ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่10

คำค้น : เสน่หาดอกไม้บานฉ่ำ🌺🌺🌺🌺🌺

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 121

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 เม.ย. 2563 08:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่10
แบบอักษร

ตอนที่10 จำปาสีขาว 

#~~~~~~เสน่ห์หาดอกไม้บานฉ่ำ~~~~# 

 

"คุณแลนด์คะ" 

"คุณบอกว่าหิวข้าวไม่ใช่หรือคะ" 

"อาหารเสร็จแล้วนะคะไปทานเถอะคะ" 

ปลายฟ้าพูดออกมาเสียงสั่นๆนิดๆเพราะเธอนั้นได้สัมผัสแนบชิดกับแลนด์โรเวอร์อย่างมากในตอนนี้และเธอก็เกิดความกลัวขึ้นมา...... 

"ก็บอกแล้วไงว่าชั้นจะกินเธอก่อน" 

พูดจบแลนด์โรเวอร์ไซร้ซอกคอของ ปลายฟ้า อย่างไม่สนใจว่าปลายฟ้านั้นจะพร้อมในตอนนี้หรือไม่ แต่ฟ้าก็ไม่มีทางขัดขืนได้เมื่อเธอได้ทำข้อตกลงกับแลนด์โรเวอร์ไปแล้ว 

เธอจึงยอมให้แลนด์โรเวอร์ทำอะไรกับร่างกายของเธอก็ได้ ตามที่เขาอยากทำ ในข้อตกลงของเธอและเขาที่ได้ทำขึ้นมา 

ทุกสัมผัสที่แลนด์โรเวอร์กำลังมอบให้ ตอนนี้นั้นมันเป็นความรู้สึกที่วาบหวิวหวาดกลัวเร่าร้อนในเวลาเดียวกัน ทำให้คนที่ไม่เคยถูกใครสัมผัสแบบนี้อย่างปลายฟ้าเกิดการ ตื่นกลัวขึ้นมาอย่างที่ไม่รู้ว่าต่อจากนี้ไปเธอจะต้องทำแบบนี้อีกนานแค่ไหนเขาถึงจะบอกให้เธอไปจากเขาได้..... 

เวลาต่อมาเสื้อผ้าที่ ห่อหุ้มร่างกายของปลายฟ้าก็เลยหลุดลุ่ยไปจนหมดแล้วมีเพียงร่างกายที่เปลือยเปล่าของร่างบางที่ทับร่าง ของชายหนุ่มกำยำอย่างแลนด์โรเวอร์ที่กำลังมั่วเมาสัมผัสร่างกายที่เปลือยเปล่าของเธอจนทั่วเรือนร่าง..... 

"สวมถุงให้ชั้นหน่อย" 

แลนด์โรเวอร์พูดออกมาเสียงกระเส่าอย่างทนไม่แล้วพร้อทกับใช้ปากกัดถุงยางอนามัยด้านนอกออกแล้วยื่นมาให้ปลายฟ้าสวมใส่ให้เขาที่แก่นกายอันใหญ่โตตอนนี้.... 

ปลายฟ้าไม่ได้ขัดขืนอะไรเธอทำตามที่แลนด์โรเวอร์สั่งทั้งที่รู้สึกกลัวมากๆอยู่ในเวลาแบบนี้.... 

เวลาต่อมาไม่นานแลนด์โรเวอร์ก็ยกตัวของปลายฟ้ามานั่งทับเขา.... 

"นำน้องชายของชั้นเข้าไปในร่งกายของเธอเองชะ" 

แลนด์โรเวอร์พูดสั่งออกมาด้วยน้ำเสียงที่กระเส่าสายตาหื่นกระหายในรสสวาทมากมาย.... 

"ฉันยังไม่เคยทำแบบนี้คะ" 

"คุณทำเองเถอะคะ" 

"ฉันกลัว" 

ปลายฟ้าพูดออกมาเสียงสั่นด้วยความกลัวจริงๆเธอไม่เคยผ่านผู้ชายเลยสักคน ถึงเธอจะทำงานแบบนั้น แต่เธอก็ไม่เคยเสียความสาวที่บริสุทธิ์ของเธอให้กับใครสักคนเลยไม่กล้าที่จะทำตามคำสั่งของแลนด์โรเวอร์ในตอนนี้..... 

"ชั้นจะเชื่อเธอได้หรือว่าคนที่ทำงานแบบนั้นอย่างเธอจะยังสดยังชิงอยู่" 

แลนด์โรเวอร์พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ดูถูกปลายฟ้า..... 

ปลายฟ้าได้ยินถึงกับจุกเข้าไปที่อกของเธอจนพูดอะไรไม่ออกมาสักคำเธอเลยไม่พูดอะไรอีกแล้วปล่อยให้เขาทำตามใจของอย่างไม่ขัดขืน.... 

แลนด์โรเวอร์เห็นว่าปลายฟ้าไม่พูดอะไรแล้วเขาจึงยกตัวของปลายฟ้าขึ้นมาแล้วกดตัวของปลายฟ้าลงมาที่แก่นกายที่ตั้งชันอยู่ตอนนี้อย่างรวดเร็ว และแล้วเมื่อแก่นกายของเขาแฉกผ่านเข้าไปในร่างกายของปลายฟ้าแลนด์โรเวอร์ก็ได้รู้ความจริงว่าสิ่งที่ปลายฟ้าพูดว่าเธอยังไม่เคยนั้นคือเรื่องจริงก็ทำให้แลนด์โรเวอร์รู้สึกว่าเธอไม่ได้โกหกเขาที่เธอยังสดไร้ราคีจากมือชายอื่นที่ได้มาดอมดมดอกไม้งามของเธอ... 

"ชั้นเป็นผู้ชายคนแรกของเธอจริงๆ" 

"อย่าเกร็งถ้าไม่อยากจะเจ็บในครั้งแรกแบบนี้" 

แลนด์โรเวอร์พูดออกมาเสียงกระเส่าเสียวซ่านมากขึ้นเรื่อยๆและรอให้ปลายฟ้าปรับร่างกายให้เข้ากับของเขาเสียก่อนเขาถึงจะขยับตัว ส่วนปลายฟ้านั้นก็ชบใบหน้าของเธอลงที่ไหล่ของแลนด์โรเวอร์ด้วยใบหน้าที่เจ็บปวดมากๆเมื่อแก่นกายที่ใหญ่โตเข้าไปในร่างกายของเธอครั้งแรกแบบนี้จนสุดลำเลยทำให้เธอเจ็บปวดมากมายจนต้องส่งเสียงดังออกมาในบางครั้งอย่างอดกั้นไม่ไหวจริงๆ 

แลนด์โรเวอร์เลยต้องรอให้ร่างกายของเขาและเธอปรับตัวเสียก่อนที่จะเริ่มสัมพันธ์เกมสวาทนี้ขึ้นมา......... 

 

"อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ......!!!! 

"พลับ...!!!พลับ....พลับ...!!!! 

เสียงครางดังออกมาอย่างเสียวช่านของปลายฟ้าที่ตอนนี้นั้นเหมือนตกอยู่ในเวทมนตร์รสสวาทที่เธอไม่เคยพบเจอจนทำให้เธอนั้นทำตามที่แลนด์โรเวอร์ต้องการอย่างไม่ขัดใจคนที่ประสบการณ์มากมายกว่าเธอ..... 

เสียงครวญครางดังขึ้นมาเป็นระยะเหงื่อกายของทั้งสองคนเงามันขึ้นมาเต็มตัวของพวกเขา ที่กำลังขยับร่างกายเป็นท่วงทำนองที่เร่าร้อนเหมือนไฟที่ไม่อาจจะมอดดับลงไปได้..... 

รอบแล้วรอบเล่าผ่านไปจากโซฟาก็มาต่อกันที่เตียงที่บทรักพิศวาสร้อนแรงเกินจะต้านทานต่อไปได้...... 

ครั้งแรกที่มีทั้งความเจ็บปวดทั้งมีความรู้สึกอบอุ่นตื่นเต้นในเวลาเดียวกัน...... 

 

เวลาผ่านไปสามชั่วโมง..... 

ร่างที่เปลือยเปล่าของปลายฟ้าก็นอนหมดแรงที่เตียงใหญ่ในสภาพที่หน้าคว่ำหน้าลงที่เตียงเผยแผนหลังเปลือยเปล่าที่ผ้าห่มปิดไม่มิดนอนที่เตียงใหญ่เพียงลำพังเพราะร่างใหญ่ของแลนด์โรเวอร์นั้นไม่ได้อยู่ที่เตียงแล้วเขาเข้าไปอาบน้ำและออกไปทำงานของเขาทันทีหลังจากที่เขาเสร็จสิ้นภารกิจของเราแล้วก็ปล่อยให้ปลายฟ้านอนที่เตียงอย่างหมดแรง...... 

 

สามชั่วโมงต่อมาร่างกายของปลายฟ้าก็ค่อยๆขยับตัวแล้วรู้สึกร้าวไปทั้งตัวเจ็บตรงนั่นมากๆจนขยับต่อไปไม่ไหวแล้วเธอจึงหลับต่อไปอีก........... 

มันเป็นครั้งแรกที่ทั้งเหนื่อยและอ่อนแรงที่สุดที่ปลายฟ้าเคยรับรู้ความรู้สึกแบบนี้ในร่างกายของเธอ............ 

 

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไรแต่ร่างบางของปลายฟ้าก็ยังไม่ตื่นขึ้นมา... 

จนเมื่อผ่านไปอีกสักพักร่างบางของปลายฟ้าก็รู้สึกตัวเพราะคอแห้งและรู้สึกหิวน้ำมากๆ... 

"หิวน้ำจัง.... 

ปลายฟ้าพูดออกมาเสียงแสบเพราะใช้เสียงมากไป.... 

ร่างบาวจึงค่อยๆลืมตาตื่นมองหาเสื้อผ้ามาสวมใส่ปิดร่างกายที่เปลือยเปล่าตอนนี้ 

และเธอก็มองเห็นเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ตกอยู่ข้างเตียงปลายฟ้าเลยยื่นมือไปหยิบเสื้อเชิ้ตตัวนั้นมาสวมใส่ให้เรียบร้อยก่อนที่จะเดินออกมาจากห้องอย่างช้าๆเพราะยังเจ็บมากๆอยู่... 

ปลายฟ้าไม่ได้มองอะไรเลยเธอมองไปที่ห้องครัวอย่างเดียวเพื่อหาน้ำดื่มทันทีเพราะความหิวน้ำอย่างมาก.... 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว