ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รอยยิ้มของวิศวะ : พบเจอ

ชื่อตอน : รอยยิ้มของวิศวะ : พบเจอ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 65k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ม.ค. 2563 23:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รอยยิ้มของวิศวะ : พบเจอ
แบบอักษร

วันต่อมา...ณ มหาวิทยาลัย NU 

“พวกมึงจะเอาไงกับวิจัยดี เราจะทำเรื่องอะไรกัน” ระหว่างที่เรากำลังเก็บของออกจากห้องที่พึ่งจะเรียนเสร็จ ภาพก็เอ่ยถึงวิจัยที่อาจารย์ได้สั่งการจะจบคลาส 

“ค่อยว่ากันมึง กูหิวอ่ะ ข้าวเช้ายังไม่ได้แดกเลย” 

“กูให้มึงพูดอีกที ว่าเมื่อเช้ามึงไม่ได้กินอะไร” ภาพเอ่ยขึ้นมา 

“จริง แล้วที่มึงแดกข้าวเหนียวหมูปิ้งอ่ะ” 

“มึงจะขัดกูทำไมว่ะ ก็กูหิวแล้วมึงจะไม่สงสารคนสวยหน่อยหรอ” ตุ๊ดเสียงสองก็มาค่ะ 

“ฮ่าๆ แล้วริชจะไปกินที่ไหน ฝันว่าข้างนอกไม่ดีนะ พวกเราต้องเข้าเรียนอีก” 

“ไม่ใกล้ไม่ไกลหรอ อยู่ในมอเนี่ยแหละ” 

“แล้วสรุปคือ ?” เราถามตุ๊ด 

“คณะวิศวะจ้ะ” 

“โธ่ตุ๊ด มึงจะไปทำไมว่ะ หลังมอเลยนะโว้ย” ภาพโว้ยขึ้น 

“กูจะไปส่องผู้ แล้วพวกมึงก็ต้องไป จบนะคะ !! ไปค่ะ อย่าเยอะ” เราอยากจะตอบกลับว่า มึงนั้นแหละอย่าเยอะอิตุ๊ด == 

 

โรงอาหารตึกวิศวะ 

การที่เราก้าวเข้ามาในตึกนี้ สิ่งแรกที่ต้องยอมรับคือสายตาที่จะจ้องมองเรา เหมือนเราเป็นตัวประหลาด ตั้งๆที่ก็ปกติดี แต่ที่ทุกคนรู้กัน คณะนี้ประชากรหญิงจะน้อยมากเรียกได้ว่ามีแค่ 10 % เท่านั้น ส่วนที่เหลือ 90% นั้นจะเป็นประชากรชายทั้งหมด นั้นจึงเป็นสาเหตุที่การที่เราเดินเข้ามาแล้วจะเจอกันการมองที่น่ากลัวแบบนี้ แต่กับตรงกันข้ามผู้หญิงส่วนมากกับชอบที่จะมาที่นี้ ทุกคนก็รู้ว่าทำไมผู้หญิงชอบที่จะมา ถ้าคุณคือคนที่ชอบเสื้อช็อปและเกียร์แล้วนั้น นี้คือสถานที่รวมคนหล่อ คนโหด คนน่ากลัว คนเข้ม คนดุ หรือเอาง่ายๆมีทุกสไตส์แล้วแต่ว่าเราจะมาหาแบบไหน ก็เหมือนกับอิตุ๊ดที่มันชอบ เพราะมีผู้ให้มันมองเยอะ และเอาเข้ามาเก็บในสต๊อกของมัน เห็นมันแบบนี้ผู้นางเยอะนะคะ 

แต่สำหรับเราก็ไม่รู้เหมือนกันนะ แต่ถ้าเหมือนในซีรีย์ ก็ต้องคุณหมอ ใส่เสื้อกาวน์ ยิ้มหวานๆใจดี หรือไม่ก็ต้องเป็นนักวิทยาศาสตร์ ตัวสูงๆ หน้านิ่งๆ ฮ่าๆ เราจะเพ้อเจ้อไปแล้ว ใครจะไปได้แบบนั้นนอกจาก เฉินเสี่ยวซีกับซือถูมั่วจริงม้ะ  

อ๊ะๆ กลับมาปัจจุบัน ตอนนี้ก็เลือกโต๊ะได้แล้ว เหลือว่าใครจะกินอะไรแล้วล่ะ 

“กินไรกัน” ฝันถามขึ้นมา 

“ไม่รู้ว่ะ ไปเดินดูกันมั้ย เพื่อมีอะไรน่ากิน” เราเสนอให้ทุกคน 

“ก็ดีนะ นานๆจะมาไม่รู้มีอะไรน่ากินบ้าง แล้วโต๊ะใครจะเฝ้า” ภาพเอ่ยขึ้น  

“กูเฝ้าเอง พวกมึงไปกันก่อนเลย” 

“แหม่~~ ไม่ค่อยเลยเนอะ เบาๆนะเพื่อน”  

“เออนะ อย่าว่ากู” ไม่ใช่ไรค่ะ อิตุ๊ดมันจองเด็กปีหนึ่งอยู่ค่ะ แล้วเหมือนอีกฝังก็จะเล่นด้วยนะคะ ฮ่าๆ ยอมมันจริงๆ 

แล้วเราก็แยกย้ายกัน เราก็เดินมาร้านข้าวมันไก่ที่มีคนต่อแถวอยู่สี่ห้าคน คนข้างหน้าเราเป็นผู้ชายตัวสูง ผิวขาว และมีรอยสักด้วยมั้ง ที่ๆเราเห็นนะ แต่ทำไมคนถึงมองมาทางนี้เยอะจัง จากที่สังเกตุเป็นผู้หญิงด้วยนะ หรือว่าจะเป็นผู้ชายที่อยู่ข้างหน้าเรา เอ๊? แล้วใครอ่ะ ข้างหน้าเราก็ผู้ชายหมด ช่างสิเราจะสนเพื่อ  

“พ่อหนุ่มเอาอะไรลูก” เสียงแม่ค้าถามคนข้างหน้าเรา  

“ผมเอาข้าวมันไก่ทอดครับ” 

“รอแปปนะ แล้วแม่หนูละลูกเอาอะไร” แม่ค้าหันไปตอบเขา และหันมาถามเราต่อ 

“หนูเอาข้าวมันไก่ต้มกับทอดรวมกันค่ะ” 

“ได้จ้ะ รอแปปนะ” ระหว่างที่รอนั้น ทำไมรู้สึกแปลกๆ เหมือนมีคนมองเลยว่ะ เฮ้อ ! ช่างแหม่ง ได้ข้าวแล้วกลับโต๊ะดีกว่า 

 

ณ โต๊ะกินข้าว 

“ป้า ! กูอิจมึงอ่ะ” อะไรว่ะ นั่งปุ๊กอิตุ๊ดมันก็เสียงดังใส่ 

“==?” 

“ริชหมายถึงคนที่ยืนข้างหน้าช้องนะ” ฝันเอ่ยขึ้น 

“เพื่อ?” 

“เฮ้อ มึงนี้ก็ คนที่อยู่ข้างหน้า คือพี่ว๊ากปีสี่ แถมเป็นเดือนคณะด้วย มันเลยอิจฉามึงอ่ะป้า”  

“อ่อ” จากการที่งงอยู่นั้น ก็เข้าใจได้ทันทีที่ภาพมันอธิบายเลย นึกว่าเรื่องอะไร  

“มึงไม่รู้จัก” ตุ๊ดถามขึ้น 

“เคยได้ยิน แต่ไม่ได้สนใจ และก็ไม่ค่อยได้เห็นหน้าบ่อยๆด้วยเถอะ” 

“ใช้สิ๊ ! วันๆก็นิยาย วันๆก็ซีรีย์” ตุ๊ดมันแขวะเรา 

“แล้วมึงไม่ดู?” เอาสิแขวะมาแขวะกลับจ้า 

“ช้องนาง ! ><” พอมันเถียงไม่ได้มันก็จะเรียกชื่อเต็ม ฮ่าๆ ตลกมัน 

“ฮ่าๆๆๆๆๆๆ”  เสียงภาพกับฝันหัวเราะตุ๊ด 

พอเถียงกันแล้ว พวกเรากินข้าว แล้วก็คุยรายละเอียดการทำวิจัยกันด้วย ก็ได้ข้อสรุปว่า พรุ่งนี้ไม่มีเรียนจะนัดกันคุยเรื่องงานที่ร้านกาแฟของเราตอน 11.00 น. พอกินข้าวกันเสร็จ พวกเราก็รีบไปเรียนคลาสต่อไปทันที เพราะใกล้ได้เวลาแล้ว  

หลังเลิกเรียน 

“พรุ่งนี้ร้านช้อง ภาพกับริชห้ามสายนะ” 

“จ้าคนสวย จะมาแต่เช้าเลยจ้า” เสียงไอ่ภาพตอบฝัน 

“ริชล่ะ” 

“ไม่สายจ้ะ ชะนีน้อย” 

“มึงอ่ะตัวดีตุ๊ด สายตลอดดดดดดด” 

“ยกเว้นเรื่องผู้” ภาพแขวะตุ๊ด  

“ฮ่าๆๆๆๆ” พวากเราขำตุ๊ดมัน 

“ชิ ! เจอกันพรุ่งนี้ บาย” ตุ๊ดมันพูดเสร็จก็เดินออกไปเลย 

“เราไปแล้วนะ บายจ้า” ฝันบอกแล้วก็เดินไปขึ้นรถ 

“กูไปแล้วนะ บาย” คนสุดท้ายบอกเสร็จ ภาพก็กลับ 

“โอเค เจอกัน” พอทุกคนแยกย้าย เราก็เดินไปที่รถ เพื่อที่จะกลับห้องของตัวเอง  

-------------------------------------------------------------------------- 

เจอกันตอนหน้านะคะ ^^ 

ความคิดเห็น