email-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่31 THE END

คำค้น : Infinity Love!รักไม่มีที่สิ้นสุด,ภัทรฝุ่น,เภาลิตา,โซนสมุด,มิถุน,Infinity Love,นิยายy

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ม.ค. 2563 05:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่31 THE END
แบบอักษร

บทที่31 THE END 

"ฝุ่นทำไมครับ" 

"ยังมีหน้ามาตามอีก อื้อ พี่ภัทรร" 

อยู่ๆดีภัทรก็ขยับแกนกายแรงขึ้นไม่ให้สีฝุ่นได้ทั้งตัวกันเลยทีเดียว ภัทรครางเสียงดัง 

"อื้ออ..อ่าา..ซี้ดด...แน่นฉิบหาย...เสียวสุดๆ..อื้ออ"  

"อ่าา พี่ภัทรอะ...อื้ออ...ฝุ่นจะเสร็จแล้วระ...แรงๆ" 

พั่บ พั่บ พั่บ 

"อื้ออ...อ่าา...โครตรู้สึกดี...อ่าาา" 

"อื้อ...พะ...พี่ภัทรสะ..เสียว อื้ออ...สะ..เสียว" 

"อ่า...ซี้ดด...อ่าาา" 

ความรู้สึกอึดอัดและปวดหนืบที่แกนกายของสีฝุ่นเพิ่มขึ้นเรื่อยๆมือเรียวยกขึ้นจิกไหล่ภัทรด้วยแรงอารมณ์มันทั้งเสียวซ่านทั้งรุ่มร้อนไปทั้งตัว 

"อื้ออ...พี่ภัทรฝุ่นจะแตกละ...แล้ว" 

"อื้ออ" 

พั่บ พั่บ พั่บ 

ภัทรขยับแกนกายเร็วและแรงขึ้นเมื่อสีหน้าและร่างกายของสีฝุ่นต้องการปลดปล่อยและภัทรก็ใกล้จะปลดปล่อยด้วยเหมือนกันและแล้วสีฝุ่นก็ปลดปล่อยน้ำรักออกมารอบที่สองเป็นจำนวนมากเต็มหน้าท้องเรียบ 

"อื้ออ...อ่าาา" 

เมื่อสีฝุ่นปลดปล่อยน้ำรักออกมาถึงกับนอนหายใจหอบเหนื่อยไม่มีแรงแต่ก็รู้สึกสบายตัวไม่น้อนเลยนเหนื่อยมือเรียวยังคงจิกไหล่ภัทรไว้แน่นตัวโยกตามแรงขยับแกนกายเข้าออกรัวๆ แกนกายภัทรกระตุกสองสามครั้งแล้วปล่อยน้ำรักเข้ามาในตัวของตนเป็นจำนวนมาก 

"อ่าาาาา" 

เมื่อได้ปลดปล่อยน้ำรักเข้าไปในตัวสีฝุ่นเสียงครางดังขึ้นด้วยความพอใจและสบายเจ้าน้องชายไม่น้อยภัทรโน้มใบหน้าเข้าไปจูบกดจูบริมฝีปากสีฝุ่นอย่างแผ่วเบาโดยที่ยังไม่ถอดแกนกายออกแล้วยกมือข้างที่ตนจับไว้ตั้งแต่แรกขึ้นมาจูบรอยสักที่ข้อมือสวยเน้นๆอยู่หลายครั้ง 

จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ 

"อื้ออ พี่ภัทรเอาออกได้แล้ว" 

ภัทรชะงักจูบแล้วเงยมองใบหน้าสีฝุ่นที่ตอนนี้กลายเป็นสีแดงระรื่อ ภัทรจูบรอยสักอีกครั้งแต่คราวนี้สายตาภัทรกับจับจ้องใบหน้าสีฝุ่นทำเอาสีฝุ่นเขินอายจิกไหล่ภัทรแรงขึ้นจนภัทรรู้สึกแสบๆคันๆ ภัทรหยุดจูบแล้วพูดขึ้น 

"น่ารักจัง" 

ภัทรไม่ว่าเปล่าแกล้งขยับแกนกายทำเอาสีฝุ่นสะดุ้งตกใจพลางครางในลำคอ 

"อื้ออ" 

ภัทรยกยิ้มอย่างพอใจ สีฝุ่นมองภัทรด้วยสายตาดุๆ ภัทรเห็นดังนั้นก็วางมือสีฝุ่นลงแล้วทิ้งตัวนอนทับสีฝุ่น สีฝุ่นนิ่วหน้าพลางเม้มปากแน่นเพราะแกนกายภัทรขยับด้วย ภัทรซุกใบหน้ากับซอกคอขาวจูบมันเบาๆซ้ำๆแล้วเปลี่ยนเป็นถูปลายจมูกไปมาพลางพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอ้อนๆ 

"ฝุ่น" 

"........." 

"ฝุ่นครับ" 

"อะ..อะไรครับ" 

สีฝุ่นถึงกับเสียงสั่นเลยทีเดียว ภัทรชะงักแล้วพูดขึ้น 

"ขออีกได้ไหม" 

"ไม่ให้แล้ว" 

ภัทรเปลี่ยนเป็นมองหน้าสีฝุ่นพลางมองสีฝุ่นด้วยสายตาอ้อนๆ สีฝุ่นถึงกับแอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่แล้วส่ายหน้าไปมา เอาแล้วไงครับ ทำหน้าอ้อนยิ่งกว่าเดิมอีกให้ตายเถอะ! 

"ไม่ได้จริงๆเหรอ" 

ทั้งเสียงทั้งหน้ามันอ้อนจนหัวใจสีฝุ่นเต้นแรงและแล้วสีฝุ่นก็ตกหลุมที่ภัทรขุดไว้ถึงได้เผลอพยักหน้าไปเต็มๆ ภัทรถึงกับยกยิ้มกว้างอย่างพอใจ ริมฝีปากภัทรกำลังจะสัมผัสริมฝีปากสีฝุ่นก็เอามือข้างที่จิกไหล่ภัทรมาปิดปากภัทรไว้ซะก่อนแล้วพูดไม่เต็มเสียง 

"ครั้งนี้ครั้งเดียว เสร็จพอเลยนะ" 

ภัทรยักหน้ารับแล้วดึงมือสีฝุ่นออกแล้วก้มลงไปประกบริมฝีปากสีฝุ่นดูดดุนอย่างแรงพลางสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากทั้งสองคนดูดดุนริมฝีปากอย่างไม่มีใครยอมใครปลายลิ้นทั้งสองหยอกล้อกันไปมาเสียงจูบเสียงดังขึ้นเรื่อยๆตามแรงอารมณ์มือไล้ภัทรเริ่มอยู่ไม่เป็นสุขลูบไล้ตามตัวสีฝุ่นไปด้วย 

