facebook-icon

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ ขอบคุณทุกแรงใจสนับสนุนค่ะ❤️

(นาง)บำเรอ : ตอนที่ 3 เสียตัว...แก้แค้น NC25+ 40%

ชื่อตอน : (นาง)บำเรอ : ตอนที่ 3 เสียตัว...แก้แค้น NC25+ 40%

คำค้น : นางบำเรอ กฤษนนัยน์ อัญญา อรภาวาสิริ หญิงแพรว

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ม.ค. 2563 21:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
(นาง)บำเรอ : ตอนที่ 3 เสียตัว...แก้แค้น NC25+ 40%
แบบอักษร

17.00 น. 

 

           รถเก๋งสีขาวขับเข้ามาในลาดจอดรถของห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง อัญญามาตามเวลานัดหมายด้วยหัวใจที่เต้นระส่ำ ดวงตากลมมองหาร่างใหญ่ จนกระทั่งสะดุดตากับรถบีเอ็มดับบลิวคันหรูป้ายแดง ปากบางเผยอขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นกฤษณนัยน์ก้าวลงมาจากรถคันนั้น จากที่เคยเห็นแต่เขาขับรถคันเก่าๆของพี่ชาย สุดท้ายเขาก็ทำสำเร็จสินะ ความทะเยอทะยานและความอยากได้อยากมี

 

           คนตัวสูงเดินตรงมายังรถเก๋งตระกูลญี่ปุ่นคันเดิม เขาทราบดีว่ารถคันนี้อัญญาเก็บเงินซื้อเอง แต่ก็แค่รถราคาไม่กี่แสน เขาจงใจเหยียดเธอโดยการจอดรถของตัวเองเอาไว้ แล้วใช้รถของอัญญาพาไปหาความสุขแทน

 

           “จะขับเอง หรือให้พี่ขับ”

เขาถามเธอที่นั่งอยู่ฝั่งคนขับ เพราะปกติแล้วอัญญาจะหลีกทางให้เขาเป็นฝ่ายขับให้ตลอด

 

           “รถอัญ อัญขับเองได้ค่ะ”

สาวน้อยตอบเสียงแข็ง ทำไมถึงได้ทั้งรักทั้งเกลียดผู้ชายคนนี้

 

           “ขับไปตามแผนที่”

กฤษณนัยน์ยื่นโทรศัพท์มือถือให้เธอ โดยปักหมุนลงบนแผนที่จีพีเอสเรียบร้อยแล้ว

 

           อัญญาเม้มปากเป็นเส้นตรง ก่อนจะขับรถวนออกจากห้างสรรพสินค้าโดยไม่พูดอะไรกับเขาอีก

 

           กฤษณนัยน์ปรายตามองคนตัวเล็ก วันนี้แหละที่เขาจะได้แสดงออกถึงความเป็นตัวตนอย่างชัดเจน เกมแก้แค้นกำลังจะเริ่มขึ้น เมื่อเขาทำให้ผู้หญิงที่แสนจะเย่อหยิ่งยอมจำนน เธอทั้งรักและหลงเขาจนหัวปักหัวปำ

 

           อัญญาเหยียบเบรกกะทันหันเมื่อสถานที่ตรงหน้าเธอคือโรงแรมม่านรูด จึงเกิดเป็นคำถามว่าถ้าหากเราสองคนมีอะไรกันแล้ว เขาจะกลับมารักเธอเหมือนเดิมไหม

 

           “เปลี่ยนใจเหรอ แล้วแต่เธอนะ ฉันไม่ได้บังคับ”

สรรพนามที่ใช้เปลี่ยนไป ชายหนุ่มพูดเสียงเรียบ สีหน้าไมแสดงออกถึงอารมณ์ใดๆ

 

           อึก! อัญญาลังเลพร้อมกับกลืนน้ำลายลงคอ ใบหน้าสวยหันขวับไปมองคนใจร้าย ทำให้สองสายตาสบประสานกันด้วยความดุเดือดและเชือดเฉือน จนที่สุดเธอก็ยอมขับรถเข้าไปจอดในโรงแรม โดยมีพนักงานคอยรูดผ้าม่านปิดให้

 

           ร่างใหญ่ลงจากรถ เขาดึงสาบเสื้อสูทแขนยาวกระชับปิดบังบางอย่างที่กำลังโป่งนูน รอจนกระทั่งร่างบางยอมเปิดประตูรถตามลงมา

 

           ขาเรียวสั่นระริกแทบไม่มีเรี่ยวแรงจะเดิน เมื่อเห็นเตียงขนาดคิงส์ไซส์ เธอต้องทำยังไง ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยมีชายใดล่วงล้ำเข้ามาในร่างกาย แต่ตอนนี้เธอกำลังจะยกพรหมจารีให้เขา คนที่โกหกหลอกลวงเธอตลอดมา ในโลกนี้คงไม่มีผู้หญิงที่โง่กว่าเธออีกแล้ว

 

           กฤษณนัยน์เริ่มจากการถอดสูทสีเข้มออกแล้ววางพาดโซฟาด้านข้าง มือใหญ่ดึงปมเนกไทให้คลายออกอย่างหลวมๆ แน่นอนว่าเขาไม่เคยแสดงออกถึงความหื่นกระหายกับอัญญามาก่อน ดวงตาคมสีนิลจ้องร่างบางราวกับมัจจุราชอหังการ

 

           คนไม่เคยออกอาการประหม่า แต่ก็ข่มใจไว้ได้ภายใต้ความเงียบ ผสมผสานกับอารมณ์ตื่นเต้นในยามที่โดนสายตาของคนที่รักจับจ้องไปตามสัดส่วนของร่างกาย ปลุกให้ปลายถันใต้บราตัวสวยหดเกร็งและดุดดันเสียดสีกับเนื้อผ้าอย่างห้ามไม่ได้

 

           กฤษณนัยน์เดินต้อนเธอมาจนถึงปลายเตียง พออัญญานั่งลงแล้วเธอก็หันใบหน้าหลบไม่ยอมรับรู้ว่าเขาจะทำอะไร มือหนาถอดเข็มขัดหนังออกจากเอวสอบ แล้วปลดกางเกงรูดซิปลงเผยชั้นในสีขาวสะอาดที่มีลำเอ็นเหยียดขยายอยู่ภายในสิ่งห่อหุ้ม ลมหายใจชายเริ่มติดขัดเมื่ออยู่ในช่วงเวลาแห่งกำหนัด เขาไม่ได้รับการปลดปล่อยมายาวนานกว่าสองอาทิตย์ เพราะมัวแต่เคร่งเครียดเรื่องการลงทุนเก็งกำไรที่ดินแปลงใหม่ที่จะทำรายได้อย่างมหาศาล

 

           “กล้าๆหน่อยสิ”

เขาคว้ามือบางมาวางลงบนความเป็นชาย แล้วออกแรงบังคับให้เธอขยับฝ่ามือขึ้นลง

 

           “พี่เต”

อัญญาเรียกชื่อคนใจร้าย เพราะไม่เคยเห็นด้านมืดในตัวกฤษณนัยน์ มือเธอสัมผัสท่อนลำบางอย่างที่ทั้งแข็งและดุนดันสู้มือ ความอุ่นร้อนของมันทำให้เธอกลัวที่จะมองไป แล้วรีบชักมือออก

 

           “ทำไมล่ะอัญ ฮึ!”

กรามแกร่งบดเข้าหากันแน่นด้วยความอดทน ลำกายปูดเป่งเกินจะควบคุม แน่นอนว่าเขาอยากได้เธอ เขาปรารถนาอยากเชยชมอัญญาจนแทบคลั่ง แต่ต้องกดความรู้สึกนี้เอาไว้รอวันแก้แค้น

 

           “เราจะกลับมาคบกันเหมือนเดิมใช่ไหมคะ”

คนไร้เดียงสาถามเพื่อความมั่นใจ แววตาเศร้าสลดมองไปที่มือตัวเองบนหน้าตัก

 

           “มันก็ขึ้นอยู่กับว่าเธอจะทำให้ฉันพอใจได้มากแค่ไหน”

กฤษณนัยน์คนเดิมไม่เหลือความเป็นสุภาพบุรุษ แต่เขาคือซาตานร้ายที่พร้อมจะขยี้เธอให้แหลกลาน

มือใหญ่เชยปลายคางมนขึ้น แล้วกดสะโพกสอบดันเข้าหาดวงหน้าหวาน เพราะเขายืนและเธอนั่งอยู่จึงเหมาะเจาะพอดิบพอดี

 

           อัญญาทำอะไรไม่ถูก ใจหนึ่งก็อยากแสดงลีลาเอาชนะใจของกฤษณนัยน์ แต่เพราะไม่เคยเลยต้องจำเอามาจากหนังโป๊ในอินเทอร์เน็ต ปากเล็กค่อยๆเผยอขึ้นแล้วอ้าอมเอาดุ้นใหญ่เข้ามาในปาก เธอใช้ลิ้นดูดสะเปะสะปะผ่านกางเกงในที่ยังไม่ได้ถอดออก

 

           “อ่าส์...ดี...ดีมาก”

มือหนาประคองท้ายทอยบังคับทิศทางกดศีรษะเล็กเป็นจังหวะ ส่วนหัวของเขาเปียกชุ่มน้ำลายจากอุ้งปากอัญญา

 

           ความอลังการพองคับปากชวนให้เธออึดอัด แต่ทว่ากฤษณนัยน์กลับยังคงกดศีรษะเธอเข้าๆออกๆ มิหนำซ้ำเขายังเด้งบั้นเอวสวนกระแทกไม่หยุดยั้งจนอัญญาต้องคายปากออกเพื่อสูดอากาศหายใจ

 

           ชายหนุ่มไม่พอใจรีบดึงชั้นในออกจากเครื่องเพศทันที เป็นผลทำให้ความแข็งขึงดีดผึ่งออกมา แล้วฟาดเข้าที่ข้างแก้มเนียนนุ่มด้วยความจงใจของผู้กระทำ เขาใช้มือรูดเปิดส่วนหัวเบ่งบานแล้วจับยัดเข้าไปในปากจิ้มลิ้ม

 

           “อือ!...อื้อ”

อัญญาไม่ทันตั้งตัว พอรู้ตัวอีกทีรสชาติของเขาก็คละคลุ้งเต็มโพรงปาก มือทั้งสองข้างดันหน้าขาแกร่งในยามที่ร่างใหญ่ถาโถมเข้าหาไม่หยุดหย่อน เธอต้องขยับปากออกกว้างที่สุดเพื่อรองรับความใหญ่และอลังการจากกฤษณนัยน์

 

           “อืม...เธอมันไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ”

เขาแทบสุขสมคาปาก แต่ยังไม่ยอมรับว่าอัญญาจะสามารถทำให้เขาคลั่งได้ นิ้วหยาบถูกส่งเข้าปากเธอแทนลำหนาแล้วดึงนิ้วนั้นเข้าออก

 

           อัญญาตามเกมไม่ทันเลยได้แต่ช้อนสายตาขึ้นมองใบหน้าคมคายเป็นคำถาม ว่าเขาต้องการอะไรกันแน่ แต่อีกฝ่ายกลับมองว่าสายตาแห่งความใคร่รู้นั้นยิ่งปลุกเร้าอารมณ์เขาให้ตื่นเพริด ก็ยิ่งทวีคูณขยับนิ้วกลางในช่องปากนุ่มรุนแรงขึ้นกว่าเดิม

 

           “ดูดนิ้วฉัน”

 

 

กรี๊ดดดด!!! ใครรอลุ้นอยู่บ้าง 

ทักทายหญิงแพรวได้นะคร้า 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว