ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP 4 แกล้งโง่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.4k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ม.ค. 2563 23:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP 4 แกล้งโง่
แบบอักษร

ผมหันกลับไปมองที่มาของเสียงๆนั้นก็พบเข้ากับรุ่นพี่สุดหล่อคนหนึ่งที่ผมก็รู้จักเค้าเป็นอย่างดี 'พี่กร'

"สวัสดีครับพี่กร" ผมทักทายรุ่นพี่เค้าอย่างสนิทสนม

"พี่ถามอ่ะ ยังไม่ตอบเลยนะ"

"ผมก็มาหาพี่หลิวที่นี่เป็นปกติทุกวันอยู่แล้วนี่ครับ"

"คงยังไม่รูู้เรื่องสินะ.." พี่มันพรึมพรำ

ถึงผมจะดูซื่อ แต่ผมไม่ได้โง่นะ แล้วที่สำคัญผมเรียนเอกศิลปการแสดงนะครับ แค่นี้ทำไมผมจะดูไม่ออกล่ะว่าพี่มันกำลังคิดอะไรอยู่

"พวกพี่ๆมีอะไรรึเปล่าครับ เห็นถามผมกันแปลก" ผมมองพวกพี่ๆที่ยืนอยู่รอบๆตัวผมอย่างใสซื่อ บริสุทธ์ใจ...//หรอ?

"จะกลับคอนโดเลยมั้ย เดี๋ยวพี่ไปส่ง" อยู่ๆพี่กรก็พูดขึ้นมาเสียอย่างนั้น มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ

"ไม่เป็นไรหรอกครับ เดี๋ยวผมรอกลับพร้อมพี่หลิวดีกว่า" ผมอยากรอดูน้ำหน้าของคนที่ชอบแอบกินลับหลังแฟนน่ะครับ

"กลับเถอะ มันไม่อยู่หรอก" พูดจบพี่กรก็เดินตรงมาที่ผมแล้วเตรียมจะลากผมกลับจริงๆเหมือนอย่างที่พูด แต่ก็ต้องหยุดเอาไว้เพียงแค่นั้น

"พี่หลิว.." ผมเรียกคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงที่ดูแผ่วเบาและเลื่อนลอย ทุกอย่างมันผิดคาดไปหมดจนผมตั้งรับมันไม่ทัน

ภาพตรงหน้าทำให้ผมแทบเข่าทรุดล่วงลงไปนั่งอยู่บนพื้น ภาพของคนที่ผมคิดว่าพวกเค้าคงจะต้องรู้สึกเจ็บปวดและอับอายกับรูปและคลิปฉาวที่ผมเอาลงอินเทอร์เน็ตเมื่อวานนี้ แต่มันผิดคาด ทุกอย่างมันดูกลับตาลปัตรกันไปหมด พวกเค้า...เดินกอดกันมาแต่ไกลเลยล่ะ...

ทุกคำพูดที่ผมมีตอนนี้มันถูกกลืนลงคอไปอย่างง่ายดาย กับภาพตรงหน้าผมตอนนี้ มันไม่จริงมั้ย..

"วันนี้มึงกลับเองนะ พอดีวันนี้กูต้องไปส่งไออุ่นที่คอนโดอ่ะ" ผมรู้สึกหน้าชาไปหมดกับคำที่ใช้เรียกแทนตัวเองที่มันชั่งแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง..

กับเราที่เป็นแฟนกัน แต่พี่หลิวเรียกแทนตัวเราว่า 'กู กับ มึง' แต่ในขณะเดียวกันที่เรียกรุ่นน้องคนสนิทที่ได้ขื่อว่าเป็น 'เพื่อนรัก' ของผม พี่มันกลับเรียกอย่างติดปากว่า 'ไออุ่น'

"แต่คอนโดไออุ่นัมนถึงก่อนคอนโดเรานี่ครับ ทำไมผมจะกลับด้วยไม่ได้ล่ะ พอไปส่งไออุ่นเสร็จเราก็กลับคอนโดเลยไงครับ.." ผมพยายามยื้อเอาไว้จนสุดตัว เรียกได้ว่าตอนนี้อะไรที่มันพอจะทำให้ผมตามพวกเค้าไปด้วยได้ผมก็จะทำ เพราะผมไม่อยากให้ประวัติมันซ้ำรอย..

"จะตามไปทำไม" พี่มันพูด

"ก็ผม.."

"ขอร้องอย่าทำตัวงี่เง่าพูดไม่รู้เรื่องได้มั้ย วันนี้กูเหนื่อยมากพอแล้ว" ผมงี่เง่างั้นหรอ

"สรุปผมไปด้วยไม่ได้จริงๆใช่มั้ย" ผมเริ่มเก็บอารมณ์ไม่อยู่ มือไม้มันสั่นไปหมด พี่มันไม่พูดอะไร แค่มองผมนิ่งๆเท่านั้น ส่วนไอ้เพื่อนสารเลวก็เอาแต่ยืนกอดเอวผัวผมแล้วซบหน้าลงกับไหล่กว้างเหมือนที่กำลังจะตาย!

ไม่ต้องมีคำอธิบายใดๆให้มากความ ผมหันหลังให้พวกเค้าแล้วอยู่ดีๆหยดน้ำใสๆมันก็ไหลรินออกมจากดวงตาของผมอย่างห้ามไม่อยู่ ไร้ซึ่งเสียงสะอื้น.. สั่นเครือ.. แต่มันเจ็บปวดกว่าที่คิดเอาไว้มาก มันเจ็บเหมือนกับว่ากำลังถูกคนที่รักตบหน้าเข้าอย่างจังแล้วเข้ามาซ้ำด้วยการเอามืดเล่มเล็กๆนับพันเล่มมาทิ่งแทงลงที่หัวใจดวงนี้ให้มันบอบช้ำเกินจะเยียวยาได้ ได้แต่หลอกตัวเองซ้ำๆว่าพวกเค้าคงไม่ได้รักกันอย่างที่เราคิด พี่หลิวรักผมคนเดียว และเราก็รักกันมากที่สุด..

"ครับ" แต่มันก็คงจะไม่จริงอีกต่อไป และในตอนนี้ใครก็ได้ช่วยมาพาผมออกไปจากตรงนี้ที..

"ไปเถอะ เดี๋ยวพี่ไปส่งเราเอง" ในตอนที่สถานการณ์เริ่มแย่ลง อยู่ๆก็มีเจ้าชยขี่ม้าขาวเข้ามาช่วยชีวิตผมเอาไวได้ทันเวลาพอดี ผมไม่ได้พูดอะไรอีก ได้แต่เดินไปตามแรงจูงกึ่งลากของรุ่นพี่คนสนิทที่เค้าพึ่งจะอาสาพาผมไปส่งที่คอนโดแทน สมองเลื่อนลอย ปลิดปลิวไปหมด ไม่อยากจะรับรู้อะไรอีกแล้วในเวลานี้ จนขึ้นมาถึงห้องตอนไหนก๋ไม่รู้

"ไหวมั้ย" พี่กรถามผม ผมได้แต่พยักหน้ารับส่งๆไป ใครมันจะไปรับได้กันล่ะ แฟนเรากำลังมีคนอื่นนะพี่..

ไม่มีบทสนทนากันเพิ่มเติม พี่กรเลยขอตัวกลับเลยเพราะวันนี้พี่เค้ามีนัดทานข้าวกับครอบครัว ผมจึงได้แต่กล่าวขอบคุณพี่เค้าอีกครั้งที่อุตส่าห์มาส่งผมที่ถึง แถมยังช่วยแบกของของผมอีกเยอะแยะเต็มไปหมดที่ผมพึ่งได้มาจากพวก FC ของผมวันนี้ขึ้นมาบนห้องให้อีก

"หึ..หาผัวใหม่ซะดีมั้งแบบนี้" ผมคิดเล่นๆเพื่อประชดชีิวิตรักของตัวเอง แต่ถ้าให้ผมทำจริงๆก็คงทำไม่ได้หรอกครับ ก็รักซะขนาดนั้น แต่พวกคุณได้ยินมั้ยล่ะว่า...ยิ่งรักมากก็ยิ่งแค้นมาก

"เกมส์นี้พี่กับมันเป็นคนเริ่ม แต่ผมจะเป็นคนเดินเกมส์นี้เอง.." เล่นกับใครไม่เล่น ดันมาเล่นกับคนอย่างกู บอกเลยว่างานนี้กูกัดไม่ปล่อยแน่ๆ ไอ้เพื่อนสารเลว!

อยู่ๆผมก็คิดถึงเรื่องในอดีตได้หนึ่งเรื่อง และผมก็คิดว่ามันน่าจะเป็นตัวช่วยที่ดีมากๆสำหรับผมในตอนนี้เลยทีเดียว

ผมรีบเดินเข้าไปในห้องนอนของตัวเอง ก่อนที่จะกดเปิดเจ้าเครื่องโน๊ตบุ๊คคู่ใจขึ้นมาอีกครั้ง ผมเข้าไปในแอพพิเคชั้นสีฟ้าที่กำลังเป็นยอดนิยมอยู่ในตอนนี้ ก่อนจะกดค้นหาชื่ิอเพื่อนรักเพื่อนเก่าอีกคนที่เราไม่ได้ติดต่อกันมานานเกือบปีแล้ว หลังจากเรียนจบมอปลาย

ย้อนกลับไปในตอนที่พวกเราอยู่มอปลายด้วยกัน ผมจำได้ว่าไออุ่นมันเคยคบกับเพื่อนผูู้ชายอีกคนที่ผมเองก็รู้จักกับเค้าเป็นอย่างดี เพราะเพื่อนคนนั้นก็เป็นหนึ่งในกลุ่มเพื่อนๆของผมด้วยเหมือนกัน แต่ก่อนจะจบช่วงมอปลายนั้นพวกเราต่างก็หมกมุ่นอยู่กับการอ่านหนังสือสอบจนแทบจะไม่ได้นัดเจอหน้ากัน หรือไปเที่ยวไหนด้วยกันเหมืือนเมื่อก่อน จนมาถึงช่วงใกล้สอบปิดนั้นผมเองก็พึ่งมารู้ว่าพวกเค้าสองคนเลิกกันแล้วทั้งๆที่รักกันดีอยู่แท้ๆ.. ผมไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่ผมก็เคารพการตัดสินใจของพวกเค้านะ ก็พวกเค้าเลือกแล้วนี่ 

พอหาคนคนนั้นเจอผมก็กดส่งข้อความทักไปหาเค้าทันที ผมคิดว่าเทคโนโลยีนี่มันดีมากๆเลยล่ะครับ เพราะถึงเราจะอยู่ห่างไกลกันคนละซีกโลกแต่เราก็ยังคงติดต่อกันได้อย่างไม่มีปัญหาใดๆมากลั้นกลางความสัมพันธ์ที่ีดีของพวกเราได้

'Hello!!! Mr.Bossssss' ผมแกล้งส่งข้อความกวนๆไปให้เพื่อนรักจากแดนไกลมันเล่นๆ เฮ้ออ จะว่าไปถ้าพวกเรายังเป็นเหมือนแต่ก่อนก็คงดีสินะ..

Read

ห๊ะ!?อ่านเร็วจัง ทั้งๆที่โน่นก็น่าจะพึ่งเช้ามืดเองนี่นา

'ทักครับคนสวย^^' สวยห่าไรล่ะ

'เคยตายมั้ย?' ผมถาม

'555'

'ทำไม ทักมานี่คิดถึงกูหรอ' เพื่อจากแดนไกลเอ่ยถามผมอย่างเป็นกันเองแบบสุดๆ

คุณเคยมีเพื่อนแบบนี้บ้างมั้ยล่ะ แบบว่าต่อให้เราจะห่างหายกันไปสักกี่ปี แต่พอได้กลับมาคุยกันอีกครั้ง เราก็ยังคงสามารถพูดคุยกันได้อย่างเป็นปกติ เหมือนกับว่าเราพึ่งคุยกันล่าสุดแค่เมื่อวานนี้เองอ่ะ... มันดีนะความสัมพันธ์แบบนี้น่ะ และถ้าเจอเพื่อนแบบที่ผมว่าแล้วล่ะก็ อย่าลืมดูแลรักษาเค้าเอาไว้ให้ดีนะครับ เพราะมันหายากมากๆเลยล่ะ..

'ใช่ๆคิดถึงอ่ะ เมื่อไหร่จะมาไทยสักที'

'ไม่รู้สิ แต่มึงสบายดีใช่มั้ยไนท์ มีอะไรก็ปรึกษากูได้นะ อย่าลืมว่ามึงยังมีกูอยู่อีกคนนึงอ่ะ' ซึ้งใจจังไอ้เพื่อนบ้า...

'ไม่หรอก เดี๋ยวมันก็ผ่านไปเองนั้นแหละ ชั่งเหอะ'

'หรอ'

'บอส' ผมพยายามชั่งใจอยู่นานแล้วว่าผมจะทำยังไงต่อไปดี เพราะทุกคนที่มันเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้มันก็คือเพื่อนของผมทั้งนั้น และผมก็ไม่ได้อยากทำร้ายใครด้วยต่อให้เพื่อนบางคนมันจะทำร้ายผมอย่างแสนสาหัสไปแล้วก็ตาม...

แต่เรื่องนี้มันก็ค้างคาใจผมมานานมากแล้วเหมือนกันนะ...เอาวะ ถามให้มันจบๆไปเลยก็ดีเหมือนกัน

'คือ..' ผมยังพิมพ์ไม่ทันจบ อยู่ดีๆไอ้บอสมันก็ส่งข้อความกลับมาหาผมซะก่อน

'เรื่องไออุ่นใช่มั้ย'

'อืม'

'เปิดกล้องดิ ขี้เกียจพิมพ์แล้ว'

และสุดท้ายเราก็ได้เปิดกล้องวิดีโอคอลคุยกันจริงๆ ก็ดีเพราะผมเองก็เมื่อยมือแล้วเหมือนกัน

"Hi~" ผมทักไปก่อน

เหมือนเดิมเลยแฮะ ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนแต่คนในหน้าจอสี่เหลี่ยมๆนี่ยังเบ้าหน้าเดิมเลยอ่ะ555

หน้าดุๆจิกๆ แต่ในตาคู่นั้นก็แอบดูหวานฉ่่ำอยู่นิดๆ ถ้าจะมองว่าสวยก็สวยอ่ะ แ่ถ้าจะมองว่าโอปป้ามันก็ดูไม่ผิดไปจากนี้มากนัก และที่สำคัญเพื่อนรักของผมคนนี้มันเป็น 'ไบเซ็กชวล' ครับ

 

 

ฝากติดตามตอนต่อๆไปกันด้วยนะคะว่าไนท์จะเอาคืนสองคนนั้นยังไงกันแน่!! 

ตัวละครจะค่อยๆเพิ่มขึ้นเรื่อยๆนะครับ เดี๋ยวไรท์จะลงอิมเมจของตัวละครเอาไว้ให้น้าา แต่บอกเลยว่าทั้งพี่กรกับน้องบอสไม่ใช่มือที่สามคนต่อไปของคู่นี้เด้อ แต่เค้าจะได้คู่กันมั้ยอันนี้คงต้องติดตามกันต่อไปล่ะจ้าา 

ขอบคุณจ้าา^3^ 

ความคิดเห็น