"อื้ออ" 

ภัทรเริ่มขยับแกนกายเข้าออกช้าๆมือหนาเลื่อนมาสะกิดเม็ดทับทิมสีสวยที่ตอนนี้แข็งชันสู้มือแกนกายสีฝุ่นก็กลับมาตื่นตัวอีกครั้ง ภัทรถอนริมฝีปากออกมองริมฝีปากที่แดงก่ำแล้วเลื่อนสายตามาสบตาสีฝุ่นพลางยกยิ้มมุมปากแล้วขยัยแกนกายเร็วแล้วแรงขึ้นจนโยกตัว สีฝุ่นกำผ้าปูที่นอนแน่นจนยับยู่ยี่ 

"อื้ออ...พี่ภัทรเบาๆหน่อย อื้อ..ฝุ่นจุก" 

"อื้ออ...จุกหรือเสียวครับ อ๊ะ.." 

"พี่ภัทรอ๊ะ..อื้ออ" 

"ครับ อื้ออ ว่าไงครับ อยากได้แรงๆเหรอ อื้ออ ได้ๆ" 

"ไม่ใช่ พี่ภัทร อื้ออจะ..จุก อื้มม สะ..เสียวด้วย อ๊ะ..." 

บทรักผ่านไปได้ไม่นานตำแหน่งของทั้งสองคนก็เปลี่ยนไปตอนนี้สีฝุ่นขึ้นมานั่งอยู่บนตัวภัทรโดยที่มีแกนกายของภัทรอยู่ในตัว สีฝุ่นนิ่วหน้าเจ็บและจุกเพราะท่านี้ทำให้แกนกายของภัทรนั้นเข้าไปลึกพอสมควรแต่มันก็เสียวไม่น้อยเช่นกัน มือหนาจับที่เอวบาง สีฝุ่นขยับช้าๆพลางนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปนเสียว  

"อื้ออ ดีมากครับ อ๊ะ..แรงกว่านี้สิครับ" 

ภัทรไม่พูดเปล่าสวนแกนกายเข้าไปลึกอีกสีฝุ่นถึงกับจุกแล้วตีหน้าอกภัทรอย่างแรงไปทีนึงจนเกิดรอยแดง 

เพียะ! 

"เจ็บ" 

"ขอโทษ" 

สีฝุ่นยุ่นปากเล็กน้อยแล้วขยับกายกายเร็วขึ้นๆทั้งสองคนครางประสานเสียงกันเสียงดังไปทั่วห้องมีบางที่ภัทรสวนกลับแต่สีฝุ่นก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะแรงอารมณ์ที่แรงและต้องการขึ้นเรื่อยๆและแล้วทั้งสองคนก็ปลดปล่อยน้ำรักออกมาพร้อมกัน 

"อ๊าาา" 

"อิ้ออ อ๊าาาา" 

สีฝุ่นทิ้งตัวนอนลงบนตัวภัทรอย่างหมดแรงหายใจหอบเหนื่อย ภัทรกอดสีฝุ่นพลางลูบหัวอย่างอ่อนโยนแล้วอยู่ก็พลิกตัวคร่อมสีฝุ่นสีหน้าาสีฝุ่นตกใจอย่างเห็นได้ชัด ภัทรยกยิ้มบางๆแล้วถอนแกนกายออกจากช่องทางหลังน้ำรักค่อยๆไหลออกมาจนเปื้อนผ้าปูที่นอนแล้วซ้อนตัวสีฝุ่นขึ้นมาอุ้ม สีฝุ่นก็กอดคอภัทรไว้พลางซุกใบหน้าเข้ากับอกแกร่ง ภัทรอุ้มสีฝุ่นเข้าเข้าห้องน้ำแล้ววางสีฝุ่นลงในอ่างน้ำแล้วเปิดน้ำอุ่นให้ ภัทรเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวมานุ่งและเอากำลังจะเดินออกไปสีฝุ่นก็พูดขึ้น 

"จะไปไหน" 

ภัทรหันกลับมามองสีฝุ่นแล้วโน้มตัวลงไปจูบหน้าผากเบาๆแล้วผละออก 

"พี่ไปเปลี่ยนผ้าปูที่นอนก่อนเดี๋ยวมาแช่ด้วย" 

"ค่อยเปลี่ยนก็ได้" 

"เปลี่ยนเลยน่ะดีแล้ว อาบเสร็จจะได้นอนเลย ไม่งอแงสิ" 

ภัทรขยี้ผมสีฝุ่นอย่างหมั่นเขี้ยว สีฝุ่นยุ่นปากเล็กน้อยแล้วพูดขึ้น 

"ก็ได้ รีบไปรีบมาล่ะ" 

"กลัวคิดถึงพี่หรือไงหืม" 

สีฝุ่นดึงมือภัทรออกแล้วพูดขึ้น 

"เปล่า กลัวว่าฝุ่นจะเปื่อยซะก่อน" 

"ปากแข็งเดี๋ยวก็จูบให้อ่อนเลยนี่" 

"ไปเลยๆ" 

"ครับไปแล้ว ครับ เดี๋ยวเด็กคิดถึง" 

ภัทรว่าแล้วก็เดินออกไป สีฝุ่นมองตามแผ่นหลังพลางยกยิ้มเล็กน้อยแล้วเดินไปดึงผ้าปูที่นอนออกแล้วหอบผ้าปูที่นอนกับผ้าห่มไปใส่ตะกร้าผ้าซักแล้วเดินไปเปิดตู้เอาผ้าปูกับผ้าห่มชุดใหม่ออกมาเดินไปที่เดินจัดการปูที่นอนเล่นเอาทุลักทุเลเหมือนกันแต่ก็ผ่านไปด้วยดี ภัทรเอาผ้าห่มมาปูแล้วเดินไปเอาชุดนอนของตนกับสีฝุ่นแล้วก็เดินเข้าห้องน้ำไป ภัทรวางเสื้อผ้าไว้แล้วเดินไปหาสีฝุ่นที่มองตนอยู่ สีฝุ่นขยับเล็กน้อย ภัทรถอดผ้าเช็ดตัวออกแล้วลงไปนั่งซ้อนหลังสีฝุ่น สีฝุ่นขยับเข้าไปไกลเล็กน้อยแล้วเอนตัวพิงอกแกร่ง ภัทรใช้แขนข้างนึงโอบเอวสีฝุ่นไว้ อีกมือนึงก็ลูบที่ต้นแขนสีฝุ่น 

"ไปนาน" 

"คิดถึงล่ะสิ" 

สีฝุ่นไม่ได้พูดอะไรต่อ ภัทรก็ถามขึ้น 

"เอาออกแล้วยัง" 

"อือ" 

สีฝุ่นตอบรับในลำคอพลางพยักหน้ารับเล็กน้อยด้วใบหน้าที่แดงก่ำ ไม่เลย ไม่เคยชินเลยสักนิด 

"แน่นะ" 

"อือ เอาออกแล้ว ไม่รู้จะปล่อยอะไรเยอะแยะ" 

ประโยคหลังสีฝุ่นพูดกับตัวเองเบาๆ ภัทรขมวดคิ้วเล็กน้อย 

"ฝุ่นว่าไงนะ" 

"ฝุ่นว่าเรารีบอาบน้ำกันดีกว่า ดูสิ ฝุ่นจะเปื่อยแล้วเนี่ย" 

"ไม่เห็นจะเปื่อยเลย ยังนุ่มมือมือเหมือนเดิม" 

ภัทรพูดพร้อมกับบีบแขนสีฝุ่นเบาๆเปลี่ยนเป็นลูบเหมือนเดิมพลางก้มลงไปจูบที่ไหล่ขาวแล้วผละออกมากระซิบที่หูสีฝุ่น 

"หอมด้วย อีกรอบดีไหม" 

สีฝุ่นชะงักกึกแล้วหันไปมองภัทรด้วยสีหน้าบึ้งตึง ภัทรยกยิ้มแล้วหัวเราะอย่างชอบใจที่ได้แกล้งสีฝุ่น 

"555" 

สีฝุ่นยุ่นปากแล้วหันกลับมาเหมือนเดิมพร้อมกับพูดขึ้น 

"หื่น" 

"หื่นก็หื่นกับฝุ่นแค่เดียวไหมล่ะ" 

สีฝุ่นหันกลับไปมองภัทรด้วยสีหน้าดุๆ 

"ก็ลองไปหื่นกับคนอื่นดูสิ" 

ว่าจบสีฝุ่นก็ยกมือขึ้นมาบีบแก้มภัทรอย่างแรง 

"โอ๊ย เจ็บๆ" 

"ก็ทำให้เจ็บไง" 

"ใจร้ายจัง พี่ยังไม่ได้ไปหื่นกับใครซะหน่อย" 

"ก็เตือนไว้ไง จะว่าไปผมโครตจะเกลียดหน้าพี่เลย" 

"อ้าว ทำไมว่างั้นอ่ะ" 

"ก็ดูสิ จะหล่อไปไหนห่ะ ผมล่ะเบื่อ ขนาดเปิดตัวแล้วคบกัน ยังๆยังมาขายขนมจีบไม่เลิก ขายเก่งยิ่งกว่าเซเว่นอีกมั้ง" 

"อะ..โอ๊ยย ฝุ่นพี่เจ็บ" 

ภัทรร้องเสียงหลงก็สีฝุ่นไม่ใช่แค่พูดอย่างเดียวบีบแก้มภัทรแรงขึ้นด้วย สีฝุ่นชะงักแล้วรีบเอามือออกจากเผยให้เห็นรอยแดง ภัทรลูบแก้มป้อยๆแล้วพูดขึ้น 

"แต่พี่ก็ไม่ได้สนใจนี่ พี่สนใจและรักฝุ่นแค่คนเดียวนะ" 

ภัทรเอามือที่ลูบแก้มลงแล้วกอดสีฝุ่นเกยคางที่ไหล่ขาวมองสีฝุ่นแล้วลูบไปมาอย่างอ้อนๆ 

"อ้อนเก่ง" 

"แล้วชอบไหมล่ะ" 

"ก็ไม่รู้สินะ" 

----------------------------------------------------------------- 

ทางด้านสมุด 

สมุดที่กำลังจะยกเหล้าเข้าปากถึงกับสะดุ้งที่อยู่ๆโซนก็หอมแก้มตนฟอดใหญ่ต่อหน้าเพื่อนๆของโซน คอมเพื่อนของโซนก็พูดขึ้น 

"ว้าวๆมีหอมหงหอมแก้มกันด้วยเว้ย" 

"555 มึงก็อย่าไปแซวเพื่อนสิว่ะ" 

พี่เอสพูดเหมือนจะหวังดีแต่ก็ไม่ดีแหะ ดูสิ มีเล่นหูเล่นตาด้วย ส่วนพี่วันก็เอาแต่นั่งยิ้ม สมุดหันไปมองโซนที่ยกยิ้มพลางยักคิ้วให้ตน สมุดมองโซนดุกลบเกลื่อนความเขินอาย 

"ทำหน้าดุอีกแล้ว" 

"ยังมีหน้ามาพูดอีก" 

โซนยื่นแขนไปโอวเอวสมุดแล้วยื่นหน้าเข้าไปกระซิบ 

"ไม่โกรธนะ ก็ไอ้โต๊ะนั้นอ่ะมองสมุดไม่หยุดนี่ ต้องบอกให้มันรู้ไว้บ้างว่าสมุดเป็นของพี่ พวกมันห้ามมอง" 

ตอนนี้ใบหน้าสมุดร้อนผ่าวยิ่งกว่าความร้อนขอแอลกอฮอล์ในร่างกายซะอีก โซนดึงสมุดเข้าไปใกล้ตนอีก สมุดกวาดสายตาไล่มองหาโต๊ะที่โซนพูดถึงแล้วสมุดก็เห็นว่ามีคนที่มองมาทางตนแถมยังยิ้มให้ด้วยภาพตรงหน้าถูกตัดไปเมื่อโซนยกมือขึ้นมาปิดตาสมุด เพื่อนๆถึงกับมองโซน สมุดเอามือโซนลงแล้วหันไปมองโซนงงๆ 

"ไม่ให้มอง" 

"ก็ผมสงสัย มองไม่ได้เหรอ" 

"ไม่ได้ ไม่อยากให้มองหวง แสดงความเป็นเจ้าของขนาดนี้มันยังเสือกยิ้มให้อีกแม่ง" 

เอสพูดขึ้นพลางยกแก้วเหล้าเข้าปาก 

"อะไรจะขนาดนั้นว่ะ ไอ้โซน" 

"กูจะมากกว่านี้อีก ถ้าแม่งยังเสือกมองไม่หยุด" 

ทั้งน้ำเสียงทั้งสีหน้าสมุดรู้สึกได้ว่าโซนเอาจริง สมุดแอบกลัวนะแต่ก็แอบดีใจมากกว่าที่โซนแสดงท่าทีหวงตนซะขนาดนี้ คอมพูดขึ้นในจังหวะที่สมุดกำลังจะกระดกเหล้าเข้าปาก 

"หวงขนาดนี้ไม่ขอน้องมันคบให้จบๆไปว่ะ" 

สมุดชะงักมือพลางเม้มปาก สายตาก็เลิกลั่กเช่นกัน สมุดกระดกเหล้าเข้าปากรวดเดียวหมดแก้ว โซนมองสมุดแล้วหันไปมองคอม 

"เคยขอไปแล้ว แต่น้องยังไม่พร้อม" 

"เรียกน้องได้เว้ยเห้ย" 

"ว้าวๆๆ" 

คอมกับเอสพูดแซวโซนแล้วแหล่มองสมุดที่นั่งนิ่งพลางเก็บอาการเขินอายอยู่ทีโซนเรียกตนว่าน้องมันก็จะจักกะจี้หน่อยแต่มันก็น่ารักดีนะ 

"พวกมึงจะแซวอะไรเนี่ยห่ะ" 

คอมกับเอสยักไหล่เล็กน้อยแล้วยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม ส่วนวันก็หัวเราะในลำคอเบาๆแล้วเติมเหล้าให้โซน โซนรับแก้วเหล้าไปถือไว้แล้วหันไปมองสมุดแล้วโอบเอวสมุดแน่นขึ้นพลางยื่นหน้าเข้าไปกระซิบข้างหูสมุด 

"สมุด" 

"หืม" 

"คบกับพี่นะ" 

สมุดเกือบสำลักเหล้าที่เพิ่งดื่มเข้าไปแล้วค่อยๆกลืนมันลงคอช้าๆแล้วหันไปมองโซนที่ไม่ได้ขยับหน้าหนีไปไหนทำให้ใบหน้าของทั้งสองคนใกล้กันจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน เพื่อนๆที่นั่งมองอยู่ก็สะกิดกันเป็นทอดๆแล้วก็ค่อยๆลุกขึ้นยืนแล้วออกจากตรงนั้นไป สมุดนึกขึ้นได้ก็รีบหันกลับมามองก็เห็นแค่ความว่างเปล่า 

"หายไปไหนกันหมด" 

"ไม่ต้องมองหาหรอก พวกมันรู้งาน" 

โซนพูดพลางยักคิ้วข้างเดียวแล้วกระดกเหล้าเข้าปาก สมุดยุ่นปากเล็กน้อยแล้วหันไปมองโซน โซนวางแก้วเหล้าแล้วมองสมุดกลับด้วยสายตาและแววตาที่จริงจัง 

"ที่พี่พูดพี่พูดจริงๆนะ คบกับพี่นะสมุด" 

".............." 

"สมุดคิดว่าพี่เมาจนพูดไปเรื่อยใช่ไหมหรือว่าจะเป็นเรื่องที่สมุดไม่มั่นใจในตัวพี่" 

"เอาจริงๆผมไม่คิดว่าพี่จะขอผมเป็นแฟนในสถานที่แบบนี้" 

"ทำไมอ่ะ มันดูแย่เหรอ" 

"ก็ไม่นะแปลกดี อีกอย่างสถานที่มันก็ไม่ได้สำคัญสำหรับผมมากหรอก ส่วนไอ้เรื่องที่ผมไม่มั่นใจในตัวพี่ ผมมาคิดๆดูแล้วผมอาจจะคิดมากไปหรือบางทีอาจจะกลัวมากไปจนมองข้ามความรู้สึกที่แท้จริงของพี่ไ" 

".................." 

"พี่โซน" 

"หืม ว่าไง" 

"ตกลง เราเป็นแฟนกันนะ" 

โซนชะงักเล็กน้อยแล้วยกยิ้มกว้างแล้วดึงสมุดเข้ามากอดแน่น สมุดค่อยๆยกมือทั้งสองข้างขึ้นมากอดตอบโซนด้วยรอยยิ้มแล้วพูดกับตัวเองในใจ:พรุ่งนี้จะเป็นยังไงก็ช่าง เอาวันนี้ให้มันดีก็พอ ผมไม่กลัวแล้วนะพี่โซนและผมจะทำให้พี่รักผมขึ้นเรื่อยๆในแบบที่ผมเป็นผมแบบนี้แหละ โซนผละออกจากอ้อมกอดแล้วจับแก้มทั้งสองข้างของสมุดพลางใช้นิ้วโป้งลูบไปมาเบาๆ 

"เป็นแฟนพี่แล้ว ห้ามไปมองคนอื่นรู้ไหม" 

"ผมไม่มองคนอื่นมาตั้งนานแล้วเหอะ บอกตัวพี่เองเหอะว่าอย่าไปมองคนอื่น" 

โซนยกยิ้มบางๆแล้วลดมือข้างนึงลงเลื่อนใบหน้ากับไปจูบแก้มสมุดเน้นๆแล้วผละออก 

"ไม่มองแล้ว คนตรงหน้าทำให้มองใครไม่ได้แล้ว" 

"ปากหวาน ทำให้มันได้อย่างที่พูดจริงๆเถอะ ถ้าทำไม่ได้นะผมจะควักลูกตาพี่มาเตะเล่นให้หายแค้นเลย" 

"โหด" 

"ไม่ได้โหดผมแค่ปกป้องความรู้สึกของตัวเอง ถ้าพี่ไม่อยากโดนก็มองแค่ผมคนเดียวอีก" 

"555" 

โซนหัวเราะชอบใจพลางบีบแก้มสมุดอย่างหมั่นเขี้ยว สมุดยุ่นจมูกแล้วเอามือโซนออกก้มมองมือโซนแล้วบีบมันเบาๆพลางอมยิ้มแล้วพูดกับตัวเองเบาๆ:เป็นแฟนกันแล้วนะ จะไม่ปล่อยมือนี้เลย โซนใช้มืออีกข้างจับแก้มใสแล้วค่อยๆยกขึ้นมาแล้วประกบริมฝีปากทัน สมุดชะงักกึกเพราะไม่ทันตัว พอได้สติสมุดก็จูบตอบโซนมือก็บีบมือโซนไปด้วย แรงจูบของทั้งสองคนเริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆ โซนค่อยๆสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากสมุดพลางตวัดลิ้นไปทั่วปากแม้ว่าจะมีกลิ่นของแอลกอฮอล์อยู่แต่มันก็ไม่สามารถกลบความหวานของสมุดได้เลย ยิ่งลิ้มรสยิ่งหอม  

จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ 

เสียงจูบของทั้งสองคนดังขึ้นเป็นระยะๆประสานกับเสียงเพลงในร้านเหล้า สมุดบีบมือโซนแรงขึ้นเมื่อรู้สึกว่าเริ่มหายใจไม่ออก โซนค่อยๆถอนริมฝีปากออกแล้ว สมุดรีบกอบโกยอากาศเข้าไปเต็มปอด โซนมองริมฝีปากที่แดงก่ำแล้วก็ประกบริมฝีปากลงไปอีกครั้งแล้วดูดดุนอย่างแผ่วเบาและอ่อนโยน  

"เห้ยมึงกูว่ามึงใจเย็นๆนะเว้ย" 

เฟืองพูดขึ้นพลางจับต้นแขนเพื่อนไว้แน่น คนที่ถูกเตือนหันกลับมามองนิ่งแล้วดึงมือเฟืองออกแล้วส่ายหน้าบอกเป็นเชิงว่าอย่าห้าม เฮ้อ!เฟืองถอนหายใจอย่างเป็นกังวลแล้วพูดขึ้น 

"ดีๆนะมึง" 

อีกคนไม่พูดอะไรแล้วมุ่งตรงเข้าไปนั่งบนเก้าอี้ ทั้งสองคนชะงักแล้วผละริมฝีปากออกจากกันแล้วหันมามองผู้มาใหม่ สมุดถึงกับตกใจพร้อมกับกลืนน้ำลายลงคอฝืดๆ โซนชะงักเล็กน้อยแต่ก็แค่แว๊บเดียวเท่านั้นแล้วก็กลับมาทำตัวปกติ 

"พะ..พี่หนัง พี่เฟือง" 

สมุดเรียกชื่อทั้งสองคนเสียงสั่น สีหน้าและแววตาของหนังสือมันดูนิ่งสงบแต่กลับหน้ากลัวจนเสียวสันหลัง ตายแน่ๆเลย ตายๆๆ โซนมือบีบมองสมุดเบาๆ สมุดหันไปมองโซนที่ส่ายหน้าบอกตนว่าไม่ต้องกลัว สมุดบีบมือโซนแน่น โซนกลับมามองหนังสือแล้วพูดขึ้น 

"ผมกับน้องพี่เป็นแฟนกัน" 

"พี่โซน" 

โซนหันไปส่ายหน้าให้สมุดนั่งเงียบๆตนจะจัดการเอง โซนหันกลับไปอีกครั้ง 

"ตั้งแต่เมื่อไหร่" 

"พะ..." 

"กุถามน้องกู ไม่ใช่มึงอย่าเสือก" 

สมุดสะดุ้งโหยงมันหนังสือด้วยความประหม่า เฟืองก็ยื่นมองไปจับไหล่หนังสือให้ใจเย็นๆแล้วเอามือออก 

"ก็คุยกันมาสักพักใหญ่แล้ว เพิ่งตกลงคบกัน" 

"มึงแน่ใจเหรอที่เป็นแฟนกับมัน" 

"อือ" 

สมุดตอบรับในลำคอพลางพยักหน้าเล็กน้อย หนังสือหันมองมองโซนแล้วพูดขึ้น 

"ไหนมึงบอกว่าน้องกูไม่ใช่สเป็คมึงไง ทำไมวันนี้เสือกมาเป็นแฟนน้องกู" 

"คนเรามันก็เปลี่ยนสเป็คกันได้" 

"หึหึ หน้าหล่อๆอย่างมึง คงมีผู้หญิงเข้าหาเยอะแล้วมึงจะแน่ใจได้ยังไงว่ามึงไปไม่ทิ้งน้องกูที่เป็นผู้ชายไปหาผู้หญิงพวกนั้นและถ้าวันหนึ่งสิ่งแวดล้อมรอบข้างกดดันความรักของพวกมึงกูจะแน่ใจได้ยังไงว่ามึงจะไม่ทิ้งน้องกู" 

"ถ้าพี่อยากรู้ก็ให้ผมพิสูจน์สิ" 

ทั้งสองคนจ้องมองกันนิ่งไม่มีใครพูดอะไรขึ้นมา สมุดมองทั้งสองคนสลับกันด้วยสีหน้ากังวลแล้วมองไปที่เฟืองเพื่อขอความช่วยเหลือ เฟืองก็ยิ้มแห้งตอบกลับ สมุดหันกลับมามองโซนอีกครั้ง คราวนี้โซนเป็นคนพูดขึ้นก่อน 

"พี่จะให้ผมตอบคำถามพี่ก็ได้นะ ถ้าพี่เห็นคำพูดดีกว่าการกระทำ"  

"หึหึ" 

หนังสือหัวเราะในลำคอพลางยกยิ้มมุมปากแล้วพูดขึ้น 

"แล้วกูจะค่อยดู ถ้ามึงทำน้องก็เสียใจล่ะก็ กูก็จะกระทำมึงแทนคำพูดเพราะคนอย่างกูก็ถือการกระทำมากกว่าคำพูดเหมือนกัน" 

โซนยกยิ้มมุมปากแล้วพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง 

"ถ้ามีวันนั้นผมก็จะไม่ขัดพี่เหมือนกัน" 

"จำคำพูดของมึงไว้ก็แล้วกัน" 

"อือ ไม่ลืม" 

หนังสือลุกขึ้นยืนทำเอาสมุดสะดุ้งเล็กน้อย หนังสือกำลังจะเดินออกไป สมุดก็ถามขึ้นพลางลุกขึ้นยืน 

"พี่หนัง พี่ยอมให้เราสองคนคบกันแล้วใช่ไหม" 

หนังสือหันกลับมามองสมุดแล้วพูดขึ้น 

"เออ ถึงกูจะไม่ชอบขี้หน้ามันแต่จะทำยังไงได้ก็น้องกูเสือกไปรักมันนี่" 

"ขอบใจนะพี่หนัง" 

"เออ ไม่ต้องมาทำหน้าซึ้งใส่กู กูจะอ้วกไอ้น้องเวร" 

"แต่พี่ก็รักผมนี่" 

"ใครรักมึง กูแค่ทำหน้าที่พี่ชายให้มันคบๆ" 

สมุดยกยิ้มกว้างปล่อยมือโซนแล้ววิ่งเข้าไปกอดหนังสือแน่น หนังสือไม่ได้กอดตอบแล้วดันสมุดออกห่าง 

"กูขนลุก" 

"ไม่จริงหรอก" 

หนังสือยกมือขึ้นขยี้ผมสมุดจนเสียทรงแล้วดันหน้าผากสมุด 

"เออ ถ้ามันทำให้มึงเสียใจมาบอกกูล่ะกัน เดี๋ยวก็ไปถีบปากมันให้" 

หนังสือพลางหันไปมองโซน โซนก็ยักไหล่อย่างไม่สะทกสะท้านแล้วเดินมากอดคอสมุด  

"ว่าแต่พี่หนังมาได้ไงเนี่ย" 

"ไอ้มันอกหักเลยชวนมาแดกเหล้าเลยเห็นพวกมึงไง" 

"ไปเหอะมึง พวกแม่งรอแล้ว" 

"เออ กูไปล่ะ กลับไปนอนคอนโดนะมึง ไม่ต้องเสนอหน้าไปนอนบ้านมัน" 

"ทำไม" 

คราวนี้เป็นโซนที่พูดขึ้น หนังสือมองโซนแล้วพูดขึ้น 

"ทำไมกูต้องมีเหตุผล" 

ว่าแล้วหนังสือก็หันมาชี้หน้าสมุด เฟืองลากหนังสือออกจากตรงนั้นกลับไปที่โต๊ะ เฮ้อ!สมุดถอนหายใจอย่างโล่งใจแล้วหันไปยิ้มกับโซน 

"นึกว่าจะเกิดเรื่องซะแล้ว" 

"เห็นสมุดอ่ะกลัวไปเอง" 

"อืม จะว่าไปไอ้พี่หนังก็มีเหตุผลเหมือนกันนะ" 

โซนยกยิ้มแล้วขยี้ผมสมุดแล้วเลื่อนมือลงมาจับแก้มใสพลางลูบเบาๆ 

"ขอบคุณนะที่รักกัน" 

"อือ เหมือนรักนะ" 

-------------------------------------------------------------- 

ภัทรเลี้ยวรถเข้ามาในบ้านหลังนึง สีฝุ่นกวาดสายตามองมองบ้านหลังใหญ่ตรงหน้าด้วยความตะลึงและงงไปด้วยแล้วหันไปถามภัทร 

"บ้านใครอ่ะ" 

"ลงไปเดี๋ยวก็รู้" 

ภัทรขับรถเข้ามาจอดในโรงจอดรถแล้วดับเครื่องรถ สีฝุ่นปลดเข็มขัดตามภัทร เมื่อเห็นว่าภัทรลงจากรถสีฝุ่นก็ลงรถตามวิ่งไปที่ท้ายรถเมื่อภัทรที่ยกกระเป๋าเสื้อผ้าออกมา 

"พี่ภัทรแอบไปจัดกระเป๋าตอนไหนเนี่ย" 

"ตอนที่ฝุ่นไม่เห็นไง" 

"กวนล่ะพี่ภัทร" 

"ป่ะ เข้าบ้านกันเถอะ" 

ภัทรจับมือสีฝุ่นแล้วลากให้เข้าไปในบ้าน สีฝุ่นวาดสายตามองภายในบ้านของตกแต่งแต่งละชิ้นมีแต่ของแพงๆทั้งนั้นเลย  

"มาแล้วเหรอพี่ภัทร" 

สีฝุ่นหันไปมองเจ้าของเสียงก็เห็นว่าเป็นเภากำลังเดินเข้ามาหาโดยในมืออุ้มเจาเจาอยู่ สีฝุ่นขมวดคิ้วเข้าหากันแล้วยิงคำถามใส่เภาทันทีที่เภามาหยุดตรงหน้า 

"เธอมาอยู่ที่นี่ได้ไงเนี่ย" 

"ขับรถมาดิ อีกอย่างนี้ก็บ้านฉันทำไมจะมาไม่ได้" 

"บ้านเธอ งั้นก็แสดงว่า...." 

สีฝุ่นลากเสียงยาวพลางหันไปมองภัทร ภัทรก็พยักหน้าเป็นคำตอบ สีฝุ่นถึงกับยืนเหวอ 

"ไงพี่ภัทรอย่าบอกนะว่าไม่ได้บอกเมียเด็กพี่อ่ะ" 

"อืม กะว่าจะเซอร์ไพร์สน่ะ" 

"โครต โครตเซอร์ไพร์สเลยบอกตรง" 

"เมื่อวานฉันพาตามา ตาก็เป็นแบบนายนี้แหละ ดูวันนี้สิเข้าครัวไปช่วยแม่ฉันทำกับข้าวแล้วนู่น ไปๆเอากระเป๋าขึ้นไปเก็บจะนอนพักสักหน่อยก็ได้นะกับข้าวเสร็จเดี๋ยวขึ้นไปตาม" 

"อือ" 

"อ้อ ฝุ่นกรณีนายแม่ฉันอาจจะดุก็ได้นะ" 

เภาทิ้งระเบิดไว้แล้วก็เดินลัลล้าไปเลย สีฝุ่นหน้าหงอยลงทันที ภัทรบีบมือสีฝุ่นเบาๆแล้วพูดขึ้น 

"เภาก็พูดไปงั้นแหละ ขึ้นห้องดีกว่าเนอะ" 

ภัทรพาสีฝุ่นเข้ามาในห้องนอนเป็นห้องนอนที่ใหญ่และเป็นระเบียบมากๆถ้าสังเกตดูจะเห็นว่าห้องนอนตกแต่งเหมือนกับห้องนอนที่ตนใช้นอนกับภัทรทุกวันแต่ห้องนี้ใหญ่และกว้างกว่า ภัทรวางกระเป๋าข้างเตียงแล้วทิ้งตัวนั่งบนเตียงแล้วดึงเอวสีฝุ่นให้มานั่งบนตักกว้าง ภัทรกอดเอวบางหลวมพลางเกยคางที่ไหล่บาง 

"ไม่ต้องกลัว เภาก็แค่แหย่ฝุ่นเล่น" 

"แล้วถ้าพ่อกับแม่พี่ภัทรไม่ชอบฝุ่นล่ะ" 

"แล้วทำไมถึงคิดแบบนี้ล่ะ" 

"ก็ผมเป็นผู้ชาย" 

"ลิตาเป็นผู้หญิงพ่อกับแม่พี่ยังรับได้เลยแล้วทำไมพ่อกับแม่พี่จะรับฝุ่นด้วยไม่ได้" 

"แต่ผู้หญิงกับผู้หญิงมันดูดีกว่า น่ารักกว่า" 

"ใครบอก" 

"..................." 

สีฝุ่นเงียบไม่ตอบคำถามภัทร ภัทรจูบที่ซอกคอขาวแล้วผละออก 

"ไม่ต้องคิดมาก พี่อยู่ด้วยจะกลัวอะไร" 

สีฝุ่นพยักหน้างึกๆภัทรยกยิ้มแล้วจับหน้าสีฝุ่นให้หันมาแล้วจูบที่ริมฝีปากสีฝุ่นซ้ำๆโดยไม่รุกล้ำเข้าไปในริมฝีปาก เมื่ออาหารเย็นเสร็จเภาก็ขึ้นมาตามภัทรกับสีฝุ่น ภัทรจูงมือสีฝุ่นเข้ามาในห้องอาหาร สีฝุ่นเกร็งจนแทบจะก้าวขาไม่ออกเมื่อเห็นว่าใครนั่งอยู่ เภาเดินไปนั่งตรงกลางระหว่างแม่กับลิตา ส่วนพ่อนั่งหัวโต๊ะทุกคนหันมามองทางนี้ สีฝุ่นรู้สึกว่าตัวเองลดเหลือของเซน ภัทรเลื่อนเก้าอี้ให้สีฝุ่นไปนั่งแล้วตนก็นั่งลงข้างสีฝุ่นใกล้กับพ่อภัทรพูดขึ้น 

"พ่อครับ แม่ครับนี่สีฝุ่นแฟนผมครับ" 

"สวัสดีครับ" 

สีฝุ่นยกมือไหว้พ่อกับแม่ภัทรมือสั่นเล็กน้อย พ่อกับแม่รับไหว้พร้อมกับยอกยิ้มให้สีฝุ่น แม่ของภัทรพูดขึ้น 

"ป้ามาค่ะ ตักข้าวได้เลยจ๊ะ" 

"ค่ะ คุณผู้หญิง" 

"เราทานไปด้วย คุยไปด้วยก็แล้วกันเนอะ" 

"เภาเห็นด้วยค่ะแม่ เภาหิวมาก....." 

"หิวข้าว" 

"เปล่าค่ะ หิวคนข้างๆ" 

"ว่าแล้ว เรานี่มันจริงๆเลย ดูพี่เขาสิหน้าแดงเหมือนแล้ว" 

คุณแม่ว่าแล้วหันไปมองลิตาพร้อมกับยกยิ้มให้ ลิตายกยิ้มเขินๆแล้วหยิกเภาด้วยความหมั่นไส้ เภานิ่วหน้าเจ็บแล้วหันไปมองลิตาก็เจอกับหน้าดุๆ เภาก็มองลิตาอ้อนๆ 

"ลองทานดูนะฝุ่น แม่ทำอาหารอร่อยนะ ไม่งั้นพ่อของเจ้าของคนนี้ไม่หลงแม่หนักขนาดนี้หรอก" 

คุณแม่พูดพลางยกยิ้มอย่างใจดี สีฝุ่นก็ยกยิ้มตอบ คุณพ่อมองสีฝุ่นแล้วพูดขึ้น 

"ไม่ต้องเกร็ง ทำตัวตามสบาย" 

"ครับ" 

ทุกคนเริ่มทานอาหาร ภัทรก็ตักให้สีฝุ่นอยู่เรื่อยๆ คุณแม่ก็พูดขึ้น 

"ตอนเจ้าภัทรโทรมาบอกแม่ว่ามีแฟนเป็นผู้ชาย แม่กับพ่อถึงกับตกใจแต่พอมาคิดดูอีกทีมันก็เป็นความสุขของลูกแม่กับพ่อก็ไม่ได้ว่าอะไร อีกอย่างแม่ก็เชื่อว่าภัทรจะต้องเลือกสิ่งที่ดีให้กับตัวเองอยู่แล้ว อะไรที่ทำแล้วมีความสุขแล้วไม่ลำบากคนอื่นก็ทำไปเถอะชีวิตคน" 

สีฝุ่นเคี้ยวข้าวช้าๆแล้วหันไปมองภัทร ภัทรก็พูดขึ้น 

"พี่บอกพ่อกับแม่พี่ตั้งแต่เราคบกันแล้วแต่พี่ไม่ได้บอกฝุ่นน่ะ" 

"พี่ภัทรนี่นะ" 

"แถมยังโม้แม่ด้วยนะว่าฝุ่นน่ารักอย่างนู่นอย่างนี้แต่ก็น่ารักอย่างที่เจ้าภัทรบอกจริงๆด้วย" 

"ขอบคุณครับ" 

สีฝุ่นยกยิ้มพูดขึ้นพร้อมกับก้มหน้าให้เล็กน้อย คุณพ่อพูดขึ้น 

"คู่เราน่ะไม่เท่าไหร่เพราะเจ้าภัทรบอกแล้ว แต่คู่นี้สิเซอร์ไพร์สสุดๆพาผู้หญิงมาบ้านแถมยังบอกว่าเป็นแฟนกันอีกพ่อกับแม่ทั้งตกใจทั้งอึ้งช้อนเกือบตกมือ ใครจะไปคิดว่าเจ้าเภาจะมีแฟนเป็นผู้หญิงด้วยกันแถมหน้าตาดีซะด้วย ไม่รู้ตาบอดมาชอบเจ้าเภาได้ยังไง" 

"555" 

ทำเอาบนโต๊ะอาหารมีเสียงหัวเราะขึ้นมาทันที เภายุ่นปากเล็กน้อยแล้วพูดขึ้น 

"เภาก็หน้าตาดีเหอะ ได้พ่อกับแม่มาซะขนาดนี้" 

"จริงอย่างที่ลูกว่า" 

"ใช่ไหมล่ะ" 

ตอนนี้สีฝุ่นไม่เกร็งแล้วเพระาว่าพ่อกับแม่ของภัทรชวนคุยและเป็นกันเองมากๆแถมยังมีเรื่องตลกของภัทรกับเภาตอนเด็กๆมาให้ฟังด้วย สีฝุ่นกับลิตาถึงกับหัวเราะอย่างชอบใจ ส่วนสองพี่น้องที่ถูกเผาถึงกับนั่งเงียบขำไม่ออก เช่น สมัยที่ภัทรกับเภาอยู่อนุบาลภัทรกับเภาออกไปซื้อไอติมตักหน้าบ้านโดยมีคุณแม่รออยู่ตอนเดินกลับเภาเดินเหยียบขี้หมาภัทรก็ล้อเภา เภาโกหกเลยเอาเท้าที่เหยียบขี้หมาไปถูกกับขาภัทรแล้ววิ่งเข้าบ้าน ภัทรถึงกับน้ำตาคลอโกรธไม่ยอมพูดกับเภาเกือบสามวัน ดีกันเพราะเภาไปซื้อไอติมมาง้อแล้วก็ขอโทษกันไปมา พอโตขึ้นนึกคุณพ่อกับคุณแม่บอกว่ายิ่งปวดหัว ภัทรไม่เท่าไหร่แต่เภานี่ดื้อมาก ตอนป.สองไม่รู้เภาคึกอะไรอยู่ๆก็อยากรู้จำนวนมดแดงบนต้นมะม่วง ตัวเองขึ้นไปนับแล้วให้ภัทรของจดอยู่ข้างล่างไอ้คนพี่ก็บ้าจี้ตาม คุณแม่บอกว่านับอยู่ครึ่งวัน ถ้าเภาไม่ตกล่างมาเพราะมดแดงฉี่ใส่ตาคงไม่หยุดนับ ขาเภาบวมเลยทีเดียวภัทรก็โอ๋น้องไปด้วยร้องไห้ตามน้องไปด้วย ยังมีอีกเยอะเล่าวันนี้ก็คงไม่หมด ตอนนี้เป็นเวลากลางคืนอยู่ภัทรก็ลากสีฝุ่นขึ้นมาบนดาดฟ้าของบ้าน 

"ฝุ่นเพิ่งสังเกตว่ามีดาดฟ้าด้วย ว่าแต่พี่บ้านพาฝุ่นขึ้นมาทำไมเหรอ" 

"เงยหน้าสิ" 

คิ้วสีฝุ่นกระตุกเล็กน้อยแล้วเงยหน้าตามที่ภัทรบอกพลางยกยิ้มกว้างเมื่อเห็นดวงดาวบนฟ้าส่องแสงเต็มไปหมด มันสวยมากสวยจนสีฝุ่นหยุดยิ้มไม่ได้ 

"สวย โครตสวยเลย" 

"ใช่ไหมล่ะ ตอนเด็กๆพ่อกับแม่พี่ชอบพาพี่กับเภาขึ้นมาดูบ่อยๆ บางวันพ่อก็ดีดกีต้าร์ แม่ พี่ เภาก็เป็นคนร้องเพลง พอเริ่มโตขึ้นหน่อยก็แทบจะไม่ได้มานั่งดูด้วยกันเลย พ่อกับแม่ก็ค่อนข้างยุ่ง" 

สีฝุ่นมองหน้าภัทรแล้วพูดขึ้นด้วยใจจริง 

"ครอบครัวพี่น่ารักจัง ฝุ่นชอบ" 

"พี่ดีใจนะที่ฝุ่นชอบ" 

"ครับ" 

สีฝุ่นเงยหน้ามองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวสักครั้ง ภัทรมองหน้าสีฝุ่นพลางยกยิ้มแล้วมองดูดวงแล้วชี้ไปที่ดวงดาวที่สว่างที่สุด 

"ดูดาวดวงนั้นสิ" 

สีฝุ่นหันไปมองตามที่ภัทรชี้แล้วภัทรก็พูดขึ้น 

"สำหรับพี่ฝุ่นคือดวงดาวนั้น"  

"ทำไมเหรอครับ" 

"มันเป็นดาวที่มองเห็นชัดที่สุดพ่อ แม่ พี่และก็เภาเลยตั้งให้เป็นดวงดาวประจำครอบครัวของเรา เวลาไกลกันก็ให้มองดาวดวงนั้นจะได้รู้สึกว่าพวกเราอยู่ใกล้ๆกันและมันยังแสดงถึงความรักของครอบครัวของเรา รู้ไหมที่พี่ให้ฝุ่นเป็นดาวดวงนั้นมันก็หมายความว่าฝุ่นเป็นครอบครับเดียวกันกับพี่แล้วนะ" 

ภัทรพูดแล้วหันมามองสีฝุ่นพลางยิ้มอบอุ่นให้สีฝุ่น สีฝุ่นมองภัทรด้วยขอบตาที่แดงก่ำด้วยความรู้สึกดี 

"ยินดีตอนรับสมาชิกคนใหม่นะ" 

ภัทรพูดจบก้กางแขนทั้งสองข้างออก สีฝุ่นเดินเข้าไปใกล้ภัทรเรื่อยๆแล้วกดท้ายทอยภัทรลงมาประกบริมฝีปากภัทรเน้นๆแล้วค่อยผละออกมือเรียวลูบแก้มภัทรเบาๆ 

"ขอบคุณครับ" 

"ครับ" 

ภัทรยกยิ้มกว้างแล้วดึงสีฝุ่นเข้าไปกดจูบพลางขยับริมฝีปากช้าๆเนินๆที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยนและอบอุ่น รสสัมผัสของทั้งสองคนเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ภัทรสอดสิ้นเข้าไปในปากสีฝุ่นและตวัดปลายลิ้นไปทั่วปากปลายลิ้นของทั้งสองคนหยอกล้อกันไม่นานก็เปลี่ยนมาเป็นดูดดุนริมฝีปาก ภัทรค่อยๆถอนริมฝีปากช้าๆมองริมฝีปากที่บวมเป่งแล้วก้มลงดูดซับน้ำใสข้างมุมปากอีกฝุ่นจนหมดแล้ว กดจูบแรงจนเกิดเสียงซ้ำๆสีฝุ่นดันหน้าภัทรออก 

"พอได้แล้ว ปากซ้ำหมดแล้ว" 

"ยิ่งซ้ำยิ่งหวาน" 

"ไม่ใช่ล่ะ" 

"งั้นเหรอ งั้นพี่ชิมใหม่ก็แล้วกัน" 

ภัทรล็อคเอวสีฝุ่นไว้แน่นมืออีกข้างก็ล็อคท้ายทอยสีฝุ่นไว้แล้วจูบริมฝีปากสีฝุ่นซ้ำๆอยู่สามสี่ครั้งแล้วผละออก 

"หวานมากกก" 

"งั้นเหรอฝุ่นเชื่อก็ได้" 

"ไปนอนดูดาวกัน" 

"ไปสิครับ" 

 

 

THE END 

 

จบแล้วนะคะ ขอบคุณนะคะที่ติดตามมาจนถึงตอนจบและมิถุนหวังว่าลีดเดอร์ทุกคนจะชอบและติดตามมิถุนเรื่อยๆนะคะ 

#ทีมภัทรฝุ่น#ทีมเภาลิตา#ทีมโซนสมุด 

ความคิดเห็น