ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ

ชื่อตอน : One piece II

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ส.ค. 2563 10:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
One piece II
แบบอักษร

 

ท้องฟ้าสงบและสดใสเหมาะแก่การแล่นเรือเป็นอย่างยิ่งเหล่าทหารเรือที่ตามเก็บกวาดเหล่าโจรสลัดที่สร้างความวุ่นวายแก่ทะเลที่สงบสุขกำลังกลับศูนย์ใหญ่กองทัพเรือ

 

 

โดยมีคนสองคนกำลังต่อสู้กันบนเรือคนนึงไล่ต่อยใส่พลาดจนไปโดนขอบเรือพังอีกคนคอยหลบไม่ยอมโดนโจมตีเลยทั้งสองต่อสู้กันมาได้ซักพักใหญ่แล้ว

 

 

"พลเรือโทการ์ปครับพวกเราไกล้ถึงศูนย์ใหญ่แล้วครับ"

 

การ์ปที่ไล่ต่อยอายาโตะอยู่หันกลับมาพร้อมหน้าไม่พอใจเล็กน้อย

 

"ชิ ถึงแล้วงั้นหรอไอ้หนูแกผ่านพอถึงแล้วฉันจะไปคุยกับเซโงคุให้"

 

"ครับ ขอบคุณที่ช่วยครับ"

 

อายาโตะตอบรับคำของการ์ปด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแต่ก็มีเหงื่อไหลเต็มตัวไปหมดถึงจะหลบหมัดของการ์ปได้แต่อายาโตะเองก็เหนื่อยหอบพอสมควรถ้ายังไม่ถึงศูนย์ใหญ่การ์ปคงอัดอายาโตะได้แน่นอน

 

"ว้าว ที่นี่น่ะหรอศูนย์ใหญ่กองทัพเรือ"

 

อายาโตะมองอาคารหลังใหญ่ด้วยตาเป็รประกาย การ์ปเดินออกมาจากในตัวเรือเดินมาอยู่ข้างๆอายาโตะแล้วพูดออกมา

 

"ถูกต้องแล้วที่นี่คือศูนย์ใหญ่กองทัพเรือ ที่มันของความยุติธรรมบนท้องทะเลยังไงล่ะ!!"

 

"โห สุดยอด"

 

"วะฮ่าฮ่า"

 

ทั้งสองต่างหัวเราะออกมาเหล่าทหารเรือรอบข้างต่างทำหน้าที่ของตนโดยพยายามไม่สนใจ พวกเขาชินแล้วกับท่าทีของทั้งสองคนที่เหมือนกับถอดแบบออกมาเลย

 

 

ครืน ครืน....

 

เสียงคลื่นกระแทกของเรือเข้าจอดท่า เรือของพลเรือโทการ์ปมีขนาดใหญ่กว่าปกติมากจึงต้องเทียบท่าเป็นเวลานานก่อนที่ทหารเรือด้านล่างจะต้องรับกองเรือที่กลับมา

 

 

 

""ยินดีต้อนรับกลับครับพลเรือโทการ์ป!!""

 

 

เหล่าทหารเรือยศชั้นผู้น้อยด้านล่างต่างทำความเคารพการ์ป การ์ปหัวเราะเสียงดังก่อนจะถามเหล่าทหาร

 

"วะฮ่าฮ่า เซโงคุอยู่รึเปล่าฉันมีเรื่องจะคุยกับมันหน่อย"

 

"เอ่อ ท่าอยู่ที่ชั้นบนสุดครับ กำลังประชุมอยู่กับท่านซึรุ..."

 

ทหารเรือพูดอยู่ยังไม่ทันพูดจบการ์ปก็เอ่ยโพล่งออกมา

 

"ยอดเยี่ยม..งั้นฉันไปก่อนนะ ไอ้หนูจะเดินเล่นรอบๆก่อนก็ได้นะเดี๋ยวฉันกลับมา"

 

 

การ์ปตบบ่าอายาโตะที่เดินตามลงมาโดยมีกระเป๋าสพายที่เป็นทรัพสินส่วนตัวเพียงน้อยนิด ก่อนจะเดินไปพร้อมกับทหารเรือคนสนิทของตน

 

อายาโตะที่ได้รับอนุญาติให้เดินชมรอบๆได้จึงเดินไปดูที่ต่างๆจนไปถึงจุดที่เหล่าทหารเรือฝึกซ้อมดาบกัน อายาโตะนั่งดูการฝึกไปเรื่อยๆก็ทหารคนนึงสังเกตเห็นเดินเข้ามาหา

 

 

"ไอ้หนูมาทำอะไรแถวนี้ ไม่รู้รึไงว่าที่นี่ที่ไหน"

 

 

"รู้สิครับ ผมแค่มาดูวิธีการฝึกดาบเองพวกพี่ๆไม่ต้องสนใจผมหรอกนะครับ"

 

อายาโตะตอบไปอย่างสุภาพเพราะไม่อยากมีปัญหา

 

"ไอ้หนู ถ้าอยากรู้วิธีฝึกดาบพวกพี่ๆจะสอนให้เองมาสิ"

 

ทหารเรือที่เข้ามาชวนอายาโตะเป็นเป็นพวกชอบหาเรื่องอยู่แล้วที่เรียกเด็กตรงหน้ามาก็เพราะอยากจะแกล้งซักหน่อย

.

.

.

 

-ศูนย์บัญชาการชั้นบนสุด มีร่างของจอมพลเซโงคุกำลังนั่งจัดการเอกสารอยู่กลับซึรุทหารเรือหญิงสูงอายุนั่งจิบชาอยู่และก่อนที่เซโงคุกำลังจะเลื่อนเอกสารที่ทำเสร็จแล้วไปเก็บ

 

เสียงประตูก็เปิดดังเปรี้ยงแหลกพร้อมกับร่างของการ์ที่เดินเข้ามาในห้องพร้อมหัวเราะเสียงดัง

 

 

"วะฮ่าฮ่า เซโงคุ ซึรุจัง ฉันกลับมาแล้ว"

 

"การ์ปปปปป!!! ไอ้บ้าเอ้ย แกพังประตูฉันอีกแล้ว!!"

 

เซโงคุด่าการ์ปที่เดินเข้ามาอย่างโมโหส่วนซุรุหัวเราะหึหึออกมาพลางมองสองคนทะเลาะกันแล้วถามออกมา

 

"ยินดีต้อนรับกลับ เป็นไงบ้างล่ะ"

 

การ์ปเดินไปนั่งลงบนโซฟาหยิบเซมเบ้ขึ้นมาเคี้ยมกรุบ ก่อนจะตอบแบบสบายๆ

 

"เรียบร้อยดี"

 

"เรียบร้อยดีกะผีเองสิ"

 

เซโงคุ ลุกขึ้นเดินไปกระชากคอเสื้อพร้อมกับเขย่ารัวๆ เซโงคุสั่งให้ไปเอาเรือที่พวกโจรสลัดปล้นไปกลับคืนมา

 

ไม่ใช่ไปจมเรือทิ้งเล่น!!

 

 

"คิดว่าฉันต้องจัดการเรื่องนี้มันลำบากแค่ไหนรู้ไหมหาาาา"

 

เซโงคุเขย่าคอการ์ปด้วยความโมโห ส่วนเจ้าตัวก็ทำหน้าเบื่อๆ

 

"บ่นเป็นตาแก่ไปได้นะ เซโงคุฉันทำก็เพราะอยากทำมันก็เท่านั้นเอง อีกทั้งพวกมันยังเอาเรือของพวกเราไปทำร้ายชาวบ้านอีกฉันเลยจมมันทิ้งไปซะก็แค่นันเอง"

 

เซโงคุถอนหายใจเห้อออกมาแล้วกลับไปนั่งที่เดิมของตนเพื่อปรับอารมณ์

 

"ฉันได้รับรายงานจากหอยทากสื่อสารแล้วนั้นก็เรื่องนึง แต่ช่วงนี้ฉันคงต้องยุ่งมากขึ้นอีกเรื่องแล้วล่ะนะ"

 

เซโงคุมองเอกสารที่ได้รับมา ซึรุก็ได้รับรายงานมาเช่นกันก่อนจะจิบชาแล้วถามถึงบุคคลที่ติดมาด้วย

 

"เด็กหนุ่มคนนั้น นายพามาด้วยจริงๆสินะการ์ป"

 

การ์ปคลี่ยิ้มออกมา

 

"ใช่แล้ว ฝีมือดีน่าดูเชียวล่ะถึงขนาดหลบมัดเหล็กของฉันได้"

 

"หลบได้?? มันก็ไม่เห็นมีอะไรนิ"

 

เซโงคุเอ่ยด้วยความสงสัยถ้าหลบหมัดของการ์ปได้พวกมีฝีมือในระแวกนั้นก็สามารถทำได้ถึงจะแค่หมัดเดียวก็เถอะ

 

"หลบได้ตั้งแต่เริ่มออกเรือจนมาถึงนี่น่ะนะ"

 

"นี่แก อย่าบอกนะว่าไล่อัดเด็กนั้นทั้งวันทั้งคืนแต่ไม่โดนซักหมัดเลยน่ะ"

 

"ก็ใช่น่ะสิ ถึงจะไม่ได้เอาจริงก็เถอะ"

 

เซโงคุทำหน้าเบื่อหน่ายมองไปที่ประวัติของเด็กหนุ่มทุกอย่างไม่มีอะไรผิดปกติเลย

 

"แล้วนายคิดจะเอาเด็กนั้นเข้ากองทัพเรือสินะ"

 

"ใช่แล้ว! ฉันมั่นใจสุดๆเลย ล่ะแถมเจ้าเด็กนั้นก็เป็นคนขอเข้าเองด้วย เพราะฉนั้นไม่มีปัญหา"

 

ระหว่างที่ทั้งสามคนกำลังคุยกันอยู่นั้นเสียงไยทากสื่อสารบนโตะของเซโงคุก็ดังขึ้น

 

กริ่ง กริ่ง

 

"ฉันเอง"

 

"ท่านจอมพลเรือครับเกิดเรื่อใหญ่ที่ค่ายฝึกทหารชั้นยอดแล้วครับ!!!"

 

เสียงดังตื่นตระหนกดังลั้นห้องจนทำให้การ์ปกับซึรุหันไปมอง

 

"เกิดอะไรขึ้น"

 

เซโงคุขมวดคิ้ววันนี้เป็นวันที่จะต้องส่งนักเรียนทหารชั้นยอดออกไปฝึกภายนอก ปลายสายสูดหายใจเล็กน้อยก่อนจะพูดออกไป

 

"ม มีเด็กหนุ่มคนหนึ่ง..อ้างว่ามากับพลเรือโทการ์ป"

 

น้ำเสียงสั่นระริกตรงข้ามกับการ์ปที่หัวเราะร่าพลางพูดว่าไอ้หนูนั้นมันชอบทำหน้าใสซื่อจนอยากหาเรื่องอยู่แล้วก็ไม่แปลก

 

"กำลังต่อสู้การทหารเรือชั้นยอดอยู่ครับ"

 

เซโงคุปรี๊ดแตกขึ้นมา

 

"ตอนนี้เป็นไงบ้าง"

 

ถึงการ์ปจะบอกว่าฝีมือดีแต่นักเรียนชั้นยอดของทหารเรือเองก็ใช่ว่าจะเอาลงได้ง่ายๆถ้าจบออกมาแล้วฝีมืออาจเทียบเคียงกับพลเรือตรีได้เลย แถมยังมีทิฐิสูง เผลอๆอาจทำร้ายเด็กนั้นก็ได้

 

ทางปลายสายได้แต่อ้ำอึ้ง แต่ก็บอกความจริงออกไปสิ้นเสียงนั้นเสียงเปิดประตูก็เข้ามามาพร้อมกับแจ้งข่าวเดียวกันจนทำให้ห้องเงียบไป

 

"คือว่าตอนนี้...เด็กนั้นกำลัง..."

 

"พลเรือโทการ์ปครับแย่แล้วตอนนี้ เด็กนั้น"

 

 

จัดการนักเรียนชั้นยอดหมอบเป็นแถวเลยครับ!!!

 

 

 

//////////////////////////////////////////////////////////////

 

-ตอนนี้เป็นแค่การลองเชิงก่อน

-ส่วนเรื่องพลังรอลุ้นได้เลย

-ถ้ามีคำผิดต้องขอโทษด้วยยังไม่ได้เช็ค

-คอมเม้นกันหน่อยสิ:(

-ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดคงลงได้วันละตอนเหมือนเดิม

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว