ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ

ชื่อตอน : Danmachi X

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.3k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ส.ค. 2563 19:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Danmachi X
แบบอักษร

 

"ครับทุกคนปลอดภัยดี"

 

อายาโตะตอบรับคำของฟินแล้วหันไปหาทุกคนที่ตอนนี้นอนหอบกับพื้นอยู่ ฟินทีเห็นทุกคนไม่เป็นอะไรมากจึงสั่งให้ทุกคนไปพักตรงจุดไปชั้น 59

 

"งั้นสึบากิฝากเรื่องอาวุธของทุกคนด้วย"

 

"โอ้ไว้ใจได้เลย"

 

"ส่วนอายาโตะคุง มาทางนี้หน่อย"

 

"ครับ"

 

ฟินเรียกอายาโตะให้แยกตัวออกมาเพื่อคุย

 

 

"มีอะไรหรอครับทำไมถึงต้องเรียกมาคุยไกลขนาดนี้"

 

"อืม ฉันมีลางสังหรเกี่ยวกับชั้น 59น่ะ ตามบันทึกของซุสแฟมิเลยชั้นนั้นเป็นชั้นที่เป็นทุ่งหิมะน้ำแข็งแต่ว่าตอนที่พวกเราไปอยู่ตรงทางลงน่ะไม่มีแม้แต่ลมเย็นเลย"

 

"ครับผมก็คิดว่ามันแปลกๆ พวกหนอนยักต์นั้นรู้สึกว่ากำลังจะไปชั้น59เหมือนกันถึงบางตัวจะมาโจมตีพวกเราแต่ส่วนใหญ่พวกมันมุ่งหน้าไปที่ชั้น59ครับ"

 

อายาโตะอธิบายสถานะการแปลกๆที่เพิ่เจอมา

 

 

"งั้นหรอ นี่อายาโตะคุงฉันมีเรื่องอยากรบกวนหน่อย"

 

"ครับ ถ้าผมทำได้ก็ยินดี"

 

"ถ้าเป็นพลังของนายฉันคิดว่าจะให้ไปตรวจสอบชั้นต่อไปให้หน่อยว่าเป็นทุ่งน้ำแข็งจริงไหม และจำไว้ด้วยว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นนายต้องกลับมา"

 

"ครับ!"

 

อายาโตะตอบรับคำของฟินและมองไปทางไอส์ที่อยู่ในกลุ่ม อายาโตะเดินไปใกล้ทางลงเพื่อให้ตัวเองมองเห็นจึงเทเลพอตเข้าไปโดยไม่มีใครรู้ตัว

 

 

"เอาล่ะ ถึงจะรู้ว่าชั้นนี้โดนภูติยึดไปแล้วก็เถอะ"

 

 

อายาโตะมาถึงชั้นที่59 โดยชั้นนี้เป็นผืนป่าที่มีต้นไม้เต็มไปหมด อายาโตะเดินไปเรื่อยๆก็เจอกับมอนเตอร์แปลกๆ ตัวของมันเหมือนกับต้นไม้ขนาดใหญ่แต่ที่หัวกับคลายกับกลีบดอกไม้ที่ยังไม่บานตอนนี้มอนเตอร์ตัวนั้นกำลังกินหนอนยักษ์เข้าไปเรื่อยๆอยู่

 

 

"ถ้าเราจัดการเจ้านี่ได้ก่อนที่จะกลายเป็นภูต ก็คงดีสินะ"

 

 

อายาโตะหยิบโยรุกะออกมาพร้อมกับปล่อยพลังเวทเข้าไปใบมีดสีใสตอนนี้กลายเป็นสีดำสนิทแล้ว มอนเตอร์หนอนยักษ์ที่จับสัมผัสเวทย์มนต์ได้ก็พากันวิ่งเข้าใส่อายาโตะ

 

 

"ลืมไปเลยแหะว่าเจ้าพวกนี้จับเวทย์มนตร์ได้"

 

 

อายาโตะไล่ฟันมอนเตอร์ไปเรื่อยๆถึงโยรุกะจะคมแล้วแกร่งแค่ไหนกับมอนเตอร์จำนวน มหาศาลทำให้อายาโตะไม่สามารถเข้าไปใกล้ภูติที่ตอนนี้ใกล้จะฝักตัวได้เลย

 

 

 

ด้านไอส์ที่สังเกตุว่าฟินเดินกลับมาแล้วแต่ไม่เห็น อายาโตะเดินกลับมาด้วย

 

"ฟิน อายาโตะล่ะ"

 

 

"ฉันให้หมอนั้นไปสำรวจแถวนี้นิดหน่อยน่ะไม่ต้องเป็นห่วง"

 

"อืม"

 

 

ไอส์ไม่ได้พูดแย้งอะไร แต่เวลาผ่านไปนานพอสมควรอายาโตะก็ยังไม่กลับมา ไอส์ที่รู้สึกไม่ค่อยดีเลยถามฟิน อีกครั้ง ฟินที่รู้ว่าไอส์จะพูดอะไรเลยพูดขัดออกมาก่อน

 

 

"ทุกคน! เราจะมุ่งหน้าไปที่ชั้น59 ให้ทุกคนเตรียมอาวุธให้พร้อม ไอส์ขอโทษด้วยฉันให้อายาโตะเข้าไปสำรวจก่อนน่ะแต่หมอนั้นยังไม่กลับมาเลย"

 

ทุกคนไม่พูดอะไรเตรียมอาวุธให้พร้อมแล้วเดินไปทางลงชั้น59ทันที

.

.

.

.

.

.

.

.

 

 

ด้านอายาโตะ

 

อายาโตะที่กำลังไล่จัดการมอนเตอร์หนอนยักษ์ไปเรื่อยโดยยอมเสียอาวุธธรรมดาที่อุตส่ารวบรวมมาตั้งนาน

เทเลพอตใส่มอนเตอร์เพื่อจัดการแน่นอนอาวุธธรรมดาเมื่อโดนสารละลายของหนอนยักษ์เข้าไปก็ละลายหายไปทันที

 

 

"จัดการไม่ทันเหรอเนี่ย"

 

อายาโตะเห็นพวกไอส์วิ่งมาทางตนที่ตอนนี้กำลังสู้อยู่แต่ในระหว่างที่ทุกคนกำลังจะเอ่ยเสียงเรียกอายาโตะมอนเตอร์ที่ตัวใหญ่ที่สุดก็กลายร่าง

 

ด้านลำตัวยังเป็นตั้นไม้อยู่แต่ด่านบนมีรูปร่างคล้ายมนุษย์ มอนเตอร์ตัวนั้นมองไปทางไอส์

 

"อาเรีย อาเรีย อยากเจอมาตลอดเลย อาเรียมาเป็นอาหารให้พวกเราซะ"

 

 

ไอส์ที่เห็นรูปร่างมอนเตอร์ตัวนั้นก็พูดออกมา

 

"ภูติ"

 

 

ภูติใช้รยางค์ไม้เข้าโจมตีใส่พวกฟิน ฟินรีบสั่งให้ทุกคนกระจายกันเข้าไปต่อสู้และสั่งให้นักเวทย์ร่ายเพื่อโจมตี แต่ก็ไม่มีใครสามารถโจมตีเข้าไปถึงตัวของภูติได้เเม้แต่เวทย์มนตร์ก็ไม่เป็นผล

 

"หน่อย เกะกะชมัดไอ้หนวดพวกนี้"

 

"เยอะเกินไปไหมเนี่ย โว้ย!!น่ารำคาญจริง"

 

 

ทีโอเน่กับทีโอน่าวิ่งเข้าไปโจมตีแต่ก็โดนรยางค์ของภูติกันเอาไว้ อายาโตะที่เห็นภูติสนใจแต่ทีโอน่า

อายาโตะก็เทเลพอตไปด้านหลังเพื่อใช้โยรุกะฟันให้ขาดแต่ก็โดนรยางค์ด้านหลังปัดจนกระเดนไปชนกับหินก้อนใหญ่

 

 

"แค๊ก ไม่ไหวหรอเนี่ย"

 

 

อายาโตะไอออกมาเป็นเลือดจากการโดนรยางค์โจมตีแค่ครั้งเดียว ในระหว่างที่อายาโตะคิดแผนที่จะเอาชนะอยู่นั้น

 

ภูติต้นไม้ก็เริ่มร่ายเวทขนาดใหญ่เป็นอุกบาตโจมตีออกมา ทุกคนเข้ามาหลบในเวทป้องกันของเลเวเลียจนรอดมาได้

 

แต่ว่าภูติก็ร่ายเวทย์มนตร์ออกมาอีกครั้งเป็นเวทไฟที่เผาได้ทุกอย่างเวทย์มนตร์ของลีเวเลียไม่สามารถทนได้ก็กำลังจะแตกออกกาเรธก็เข้ามาช่วยกันทุกคนไว้จนทั้งเลเวเลียและกาเรธบาดเจ็บหนักจากการโจมตี

 

 

ไอส์ลุกขึ้นมาจากการโดนพัดปลิวมองเห็สภาพทุกคนนอนได้รับบาดเจ็บไม่เว้นแม้แต่อายาโตะที่ไม่เคยมีแผลเลยซักครั้งตั้งแต่เคยเจอกันมา อายาโตะลุกขึ้นมาและเดินไปทางไอส์ เพื่อจะพูดอะไรบ้างอย่าง

 

 

"ไอส์"

 

อายาโตะเดินมายู่ตรงหน้ามองตาไอส์แล้วเดินเข้าไปใกล้ดวงตาของทั้งสองคนนั้นจ้องมองกันและกันจากนั้นอายาโตะก็พูดออกมา

 

"ผมชอบคุณ ไอส์ วาเลนสไตน์"

 

อายาโตะเดินเข้าไปจูบกับไอส์ที่ตอนนี้งงกับคำพูดของอายาโตะแต่ก็ไม่ได้ต่อต้านอะไรแล้วยอมรับจูบของอายาโตะอย่างนุ่มนวน

 

หลังจากทั้งคู่จูบกันได้สักพักเหล่าคนในปาตี้ที่ฟื้นกันขึ้นมาแล้วก็มากันยิ้มที่ทั้งสองคนยอมรับกันได้ซักที อายาโตะที่หน้าแดงรีบเอากระดาษแผ่นนึงยัดใส่มือไอส์แล้ววิ่งออกไปหาบอสที่ร่ายเวทย์อยู่ใกล้เสร็จแล้ว

 

อายาโตะเรียกโยรุกะที่ปักอยู่ที่ไหนซักแห่งกลับมาที่มือแล้วพูดกับดาบของตัวเอง โยรุกะที่ที่บินมาที่มือเข้าใจเจตนารมของเจ้านายทันที มันเปล่งแส่งสีแดงออกจากอัญมณี ใบดาบที่เป็นสีดำสนิทกลายเป็นสีแดงเพลิง

 

 

ภูติที่ร่ายเวทย์เสร็จก็ปล่อยพลังเพลิงออกมาใส่อายาโตะทันที อายาโตะไม่คิดจะหลบแต่ใช้โยรุกะฟันไปที่เวทย์ของภูติแล้วดูดพลังเวททั้งหมด

 

ภูติตกใจว่าเวทย์มนตร์ของตนเองนั้นหายไปไหนก็โดนอายาโตะที่รอโอกาศใช้ดาบเพลิงขนาดใหญ่ผ่าลงไปกลางหน้าเข้าไปทำลายหินเวทย์มนตร์ทันที

 

ทุกคนที่เห็นอายาโตะจัดการภูติสำเร็จก็วิ่งเข้ามาหาแต่ว่าก็ต้องตกใจหลังจากที่บอสหายไปแล้วอายาโตะก็หายไปเหมือนกัน ทุกคนออกสำรวจตามหาอายาโตะแต่ก็ไม่เจออะไรเลย

 

ไอส์ที่นึกขึ้นได้ว่าอายาโตะเอากระดาษอะไรยัดใส่มือมาจึงหยิบขึ้นมาอ่าน

 

 

:เออคือ ไอส์ก็รู้อยู่หรอกว่าทุกคนเป็นห่วงแต่ว่าฝากบอกทุกคนทีว่าผมไม่เป็นอะไรซักวันผมจะกลับมาที่นี่อีกครั้ง

จากอายาโตะ:

 

 

ไอส์ยิ้มออกมาหลังจากอ่านจดหมาย เป็นข้อความสั่นๆที่ไม่มีอะไรให้แปลกใจไอส์เดินไปหาทุกคนพร้อมกับยื่นจดหมายให้ดู

 

 

ฟินที่ได้อ่านแล้ว

 

 

"อืมถึงจะบอกแบบนั้น ฉันคิดว่าโยรุกะ ดาบของหมอนั้นถึงจะแข็งแกร่งแค่ไหนก็คงมีเงื่อนไขในการใช้เจ้าตัวเลยไม่อยากให้พวกเรารู้สินะสมกับเป็นหมอนั้นจริงๆที่ไม่อยากให้พวกเราเป็นห่วง"

 

 

"งั้นพวกเราก็กลับกันเถอะไปบอกถึงวีรกรรมของผู้มีฉายาเทเลพอตเตอร์ที่สามารถล้มบอสของชั้นที่ 59นี้ได้กันเถอะ"

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

 

อายาโตะตอนนี้กำลังลอยอยู่บนอากาศโล่งๆที่ไม่รู้ว่าด้านไหนเป็นบนหรือล่าง อายาโตะฟื้นสติขึ้นมา

 

"ที่นี่ที่ไหน"

 

"ตื่นแล้วหรอนายท่าน"

 

"โยรุกะเธอพูดได้แล้วหรอ"

 

 

"ก็ถ้าจะบอกว่าพูดได้ก็พูดได้ตั้งนานแล้วน่ะคะแต่คนที่ได้ยินก็คงมีแต่นายท่านเท่านั้นแหละ"

 

"เหรอ แล้วที่นี่ที่ไหนล่ะเนี่ย"

 

"เป็นมิติว่างเปล่าคะ เพราะนายท่านใช้พลังของดิฉันมากเกินไปจนสามารถผ่ามิติได้นายท่านเลยโดนดูดมาอยู่ที่นี่พร้อมกับดิฉันค่ะ"

 

อายาโตะกำลังพูดกับดาบของตัวเองอยู่

 

"แล้วพวกเราสามารถออกไปจากที่นี่ได้ไหม"

 

"ไม่รู้เหมือนกันคะ แต่ถ้าจะได้ ก็ต้องให้นายท่านใช้พลังของดิฉันจนถึงขั้นผ่ามิติได้อีกครั้ง แต่ว่าร่างกายของนายท่านคงยังทนรับพลังไม่ไหว"

 

"งั้นหรอ ไม่เป็นไรผมว่าผมจะออกเดินทางไปที่อื่นเพื่อฝึกฝนอยู่พอดีเลยล่ะ"

 

"เอ๋?แต่ว่าเราไม่สามารถออกจากที่นี่ได้นะคะ"

 

"ไม่ต้องห่วงผมมีพลังที่สามารถออกจากที่นีได้อยู่แล้ว"

 

"รอก่อนนะไอส์เมื่อไหร่ที่ผมแข็งแกร่งมากกว่านี้ผมจะไปรับคุณแน่นอน"

 

อายาโตะจับไปที่ดาบโยรุกะพร้อมกับใช้พลังของเทพผู้สร้างที่ให้มา

 

"เอาล่ะจะไปโลกไหนดีนะ โลกที่ผมสามารถฝึกฝนตัวเองได้ เอาโลกอะไรดีน้า~~~~"

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว