จบสนทนา

วันรุ่งขึ้น

7:00น.

เสียงเจ๊เรียกผมให้ตื่น

พอผมลืมตาขึ้นมาดู กลับเห็นไอ่ธีร์นั่งอยู่ข้างเตียงผม

มันค่อยๆหันหน้ามา...

ในตามันเเดงมาก พร้อมน้ำตาที่ไหลออก

พอเข้าไปใกล้จะจับมัน

มันกลับหายไป

ตึ้ง!!!!

ผมสะดุ้ง เเละตกใจมาก

ใช่ ผมไปนั่งข้างๆเตียง

ณ โรงเรียน

วันนี้ทั้งวันผมไม่เห็นไอ่ธีร์เลย มันอยู่ไหนกันนะ

พักกลางวัน

ไอ่ธีร์หรอ

อ่ะ ผมถามทำไม เเล้วทำไมต้องรู้สึกโกรธ

part sun

หลังเลิกเรียน

มันตะโกนเรียกชื่อคนตัวเล็กจนคนเเถวนั้นหันมามองกันเต็ม

เเล้วมันก็ทำหน้ากวนตีนใส่ผม

คนตัวเล็กเดินเข้ามาหาพวกผมใกล้ๆ

มาพร้อมกับไอ่ธีร์

เเละมันก็จับมือไอ่ธีร์วิ่งออกไป

จะเริ่มจากตรงไหนดีว่ะเนี้ย

คนตัวเล็กขยับหน้าเข้ามาใกล้ จนผมต้องขยับหนีถอยหลัง

คนตัวเล็กยิ้มให้ผมอย่างดีใจ

เขาพูดพลาง ขยับตัวเข้ามาหาผมจนใกล้

ตอนนี้ผมนั่งอยู่ที่ม้าหินอ่อน ผมนั่งค้อมเก้าอี้อยู่โดยที่คนตัวเล็กจะนั่งค้อมเเละหันหน้ามาหาผม

ตอนนี้ผมหน้าเเดงเเล้ว

โอ้ยยย โล่งมากมาย ....ถึงเเม้จะได้มาเเล้วก็ตาม เเต่ผมกลับเเอบกดรับเเอดเเทน หึหึ เเน่นอนผมต้องทำมัน

อ่ะ...เขารู้ว่าผมเขิล

ผมตอบปัดไปงั้นเเหละ ที่จริงผมเขิลมากนะ

คนตัวเล็กยกโทรศัพ์ของเขาพร้อมเปิดคิวอาร์โค้ด

เขิลง่าาา

ผมพูดพลางเเละคืนโทรศัพ์ให้

อย่าถามว่ามีเเฟนหรือยังนะ ผมจะตอบทันทีเลยว่ายัง

ก่อนที่จะพูดเขาหันหลังไปที่ฟิวกับธีร์ที่กำลังนั่งคุยกันอยู่

!!!!!!

.............................................