ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : BAD FRIEND 01

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ม.ค. 2563 19:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
BAD FRIEND 01
แบบอักษร

สายตาของฉันมองจากเครื่องบินลงมายังประเทศบ้านเกิด นี่ฉันได้กลับบ้านแล้วสินะ ฉันไปเรียนต่อม.ปลายที่ออสเตรเลีย ฉันได้ทุนไปเพราะบ้านฉันไม่ได้รวยพอที่จะส่งไปเรียนหรอก ฉันกลับมาในตอนที่ฉันอายุสิบแปดปี และพร้อมที่จะเข้ามหาลัยที่ที่นี่ 

 

ฉันโทรหาแม่เพื่อที่จะบอกว่าลงจากเครื่องแล้ว สามปีที่ไม่ได้เจอครอบครัวและเพื่อน คิดถึงแทบแย่ ฉันอยากจะกลับมาตอนที่ไปได้แค่เดือนเดียว แต่พ่อแม่และเพื่อนยังส่งกำลังใจมาให้เสมอ 

 

“ไซซี!”เสียงตะโกนชื่อฉันท่ามกลางผู้คนมากมาย เมื่อหันไปเห็นก็พบว่ามีทั้งพ่อแม่และเพื่อนฉันยืนรออยู่เต็ม ขนาดคนที่ฉันไม่สนิทยังมาด้วยเลย 

 

“เห้ยมึงสวยขึ้นเยอะเลยอะ”ฉันเดินไปกอดพ่อแม่ก่อนที่จะมาคุยกับเพื่อน 

 

“แน่นอน คิดถึงพวกมึงฉิบหาย”ฉันกอดเพื่อนๆเรายืนคุยกันสักพักและเราก็พากันเดินออกมาจากสนามบิน

 

เพื่อนที่มารับฉันมีอยู่สิบคนคือมีเพื่อนผู้หญิงแค่คนเดียวนอกนั้นก็เป็นผู้ชายหมดเลย บางคนฉันไม่ค่อยสนิทหรอก แต่เห็นเพื่อนมาก็เลยมาด้วยมั้ง ทุกคนดูดีขึ้นเยอะแน่นอนว่าช่วงอายุตอนม.ปลายเป็นช่วงที่ทุกคนปรับเปลี่ยนตัวเองไวมาก

 

“นี่พวกกูเช่ารถตู้มารับมึงเลยนะ คิดดูสิ”จูโน่พูดขึ้นมาตอนที่เราเดินออกมาข้างนอกแล้ว

 

“จ้าา ก็ดูพวกมึงขนกันมาเป็นขโยงเลยนี่ ฮ่าๆ”หลังจากสิ้นเสียงกันเราก็ขำ 

 

ฉันขึ้นรถมานั่งข้างพ่อแม่และคุยกันไปเรื่อยๆตลอดทาง ฉันพูดไม่หยุดเลยเพราะว่าดีใจที่ได้เจอทุกคน ลองคิดดูสิว่าฉันจะเหงาแค่ไหนที่ไปอยู่ที่ออสเตรเลียแล้วไม่ค่อยมีคนคุยด้วยเลย

 

เมื่อมาถึงบ้านแล้วฉันก็ลงจากรถ และทุกคนก็ช่วยกันขนของฉันลง ฉันเปิดประตูรั้วเข้ามาก็ยังพบกับการจัดงานเล็กๆที่สนามหญ้าแถมยังมีป้ายติดว่ายินดีต้อนรับสาวฝรั่ง 

 

“ใครเป็นคนคิดชื่อป้าย หะ!”ฉันรีบถามเพื่อนๆ และทุกคนก็หัวเราะกัน

 

“ก็พายุน่ะสิ”เอิร์ธพูดขึ้น ทำให้ฉันหันอย่างรวดเร็วไปทางพายุ

 

“ฉันขอโทษษษ”เสียงของพายุพูดขึ้นอย่างรู้สึกผิดจนทำให้ฉันหลุดขำ

 

“ฮ่าาๆๆๆ กูล้อเล่น ขอบใจมากนะทุกคนที่ต้อนรับดีขนาดนี้”ฉันพูดและทำหน้าจะร้องไห้ฉันไม่ได้รู้สึกอบอุ่นแบบนี้มานานมากแล้ว

 

“ดูสิเพื่อนกูร้องไห้เป็นเด็กเลย มึงไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนไป เดี๋ยวกูจัดอาหารก่อน”ไชน์เพื่อนผู้หญิงของฉันพูดขึ้น

 

ฉันเดินเข้าไปบ้านเพื่อนเอาของไปเก็บและเปลี่ยนเป็นชุดสบายๆ ส่วนพ่อแม่ของฉันก็บอกให้เด็กๆกินเลี้ยงกันเลย ท่านกินข้าวแล้ว

 

ก๊อกๆ 

 

“กลับมาแล้วหรอวะ คิดถึงจริงๆ”เสียงผู้ชายพูดขึ้น นั่นก็คือพี่ชายของฉันเอง เขาชื่อเซียร์ ฉันเปิดประตูห้องให้มันและเจอมันในสภาพที่เพิ่งตื่นนอน เดี๋ยวนะ นี่มันก็หนึ่งทุ่มแล้วไอพี่ชายคนนี้มันเพิ่งตื่นนอนหรอ

 

“เดี๋ยว มึงอย่าพึ่งคิดแบบนั้น ช่วงนี้กูเปิดบริษัทใหม่ กูเพิ่งจะได้วันหยุดพักครับไอน้อง”พี่เซียร์เข้ามายีหัวฉัน ฉันกำลังคิดเลยว่าเขาไปปาร์ตี้มาเพราะสมัยก่อนนี้ก็ดื่มทุกวัน ตอนนี้ทำงานแล้วก็คงเปลี่ยนตัวเองแล้วมั้ง

 

“แหม ขยันทำงานไปจะได้มีเงินมาเลี้ยงน้อง”ค่าใช้จ่ายตอนที่ฉันอยู่ที่ออสเตรเลียก็มีพี่เซียร์นี่แหละที่ช่วยจ่ายเงินค่ากินของของใช้ให้ หลังจากนั้นมันก็ขอตัวไปนอนต่อเพราะพรุ่งนี้มีประชุมเช้า

 

ฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็ลงไปนั่งกินเลี้ยงกับเพื่อนๆ ฉันคุยกับทุกคนจนสนิทกันมากขึ้น และคุยกันเรื่องเข้ามหาลัย ในขณะที่นั่งคุยกันก็พบว่ามีสายตาหนึ่งที่จ้องมองฉันตลอดและสบตากันบ่อยนั่นคือ“ธันวา”

“มึงมองกูทำไมไอธัน กูสวยมากไง”ฉันพูดขึ้นมาเพราะไม่ได้คิดอะไร และสงสัยว่ามันมีอะไรหรือเปล่า

 

“เออสวย”มันพูดขึ้นมาเงียบๆ ก่อนที่ทุกคนจะแซว แต่ฉันไม่คิดอะไรหรอกเพราะเราคือ ‘เพื่อนกัน’

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น