ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ

ชื่อตอน : Danmachi V

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.8k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ส.ค. 2563 17:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Danmachi V
แบบอักษร

 

หลังจากไอส์ดูค่าสเตตัสและใส่เสื้อเสร็จกำลังจะเดินออกจากห้องพอได้ยินเทพโลกิพูดแบบนั้นก็หยุดเดินแล้วมายืนข้างๆห้องแทน

 

 

"อ้าว?? ไอส์จัง อยู่ต่อทำไมหรอหรือว่าคิดถึงท่านเทพโลกิคนนี้จนไม่อยากออกไปไหนเลยหรอจ๊ะ"

 

 

"จะขอดู"

 

 

"หืม??"

 

 

"สเตตัสของ อายาโตะ"

 

 

"อย่างนี้นี่เองๆ แต่ว่าถ้าจะขอดูละก็ต้องขออนุญาติเจ้าตัวก่อนล่ะนะ อย่างที่บอกไปสเตตัสคือชีวิตถ้าให้คนที่ไม่ไว้ใจกันเห็นล่ะก็จะเป็นปัญหาเอาได้"

 

 

"แต่เอาเถอะอายาโตะคุง คงไม่ว่าอะไรหรอกมั้งคนต่อไปอายาโตะคุงเข้ามาได้เลยจ้า"

 

 

เทพโลกิตะโกนบอกให้คนที่รออยู่เข้ามาได้เลย อายาโตะที่อยู่นอกห้องได้ยินเสียงเรียกเลยเคาะประตูอีกทีพร้อมกับเดินเข้ามา

 

 

"ขออนุญาติครับ"

 

 

"เอาล่ะอายาโตะคุง ไอส์จังเขาอยากดูสเตตัสของเธอ ด้วย เธอจะว่าอะไรไหม"

 

 

"ครับ?? ก็ไม่น่ามีปัญหาอะไรนี่ครับตอนครั้งแรกที่ทำสัญญาคุณไอส์ก็อยู่ด้วยนี่นา"

 

 

อายาโตะตอบกลับไปแบบงงๆเพราะถึงจะให้ดูก็ไม่เห็นเป็นอะไร

 

 

"ฮ่าๆ นั้นสินะ งั้นเอาละนะ"

 

 

เทพโลกิเอาเข็มจิ้มที่นิ้วอีกครั้งแล้วเขียนลงบนหลังของอายาะโตะแล้วนำกระดาษมาแปะเพื่ออ่านสเตตัส

 

 

"นี่มัน"

 

 

อายาโตะ

 

 

STR:300 -> 450

 

VIT:97 -> 110

 

DEX:250 -> 400

 

AIG:338 -> 600

 

 

MAR:90 -> 150

 

เลเวล 3

 

 

"สเตตัสเพิ่มขึ้นเยอะเลยนะแค่ไม่กี่วันก็เป็นเลเวล3แล้วหรอเนี่ย"

 

 

"หะๆ ไม่หรอกครับเพราะทุกคนช่วยแนะนำหลายๆอย่างผมเลยสามารถจัดการมอนเตอร์ได้ง่ายๆ เลยเลเวลขึ้นก็ได้มั้งครับ"

 

 

"ไม่หรอกถึงจะพูดแบบนั้นสเตตัสของเธอมันขึ้นเร็วเกินไป"

 

 

"มะไม่มีหรอกครับ ขอโทษนะครับ ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมมีธุระเพิ่มนิดหน่อยครับ ขอตัวก่อนครับ!!!"

 

อายาโตะพูดปฏิเสธแบบแปลกๆแล้วเดินออกมาจากห้องเดินมุ่งหน้าไปนอกแฟมิเลียทันที

 

 

"เห้อไม่คิดเลยนะว่าแค่ไปหาเงินสเตตัสจะพุ่งได้ขนาดนี้เนี้ย เอาเถอะตอนนี้เรามีเงินเก็บพอควรแล้วด้วยไปหาอาวุธดีๆซักเล่มมาใช้บ้างดีกว่า"

 

"รู้สึกว่าวันนี้ตอนเย็นมีงานเลี้ยงของแฟมิเลียสิน้า~~"

 

อายาโตะคิดพลางเดินไปที่แฟมิเลียของเฮเฟตัสเพื่อไปหาอาวุธใหม่

 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

-งานเลี้ยงของโลกิแฟมิเลีย ณ ร้านนายหญิงแห่งความสมบูรณ์

 

 

"ขอบคุณสำหรับการสำรวจดันเจี้ยน คืนนี้มาฉลองกัน มาดื่มกันให้เต็มที่ไปเลย"

 

"โอ้!!!!!!!!"

 

 

เหล่านักผจญภัยของโลกิแฟมิเลียมาฉลองกันที่ร้านนายหญิงแห่งความสมบูรณ์ โดยมีเทพโลกิเป็นฝ่ายเปิดงานเลี้ยงขึ้นมา

 

 

 

"ไอส์ ซัง นั้นอะไรหรอคะ"

 

 

"น้ำเปล่า"

 

 

"เอ้าๆ หัวหน้าดื่มอีกสิ"

 

 

"ในแก้วยังมีอยู่เลยนะทีโอน่าคุง"

 

 

"โฮ่ๆอาวุธของเฮเฟสตัสสุดยอดอย่างที่คิดเลย"

 

 

"ใช่ๆ สุดยอดยันราคาเลยล่ะ"

 

 

"ฮ่าๆ"

 

 

"เอาล่ะ!! ไอส์!! มาเล่าเรื่องที่ว่านั้นให้ทุกคนฟังกันเถอะ"

 

 

ระหว่างที่ทุกคนกำลังสนุกสนานกันอยู่นั้น เบทที่เริ่มเมาก็พูดเรื่องของในดันเจี้ยนขึ้นมาทำให้อายาโตะที่นั้งดื่ม น้ำผลไม้อยู่เงียบๆขมวดคิ้วนิดหน่อย

 

ก็ยังไม่บรรลุนิติภาวะนี่นาถึงในโลกนี้เด็กจะดื่มเหล้าได้ก็เถอะ

 

"เรื่องที่ว่านั้น??"

 

ไอส์ถามแบบเงียบๆไม่เข้าใจที่เบทพูด

 

 

"เรื่องนั้นไงที่อยู่ในเส้นทางกลับ มิโททอหนีรอดมาหลายตัว ตัวสุดท้ายนั้นน่ะที่เธอฆ่ามันที่ชั้น 5ไม่ใช่หรอ"

 

 

"หลังจากนั้นเจ้านั้นไง เจ้ามะเขือเทศที่อยู่ในตอนนั้นไง เจ้าเด็กที่แค่เห็นก็รู้ว่าเป็นนักผจญภัยมือใหม่ โดนมิโนทอไล่กวดเอาน่ะ"

 

เบทเล่าออกมาอย่างสนุกปาก

 

"พอเธอจัดการเสร็จ เจ้านั้นก็ร้องโวยวายแล้ววิ่งหนีไปไหนก็ไม่รู้ น่าสมเพชสิ้นดีเลยว่ามะ"

 

 

"ฮ่าๆๆ"

 

 

ทุกคนในแฟมิเลียพากันหัวเราะ เรื่องที่เบทเล่ามา มีแค่อายาโตะกับไอส์ที่กำหมัดอยู่เงียบๆไม่ได้พูดอะไร

 

 

"ก็รู้หลอกนะแต่พอมาฟังแบบนี้แล้วมันหงุดหงิดชมัด"

 

อายาโตะบ่นพึมพัมออกมาแล้วมองไปที่เบท

 

"พอได้แล้วเบท เดิมทีก็เป็นความผิดของพวกเราที่ปล่อยมิโนโทจากชั้นที่17หนีไปได้ รู้จักละอายซะบ้าง"

 

 

เลเวเลียหัวหน้าหน่วยจอมเวทย์พูดขัดออกมาเพราะ เบทๆกำลังดูถูกคนอื่นอยู่

 

 

"ห่า!!! ก็แค่พูดว่าสวะก็คือสวะ มันผิดตรงไหนกัน? ไอส์ เธอคิดว่าไง"

 

เบทที่เมาไม่สนใจเสียงเตือนของเลเวเลียแล้วหันไปหาไอส์

 

 

"ยกตัวอย่างนะ ถ้าเป็นเธอระหว่างฉันกับเจ้ามะเขือเทศสวะนั้น จะเลือกใครกัน เฮ้ย!!"

 

 

"เบทนายเมาแล้วนะ"

 

 

ฟินพูดให้เบทหยุดเดี๋ยวเรื่องมันจะบานปลายไปใหญ่แต่เบทก็ไม่ยอมฟังคำเตือน

 

 

"กำลังถามอยู่นะไอส์ ถ้าเกิดเธอโดนเจ้าเด็กนั้นขอคบด้วยจะยอมรับได้งั้นหรอ? คงไม่มีทางเป็นงั้นอยู่แล้วก็อย่างเจ้าสวะที่อ่อนแอ กว่าตัวเองไม่มีคุณสมบัติจะยืนข้างเธอแม้แต่น้อย"

 

 

"พวกสวะน่ะ คงไม่เหมาะกับไอส์ วาเลนสไตน์ หรอก น!!"

 

เบททุบโต๊ะเสียงดังลั่นแต่ว่าอยู่ๆเบทก็หายไปจากที่นั่งอยู่ จนทุกคนเบิกตากว้างถึงคนที่ลงมือทำ

 

 

"ขอโทษนะครับ พอดีว่าผมทนไม่ไหวกับคนที่ดูถูกคนอื่นแล้วยังจะเอามาพูดล้อเลียนอีกดูถูกแบบนี้น่ะ"

 

อายาโตะเทเลพอต เบทไปปล่อยที่ทางน้ำหน้าร้าน พูดออกมา เบลที่อยู่ฟังมาตั้งแต่ต้นทนไม่ไหวจากการฟังก็รีบวิ่งออกจากร้านทันที

 

 

'ตึกๆๆๆ'

 

"เดี๋ยวก่อนคะ คุณเบล!!"

 

เสียงพนักงานร้านเรียกให้เบลที่วิ่งออกไปหยุดก่อนแต่ดูเหมือนิกฝ่ายจะไม่ได้ยินอะไรอีกแล้ว

 

 

"พวกกินแล้วหนีงั้นหรอ"

 

 

"มาชักดาบร้านนายหญิงแบบนี้ใจกล้าดีนี่น่า"

 

 

"หายากนะเนี่ยพวกกินแล้วหนีในร้านของนายหญิงเนี่ย"

 

ทุกคนมองภาพนั้นก็พากันยิ้มออกมาเพราะว่าไม่มีใครคิดว่าจะมีใครที่กินแล้วหนีจะรอดพ้นเงื้อมมือของเจ้าของร้านแห่งนี้

 

 

"งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ อ๊ะคุณเจ้าของ ส่วนของเบลคุงที่วิ่งออกไปเดี๋ยวผมจ่ายให้แทนครับ นี่ครับ"

 

อายาโตะเดินเอาเงินไปจ่ายให้ทั้งส่วนของตัวเองกับส่วนของเบลด้วย

 

 

"ไม่มีปัญหาแค่ได้เงินมาก็พอ ว่าแต่เธอรู้จักเจ้าหนูนั้นด้วยหรอ"

 

เจ้าของร้านรับเงินจากอายาโตะแล้วถามออกมา

 

 

"ครับนิดหน่อย"

 

อายาโตถตอบกลับไปจากนั้นก็เดินออกมาจากร้าน....

 

.

.

.

.

.

.

 

-ภายในดันเจี้ยน

 

"ก็รู้อยู่หรอกว่าเบลคุงจะมาที่นี่แต่จะหายังไงเนี่ยสิ"

 

อายาโตะเดินไปเดินมาในด้นเจี้ยนตามหาเบลเพื่อที่จะปลอบใจซักหน่อย ในระหว่างหาอยู่นั้นอายาโตะก็ได้ยินเสียงใครบางคนกำลังตะโกนซ้ำไปมาอยู่

 

 

"ต้องพยายามเท่านั้น!!!"

"ต้องพยายามเท่านั้น!!!"

"ต้องพยายามเท่านั้น!!!"

"ต้องพยายามเท่านั้น!!!"

 

 

 

อายาโตะที่ได้ยินเสียงตะโกนลั่นดันเจี้ยนก็เดินตามเสียงมาเจอกับเบลที่กำลังจัดการกับมอนเตอร์ที่คล้ายๆกับเงาเป็นกลุ่มใหญ่ พอเบลจัดการเสร็จแล้วอายาโตะก็เดินเข้าไปคุย

 

 

"แฮกๆ"

 

เบลเหนื่อยหอบลงไปนอนกับพื้น

 

 

"ไงเบลคุง"

 

 

"คุณอายาโตะ แฮกๆ มา ทา อะ ไร หรอ ครับ"

 

 

เบลที่เหนื่อยหอบจากการไล่จัดการมอนเตอร์กลุ่มใหญ่นอนอยู่หันมามองอายาโตะที่เดินเข้ามาทัก อายาโตะเลยเดินมานั่งอยู่ข้างๆแล้วคุยด้วย

 

 

"มาขอโทษน่ะ แทนคนในแฟมิเลียที่ไปว่านายแบบนั้น"

 

 

"ขอโทษทำไมหรอครับ หรือว่าคุณอายาโตะก็อยู่โลกิแฟมิเลียหรอครับ-"

 

 

"จะว่าไปฉันก็ไม่เคยบอกนายเลยนินะว่าฉันอยู่แฟมิเลียอะไร"

 

 

"ครับ เพราะส่วนใหญ่พวกเราเจอกันแต่ในดันเจี้ยนนี่น่า"

 

 

"หะๆ จะว่าไปฉันเจอนายตอนลงมาหาเงินตลอดเลยนี่นา แล้วเป็นไงหายจิตตกหรือยัง"

 

 

"ครับถึงจะรู้สึกแปลกๆนิดหน่อย แต่ก็คิดว่าดีขึ้นเยอะแล้วล่ะครับ"

 

 

"ดีแล้วล่ะ แล้วก็เบลคุงถึงฉันพูดจะยังไงอยู่ก็เถอะ แต่ว่าชั้นก็เป็นมือใหม่เหมือนนายนะเพิ่งจะเริ่มได้ไม่นานเอง"

 

อายาโตะพูดแล้วยิ้มออกมา

 

"เอะ?? อย่าหลอกกันสิครับคุณอายาโตะเก่งจะตาย"

 

เบลที่ยังไม่เชื่อพูดออกมา

 

"ไม่หรอกฉันเพิ่งเป็นนักผจญภัยไม่นานี่เองเพราะงั้นก็เป็นมือใหม่นี่แหละ นี่ก็ดึกแล้วนะนายกลับไปที่แฟมิเลียเถอะ เดี๋ยวท่านเทพจะเป็นห่วงเอา"

 

 

"อะ ครับเข้าใจแล้วครับผมจะพยายามให้มากกว่านี้นะครับ แล้วเจอกันนะครับคุณอายาโตะ"

 

 

"อ่า ไว้เจอกัน"

 

 

อายาโตะที่เห็นเบลออกไปจากดันเจี้ยนแล้วก็เดินกลับไปที่แฟมิเลียของตนเอง

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว