ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ

ชื่อตอน : Danmachi IV

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.2k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ย. 2563 11:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Danmachi IV
แบบอักษร

-ดันเจี้ยนชั้น 17

 

"เฮ้อ เจ็บใจ"

 

"อุตสาไปถึงชั้น 50 แล้วแท้ๆนะ"

 

"นี่เธอเลิกบ่นซักทีได้ไหมคิดจะบ่นไปถึงไหนกัน"

 

"แต่ว่าเจ้าตัวที่เหมือนหนอนนั้นน่ะคือตัวอะไรกันนะไม่เคยเห็นมาก่อนเลย"

 

"ไม่รู้สิคงเป็นชนิดใหม่มั้ง"

 

 

ทีโอน่ากับทีโอเน่คุยกันระหว่างทางขึ้นดันเจี้ยนเพื่อกลับไปแฟมิเลีย

 

 

"คุณทีโอเน่ สุดยอดไปเลยนะครับโดนสารละลายของเจ้าหนอนนั้นไปทำให้เป็นแค่รอยไหม้เนี้ย"

 

 

"ไม่ต้องห่วงผมบ่นไปชุดใหญ่แล้วล่ะ"

 

 

"อะหะๆ ผมว่าเเบบนั้นคงเป็นรางวัลให้คุณทีโอน่ามากกว่า"

 

 

"ว่าแต่เถอะ ถึงจะบอกว่าให้เอาอาวุธไปใช้ได้ตามสบายแต่ก็เล่นใช้อาวุธร้อยกว่าเล่มนั่นหมดจนเหลือแค่สิบเล่มเนี่ยสุดยอดกว่าอีกนะ อายาโตะคุง"

 

"ครับๆ ผมยอมรับความผิดชอบครั้งนี้ แต่ท่านลีดเดอร์ก็มีส่วนรับผิดชอบเพราะบอกใช้ได้ตามสะดวก เพราะฉนั้นช่วยกันแบ่งความรับผิดชอบด้วยนะครับ"

 

"หึๆ ต่อรองเก่งจริงๆนะนายเนี่ย สมกับเป็นคนที่โลกืเลือกมา"

 

 

อายาโตะกับฟินคุยกันเรื่อยเปื่อยตั้งแต่ชั้น50จนมาถึงชั้นนี้ทำให้สนิทกันมากขึ้นพอสมควรกลุ่มของอายาโตะเป็นกลุ่มสุดท้ายแล้วที่จะต้องกลับไปวันนี้

 

ระหว่างที่กลุ่มแนวหน้ากำลังคุยกันอยู่นั้นมีเหตุการผิดปกติ

 

"แกร็ก!!"

 

"อะไรน่ะ"

 

เสียงแตกร้าวของกำแพงค่อยๆดังขึ้นทา ทีโอเน่สังเกตุได้ถึงความผิดปกติก็หันไปทันที

 

 

"ม่อ!!!!!!!!!!"

 

 

 

พอกำแพงแตกออกมาก็มีมิโนทอ หลายสิบตัวออกมาจากกำแพงหิน

 

 

"นี่สินะ มอนเตอร์ปาตี้"

 

อายาโตะมองกลุ่มมิโนทอจำนวนมากที่กำลังล้อมกรอบอยู่

 

 

"อย่ามัวแต่ยืนอึ้งสิ อายาโตะคุงเตรียมพร้อมสู้ได้แล้ว"

 

 

"ครับๆ"

 

 

อายาโตะที่กำลังมองเหล่ามิโนทอ ออกมาจากกำแพงเรื่อยๆก็หยิบดาบออกมาจากสโตเรทเพื่อเตรียมพร้อมต่อสู้ทีโอน่า ที่หงุดหงิดอยู่หน่อยๆเพราะอาวุธคู่ใจของเธอโดนละลายไปแล้ว

 

ก็เปิดด้วยการเตะใส่หน้ามิโนทอตัวที่อยู่ใกล้สุดกระเด็นยุให้ตัวอื่นๆมาโจมตีจะได้จัดการง่ายๆ

 

แต่เกิดเหตุไม่คาดคิดเข้า เหล่ามิโนทอที่เห็นเพื่อนพวกมันโดนซัดในทีเดียวต่างร้องเสียงหลงกันและวิ่งหนีไปทางขึ้นชั้นบน

 

 

"แย่แล้วด้านบนยังมีนักผจญภัยที่ยังไม่พร้อมสู้อยู่!!!"

 

ฟินตะโกนออกมาจากนั้นก็เริ่มสั่งทุกคนต่อทันที

 

"ทุกคนจัดการให้หมดอย่าให้เหลือให้ไปเป็นกลุ่มอย่าประมาทล่ะรู้สึกจะมีเรื่องแปลกๆชอบกล"

 

 

"ไอส์คุงกับอายาโตะคุง ช่วยล่วงหน้าไปจัดการที"

 

 

"ทีโอน่ากับทีโอเน่ ไปจัดการส่วนกลางไม่ต้องสนใจตัวที่หนีย้อนกลับมา"

 

 

 

"ส่วนที่เหลือจะคอยเก็บพวกที่หนีย้อนกลับมาเองเข้าใจนะ"

 

 

 

"ไม่ตลกเลยนะทำไมชั้นต้องเก็บพวกที่หนีมาด้วยล่ะ"

 

 

เบทที่ไม่พอใจบ่นออกมาเพราะตัวเองดันเป็นกลุ่มเก็บงาน

 

 

"ทำตามที่ผมสั่ง ทุกคนจัดการได้"

 

 

"อืม/ครับ"

 

 

"ค่า/คะ"

 

 

"ค คะ/ชิ"

 

ฟินที่ไม่เสียเวลาอธิบายพูดด้วยเสียงเย็นเฉียบจนเบทต้องเงียบพร้อมกับสั่งให้ทุกคนไปจัดการ"

 

 

 

-ดันเจี้ยนชั้นที่ 5

 

"ผมว่าผมมั่นใจในความเร็วของผมแล้วนะแต่ไอ้ตัวสุดท้ายนี่ไวชมัด"

 

หลังจากที่อายาโตะกับไอส์ช่วยกันไล่จัดการมิโนทอตั้งแต่ชั้นล่างจนขึ้นมาถึงชั้นบนตอนนี้เหลือแค่ตัวเดียวแล้ว

 

 

"ทางแยกครับ ผมไปทางขวานะ คุณไอส์ไปทางซ้ายนะครับ"

 

 

"อืม"

 

 

หลังจากวิ่งแยกกันไปแล้วอายาโตะก็ได้ยินเสียงร้องดังลั่น

 

 

"เอะ?? สถานะการแบบนี้มั้นคุณๆแหะ"

 

 

อายาโตะหยุดวิ่งแล้วนึกซักพักก็นึกขึ้นได้

 

 

"อ้อฉากคุณไอส์เจอกับเบล คาเนลนี่เอง"

 

 

"อะ!!แย่ละสิถ้าเป็นแบบนี้เจ้าเบลนั้นเป็นมะเขือเทศแน่เรากะว่าจะไม่ให้เกิดเหตุนั้นแท้ๆเชียว"

 

 

อายาโตะรีบใช้พลังเทเลพอร์ตไปหาไอส์แต่ว่าไม่ทันซะแล้วเพราะไอส์จัดการเจ้ามิโนทอขาดครึ่งจนเลือดของมันสาดกระเด็นไปทั่วเป็นที่เรียบร้อย

 

 

"เป็นอะไรไหมคะ"

 

 

"ข ขะ ขอโทษคราบ!!!!!"

 

 

"ฮ่าๆ โดนวิ่งหนีซะแล้วล่ะไอส์ ฮ่าๆ"

 

 

"แถมเจ้าเด็กนั้นยังเป็นมะเขือเทศอีก ฮ่าๆ"

 

 

ไอส์ที่เอียงคองงไม่เข้าใจว่าเด็กหนุ่มผมขาวคนนั้นขอโทษเธอทำไมแถมยังโดนเบทหัวเราะทำให้ไอส์หงุดหงิดเข้าไปอีก

 

 

 

อายาโตะที่มาเห็นก็ไม่ได้พูดอะไรพร้อมกับเดินไปหาพวกฟินที่มาถึงทันเหตุการณ์พอดี ทั้งกลุ่มพากันเดินออกจากดันเจี้ยนไปพร้อมกันเพื่อกลับไปแฟมิเลีย

.

.

.

.

 

 

.

.

.

.

.

 

หน้าตึกโลกิแฟมิเลีย

 

"กลับมาแล้วหรอ!!! ไอส์จัง!!!"

 

เทพโลกิที่วิ่งออกมาจากประตูกระโดดเข้าใส่ไอส์โดยที่ทุกคนเดินต่อแถวเรียงกันมากันมาไอส์อยู่ด้านหน้าสุด

 

แน่นอนว่า ไอส์นั้นหลบไปด้านซ้าย ทีโอเน่หลบขวา ทีโอน่าหลบซ้าย ฟินหลบขวา เลฟียาหลบซ้าย เบทหลบขวาคนท้ายที่เหลือคืออายาโตะนั้นเอง

 

อายาโตะที่อยู่คนท้ายสุดของเเถวด้วยความที่ตกใจจึงใช้พลังเทเลพอร์ตหลบออกไปด้านหลัง ทำให้เทพโลกิหน้าทิ้มจูบพื้นตรงนั้นทันที อายาโตะที่เพิ่งรู้สึกตัวว่าตัวเองทำอะไรลงไป

 

 

 

"ขอโทษ!!ครับท่านเทพผมไม่ทันมอง!!!"

 

อายาโตะรีบเข้าไปดูเทพโลกิทันที

 

 

"แหม่ๆ ใจร้ายจังเลยนะทุกคน"

 

 

ทุกคนที่เห็นแบบนั้นก็ทำเป็นไม่สนใจแล้วเดินเข้าแฟมิเลียไปแบบรีบๆ

 

 

"อะ!! ไอส์จังวันนี้มีคิว ตรวจสอบสเตตัส10คิวนะ!!"

 

 

"อืม"

 

 

"เธอด้วยนะ อายาโตะคุงหลังจากตรวจของไอส์จังแล้วเธอก็ต้องมาด้วยนะ"

 

 

"ครับ"

 

 

อายาโตะตอบรับไปพร้อมกับช่วยพยุงเทพโลกิยืนขึ้นและกับเดินเข้าไปในแฟมิเลียด้วยกัน

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

"ยินดีต้อนรับไอส์จัง😊😊"

 

 

ไอส์เดินเข้ามาในห้องของเทพโลกินั้งหันหลังถอดเสื้อโชว์แผ่นหลังให้

 

 

"แหม~~ดูกี่ทีแผ่นหลังของไอส์จังนี่ก็น่าหลงไหลเหมือนเดิมเลยน้า~~"

 

 

"ตอนนี้กำลังเมาอยู่ด้วยสิถ้าเผลอมือยื่นไปจับอะไรแปลกเข้าคงไม่ว่ากันหรอน้า~~"

 

 

เทพโลกิพูดด้วยเสียงเหมือนคนโรคจิตกำลังจะยื่นมือไปหาไอส์

 

 

"ฉึก"

 

 

อยู่ๆก็มีมีดปักอยู่บนที่นอนระหว่างไอส์กับเทพโลกิ แน่นอนคนที่ปาก็คือไอส์นั้นแหละ

 

 

"สร่างเมาแล้วจ้า"

 

 

เทพโลกินำเข็มมาจิ้มที่นิ้วแล้วเอาเลือดไปเขียนบนแผ่นหลังของไอส์เพื่อเปิดสเตตัสพร้อมกับเริ่มอ่านค่าสเตตัส

 

 

"แผ่นหลังของนักผจญภัยเนี่ยเป็นสิ่งที่ต้องปกป้องเทียบเท่าชีวิตเลยนะ เพราะมันคือข้อมูลสกิลของผู้ครอบครอง ถึงจะมีพวกที่อ่านได้ไม่เยอะเท่าไหร่แต่อย่างไอส์จังก็ยังอ่านได้เลยใช่ไหมล่ะ"

 

เทพโลกิพูดไปพลางค่อยๆอ่านไปเรื่อยๆ

 

 

"อืม ถ้าแค่นิดหน่อยล่ะก็"

 

 

"เอ้า เสร็จแล้วจ๊ะ"

 

 

เทพโลกิเอาแผ่นกระดาษที่มีค่าสเตตัสยื่นให้ไอส์ดู

 

 

ไอส์ วาเลนไต

 

STR:549 -> 555

 

 

VIT:540 -> 547

 

DEX:823 -> 825

 

 

AIG:821 -> 822

 

MN:899

 

เลเวล5

 

 

 

"ต่อไปก็อายาโตะคุงสินะ จะพัฒนาไปขนาดไหนกันนะเด็กคนนั้น"

 

เทพโลกิยิ้มออกมาแล้วเรียกให้คนต่อไปเข้ามา.....

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว