."

.

.

.

ล่ามโซ่ talk's

 

พวกคุณคงคิดว่า...ไอ้คนขี้เมาอย่างผมจะไปหาหลักฐานมาจากไหนใช่ไหมหล่ะครับ ง่ายๆเลยนะก็แค่วานให้คนที่ทำงานเข้าไปขอซื้อบริการกับแม่เลี้ยงเด็กเลย...แค่นี้ไอ้คนนั้นก็จะได้ใบรับรองเป็นบุตรบุญธรรมแล้ว 

ซึ่งแน่นอน...ว่าพวกนี้มันฉลาดมากครับการซื้อขายแบบรับเป็นบุตรบุญธรรมนี่มันโครตเหี้ยเลยนะ 

ซึ่งนี่เป็นการซื้อขายแบบตรงแต่ว่า...การซื้อขายแบบปรีกดูเหมือนจะส่งไปแบบเป็นกลุ่มหน่ะครับ 

มันขายคนอย่างกับขายเสื้อผ้าเลยว่ะ

 

"....ก็อย่างที่พี่เล่าให้ฟังนั่นแหละครับ" หลังจากที่ผมเล่าเรื่องที่ผมให้คนไปทำมาแล้ว ผมก็บอกเธอไป

"จ่ะ..จริงหรอคะ? แล้วเราจะทำยังไงต่อไปดีหล่ะคะ?" นับดาวถามผมขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเป็นกังวลสุดๆ 

"นับดาว...เชื่อที่พี่พูดหรอครับ?" ผมถามกลับไป

"เชื่อสิคะ! ก็นับดาวบอกไปแล้วไงว่า...นับดาวรักพี่โซ่มากกว่า" อ่า...คำตอบชื่นใจมากครับ

"งั้นเรื่องนี้พี่ขอจัดการเองได้ไหมหล่ะครับ" ผมบอกเธอไป เป็นการขอให้เธอให้ผมเป็นคนจัดการ

"พี่โซ่...จะทำอะไรหรอคะ?" นับดาวถามผมมาน้ำเสียงเป็นกังวล

"นับดาวเชื่อใจพี่ใช่ไหมครับ?" ผมถามเธอไปน้ำเสียงอ่อนโยน นับดาวมองหน้าผมเงียบ

"ค่ะ นับดาวเชื่อใจคนที่นับดาวรักอยู่แล้ว" คำตอบน่าจับกดมากครับ

"ถ้านับดาวเชื่อใจพี่ งั้นพี่ขอจัดการเองนะครับ" ผมพูดไป

"อื้มๆ เอางั้นก็ได้ค่ะ" นับดาวตอบมา

"นับดาวครับ..." ผมเอ่ยเรียกคนร่างบางที่นั่งกอดผมอยู่บนเตียง

"หืม?" นับดาวขานถามผมมาในลำคอ ผมจึงชูนิ้วก้อยขึ้นมาก่อนที่จะพูดว่า...

"พี่สัญญานะครับว่า...." ผมยังพูดไม่ทันจบประโยคที่ว่า "ว่า...ต่อจากนี้ไปพี่จะไม่ทำให้นับดาวร้องไห้อีกแล้ว" เลยครับ คนร่างบางก็เอามือขึ้นมากำนิ้วก้อยผมลงไปซ๊ะก่อน

"....." สตั้นเลยครับ

"อย่าเพิ่งสัญญาอะไรกันเลยนะคะพี่โซ่..." นับดาวพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิดพร้อมกับผละออกจากตัวผมไปและมองหน้าผมแทน

"ทำไมหล่ะครับ?" ผมถามไป ก็...ผมแน่ใจว่าผมทำได้อ่ะ

"เพราะนับดาว...ยังไม่แน่ใจว่าตัวเองจะรักพี่โซ่มากพอที่จะเชื่อในคำสัญญาของพี่หรือยัง" นับดาวตอบมา

 

หมายความว่าผมต้องทำให้นับดาวรักผมมากกว่าเดิม มากกว่าที่นับดาวบอกว่ารักผมสินะ เรื่องแค่นี้ทำได้อยู่แล้ว

 

1 อาทิตย์ต่อมา

@ห้องนอนของผม เวลา07:35น.

 

"อื้ออออ~" ผมค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดแขนเหมือนเดิม เพราะมีคนร่างบางนอนทับแขนแกร่งอยู่

"หึ~" เผลอยิ้มออกมาเมื่อเห็นนับดาวนอนอยู่ที่ปลายแขนของผมแถมนอนหันหลังให้ผมอีก ผมจึง...

 

หมับ! พับแขนตัวเองมานับดาวจึงต้องถูกพับตัวหันหน้ามาหาผมเช่นกัน

 

"....." มองดูใบหน้าสวยสดไร้ที่ติของนับดาวนิ่งๆ ก่อนที่จะเอามืออีกข้างนึงขึ้นมาจับเส้นผมที่ปิดหน้านับดาวออกไป

"อื้ออออ~" ทำให้คนร่างบางที่ถูกกวนนั้นค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมา

"ตื่นแล้ว...? หรอครับ?" ผมถามเธอไปน้ำเสียงอ่อนโยนเหมือนกับทุกที

"หึ~ ค่ะ" น้ำดาวยิ้มหวานมุมปากส่งมาให้ผม และก็ตามด้วยตอบมา

"น่ารักแต่เช้าเลยนะครับ" ผมพูดไป

"หึหึ รู้ตัวค่ะ" นั่นแหน่ะ 

"รู้ตัวก็ดีครับ งั้นขอพี่ฟัดหน่อยนะ" ผมพูดไป ถึงแม้คำพูดจะเหมือนขออนุญาตแต่ถึงนับดาวจะไม่ให้ยังไงผมก็จะฟัดอยู่ดี

"ไม่....อื้ออ~"

 

ฟุ๊บ~ และผมก็ลุกขึ้นเอาแขนที่นับดาวนอนทับผมออกและตามด้วยนอนทับตัวของนับดาวทันที

ฟอดดดด~ ฟอดดดด~ จุ๊บ! จุ๊บ! ผมหอมแก้มซ้ายหอมแก้มขวาจุ๊บหน้าผากตามด้วยจมูกโด่งๆของนับดาว ก่อนที่คนร่างบางจะเอามือขึ้นมายันตัวผมไว้

 

"หืม...? ยังจุ๊บไม่ครบเลยนะครับ" ผมพูดไป

"พ่ะ..พอแล้ว พี่โซ่คนฉวยโอกาส!" รู้สึกว่า...การด่าเดี๋ยวนี้จะน่ารักขึ้นนะ

"งั้นขอฉวยโอกาสให้สุดๆไปเลยแล้วกันนะครับ! อื้มมมม~" พูดจบผมก็ก้มลงไปจูบปากนับดาวทันที

"อ๊ะ....อื้มมมม~"

 

ตอนแรกไม่ได้คิดว่าจะจูบหรอกครับ ตอนแรกแค่จะจุ๊บแบบมอนิ่งคิสเฉยๆ แต่...ไหนๆก็ไหนๆและ

ลิ้นหนาของตัวผมเองค่อยๆสอดใส่เข้าไปในริมฝีปากบางและไปไล่ต้อนลิ้นเล็กๆของนับดาวจนมันจนมุมผมจึงเกี่ยวตวัดรัดพันดึงดูดลิ้นเล็กๆของนับดาว

 

"อื้ออๆ~ อื้ออ! อื้อออ!" นับดาวครางอย่างไม่พอใจออกมา ผมจึงต้อง...

"เป็นอะไรครับ? หายใจไม่ออกหรอ?" ยอมปล่อยปากเธอและถามเธอไป

"มือพี่อ่ะ เอาออกไป" นับดาวพูดมา

"???" มองหน้านับดาวอย่างสงสัย มือผม? อ่า...รู้แล้วครับ

 

มือหนาข้างนึงของผมสอดเข้าไปใต้เสื้อยืดโอเวอร์ไซต์ของนับดาวและไปบีบเค้นเต้าอวบอิ่มของนับดาวอย่างถือวิสาสะ ซึ่งตอนนี้มันก็ยังคงบีบเค้นอยู่นะ ก็นับดาวโนบราทำไมหล่ะครับ

 

"อุ๊ย! มันไปเองนี่ครับ" ผมบอกไป นับดาวมองหน้าผมอย่างคาดโทษ

 

แปะ! และผมก็เอามือออกมาจากเต้าอวบของนับดาวอย่างเสียดาย และก็ต้องตีมือตัวเองเพื่อเป็นการลงโทษมันไปนิดหน่อย

 

"มึงนี่นะ...หาเรื่องให้เมียมึงโกรธแต่เช้าเลยนะ" และก็บ่นมันไปอีกนิดหน่อย

"หึหึ~" และผมก็ได้ยินเสียงนับดาวหัวเราะออกมา

 

ควับ! แต่...พอผมหันควับไปดูเท่านั้นแหละครับ สีหน้าบึ้งตึงก็มองมาที่ผมทันที

 

"ถอย! จะไปอาบน้ำ!" บอกมาด้วยเสียงแข็งๆ และผมก็ต้องถอยออกมาทันที

 

ใครจะกล้าขัดใจเมียหล่ะครับ ไม่เอาอ่ะ ไม่เสี่ยงยกเว้นเรื่องเซ็กส์ จับเมียขืนใจไม่เป็นไรเพราะผมจะพาเมียไปฟิน

 

@โซนห้องครัว เวลา08:00น.

 

มีนับดาวมาอยู่ด้วยแล้วเอาจริงคือผมบังคับเมียให้อยู่เองหล่ะ ผมก็ต้องตื่นมาทำอาหารเช้าให้นับดาวกินทุกเช้า

 

สวบ!! หืม? ดูก็รู้แล้วครับว่าใครมากอดผมจากทางด้านหลัง

 

"เป็นอะไรอีกครับ...? นับดาว?" ผมถามเธอไป

"อื้อๆ" นับดาวส่ายหัวเพราะหน้าเธอแนบชิดกับแผ่นหลังผมไงครับเลยรู้

"แค่อยากกอด..." นับดาวบอกมา

"หึ~" ผมจึงจับมือของนับดาวออกและก็หันหลังกลับไปหาเธอ

"ป่ะกี๊ยังโกรธพี่อยู่เลย...ไม่ใช่หรอครับ?" 

"ก็ไม่อยากโกรธแล้ว...ไม่ได้หรอคะ?" นับดาวถามผมกลับมาพร้อมกับเอามือขึ้นมาคล้องคอผม

"หึหึ~ อ่อยเก่งอีกแล้วนะครับ" ผมพูดไป แต่ก็กอดเอวเธอไปด้วย

"แล้ว...ชอบไหมคะ?" ยังจะถาม

"อื้อๆ" ผมส่ายหน้าปฏิเสษไปครับ นับดาวทำหน้าเศร้าๆก่อนที่จะค่อยๆคลายมือออกแต่ผมกลับกอดเอวเธอแน่นขึ้น

"อ๊ะ!" ทำให้เธออุทานออกมา และเปลี่ยนจากกอดคอผมเป็นจับไหล่ผมแทน

"ปล่อยทำไมครับ?" ผมถามเธอไป

"ก็...พี่โซ่ไม่ชอบหนิคะ" นับดาวตอบผมมาแต่ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมามองหน้าผม หึ! น่ารักดีแฮะ

"ไม่ชอบครับถ้า...นับดาวไม่ได้อ่อยพี่แค่คนเดียว" ผมจึงเฉลยการส่ายหน้าปฏิเสษป่ะกี๊นี้ไป

"ค่ะ..คนบ้าขี้แกล้งอ่ะ! จะให้นับดาวไปอ่อยใครหล่ะคะ...นอกจากคนของใจ..." นับดาวพูดมาเสียงแผ่วเบา แต่ผมกลับได้ยินชัดเจน

 

ฟอดดดด~ ผมจึงฟัดพวงแก้มนวลที่ขึ้นสีแดงระเรื่อไปครับ

 

"อะไรนะครับ...? พี่ไม่ได้ยินเลย อ่อยใครคนของใคร...อะไรนะ?" ผมแกล้งถามไป

 

นับดาวจึงเงยหน้ามามองหน้าผม ก่อนที่เธอจะเอามือขึ้นมาคล้องคอผมไว้เหมือนเดิมและก็เขย่งขาขึ้นมานิดหน่อยให้หน้าใกล้ๆกัน เนื่องจากว่า...นับดาวสูงไม่ต่างจากผมมากอ่ะนะ

 

"จะให้นับดาวไปอ่อยใครหล่ะคะ? นอกจากคนของใจ...!" น้ำเสียงแผ่วเบาแต่เหมือนกลับพยามยามจะสื่อความหมายให้เป็นผม คือ...ผมไม่ได้คิดไปเองใช้ป้ะว๊ะ!?

"!!!" ตกใจสิครับเมื่ออยู่ดีใจคนร่างบางก็รั้งคอผมลงไปและก็เป็นคน

"อื้มมมม~"

"อื้มมม~" จูบผมเอง

 

นับดาวจูบตอบผมอย่างเก้ๆกังๆลิ้นเล็กๆค่อยๆเข้ามาเกี่ยวตวัดรัดลิ้นของผมตั้งแต่โคนลิ้นยันปลายลิ้นและเธอก็ดูดดึงลิ้นของผมเล่นอย่างสนุกสนาน ก่อนที่เธอจะปล่อยปากผมออกไปและก็กอดคอผมไว้แน่นๆ

 

"นับดาว...รักพี่โซ่นะคะ..." เธอพูดประโยคที่ทำให้ผมใจเต้นแรงทุกครั้งที่ได้ยินออกมาในระยะริมฝีปากเธอประชิดกับริมฝีปากผม

"พี่ก็...รักนับดาวครับ" ผมก็บอกเธอไป

 

และแน่นอนว่ามันคือเรื่องจริงครับ

.

.

.

นับดาว talk's

@โซนโต๊ะทานข้าว เวลา08:20น.

 

กินข้าวเสร็จแล้วค่ะที่เหลือก็แค่...รอพี่โซ่ออกมาจากห้องนอนเนื่องจากพี่โซ่นั้นยังไม่ได้อาบน้ำเลยอ่ะนะ

กริ๊ก! แอ๊ดดดด~ เสียงเปิดประตูห้องนอนของเค้าดังขึ้น

 

"วันนี้แต่งตัวหล่อจังเลยนะคะ จะแต่ง...ไปโชว์ใครหรือเปล่า?" ฉันถามไป เอาจริงก็หล่อทุกวันนั่นแหละแต่แค่...ฉันไม่เคยชม เอาใจคนแก่ไปหน่อย

"โชว์นับดาว...นั่นแหละครับ" อ่า...ตอบมาแบบนี้ฉันก็ไปไม่เป็นเลยหน่ะสิ

"ป่ะ..ไปทำงานกันเถอะค่ะ" ฉันเอ่ยชวนเค้าไปเสียงสั่นๆพร้อมกับเดินไปจูงมือเค้า

"อ๊ะ!!" เผลออุทานออกมาด้วยความตกใจในทันที

 

ตุ่บ!! ที่เค้าเกร็งข้อมือตัวเองไว้และชักมือกลับไปและนั่นทำให้ตัวของฉันที่เดินตัวปลิวเสียหลักหันหลังและถลาไปชนเข้ากับแผงอกแกร่งของเค้าทันที

 

"โอ๊ยยย!! นับดาวเจ็บเลย..." ฉันอุทานออกมาด้วยความเจ็บปวด และบอกเค้าไปด้วยน้ำเสียงสั่นๆเหมือนคนจะร้องไห้

"พี่...ขอโทษนะครับ ไหนเจ็บตรงไหนครับ...?" เค้าถามมาด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงพร้อมจับหัวฉันดู

"ตรงนี้เลย...!" ฉันบอกพร้อมชี้ไปที่หน้าผาก

"ฟู่ว์~ ฟู่ว์~ หายเจ็บหรือยังครับ?" เค้าเป่ามาให้ฉันสองทีและก็ถามฉันมา

"ยังเลยอ่า...โอ๊ย! เจ็บ...!" ฉันยังแกล้งบอกเค้าไป หุ่นเค้ามันทรงอปป้าจะมาเจ็บอะไรมากมายขนาดนั้นหล่ะ?

 

อ่า...พอดีฉันไม่ค่อยชอบหุ่นสายฝออ่ะนะถึงจะทำให้หวั่นไหวก็เถอะแต่...ไม่ชอบก็เลยให้เค้าลดซิกแพ็คลงหน่ะค่ะจนตอนนี้หุ่นสายเกาแล้วค่ะ

 

"หืม? หึหึ!" ร่ะ..รู้แล้วหรอ?

 

จุ๊บ~ จุ๊บ~ จุ๊บ~ จุ๊บ~ จุ๊บ~ เค้าจุ๊บลงมาที่หน้าผากของฉันรัวๆห้าหกที

 

"ฮือออ~ พ่ะ..พอแล้วพี่โซ่! หยุดนะ!" ฉันเอ่ยปากห้ามเค้าไป

"หืม? หายเจ็บแล้วหรอครับ?" ยังจะมาแกล้งถามอีกนะ

"อื้ม! หายแล้ว...!" ฉันก็แกล้งตอบเค้าไปเหมือนกัน

"คราวหน้า...เจ็บบ่อยๆเลยก็ดีนะครับ โดยเฉพาะตรง..." เค้าพูดทิ้งท้ายพร้อมมองต่ำลงมาที่หน้าอกและก็ของรักของหวงของฉัน

"พี่โซ่! โรคจิต!" ฉันด่าเค้าไปแต่เค้ากลับยิ้มอย่างสนุกสนาน

 

@ห้างtr. ห้องพักพนักงาน ชั้น1 เวลา08:45น.

 

"ตั้งใจทำงานนะครับ...ดวงดาวของพี่" เค้าบอกฉันมาพร้อมกับเอามือขึ้นมาลูบหัวฉัน ก่อนที่จะรั้งหัวฉันเข้าไป...

 

ฟอดดด~ จุ๊บ! หอมหัวและก็จุ๊บหน้าผาก ซึ่งเค้าก็ทำแบบนี้เป็นประจำตั้งแต่...วันที่ฉันกลับมาทำงาน

 

"ค่ะ! อีกแค่สามวันเงินเดือนก็ออกแล้วใช่ไหมคะ?" ฉันตอบเค้าไปในประโยคแรกคำเดียวและถามเค้าไปในประโยคหลังยาวเหยียด

"ใช่ครับ" เค้าตอบมาพร้อมรอยยิ้มอบอุ่นส่งมาให้

"ค่ะ นับดาวจะตั้งใจทำงานนะคะ" ฉันตอบเค้าไป พี่โซ่มองหน้าฉันและยิ้มกริ่มออกมา

"เอ่อ...พี่โซ่เองก็ ตั้งใจทำงานนะคะ" ฉันบอกเค้าไป เค้าไม่ตอบแต่พยักหน้ารับมา

"งั้นพี่ขอกำลังใจหน่อยสิ ได้ไหมครับ?" เค้าถามฉันมา เอาจริงก็ไม่ใช่ไม่รู้หรอกค่ะว่า...กำลังใจที่เค้าต้องการคืออะไรแต่...

"อ่ะ..อะไรหรอคะ?" ฉันก็แกล้งถามเค้าไปงั้นๆแหละ เค้าไม่ตอบแต่เลิกคิ้วขึ้นเหมือนถามมาเป็นนัยๆว่า 'ไม่รู้จริงๆหน่ะหรอ' ฉันไม่ได้ตอบอะไรไปให้แต่เสตามองไปทางอื่น มีพิรุจธ์สุดๆเลยใช่ไหมหล่ะ?

"หึ!" เค้ายกยิ้มมุมปากขึ้น และยื่นหน้าของตัวเค้าเองมาใกล้ๆหน้าของฉันและทำแก้มป่องๆ

"หึ~ ค่า~" ฉันพูดจบก็

 

ฟอดดด~ หอมแก้มเค้าไป และเค้าก็หันอีกข้างหนึ่ง

 

"พอแล้ว!" ถึงจะบอกไปแบบนั้นแต่คนหน้ามึนอย่างเค้าหน่ะหรอจะยอม ฉันหันซ้ายหันขวามองดูว่ามีใครมาหรือเปล่าก่อนที่จะ...

 

ฟอดดด~ หอมแก้มเค้าไปอีกหนึ่งข้าง

 

"มีกำลังใจทำงานขึ้นอีกหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นเลยครับ" เค้าบอกฉันมา

"ไปทำงานได้แล้วค่ะ" 

"ครับๆ เมียสั่งนี่เนอะ" เค้าพูดมาเพียงแค่นั้นก็เดินไปที่ลิฟท์ทันที

 

ฉันก็ออกไปทำงานของตัวเองค่ะคือ...เช็คสตอกสินค้าอ่ะนะคะว่ามีอะไรมาส่งบ้างและก็ต้องจัดสินค้าให้อยู่ในที่ของมันอ่ะนะ 

ซึ่งถ้าถามว่า...ทำไมฉันไม่ไปทำแผนกแคชเชียร์ก็เพราะว่า...ปวดหัวค่ะ พอปวดหัวแล้วอารมณ์ก็จะเสียสมองก็จะเบลอและก็อาจจะเกิดเหตุการณ์เหมือนวันนั้นได้อีกค่ะเพราะงั้นฉันเลยขอทำตำแหน่งใหม่เลยจะดีกว่า

.

.

.

ล่ามโซ่  talk's

@ชั้น6 ห้องทำงานของผม เวลา10:35น.

 

เช็คเมลเสร็จแล้วผมก็ต้องมาเช็คบัญชีรายรับรายจ่ายของเดือนนี้ ส่วนมากถ้าถามว่ามีรายจ่ายไหมก็จะมี ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าซื้อของมาวางขายที่แผนกซุปเปอร์มาร์กเก็ต และก็เงินเดือนพนักงาน ส่วนรายรับ ก็จากการเช่าที่ขายของที่ข้างๆห้างและในห้าง และก็จากการขายของจากแผนกซุปเปอร์มาร์กเก็ต และก็มีพวกของลองวางขายก่อนหน่ะครับก็ที่ผมตอบเมลนั่นแหละ ถ้าขายดีผมจะต่อยอดซื้อก็ได้หรือถ้าขายไม่ดีผมจะไม่ซื้อก็ได้ อืม...มาดูดิ๊ว่า...จะขาดทุนหรือได้กำไร

 

เวลาต่อมา

 

เชี่ยเอ๊ย! ติดลบสองแสนบาท เอาจริงค่าน้ำค่าไฟเงินเดือนพนักงานอ่ะมันไม่คงที่อยู่แล้วไงครับก็เลยลองเอาค่าน้ำค่าไฟจากเดือนที่แล้วมาบวกๆลบๆกับรายได้ในเดือนนี้และแถมยังมีค่าเงินเดือนพนักงานอีกอ่า...ติดลบสองแสน ถึงตอนนี้มันจะทำให้ขนหน้าแข้งของผมไม่ร่วงก็เถอะแต่ก็...ไม่อยากให้มันติดลบไงแต่ก็เข้าใจนะครับว่าเรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องธรรมชาติอ่ะ

 

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูห้องทำงานผมดังขึ้น

 

"เออ!! เข้ามา!!" ผมบอกไปด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด คิดว่าน่าจะเป็นพนักงานชั้น6ผมเลยไม่ได้มองว่าใครมา

 

กริ๊ก! แอ๊ดดดด~ เสียงเปิดประตูห้องทำงานของผมดังขึ้น

 

"พ่ะ..พี่โซ่คะ..." แต่เสียงที่เอ่ยขึ้นมาเป็นน้ำเสียงรู้สึกผิดของ...

"นับดาว...เองหรอครับ?" ผมรีบเงยหน้าขึ้นมาจากสมุดบัญชีของบริษัททันทีที่เสียงของนับดาวเอ่ยเรียกชื่อผม

"นับดาว...มากวนอะไรพี่โซ่หรือเปล่าคะ?" นับดาวถามมาด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด

"เปล่าหรอกครับ...มีอะไรหรือเปล่า?" ผมส่ายหน้าไปในประโยคแรกและถามเธอไปในประโยคหลัง

"นับดาว...เห็นพี่โซ่ไม่ลงไปหานับดาวก็เลยซื้ออาหารมากินด้วยกันหน่ะค่ะ" นับดาวพูดขึ้นมาพร้อมกับชูถุงกับข้าวในมือให้ผมดู

"....." ผมหันไปดูนาฬิกา

 

เวลา12:20น.

 

อ่า...เที่ยวกว่าแล้วนี่หว่า

 

"หึ~ ครับ" ผมหันไปยิ้มให้กับคนร่างบางและพยักหน้าเป็นอันตกลงว่าผมจะกินข้าวกับเธอ

"....." ผมนั่งแกะกับข้าวใส่จานที่โซฟาอยู่ครับ ส่วนนับดาวก็เทข้าวใส่จานของผมและเธอ

 

หลังจากนั้น...เธอกับผมก็กินข้าวกันครับ อาหารก็รสชาติเดิมอ่ะครับคงซื้อมาที่ร้านประจำข้างห้างสินะ

 

"พี่โซ่คะ..." นับดาวเรียกผมมาพร้อมจับมือผมด้วย

"ครับ?" มันเลยทำให้ผมได้สติและหันหน้าไปขานรับเธอ

"พี่โซ่เป็นอะไรหรือเปล่าคะ? วันนี้ดูแปลกๆไปนะ" นับดาวถามผมมา

"นี่พี่...แสดงออกชัดเจนถึงขนาดนั้นเลยหรอครับ?" ผมไม่ตอบแต่ถามเธอกลับไป

"เป็นอะไรจริงๆด้วยสินะคะ" อ่า...โดนจับได้แล้วครับ

"ครับ มีปัญหานิดหน่อยหน่ะครับ" ผมจึงสารภาพความจริงไป เธอตักกับข้าวใส่จานให้ผม

"เรื่องอะไรหรอคะ?" นับดาวเอียงคอถามผมมาด้วยแววตาสงสัย

"ขาดทุนนิดหน่อยหน่ะครับ เดือนนี้..." ผมตอบไป

"ก็...เป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่หรอคะ?"

"ครับ เป็นเรื่องธรรมดาแต่แค่เดือนนี้ขาดทุนเยอะไปนิดหน่อยแค่นั้นเองครับ" 

"นิดหน่อยนี่กี่บาทหรอคะ?"

"สองแสนครับ"

"โอโห! ตั้งสองแสนนี่นิดหน่อยหรอคะ? แต่...ยังไงก็สู้ๆนะคะ" นับดาวพูดให้กำลังใจผมมา

"เฮ้อ~ ครับ..." ผมพูดไปด้วยน้ำเสียงเนือยๆเหมือนคนกำลังเหนื่อยกายเหนื่อยใจ และนับดาวกับผมก็กินข้าวกันต่อไป

 

@โต๊ะทำงาน เวลา12:50น.

 

กินข้าวเสร็จแล้วครับตอนนี้นับดาวกำลังเก็บจานไปล้างอยู่อ่ะนะ อ่า...ห้องทำงานของผมก็ไม่ต่างอะไรกับคอนโดดีๆนี่แหละครับ มีโซนครัวมีห้องน้ำในตัวแต่แค่ไม่มีห้องนอนเพราะมันเป็นห้องสี่เหลี่ยมกว้างๆเลยอ่ะนะ

 

"พี่โซ่คะ" เสียงนับดาวเรียกผมขึ้นมา

"ครับ?" ผมหันไปขานรับทันที แต่คนร่างบางไม่พูดอะไรออกมาแต่ตาของเธอมันเหมือนมีเรื่องจะพูด

 

ตุ่บๆ~ ผมจึงตบตักตัวเองเพื่อเป็นการบอกให้เธอมานั่ง เธอเดินมานั่งช้าๆ

 

"ไหนครับ? ดวงดาวของพี่มีอะไรอยากบอกพี่หรือเปล่าครับ?" ผมถามเธอไป เมื่อนับดาวเดินมานั่งที่ตักของผมเรียบร้อยแล้ว แขนแกร่งโอบรอบเอวบางคางเกยไหล่นับดาวไปครับ

"อืมมม" นับดาวครางออกมาเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่

"ครับ?" ผมถามออกไป

"ตอนนี้ดวงดาวของพี่โซ่ไม่ได้อยู่บนท้องฟ้าแล้วนะคะแต่อยู่ข้างๆพี่โซ่แล้วนะ" เธอตอบมา

"อะไรหรอครับ?" 

"ตอนนี้ดวงดาวของพี่โซ่สามารถพูดได้ฟังได้สัมผัสได้แล้วเพราะงั้น..." นับดาวพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้น

"ครับ? เพราะงั้นอะไรหรอครับ?" 

"ถ้าพี่โซ่อารมณ์ไม่ดีหรือมีเรื่องอะไรอึดอัดใจก็มาระบายกับนับดาวได้นะคะ" เชี้ย! เมียกูโครตน่ารัก

"งั้นขอกำลังใจอีกสักสองฟอดได้ไหมครับ?"

"อืมมม" นับดาวครางอย่างใช้ความคิดก่อนที่จะลุกขึ้นไปและก็เปลี่ยนเป็นนั่งหันหน้าเข้าหาผมมือบางคล้องคอผมไว้

"น่ะ..นับดาวครับ?" ผมเรียกนับดาวไปเสียงสั่นๆ จะทำอะไรว๊ะครับเมีย?

"จะให้กำลังใจไงคะ" นับดาวพูดเพียงแค่นั้นก็...

 

ฟอดดด~ ฟอดดด~ หอมแก้มผมทั้งสองข้าง

 

"หึ~ น่ารักมากเลยครับ...ดวงดาวของพี่"

"น่ารัก? แล้วรักไหมคะ?" นับดาวเอียงคอถามผมมาด้วยท่าทางใสซื่อ 

"ก็รู้ไม่ใช่หรอครับ? ว่ารักมากๆ" ผมตอบเธอไป

"แต่...นับดาวรักพี่โซ่มากกว่าค่ะ" อ่า...มาอีกแล้วครับ ประโยคที่ทำให้ผมใจเต้นแรงทุกครั้งที่ได้ยิน

"หึ! พูดแบบนี้ให้ได้ทุกวันนะครับ" ผมบอกไป นับดาวไม่ตอบแต่พยักหน้าขึ้นลงแทนคำตอบ

 

คำว่ารักถ้าได้ยินจากปากของคนที่เรารักมันจะมีความหมายและไม่เบื่อเลยครับ และยิ่งผมได้ฟังจากปากของนับดาวผู้หญิงที่ผมรักมากที่สุดมันยิ่งทำให้ผมไม่เบื่อและอยากได้ยินทุกวันวันละแปดรอบเลยด้วยซ้ำ

ผมกล้าพูดเลยนะครับว่านับดาวเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ผมรักมากๆรักยิ่งกว่าคนที่ให้กำเนิดผมอีกเพราะผมไม่รู้ว่าแม่ผมเป็นใครและก็ไม่อยากจะรู้ด้วยเพราะว่าผมมีวันนี้มาด้วยตัวเองตลอดถึงจะมีเพื่อนคอยช่วยแต่มันก็เพื่อนผม ในเมื่อพวกท่านเลือกแล้วผมก็ไม่ว่าอะไรครับแค่...อยากจะบอกว่าพวกท่านคิดผิดที่ทิ้งผมไว้ที่บ้านเด็กกำพร้านั่น

 

End ep.26

.

.

.

.

.

{To be continue}

 

"น่ะ..นี่! ข่ะ..เขื่อนไม่รักพิมพ์แล้วใช่ไหม!?"

 

Talk

 

บอกแล้วไงว่านับดาวจะน่ารักเพิ่มขึ้นทุกอิพี

ส่วนอิพี่ก็จะหลงน้องมากขึ้นๆทุกอิพี

.....

 

ตอนหน้าแหม~ ก็สปอยล์มาซ๊ะขนาดนี้แล้วตอนหน้าหนิน่าจะมีสองคนนี้มาเกี่ยวนะคะมีแน่นอนอ่ะไม่น่าจะหรอกนะ

.....

 

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจค่ะ

ผิดพลาดประการใดขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

คอมเม้นต์เป็นกำลังใจหรือติชมไรท์ได้นะคะ

โปรดติดตามอ่านตอนต่อไปกันด้วยนะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว