email-icon

เรื่องคนธรรพ์หนุ่มขี้อ่อยกับบุตรสาวพญานาครักสนุก เขาต้องพาเธอกลับบ้าน เธอต้องการเที่ยวเล่นไปเรื่อยๆ ใครจะเสร็จใครมาลุ้นกันค่ะ

13 - สายตาที่แอบมองมา

ชื่อตอน : 13 - สายตาที่แอบมองมา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 784

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ม.ค. 2563 22:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
13 - สายตาที่แอบมองมา
แบบอักษร

ซาเวียร์ หนุ่มสัญชาติประเทศยุโรปแห่งหนึ่งกำลังตาปรอยมองหญิงสาวที่ขับเรืออย่างคล่องแคล่วพาเขาและเพื่อนเที่ยวชมหมู่เกาะต่างๆ

ผณินวารีบรรยายประวัติเกาะต่างๆ เป็นภาษาอังกฤษได้คล่องแคล่ว มีเกร็ดเล็กน้อยสนุกสนาน ถูกใจชายหนุ่มตาสีน้ำข้าวผมทองที่เพลิดเพลินทั้งกับการฟังเธอและแน่นอน เพลินกับการมองเธอ

ใบหน้าสวยแปลกตา ผิวสีแทน ผมหยิกลอนโตๆ มัดจุกดูเป็นกันเอง รูปร่างทรวดทรงฟิตเฟิร์มราวนักกีฬาทำให้เขาคิดไปไกลว่า อยากทำอะไรมากกว่าแค่ให้เธอพาชมเกาะที่สวยงามราวสวรรค์เหล่านี้ .. เช่น เขาอยากให้เธอพาไปขึ้นสวรรค์ด้วย !

สายตาของซาเวียร์จ้องไปที่หน้าอกของเธอภายใต้เสื้อเชิ้ตกลัดกระดุมเรียบร้อย กะด้วยสายตาได้ว่าหญิงสาวต้องหน้าอกหน้าใจใหญ่โตฟิตแน่นน่าลิ้มลอง

ซาเวียร์เริ่มรู้สึกร้อน ร้อนขึ้นเรื่อยๆ แต่ไม่ใช่ด้วยอากาศเสียแล้ว และเขาไม่อยากโดดน้ำลงไปแหวกว่ายเล่นกับเพื่อนฝูงเขาที่ลงไปเล่นน้ำเสียงดังเจี๊ยวจ๊าวเสียด้วย.. เขาอยากดับร้อนด้วยการเกลือกกลิ้งตัวไถลคลุกเคล้ากับสาวตรงหน้ามากกว่า !..

สาวตรงหน้าที่เดินใส่รองเท้าแตะยางไปมาทำโน่นทำนี่บนเรือระหว่างจอดรอเพื่อนเขาลงว่ายน้ำ ยิ่งมองยิ่งเหมือนนางเงือกสวยๆ จำแลงกายมาปะปนกับมนุษย์..

เขาหน้าแดง ใจว้าวุ่น ... ทำยังไงจะจีบเธอได้ ? ผู้หญิงไทยจะว่าจีบง่ายก็ไม่ถึงกับใช่ จีบยากก็ไม่เชิง ตั้งแต่เขามาเที่ยวประเทศไทย เขาก็ได้เบอร์โทรผู้หญิงสวยๆ มาบ้าง บางครั้งก็โชคดีได้แลกเปลี่ยนสนองความใคร่ แต่บางทีเขาก็หน้าแตกยับเยินโดนตัดรอนไม่เหลือเยื่อใย..

หนุ่มอายุยี่สิบสามเลียริมฝีปาก สายตาสำรวจไปที่เรียวขาสวยๆ ฟิตๆ ตรงหน้า.. อยากลูบ อยากมากจนแทบทนไม่ไหว ...

"ซาเวียร์ คุณหน้าแดงจัง รับน้ำเย็นสักหน่อยนะคะ" สาวเจ้าของดวงตากลมโตยิ้มให้เขาและหยิบกระติกน้ำมาเทบริการน้ำใส่แก้วสังกะสีให้เขา เพราะบริษัทเรือของเธอมีนโยบายไม่ใช้พลาสติก การบริการลูกค้าจึงต้องเป็นระบบเสริฟและใช้แก้วแบบนี้

หนุ่มตาน้ำข้าวมองไปรอบๆ เห็นว่าไม่มีใครนอกจากเธอกับเขา เขาจึงรับแก้วน้ำของเธอมา ดื่มแล้วดึงมือเธอไว้ เขาจ้องหน้าเธอ "ผมชอบคุณ คุณมีแฟนหรือยัง?"

หญิงสาวกระพริบตา แสร้งทำตกใจ "เอ๋ ปล่อยก่อนค่ะ เดี๋ยวใครเห็นเข้า" เธอบ่ายเบี่ยงก่อนพอเป็นพิธี

ความจริงคือเธอเห็นแล้วว่าเขาหุ่นล่ำน่ารักไม่เบา คงพอเปลี่ยนบรรยากาศให้เธอได้ก่อนกลับไปหาคีตา ดวงตากลมโตยังอ่อนหวานแม้น้ำเสียงดุ "ฉันเป็นคนจริงจังกับการทำงานนะคะ คุณเห็นฉันเป็นผู้หญิงแบบไหน?"

ซาเวียร์หน้าจ๋อยที่โดนสาวสุดฮ๊อตเชือดเฉือนเข้าให้ "ผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจ ผมชอบคุณจริงๆ อยากรู้จักคุณมากกว่านี้ คุณสวยมาก สวยสุดยอดไปเลย"

ผณินวารียิ้มอายๆ ซ่อนความดีใจไว้ข้างใน "ไว้เลิกงานแล้วนัดกันแล้วกันค่ะ ฉันพาคุณไปกินข้าวได้ เราเป็นเพื่อนกันก่อนแล้วกันนะคะ"

เธอทิ้งท้ายให้ความหวังแก่เขา.. นึกคึกคักในใจว่า หนุ่มน้อยซาเวียร์ไม่น่าหนีรอดเงื้อมมือเธอ...

อย่างน้อยก็ทำให้เธอเลิกคิดถึงคีตาไปได้สักพัก .. เธอไม่อยากตกหลุมรักใคร .. แม้แต่หนุ่มนักดนตรีน่ารักยิ้มสวยที่เธอเก็บได้..

ไม่ ไม่มีข้อแม้ทั้งนั้น ! ไม่ยึดติด ! ไม่ผูกมัด ! ไม่ผิดหวัง ! ไม่เสียอิสรภาพให้ใครทั้งนั้น !

------------------

บ่ายแก่ๆ วันนั้น คีตเทพกรรณซื้อกับข้าวเข้าไปทำอาหารให้ตัวเองและให้อาหารเจ้าตุ๊บป่องแล้ว เขาก็มุ่งหน้าไปที่ท่าเรือ ในใจร้อนรนอย่างอธิบายไม่ถูก.. เขามีลางสังหรณ์ว่าเธอกำลังอยากรักษาระยะห่างกับเขา

แต่เขาไม่ต้องการ ! คีตเทพกรรณบอกตัวเองว่ายอมไม่ได้ ! เขารู้สึกไม่โอเคที่ผู้หญิงที่เขาคลอเคลียดูดดื่มเมื่อคืนหลายครั้งหลายคราจะแปรเปลี่ยนไปอยู่ในอ้อมอกคนอื่น ถึงเขาจะเป็นคนธรรพ์ที่ห่างไกลจากการมีคู่ และไม่รีบมีใคร แต่เขาไม่ใช่คนที่เห็นว่าผู้หญิงเป็นสิ่งของหรือสมบัติผลัดกันชม หรือควรมีมากชายหลายรักในเวลาอันรวดเร็ว

ดวงตาคู่สวยของชายหนุ่มชะเง้อมองหา... เธออยู่ไหนนะ ? เขาถามบริษัทเรือที่ผณินวารีทำงานแล้ว เรือของเธอควรเข้ามาแล้วไม่ใช่หรือ ?

ชายหนุ่มผิวขาวใสกระจ่างยืนมองที่สะพานเทียบเรือ แล้วก็อี้ง.. ในที่สุดเรือที่เธอขับก็เทียบท่า

นักท่องเที่ยวต่างชาติที่ลงจากเรือท่าทางสนุกสนานมาเต็มที่ ผิวกายแดงเข้มจากไอแดด พวกเขากอดคอกันถือขวดเบียร์ลงจากเรือ คุยกันเสียงดังสนั่นไม่เกรงใจใคร..

และคนสุดท้ายที่ลงจากเรือก็คือ..

หนุ่มตาน้ำข้าวผมทอง รูปร่างผอมสูงผิวขาวจัด ที่ไม่ยอมลงเรือเองตามลำพังแต่วิ่งไปจูงกึ่งลากสาวผมจุกหน้าตาสวยมาด้วย !

หญิงสาวหัวเราะสดใส ยอมให้จูง แต่พอก้าวมาเหยียบแผ่นดินเท่านั้น เธอก็หุบยิ้ม..

เพราะผู้ชายผิวขาวสูงโปร่ง ผมสีน้ำตาลเข้ม ดวงตาสีน้ำตาลอมทอง กำลังยืนมองเธอด้วยแววตาละห้อยหา เหมือนลูกหมาลูกแมวตาโตมารอรับเจ้าของกลับบ้าน แววตาของคีตามีทั้งคำถามและการตัดพ้อ จนผณินวารีสะอึก !

ทำไมทำหน้าอย่างน้านนน ! อย่าสิ ! หัวใจหญิงสาวเต้นแปลกๆ

คีตาเดินมาหาช้าๆ สายตาจับจ้องทั้งเธอและซาเวียร์ เขาเอ่ยเป็นภาษาอังกฤษสำเนียงไพเราะมีสกุลรุนชาติ “ เวรี่ ไปกินข้าวกันไหม ? ผมมารับ”

คีตาถามหญิงสาว น้ำเสียงอ่อนหวาน ซ่อนความเจ้าเล่ห์ไว้ เขาข่มใจให้อ้อนเธอมากกว่าเขม่นผู้ชายที่มากับเธอ

หญิงสาวอึกอัก เพราะเตรียมจะไปกับซาเวียร์ เธอยิ้มแหย “เอ่อ วารีต้องพาซาเวียร์ไปกินข้าวค่ะ สัญญาพาเขาไปร้านอร่อยๆ แล้ว”

คีตาหน้านิ่ง “ผมไปด้วยได้ไหม ?” ดวงตาคู่สวยของเขากระเง้ากระงอดงอแงขึ้นมาทันใด “ผมไม่รู้จักใคร รู้จักร้านอะไรแถวนี้เลย” เขาตัดสินใจตื๊อเอาดื้อๆ เลย

หญิงสาวทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เอ่อ เธอจะพาซาเวียร์ที่กำลังจะเป็นเหยื่อไปกิน ทำไมถึงโดน รูมเมท อย่างเขามาขัดขวางละนี่ ? โอย ดวงตากลมโตของผณินวารีเริ่มฉายแวววิตก

ซาเวียร์ยืนฟังบทสนทนาภาษาอังกฤษบ้างไทยบ้่างไม่ออก แต่เดาได้ว่่าไอ้หนุ่มหน้าตี๋ตรงหน้าคงเป็นแฟนหรือแฟนคลับของเวรี่

ซาเวียร์นิ่งไป เขาเป็นนักท่องเที่ยวไม่อยากมีเรื่องกับใครในไทยเพียงเพราะผู้หญิงคนเดียว แต่ไอ้หน้าตี๋มันดูยังคงไม่ใช่แฟน ไม่งั้นคงไม่ทำหน้าอ้อนเรียกคะแนนสงสารขนาดนั้น

ซาเวียร์เป็นคนมีฐานะพอจะมาเที่ยวเอเชียแบบไม่ต้องห่วงรีบกลับเพราะเงินหมด เขาจึงยืดอก “ผมว่าเราไปกินข้าวด้วยกันก็ได้นะ” เขายื่นมือให้ชายหนุ่มหน้าจีนๆ ตรงหน้าจับ “ผม ซาเวียร์ คาสเตโล”

คีตเทพกรรณไม่สบอารมณ์แต่จำใจ “ผมคีตา” แล้วก็หันมาจ้องผณินวารีว่าเธอจะว่ากระไร

สาวเสน่ห์แรงต้นเหตุรถไฟชนกันยิ้มแห้งๆ “เอ่อไปกันเถอะนะ ๆ ร้านกินข้าวเย็น ร้านนี้ค่ำๆ มีวงดนตรีด้วย บรรยากาศดีมาก” เธอยิ้มหวานสดใสโปรยเสน่ห์ให้ทั้งคู่ “ไปด้วยกันหมดน้าา สนุกดี”

คีตเทพกรรณจึงจำใจต้องเดินตามซาเวียร์กับผณินวารีไป เคืองใจไม่เบาที่เธอทำท่าจะพาหนุ่มอื่นไปขึ้นเตียงเพียงข้ามคืน.. เขาไม่ควรจะแคร์แต่เขาแคร์.. คนธรรพ์หนุ่มบอกตัวเองว่า มันเป็นเพราะเขากลัวเธอเขี่ยเขาทิ้ง และจะทำภารกิจพาเธอกลับบ้านไม่สำเร็จ..

เท่านั้นจริงๆ ... สาบาน !

———-

ผณินวารีลอบชำเลืองมองคีตเทพกรรณแล้วก็เคืองใจเช่นกัน เขาตามมาทำไม? ทำไมมาทำเหมือนหึงหวง เกาะติดแจ ? ดวงตากลมโตขุ่นมัว เพราะสาวรักอิสระเช่นเธอไม่ต้องการห่วงผูกมัด ไม่ว่าผู้ชายคนนั้นจะเป็นใคร เพราะยิ่งตาม ยิ่งใกล้มากไป เดี๋ยวความรักความผูกพันรุงรังจะตามมา

เพราะความรักไม่เคยทำให้ผณินวารีรู้สึกเป็นสุขเลย ไม่เหมือนเซ็กส์ ฟินแน่นอน รวดเร็วถูกใจ ไม่มีอะไรต้องกังวลหวาดหวั่นเสียใจ บริหารจัดการง่าย เพราะเป็นแค่ความชอบกับเรื่องทางกาย ไม่ใช่หัวใจหรือชีวิต

เธอจะไม่รักใครจนเอาชีวิตไปผูกไว้กับใครอีกแล้ว

นางนาคินีจำแลงดีใจที่หนุ่มตาน้ำข้าวหาทางออกจากสถานการณ์น่าอึดอัดใจให้ “โอ้ เยี่ยมไปเลย ไปกันเถอะค่ะ ซาเวียร์”

แล้วก็จูงมือเขาเดินนำไป.. ใบหน้าสวยแปลกตาเชิดขึ้น จงใจไม่มองดูคีตาที่เดินตาละห้อยตามมา ฮึ ก็ใครใช้ให้มาขัดคอเธอแบบนี้ ? มาทำเป็นหึงหวงเหมือนเป็นแฟน จะบ้าหรือไง ? หัวโบราณจังแค่คืนเดียว แล้วมาตามเธอแบบนึ้ ?

คีตเทพกรรณเห็นอาการดิีใจยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ของซาเวียร์แล้วก็เซ็ง สายตาผู้ชายด้วยกันดูออกว่า ซาเวียร์แกล้งโชว์รวย สปอร์ต เลี้ยงเขาด้วย เพื่อไม่พลาดโอกาสใกล้ชิดผณินวารี ส่วนหญิงสาวเองก็คงไม่ชอบเท่าไรที่เขาเอาคานเข้ามาสอดตอนที่เธอกำลังจะหามหนุ่มผมทองไปกินทีหลัง

คนธรรพ์หนุ่มนิ่งงัน ดวงตาคู่สวยครุ่นคิดลุ่มลึก..

อืม ผณินวารีดูแล้วไม่ได้หลงรักไอ้หนุ่มฝรั่งคนนี้หรอก ท่าทางของเธออาจดูเหมือนโปรยเสน่ห์อ่อยเหยื่อน่ารักน่าเอ็นดู แต่แววตาเธอไม่ได้อ่อนหวานเท่าไร เขาคอยจับสังเกต มือเรียวของเธอคอยแต่จะลูบไล้มือหรือใบหน้าหรือวางบนไหล่ แผงอก หรือแขนของซาเวียร์ มันคงแค่เรื่องทางกายเท่านั้น

คีตเทพกรรณไม่สบอารมณ์ ซาเวียร์ทำเหมือนท้าทายเขา.. เขาต้องทำอะไรสักอย่างให้ผณินวารีหันมามองเขาอีกครั้ง

แล้วคนธรรพ์รูปงามก็ยิ้มมุมปาก .. เมื่อก้าวเท้าเข้าไปในร้าน.. เมื่อเห็นป้ายวางอยู่หน้าเวที

Live Band Every Night

(วงดนตรีสุดทุกคืน)

และมีกระดาษขาวแปะทับ Cancelled.

(ยกเลิก)

แต่เครื่องดนตรียังตั้งอยู่พร้อม...

 

 

ความคิดเห็น