facebook-icon

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ ขอบคุณทุกแรงใจสนับสนุนค่ะ❤️

(นาง)บำเรอ : ตอนที่ 3 เสียตัว...แก้แค้น NC25+ 80%

ชื่อตอน : (นาง)บำเรอ : ตอนที่ 3 เสียตัว...แก้แค้น NC25+ 80%

คำค้น : นางบำเรอ กฤษนนัยน์ อัญญา อรภาวาสิริ หญิงแพรว

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.5k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ม.ค. 2563 21:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
(นาง)บำเรอ : ตอนที่ 3 เสียตัว...แก้แค้น NC25+ 80%
แบบอักษร

 

“ดูดนิ้วฉัน”

กฤษณนัยน์ออกคำสั่ง ก่อนจะสูดปากด้วยความเสียว ปลายลิ้นเล็กนุ่มลื่นกระดกเลียนิ้วแทนความเป็นชายที่กำลังทรมานหลั่งไหลน้ำปรารถนาอาบล้น

 

           ดวงตาคมมองต่ำลงไปที่เนินหน้าอก เขาไม่รอช้าวางมืออีกข้างบีบเคล้นเต้าทรวงนุ่มเด้งคล้ายว่าโหยหามันมานานแสนนาน พอเลิกชายเสื้อขึ้นกฤษณนัยน์ก็ถึงกับตาโตเพราะซาลาเปาสองก้อนนี้มันอวบใหญ่กว่าที่เขาคิดเอาไว้มาก

 

           ร่างบางแอ่นกายให้ชายหนุ่มกระทำ เพราะเธอเองก็เริ่มเสียวแล้ว ขาเรียวหนีบเข้าหากันแน่นทรมานตรงใจกลางความเป็นสาวที่กำลังบิดเร้าและตอดรุนแรง มือทั้งสองข้างจิกเกร็งทำอะไรไม่ถูก จนกระทั่งเขาดึงนิ้วยาวออกจากอุ้งปาก แล้วจับร่างกายเธอโยนลงไปกลางเตียง

 

           อัญญาตะเกียกตะกายเอาตัวรอด จนโดนเขาจับข้อเท้าแล้วกระชากลากถู ก่อนที่ร่างใหญ่จะขึ้นมาทาบทับอยู่ด้านบน ยังไม่ทันที่ร่างบางจะได้ตั้งตัวก็โดนเขาจับพลิกคว่ำหน้าลงอีกที กฤษณนัยน์จัดท่าทางให้ร่างบางโก่งบั้นท้ายขึ้นในท่าคลานเข่า แล้วตลบชายกระโปรงขึ้นเหนือเอวคอดที่รับกับสะโพกกลมกลึงได้เป็นอย่างดี

 

           ตาคมสีนิลมิอาจละไปจากความงดงามของอิสตรีเพศได้เลย บั้นท้ายขาวอวบลอยเด่นอวดเนินนางตรงกลางร่องที่ยังมีผ้าลายลูกไม้ปิดบัง มือสากคลึงกลีบผกาลากไล้แยกลงลึกผ่านขึ้นลง รู้สึกปรวดปร่าไปทั้งเครื่องเพศ โดยเฉพาะท่อนลำอลังการที่พร้อมจะออกรบ

 

           มีเกลียวคลื่นบางอย่างทำให้ท้องน้อยปั่นป่วนและรัญจวน เสียงลมหายใจกระเส่าและแหบพร่าราวกับคนที่ออกกำลังกายแล้วเหนื่อยจัด ร่างกายอัญญาร้อนเร่าตัวกระตุกเมื่อสัมผัสหยาบโลนโดนจุดกระสัน

 

           “ส่งเสียงหน่อยสิ นิ่งเป็นท่อนไม้อยู่ทำไม”

ช่างน่าขัดใจนัก ที่อัญญามัวแต่เม้มริมฝีปากเสียแน่น เสียงใสที่เคยเจื้อยแจ้วอยู่ข้างๆหู คงครางได้ไพเราะไม่ต่างกับเวลาที่เธอชอบออดอ้อนเขา

 

           น้ำสวาทเริ่มซึมเปียกแฉะปลายนิ้วมือ กางเกงในผ้าบางปกปิดเส้นไหมสีดำไม่มิด จนกระทั่งมือใหญ่ดึงกระชากผ้าลูกไม้ออกจนขาดติดมือ เอาความโกรธมาลงกับอัญญา ช่วงเวลาที่เขาต้องอดทนมันได้จบลงแล้ว

 

           คนไม่เคยใจสั่นด้วยความตกใจและตื่นเต้น เมื่อร่างใหญ่ดึงเอวเธอเข้าไปกอดจากทางด้านหลัง สะโพกผายได้รับสัมผัสจากท่อนลำร้อนผ่าว ขนาดของเขาทำให้เธอหวาดกลัว กฤษณนัยน์ผู้ชายที่เธอคิดว่าเขานิ่งขรึมและเย็นชาที่สุดในโลก

 

           “ถ้าอยากให้ฉันคบเธอต่อ ก็อย่าขัดใจฉัน”

ร่างใหญ่เค้นเสียงบอกชิดใบหู ก่อนจะอ้าปากใช้ฟันงับติ่งหูขาวสะอาดแล้วรวบดูดเพื่อเร้าอารมณ์ เต้าอวบถูกเคล้นคลึงด้วยมือหนาที่สอดเข้าใต้บราเชียร์ ความรู้สึกลุ่มหลงในกายสาวทำให้บุรุษหนุ่มเสียความเป็นตัวเอง เพราะระงับความเก็บกดมาตั้งแต่แรก

 

           “อ๊ะ...อือ...อึก!...อ้า”

เสียงหวานดังเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากรูปกระจับ เมื่อโดนกฤษณนัยน์ขยี้ปลายถันด้วยนิ้ว เธอเสียวซ่านทั้งกกหูและต้นคอปานจะขาดใจ ยิ่งโดนกายชายถูไถร่องสาว ยิ่งทำให้น้ำปรารถนาไหลหลากช่างน่าอับอาย

 

           “ร้องดังกว่านี้อัญญา”

เสียงของเธอกระตุ้นทำให้เขามีอารมณ์มากกว่าเดิม ร่างใหญ่ผละออกแล้วดึงถอดกางเกงจากปลายเท้า เขาหยิบซองบรรจุถุงยางอนามัยขึ้นมาฉีกสวมเครื่องป้องกันลงบนแก่นกายที่พร้อมจะโจนจ้วงในทางรักสีสด ทำไมเขาต้องเสียเวลาไปกับการเล้าโลม เมื่อจุดประสงค์แค่ระบายความใคร่เท่านั้น

 

           “พี่เต...ฮึก!...อ๊ะ...เจ็บ”

อัญญาส่งเสียงพร้อมกับแสดงสีหน้าบิดเบี้ยว เธอไม่ได้โง่จนไม่รู้ว่าเขาพยายามดันสอดอวัยวะส่วนนั้นเข้ามาข้างใน

 

           มือใหญ่กำท่อนลำแข็งขึง และกดสะโพกสอบลงไป แต่ช่างยากเย็นเมื่อตัวตนของเขาไม่สามารถเข้าไปได้จนสำเร็จ ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวและกัดฟันกรามแน่น

 

           “ว้าย! พี่เต”

ร่าบางถูกจับพลิกให้นอนหงายอย่างอุกอาจ ขาทั้งสองข้างโดนกฤษณนัยน์จับแยกจนกว้าง ไฟในห้องส่องสว่างจ้า ทำให้เห็นทุกอย่างชัดเจนเกินกว่าจะทนมองได้

 

           มือหนาช้อนยกบั้นท้ายอวบงอนขึ้นจากเตียง แล้วกดข้อพับเข่าดันไปจนติดหน้าอก ทำให้เขาได้เห็นใจกลางความเป็นสาวถนัดตา ในขณะที่ร่างใหญ่นั่งคุกเข่าอยู่ตรงกลางร่างบางเตรียมสอดประสาน ก็พยายามหักห้ามใจไม่เชยชมดอกกุหลาบฉ่ำเยิ้มด้วยปากและลิ้น ทั้งที่กลิ่นกายเธอชวนให้ลิ้มลองและดอมดม

 

           กฤษณนัยน์หลับตาลงแล้วกดส่วนของความเป็นชายลงหาปากทางสีสวย ออกแรงกระแทกแรงๆจนสุดกำลัง กระทั่งได้ยินเสียงกรีดร้องทุรนทุรายจากคนใต้ร่าง

 

           “กรี๊ดดดด!!! เจ็บ อัญเจ็บ พี่เต!”

เฮือก! มือเล็กปัดป่ายและผลักไส ร่างกายของเธอกำลังฉีกออกไม่มีชิ้นดี เจ็บปวดตรงที่โดนเขากระทำจนน้ำตาไหลเป็นทาง คงสาแก่ใจกฤษณนัยน์แล้วใช่ไหม คำว่ารักของเธอที่ให้กับเขาสุดท้ายก็ไม่พ้นเรื่องเซ็กส์

 

           “โอ้ววว...ซี๊ดดดส์...อย่าเกร็ง”

อัญญาตอดรัดเขารอบทุกทิศทางจนแทบขยับไม่ได้ สะโพกแกร่งผ่อนแรงลงแล้วใช้จังหวะเนิบนาบ มองพลูเนื้ออวบสีระเรื่อที่ปลิ้นเข้าปลิ้นออกตามท่อนลำหนา

 

           “อ้า...อ๊ะ...พี่เต...ซี๊ด...อือ”

จากความเจ็บปวดแปรเปลี่ยนเป็นเสียวซ่านระคนหนักหน่วงตรงท้องน้อย ดวงหน้าคมคายน่ามอง เขากำลังห่อปากสูดส่งเสียงครางกระเส่า

 

           “อืม...แน่นมาก...อูยยย...อัญญา...โอ้ววว”

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้น เมื่อเขาเพิ่มจังหวะกระแทกกระทั้น อัญญาทำให้เขามีความสุขเกินกว่าจะกลั้นไว้ได้ เขาไม่น่าปล่อยให้ตัวเองอดอยากปากแห้งกว่าสองอาทิตย์

 

           ร่างบางสั่นเทิ้มไปกับจังหวะที่รุนแรง เครื่องเพศชายกระทบเนินนางครั้งแล้วครั้งเล่า มีบางครั้งที่เธอต้องรีบกัดกลีบปากล่างเอาไว้เพื่อกลั้นเสียงของตัวเองไม่ให้ดังมากจนเกินไป

 

           “ซี๊ดดดส์...อ๊า”

ร่างใหญ่เกร็งกระตุกปลดปล่อยน้ำกามออกมาอย่างกะทันหันไร้การควบคุมได้ พอเสร็จแล้วก็รีบถอนตัวตนออกมาจากทางรักคับแคบแล้วถอดเครื่องป้องกันออกโยนใส่ถังขยะข้างเตียง ก่อนจะสวมชิ้นใหม่ลงไปแทนที่ของเดิมที่ใช้แล้ว

 

 

ใจเย็นๆน๊า เดี๋ยวมาต่อค่ะ ขอกำลังใจหน่อยจ้า  

 

ช่องทางการติดต่อ 

​เข้ามาพูดคุยกับหญิงแพรวได้ที่ Facebook (เพจ) 

พิมพ์ตรงช่องค้นหา >> อรภาวาสิริ หญิงแพรว 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว