ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ

ชื่อตอน : Danmachi III

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ส.ค. 2563 15:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Danmachi III
แบบอักษร

ดันเจี้ยนชั้นที่ 50

 

 

"เอาล่ะพักได้"

 

ฟินหัวหน้ากลุ่มโลกิแฟมิเลียสั่งพักกับกลุ่มสำรวจที่บุกตะลุยมาจนถึงชั้นนี้ ซึ่งเป็นชั้นที่ไม่มีมอนเตอร์ปรากฎเลยจนทำให้เป็นชั้นที่นักผจญภัยทุกคนสามารถพักผ่อนได้โดยไม่ต้องกังวน

หลังจากที่ทุกคนแยกย้ายกันแล้วจนเหลือไม่กี่คน อายาโตะก็เดินไปหาฟินหัวหน้ากลุ่มแล้วยกมือขึ้น

 

 

"หืม ว่าไงอายาโตะคุง"

 

 

"ผมมีคำถามครับ ทำไมผมที่เป็นแค่เลเวล2 ถึงต้องลงมายันชั้นที่50กับกลุ่มสำรวจขนาดใหญ่ด้วยล่ะครับ"

 

 

"เพราะเธอมีความสามารถไงหละ"

 

 

"ค ครับ??"

 

 

ฟินตอบกลับไปทันทีพร้อมกับคิดเล็กน้อยแล้วนึกถึงสิ่งที่ท่านเทพบอกออกมาว่าให้ช่วยฝึกอายาโตะให้หน่อย

 

"งั้นก่อนอื่นเลยตั้งแต่ลงมาที่ชั้นนี้นายบาดเจ็บบ้างหรือเปล่า"

 

 

"ไม่ครับ"

 

อายาโตะตอบไปตามจริงระหว่างลงมาถึงจะโดนมอนเตอร์โจมตีอยู่บ้างแต่อายาโตะก็จัดการได้มากยากมากนัก

 

 

"ข้อสองนายได้ ไอส์คุงคอยช่วยอยู่แล้วเพราะงั้นไม่มีปัญหา"

 

 

"ข้อสุดท้าย เพื่อให้นายแข็งแกร่งขึ้นแล้วมาช่วยพวกเราสำรวจดันเจี้ยนนี้ยังไงล่ะ มีอะไรคัดค้านอีกไหมครับ"

 

 

"เห้อ ถ้าพูดถึงขนาดนี้ผมก็ไม่มีอะไรจะบ่นหรอกครับ"

 

 

 

หลังจากที่ออกมาพัก อายาโตะเดินไปที่แอ่งน้ำเพื่อผ่อนคลายซักหน่อยแต่ก็ไม่คาดคิดว่าจะเกิดขึ้นกับตนได้

 

.

.

.

 

 

.

.

 

 

 

.

.

.

.

.

ภาพผมสีทองยาวสลวยกับผิวที่ขาวเหมือนไข่มุขพร้อมกับวิวป่าไม้และเขาที่เป็นฉากหลัก สะกดสายตาของอายาโตะจนเผลอเดินไปเหยียบกิ่งไม้จนหักทำให้เกิดเสียงจนเรียกสติของอายาโตะ และไอส์ที่ได้ยินก็หันกลับมามอง

 

ไอส์ที่หันมามองโดยที่ไม่ได้ปิดบังส่วนใดของร่างกายแม้แต่นิดเดียวเลยและเมื่อเห็นว่าคนที่เข้ามาเป็นอายาโตะก็ทำให้เจ้าตัวหน้าแดงเล็กน้อย

 

"มี อะไรหรอ"

 

ไอส์มองอายาโตะแล้วเอียงคอถาม

 

"ป ปะ เปล่าครับ ไม่คิดว่าจะมีคนอยู่แถวนี้ ข ขอโทษคราบ!!!"

 

พอพูดไปแบบนั้นอายาโตะก็ใช้พลังเทเลพอร์ต ออกจากตรงนั้นทันทีโดยที่ยังหน้าแดงอยู่เลย

 

"เร็ว!!.... ขนาดพยายามมองตั้งแต่เข้ามาในดันเจี้ยนยังมองตามไม่ทันเลย"

.

.

.

.

 

"เห้อ ไม่คิดว่าจะได้มาเห็นฉากแบบนี้เลยนะเนี่ย แต่ก็ไม่เลวแหะ คุณไอส์เนี่ยหุ่นดีชะมัดเลยน้า~~"

 

 

"อะไรน่ะ! สัมผัสได้ถึงมอนเตอร์ทั้งที่ชั้นนี้ไม่น่ามีมอนเตอร์นี่นาแล้วทำไม"

 

อายาโตะมองไปมาริบตัวอยู่ๆก็มีเสียงดังขึ้นมา

 

 

"อ๊าก!!!!!!!!!"

 

 

"หรือว่า"

 

 

 

อายาโตะรีบเทเลพอร์ต ไปที่สูงเพื่อดูสถานการณ์ก็เจอกับมอนเตอร์ที่คล้ายกับหนอนยักต์กำลังพ่นสารละลายบางอย่างใส่นักผจญภัยที่อยู่แถวนั้น

 

 

 

"แย่ละสิไม่คิดว่าจะมาถึง ช่วงนี้เลยนะเนี่ยไอ้เราก็ลืมนึกไปซะได้"

 

 

 

อีกด้านนึง

 

 

"กะ โกหกน่า ออก้าของฉัน"

 

 

"ทุกคน!! เราจะจัดการด้วยเวทย์มนตร์ไฟ ให้แนวหน้าไปถ่วงเวลาไว้หน่วยเวทย์มนตร์เริ่มร่ายเวทย์ ทุกคนเริ่มจัดการ!!"

 

 

ฟินที่มาถึงก็รีบทำการสั่งการทันทีพวกที่ตกใจแตกตื่นก็กลับเข้ามาในแนวต่อสู้ทันที ทำการถ่วงเวลาเพื่อให้หน่วยเวทย์ร่ายเวทย์มนต์เพื่อโจมตี

 

 

"เห สุดยอดไปเลยแหะคุณฟินเนี่ยพอมาเห็นจริงๆแล้วนี่ยิ่งสุดยอดไปเลย"

 

 

"หืม นั้นมันคุณเลฟียานี่น่า"

 

 

อายาโตะเห็นเลฟียาที่กำลังร่ายเวทจนไม่สนใจรอบข้างกำลังโดนมอนเตอร์จู่โจมอายาโตะที่มองรอบข้างแล้วไม่มีคนช่วยทันได้แน่เลย เทเลพอร์ต ไปอุ้มเลฟียาออกมาก่อนที่มอนเตอร์จะจู่โจม

 

 

"เอะ??"

 

 

"ไม่เป็นไรนะครับ คุณเลฟียา"

 

 

"ค คะ ขอบคุณมากคะ"

 

 

 

เลฟียา งงที่ตัวเองมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไงเพราะเมื่อกี้ยังร่ายเวทอยู่เลย พอหันกลับไปมองที่ๆตนยืนอยู่เมื่อกี้พื้นดินก็ละลายเพราะสารละลายทำพื้นเป็นรูไปหมดแล้ว

 

 

"ครับ ถ้าไม่เป็นอะไรผมจะพาไปส่งที่แนวหลังดีกว่านี้นะครับ"

 

 

อายาโตะที่พูดจบปุ๊บก็เทเลพอร์ต ไปตรงจุดที่ฟินอยู่ทันที

 

 

ฟินที่สัมผัสได้ว่ามีอะไรบางอย่างอยู่ด้านหลังจึงหันกลับไปก็เจอกับอายาโตะที่อุ้มเลฟียาอยู่

 

"ไง อายาโตะคุง มาทำอะไรตรงนี้หรอ"

 

 

"ผมพาคุณเลฟียามาส่งครับ"

 

 

"แล้วหลังจากนี้นายจะไปสู้ด้วยไหม ไม่คืดจะแสดงฝีมือเลยรึไง"

 

 

"ก็อยากอยู่หรอกครับแต่อาวุธของผมเป็นแบบธรรมดาคงละลายทันทีไม่เหมือกับของ คุณไอส์ที่ดาบมีคุณสมบัติไม่สลายหรอนะครับ"

 

 

อายาโตะหันไปมองไอส์ที่ตอนนี้กำลังสู้อยู่ด้วยดาบเรเปียร์ที่มีควาทสามารถไม่สลายจากสารละลายของมอนเตอร์

 

ฟินที่ได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มขึ้นมา

 

 

"ไม่เห็นจะเป็นไรนี่นายเอาอาวุธจากคลังมาขนาดนั้นคงไม่หมดง่ายๆหรอก"

 

 

"ถ้าพูดแบบนั้นผมก็ไม่เกรงใจนะครับ"

 

 

อายาโตะที่ได้ยินแบบนั้นก็ทำการเรียกดาบออกมาจากสโตเรทมีทั้ง โล่ ดาบ หอก อาวุธมากมายถูกนำออกมาปักและวางไว้รอบตัว จากนั้นก็เอามือไปแตะที่อาวุธต่างๆพอมือของอายาโตะแต่ที่อาวุธ อาวุธเหล่านั้นก็หาย ไปแล้วไปโผล่ที่หน้าของนักผจญภัย

 

 

ทั้งโล่ที่ช่วยกันสารละลายให้นักผจญภัยออกมาได้ ทั้งดาบที่ไปปักใส่มอนเตอร์ที่หัวพอดีจนตาย อายาโตะจัดการแล้วช่วยเหลือไปพร้อมๆกัน

.

.

.

.

.

 

 

-ด้านฟินและเลฟียา

 

 

"สุดยอดไปเลยนะคะคุณอายาโตะ"

 

 

เลฟียาที่มองไปยังอายาโตะพูดชมออกมาโดยไม่รู้ตัว

 

 

"อืม หมอนั้นมีทั้งไหวพริบในการต่อสู้เป็นคนที่เห็นพวกพ้องสำคัญเสมอ คอยช่วยคนในกลุ่มสำรวจมาแล้วหลายครั้งเลยล่ะ ทั้งที่เลเวล2 เองแท้ๆแต่ฝีมือไม่ธรรมดาเลย"

 

 

"เอะ?? คุณอายาโตะเลเวล2เองเหรอคะ"

 

 

 

"ใช่แล้วล่ะ แล้ว เลฟียาคุงก็ช่วยอย่ายอมแพ้เด็กใหม่ด้วยล่ะ"

 

 

"คะ จะพยายามให้เต็มที่เลยคะ"

 

 

เลฟียาที่ได้กำลังใจก็ทำการร่ายเวทต่อทันที ผ่านไปซักพักเหล่านักเวททั้งหมดก็ร่ายเวทเสร็จทำให้ทำการกวาดล้างมอนเตอร์ที่ออกมาทั้งหมดไปได้

 

.

.

.

.

.

.

.

 

"เราจะหยุดการสำรวจเอาไว้เท่านี้ก่อน"

 

 

หลังจากที่เหตุการสงบลงแล้วฟินและหน่วยแนวหน้าทำการสำรวจความเสียหายทั้งหมด ถึงจะไม่มีคนตายแต่อาวุธกำอาหารก็ได้รับความเสียหายอย่างหนักจนทำให้ไม่สามารถสำรวจต่อได้

 

 

 

 

"ช่วยไม่ได้แหะ เราได้รับความเสียหายมากเกินไป"

 

 

-หนึ่งในหัวหน้าหน่วยพูดขึ้น

 

 

 

"เพราะงั้นพวกเราจะหยุดการสำรวจเอาไว้ก่อนใครที่บาดเจ็บก็ไปรักษาซะ ใครที่ไม่เป็นอะไรมาก ก็มาช่วยเก็บของกัน เอาหละไปได้"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว