email-icon

เรื่องคนธรรพ์หนุ่มขี้อ่อยกับบุตรสาวพญานาครักสนุก เขาต้องพาเธอกลับบ้าน เธอต้องการเที่ยวเล่นไปเรื่อยๆ ใครจะเสร็จใครมาลุ้นกันค่ะ

15 - ของตายไว้แก้ขัด

ชื่อตอน : 15 - ของตายไว้แก้ขัด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 781

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ม.ค. 2563 00:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
15 - ของตายไว้แก้ขัด
แบบอักษร

ในร้านอาหารริมทะเล ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งหน้าตาน่าเอ็นดูหันไปคุยทำความรู้จักกับสาวสองสามคนที่มาห้อมล้อมอย่างมีอัธยาศัยดี “ครับ ผมชื่อคีตา ยินดีที่ได้รู้จักครับ” เสียงเขาแนะนำตัวนุ่มทุ้มลอยลมมา ตามด้วยเสียงหัวเราะร่าเริงของสาวๆ 

ผณินวารีมองแล้วไม่ชอบใจ ดวงตากลมโตขุ่นมัว คีตา จงใจยั่วเธอให้โมโหหรือเปล่า ? สาวผมหยิกเป็นลอนเชิดหน้า ไม่ ! เธอจะไม่สน ! ไม่แคร์ ! เขาจะหว่านเสน่ห์ให้ใครมันก็ไม่ใช่ธุระกงการของเธอ ! เขาเป็นแค่รูมเมท ! รูมเมทเท่านั้น ! แค่ผู้ชายน่าสงสารซื่อๆ ที่เธอให้ที่พัก ! มนุษย์เพศชาย เบื่อง่ายก็รู้ๆ อยู่ สนใจไปทำไม ? สนใจไปแล้วจะได้อะไร ? ความรักเหรอ ? ฝันไปละม้างงง..  

นางนาคีสาวหรี่ตา เชอะ ! แค่นี้ นาคีมีฤทธิ์มากอย่างเธอ จ้างให้ก็ไม่ยอมเป็นแฟนด้วยหรอก ยั่วมากกว่านี้ยังไม่สนเลย !  

ผณินวารีทำใจแข็งสะบัดหน้าหนีจากภาพระคายเคืองตา หันไปยิ้มให้หนุ่มตาน้ำข้าวผมทองที่นั่งกระดกเบียร์หมดไปสองขวดแล้ว.. 

“ซาเวียร์คะ ไปต่อที่อื่นกันดีกว่าค่ะ”  

คีตเทพกรรณที่ทำไม่มองถึงกับรีบชำเลืองมา ! ริมฝีปากยิ้มกลายเป็นเส้นตรงเรียบเม้มสนิททันที .. ดวงตาคู่สวยมีประกายแวบนึงขัดเคืองใจ..ก่อนปรับเป็นปกติ 

————- 

ด้วยความช่วยเหลือของสาวแฟนคลับของเขา คีตเทพกรรณจึงได้เป็นเจ้าของมือถือหนึ่งเครื่องพร้อมซิมส์  

สามสาวซึ่งเป็นนักศึกษามาเที่ยวตากอากาศที่ชายทะเลแห่งนี้ พาเขาไปนั่งร้านไอติมในห้างสรรพสินค้าดังของจังหวัดเพื่อสอนวิธีใช้เจ้ามือถือใหม่นี้ด้วย และได้จัดการแอดเฟรนด์ตัวเองเสร็จเรียบร้อยในแอคเคาน์โซเชียลมีเดียของเขา  

คีตเทพกรรณไม่ได้ไร้ความรู้เรื่องเทคโนโลยีบนโลกมนุษย์เสียทีเดียว การลงมาเกิดหลายครั้งในอดีตทำให้เขาพอจะเข้าใจว่าอะไรใช้อย่างไร เพียงแต่เขาอาจจะเชยหรือตกยุคบ้างเท่านั้นเอง 

พออำลากับสามสาวเสร็จเขาก็กลับไปคอนโดของผณินวารี... 

บ้านเงียบสนิท เธอยังไม่กลับ..  

หนุ่มหน้าหวานเกือบสวยจัดการถอดรองเท้าแล้วนั่งลงหมดแรงบนโซฟา สายตาเหม่อลอยมองไปยังท้องฟ้ายามค่ำคืน..  

ยามเมื่ออยู่คนเดียว ภาพของผณินวารีควงหนุ่มฝรั่งหันหลังจากไปมันรบกวนจิตใจเขา เขาเสยผม ถอนหายใจ ดนตรีที่เล่น อุตส่าห์ rearrange ทำนองใหม่ให้ทันยุค กลับมีมนตร์ขลังแค่กับคนอื่นๆ ในร้าน แต่ไม่อาจหว่านล้อมชักจูงนางนาคีสาวได้งั้นหรือ ?  

เขาขมวดคิ้ว.. ไม่ชอบใจเลยที่พลังที่ได้ติดตัวมาจากสวรรค์กลับใช้ไม่ได้อย่างที่คิด.. 

“ไง หน้าตาแบบนี้ แห้วมาละสิ” เสียงเล็กๆ ดังขึ้นจากตู้ปลา .. 

คีตเทพกรรณตอบโดยไม่หันไปมองเจ้าตุ๊บป่อง เต่าตนุตัวเล็กกว่าก้อนเผือกแต่นิสัยใกล้เคียงกับหัวผักใต้ดินชนิดนั้น เขาตอบ “เธอไปกับผู้ชายอื่น” น้ำเสียงห้วนหงุดหงิด 

เจ้าเต่าตนุหัวเราะเบาๆ “โถถถถถ พ่อคนเสน่ห์แรง นางเป็นของนางมาอย่างนี้กี่ร้อยปีแล้วจะมาเปลี่ยนใจเพราะพบเจ้าเพียงข้ามคืนได้อย่างไร ?”  

คีตเทพกรรณหันขวับ ดวงตาสีทองอมน้ำตาลขุ่นมัว ใบหน้าหล่อเหลาบึ้งตึง “แล้วภายในสามวัน ข้าจะทำให้นางติดใจได้อย่างไร ? นางไปกับผู้ชายง่ายๆ แบบนี้ เกิดมีคนอื่นอีก ข้าก็ไม่รู้จะเอาสิ่งใดไปยื้อนางไว้ดอกนะ”  

เจ้าเต่าทำหน้านิ่ง “หัวใจสตรียากหยั่งถึง แต่ข้าคิดว่าเจ้าต้องให้ในสิ่งที่นางไม่เคยได้จากชายคนอื่น”  

คนธรรพ์หนุ่มหน้าหงิก “อะไรเล่า?”  

เจ้าเต่าทำท่าคิด “ต้องทำให้นางไม่กลัวว่าเจ้าจะทำให้นางเสียความเป็นตัวเอง อย่าให้รู้ว่าจะตะล่อมทำให้นางเสียอิสรภาพ ทำให้นางสบายใจ ทำได้ไหม ?”  

คีตเทพกรรณอึ้งไป ขมวดคิ้ว “ข้าต้องหลอกว่า โอเคกับการที่นางไปกับผู้ชายมากหน้าหลายตางั้นหรือ ?”  

เจ้าเต่าตนุตัวจิ๋วทำตาโต เอ๊ะ เจ้าคนธรรพ์มันถามแปลกๆ แต่ก็ตอบไปว่า “ใช่ นางนาคีจำแลงไม่ไว้ใจใครง่ายๆ จะเข้าถึงใจนางก็ต้องทำให้นางคิดว่าเจ้าไม่ตัดสิน ไม่มองนางว่าเป็นหญิงเสเพล ทำใจกว้างๆ น่ะ ทำได้มะ?”  

คนธรรพ์นิ่งงัน ใบหน้าหล่อจนสวยครุ่นคิด พยายามใช้สติเข้ามาข่มอารมณ์ไม่พอใจที่ไม่มีสาเหตุ แล้วก็พยักหน้าหงึกหงัก “โอเค ข้าจะทำตามที่เจ้าแนะนำ”  

คนธรรพ์ตาวาว ในเมื่อเล่นดนตรีกล่อมที่ร้านไม่สำเร็จ เขาจะยึดคอนโดของเธอเป็นฐานที่มั่นในการบุกทำคะแนน !  

เพราะไม่ว่าอย่างไร ผณินวารีก็คงกลับมานอนบ้าน เขาเห็นแล้ว ตั้งแต่ตอนที่เธอคืนร่างเป็นงูแล้วแช่น้ำอุ่นตอนเช้า หากเธอติดนิสัยนี้ เธอคงไม่กล้าค้างข้างนอกบ้านนานๆ และเมื่อเธอกลับมา เขาจะรออยู่ !  

—————— 

ผณินวารีกับซาเวียร์ไปแดนซ์กันต่อที่ผับชื่อดังของจังหวัด หนุ่มสาวคลอเคลียกันอย่างไม่เกรงใจสายตาใคร ยิ่งเต้นยิ่งบดเบียดยั่วยวนกันไปมา  

หญิงสาวไม่เป็นรองใครเรื่องมารยาหรือลีลาความสามารถในการเต้นยิ่งดึงดูดสายตาให้คนมอง  

แต่คืนนี้ มีแค่ซาเวียร์เท่านั้นที่เป็นผู้โชคดีคืนนี้ที่ได้เอามือโอบลูบเอวคอดกับสะโพกกลมกลึงเบาๆ  

ซาเวียร์เพ้อตาปรอย “ไปห้องโรงแรมผมไปดื่มต่อไหม? ที่นี่เสียงดัง คุยกันยาก” แต่แววตาเขากระหายอะไรอย่างอื่น.. 

ผณินวารีที่วันนี้ไม่ได้สนุกเท่าไรพยักหน้า เพราะในใจเบื่อการเต้นแล้ว เฮ้อ ไปจับกินให้จบๆ แล้วค่อยกลับไปนอนดีกว่า คืนนี้คงหาเหยื่อใหม่ยากแล้ว เพราะไม่มีอารมณ์..  

หญิงสาวหุ่นเพรียวแต่เซ็กซี่จึงปล่อยให้หนุ่มข้างกายพาจูงออกไปสู่ค่ำคืนยามราตรีกาล และการเสพสมอารมณ์สวาทที่ต้องการ 

————- 

ในห้องนอนโรงแรมแห่งหนึ่ง ซาเวียร์ที่ร่างเปล่าเปลือยกำลังคำราม “โอว พระเจ้า ฟัก ซีด แม่งเอ๊ย ฟัก เยสสส ฟัก เอามันส์ฉิบ !” เขาโยกเอวไป พ่นคำผรุสวาทหยาบคายไป หมดภาพความหล่อน่ารัก  

ผณินวารีนอนมองเขากระแทกกระทั้นตัวเธอ แล้วก็ไม่ชอบใจผู้ชายเสียงดังประกาศศักดาบนเตียงหรือบนตัวเธอ แต่ก็เงียบไว้ หลับตาปล่อยให้ความเสียวซ่านระอุขึ้นในกาย รอ รอ รอ การสะสมความเสียวเพื่อความพีคที่ควรมาได้ละ แล้ววววว  

ละ แล้วอะไรเล่า ยังไม่ใช่ ... ยังไม่มา... ดวงตากลมโตลืมขึ้นมองผู้ชายที่หน้าตาเหยเกแดงด่ำหมดหล่อ เขาจะอีกนานไหม? เธอชักเบื่อกับลีลาเขา เฮ้อ หล่อแต่ท่าเดียวนี่..  

เธอเริ่มสั่ง “แรงหน่อยสิคะ” สองมือของเธอจึงขยำหน้าอกตัวเอง ในเมื่อเขาเน้นหาความสุขให้ตัวเองมากกว่าสนใจว่าเธออยู่จุดไหน.. นางนาคีสาวหลับตา อืม ค่อยยังชั่ว เธอปล่อยสมองให้ว่าง... ความเสียวพุ่งขึ้นเรื่อยๆ จนเธอเตรียมครางออกมา แต่... 

“ โอวววว ฟัก ฟัก ฟัก ไง สะใจไหมละมึง !” เสียงของซาเวียร์ชิงคำรามออกมาก่อนอย่างหยาบคายทั้งฟังออกและไม่ออก ตะเบ็งลั่นห้อง !  

ดวงตากลมโตเปิดกว้างทันที ! ริมฝีปากอิ่มอ้าปากค้าง ! ประท้วง ! “แล้วฉันละ !!? ฉันยังไม่ถึงเลย !”  

แต่ซาเวียร์ล้มลงนอนทันที “ผมเหนื่อยแล้ว ขอบใจนะที่มาสนุกด้วยกัน” เขายิ้มแบบคนเมา “คุณฟิตมาก ฟักกันแล้วมันส์สุดยอดไปเลย”  

ผณินวารีโกรธ ! เธอไม่ได้เสียเวลามากับเขาเพื่อช่วยเขาถึงสวรรค์นะ ! เธอมาเพื่อแสวงหาความฟินของเธอเองต่างหาก !  

ผณินวารีจึงพลิกนั่งคร่อม จ้องตาชายหนุ่มแล้วอธิษฐาน..  

ลบ ลบความทรงจำทุกอย่างเกี่ยวกับเธอในหัวของเขา.. ! แถมของแถมอีกนิด ...ลบความทรงจำในส่วนของวิธีร่วมรักกับสตรีในหัวซาเวียร์ด้วย !  

ดวงตากลมโตของนางนาคีวาววับ หึ ! กลับไปเรียนการเอาใจผู้หญิงบนเตียงมาใหม่นะ !  

———- 

ผณินวารีกลับถึงบ้าน ก็ได้ยินเสียงน้ำที่บอกว่าคีตากำลังอาบน้ำอยู่ หญิงสาวมองไปรอบๆ แล้วอึ้ง  

เขาเก็บกวาดบ้านช่องเธอจนสะอาดด้วย น่ารักจัง เธอเริ่มรู้สึกผิดที่ทิ้งเขา ยิ่งนึกถึงใบหน้าและหุ่นล่ำๆ ของคีตาแล้วก็ยิ่งกระสับกระส่าย อยากกอดเขามากกว่าเดิมอีก.. 

เฮ้อ คีตาเป็นของตายไว้แก้ขัดชั้นดี ต้องรีบมอมเมาให้คีตาหลงใหลติดในรสสวาทของเธอให้ได้ ! ไม่งั้นเขาไม่ยอมให้เธอเก็บเขาเป็นของเล่นแน่ๆ ! อย่างน้อยเขาก็ยังเอาใจเธอมากกว่าซาเวียร์  

หญิงสาวตัดสินใจเดินเยื้องย่างนวยนาดแผ่วเบาไปตามเสียงน้ำฝักบัว แล้วก็ตาโตประหลาดใจว่า คีตาไม่ได้ล็อกประตูตอนอาบน้ำ หญิงสาวอมยิ้ม ใบหน้าสวยเซ็กซี่ยิ่งน่ามอง แหม ไว้ใจกันจริงนะ .. ถ้างั้น ไม่ขออนุญาตแล้วน้าาา...หญิงสาวปลดเสื้อผ้าออกจากตัวไปก่อนพาร่างสวยสล้างเดินเข้าไปในห้องกระจกที่ไว้อาบฝักบัว .. 

---------------- 

มือเรียวที่แตะเอวของเขาเบาๆ ทำให้คีตเทพกรรณหันมาด้วยความแปลกใจ แล้วดวงตาสีน้ำตาลอมทองของเขาก็วาววับ  

เขาหรี่น้ำลง "วารีอยากอาบน้ำกับผมหรือครับ ?" เขาแกล้งถาม ก้มลงมองใบหน้าสวยน่าเอ็นดูที่แหงนมอง ชั่งใจ.. 

ชั่งใจว่าโกรธ งอน หรือเย็นชาใส่ดี ? 

แต่แววตาฉ่ำหวาน เหมือนสำนึกผิด ทำให้เขานิ่งงัน ผณินวารีสารภาพเบาๆ “ไม่ยุ่งกับซาเวียร์แล้ว คิดถึงคีตา” แล้วก็กอดเขาแน่นขึ้น 

ชายหนุ่มจึงทำใจให้แข็งโกรธไม่ไหว รู้ทั้งรู้เธอไปทำอะไรมา แววตาสีเหมือนน้ำผึ้งของผณินวารีช่างมีเสน่ห์เย้ายวนใจ และเมื่อเธอแสดงว่าต้องการเขา... 

ก็ได้.. คีตเทพกรรณคิด บางทีนี่อาจเป็นวิธีต่อเวลาอยู่กับเธอนานๆ  

ริมฝีปากสีชมพูของเขาจึงยิ้มยั่วบ้าง มือเขาเลื่อนลูบเหมือนทำความสะอาดให้เธอ แต่ความจริงคือสำรวจและปลุกปั่นให้เธออยู่ไม่สุข 

ดวงตากลมโตของผณินวารีเบิกกว้างดีใจ แก้มหญิงสาวมีเลือดฝาด เธอยิ้มอ่อยเหยื่อ เบียดอกเต่งตูมเข้ากับอกเป็นแผงของเขา เสียดสีเบาๆ เธออยากให้เขาพาเธอไปสวรรค์ที่ยังไปไม่ถึงเสียที 

ความคิดเห็น