ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.09 คืนดี (NC+)

คำค้น : นิยายวาย อิโรติก 20+ รักแรงแค้น

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 701

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 01 มี.ค. 2564 03:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.09 คืนดี (NC+)
แบบอักษร

   ตอนนี้ผมมาถึงที่อเมริกาแล้วกำลังรอพี่มาร์คัสมารับและไปบ้านคุณป้า พี่มาร์คัสเป็นลูกพี่ลูกน้องของผมเองครับ เรารู้จักกันมาตั้งแต่เด็กเพราะคุณแม่ชอบบินมาเที่ยวหาคุณป้าที่อเมริกาบ่อยๆช่วงที่ผมอยู่มอปลาย ผมรอพี่มาร์คัสไม่นานก็มาถึง

“สวัสดีครับพี่มาร์คัส” ผมยกมือไหว้พี่แก ก็ยิ้มให้

“ว่าไงตัวแสบ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”

“หล่อขึ้นอะดี้”

“น่ารัก ไม่ได้หล่อเลย”

“งุ้ยยยย พี่มาร์คัสอะ น้องงอนพี่แล้ว”

“พี่ล้อเล่นครับ ปะไปกันเถอะแม่พี่รออยู่บอกคิดถึงน้องมาก”

“ได้ครับ น้องก็อยากเจอคุณป้าเต็มทีแล้วคิดถึ้งคิดถึง”

“ครับๆ” พี่มาร์คัสพาผมขึ้นรถไปที่บ้าน ไม่นานมากนักรถก็มาถึงลานบ้านของคุณป้าที่ผมไม่ได้มาหลายปีแล้ว มันยังคงเหมือนเดิมทุกๆอย่าง

“อ่าวมากันแล้วหรอ เข้าบ้านๆก่อนครับ” ผมมองหน้าพี่คนที่ออกมาต้อนรับพวกเราด้วยความงงแล้วกระซิบถามพี่มาร์คัสด้วยความสงสัย

“พี่มาร์คัส ใครหรอ?”

“อ้อ พี่ลืมอแนะนำไปคนนี้ ลิปตัส แฟนพี่เองอายุๆเท่าๆน้องแหละ”

“อ้อ หวัดดีนะเราเมฆ”

“ครับ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับเห็นพี่คัสพูดถึงบ่อยๆไม่คิดว่าตัวจริงจะน่ารักกว่าในรูปอีก”

“ขอบคุณนะ ลิปตัสก็น่ารัก”

“งื้ออขอบคุณนะ งั้นเราเข้ามาในบ้านก่อนครับ คุณแม่รอทานข้าวอยู่” ผมพยักหน้ารับแล้วเดินตามหลังพี่มาร์คัสกับลิปตัสเข้าไปในบ้านคุณป้า ผมเดินมาถึงห้องอาหารที่คุณป้านั่งรออยู่แล้ว

“คุณป้า!!”ผมวิ่งไปกอดคุณป้าด้วยความคิดถึง คุณป้าเองก็กอดตอบผม

“ไงตัวแสบ คิดถึงจังเลย โตมาหน้าเหมือนแม่เรามากนะเนี้ย”

“ครับ คุณป้าก็ยังสวยเหมือนเดิมเลยนะครับ”

“แห๋มๆทำมาเป็นปากหวานนะจ้า ตอนที่แม่เราว่าเราจะมาเรียนต่อที่นี่ยังไงกันหะตอนนั้นบอกจะไม่มานิ?”

“มีเรื่องไม่สบายใจนิดหน่อยครับ”

“เออแม่ คัสว่าเราทานข้าวกันเถอะครับเดี๋ยวเย็นหมดจะไม่อร่อย อีกอย่างน้องจะได้พักด้วยมาเหนื่อยๆ” พี่มาร์คัสคงมองผมออกเลยดักทางคุณป้าไว้ก่อน

“นั่นสิๆ เดี๋ยวทานข้าวทานอะไรก่อน ทานเสร็จจะได้ไปดูห้อง”

“ครับๆ” ไม่นานมากนักก็ทานเสร็จ ผมทานเสร็จก็ขอตัวเอาของเข้ามาเก็บ ผมเดินตามลิปตัสมาหยุดอยู่ที่ห้องๆหนึ่ง

“นี่เป็นห้องของเหนือเมฆนะ มีปัญหาอะไรเรียกเราได้ห้องเรากับพี่คัสอยู่ฝั่งตรงข้ามนี่นะ”

“อื้มขอบใจมากๆนะลิปตัส นายเรียกเราว่าเมฆ ก็ได้”

“โอเคส่วนนายก็เรียกเราว่าตัสเฉยๆก็ได้”

“โอเคๆ ตัสเฉยๆ 5555”

“เมฆอะ”

“5555 เราล้อเล่น”

“อื้ม งั้นเดี๋ยวเราไปข้างล่างแล้ว เมฆก็พักผ่อนไปก่อนนะ”

“อื้มขอบใจนะ”

“ไม่มีปัญหา” ตัสยิ้มให้ผมแล้วเดินไปยังชั้นล่าง ผมเดินเข้าห้องที่จัดระเบียบได้อย่างเรียบร้อย กระเป๋าใบโปรดวางไว้บนเตียง ผมหยิบออกมาจัดไว้ในตู้เสื้อผ้า ผมเอื้อมมือหยิบผ้าเช็ดหน้าของใครคนนั้นออกมาจากกระเป๋า

“คิดถึงเธอจังไอคิวเมื่อไหร่เราจะได้เจอกันอีกนะ” ผมมองผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นแล้วอยู่ภาพในหัวก็สะท้อนมาเป็นภาพของไอพี่คิวในวันนั้นอยู่ๆน้ำตาผมก็ไหลอีกครั้ง มันเจ็บปวดมากเลยครับภาพที่ผมเห็น เค้าจะเป็นพ่อคนแล้วสินะครับอย่างเดียวที่ผมต้องทำใจคือต้องยอมรับความจริง

“ไอ่พี่คะคิว บ้าฮื้ออออ อือ ไอ่คนใจร้าย” ผมร้องสะอื้นด้วยความน้อยใจทั้งๆที่มันจะดีอยู่แล้วแต่กลับไม่ใช่อย่างที่ผมคิดเอาไว้เลย พี่คิวเค้ามีคนที่พี่เค้ารักแล้ว เค้าจะมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบแล้ว

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“น้องนี่พี่คัสเองนะ พี่เข้าไปได้ไหม?”

“ได้ครับพี่คัส น้องไม่ได้ล็อคประตู” ผมตะโกนบอกพี่คัสไป ไม่นานพี่คัสเปิดประตูเข้ามาในห้องแล้วเดินมานั่งข้างๆผม

“เป็นอะไรตัวแสบร้องไห้ทำไม?”

“ไม่มีอะไรครับ” ผมรีบเช็ดน้ำตาตัวเอง

“น้องโกหกพี่ได้ด้วยหรอ พี่รู้นะว่าน้องมีเรื่องที่ไม่สบายใจ หรือน้องไม่เชื่อใจในตัวพี่แล้วครับ?”

“ฮื้อออออ พะพี่คัส” ผมโผล่เข้ากอดพี่คัสแล้วร้องโห่ออกมา พี่คัสกอดปลอบผม

“ชู้ววว ไม่ร้องนะตัวแสบ มีเรื่องอะไรเล่าให้พี่ฟังไหมครับ?” ผมได้แต่พยักหน้าตอบพี่คัสไป

“น้อง ระรักเค้า ฮื้อ อึก ฮื้อออ พะพี่คะคัส อึกก” ผมพูดไปร้องไห้ไป

“หยุดร้องก่อนนะครับคนเก่ง น้องหันหน้ามาคุยดีๆกับพี่ก่อนครับ น้องร้องไห้ไปด้วยแบบนี้พี่ฟังไม่รู้เรื่องนะครับ” ผมผละออกจากอ้อมกอดพี่ชายที่ผมรักแล้วมองหน้า

“ฮึบก่อนครับ”

“ฮึบ ละแล้วครับ”

“ดีมากครับ” พี่คัสลูบหัวเหมือนตอนเด็กๆ ที่ผมชอบร้องไห้ก็จะคอยปลอบผม

“พี่คัสครับ”

“ครับว่าไง พร้อมที่จะเล่าให้พี่ฟังแล้วใช่ไหม?” ผมพยักหน้ารับพี่คัสแล้วเล่าเรื่องทุกอย่างให้พี่คัสฟัง พี่คัสก็นั่งฟังจนผมเล่าเสร็จ

“แล้วน้องได้ฟังเค้าอธิบายหรือยังครับ?”ผมไสหัวตอบพี่คัสไป

“เห็นไหม น้องคิดไปเองหรือเปล่าครับ พี่ไม่ได้เข้าข้างเค้านะ แต่น้องต้องฟังเค้าอธิบายด้วยว่าเรื่องที่น้องไปเจอมาเป็นเรื่องจริงไหม ให้เค้าได้อธิบายบ้าง ไม่ใช่หนีปัญหาออกมาแบบนี้ เข้าใจไหมครับ?”

“งื้ออออ ก็น้อง”

“ก็น้องทำไมครับ หื้ม?”

“ไม่เถียงพี่คัสแล้ว น้องยอมพี่คัสแล้วพี่คัสขี้บ่น”

“แล้วตัวแสบทำตัวให้บ่นไหมละครับ ไหนยิ้มให้พี่ชายคนนี้หน่อยสิ” ผมยิ้มให้พี่คัสดู

“อย่าหนีปัญหาอีกเข้าใจไหมครับ พี่ไม่อยากยุ่งเรื่องส่วนตัวของน้องนะครับ น้องตัดสินใจเอานะว่าน้องรักเค้า จะยอมให้เค้าอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นไหม จะยอมให้โอกาสไหมมันขึ้นอยู่ที่น้อง พี่ได้แค่บอกน้องได้แค่นี้แหละ”

“ขอบคุณนะครับพี่คัส”

“พี่ยินดีช่วยน้องชายคนนี้ของพี่เสมอนะครับ มีปัญหาอะไรก็ปรึกษาพี่ชายคนนี้ได้ตลอดอย่าเก็บไว้แล้วตัวเองเครียดแบบนี้อีกเข้าใจไหมตัวแสบ?”

“เข้าใจแล้วครับผม”

“เอาละพี่ไม่กวนเราแล้วนอนพักได้แล้วนะครับ เดี๋ยวช่วงเย็นๆพี่จะพาไปดูมอหรือจะไปพรุ่งนี้เช้าดี?”

“เย็นๆก็ได้ครับ น้องอยากออกไปเดินเล่นด้วย”

“ได้ครับ งั้นพี่ออกไปแล้วนะพักผ่อนเยอะๆ อย่าลืมเรื่องที่พี่บอกด้วยเข้าใจไหม?”

“ครับ” ผมยิ้มจนตาหยีให้กับพี่คัสแล้วจ้องมองดูโทรศัพท์ที่ไม่ได้เปิดเครื่องมาหลายวันแล้ว ผมมีโทรศัพท์อีกเครื่องเอาไว้ติดต่อกับพี่คัส แต่เครื่องที่ใช้ตลอดยังไม่ได้เปิดตั้งแต่วันนั้นที่เกิดเรื่อง ผมเอื้อมมือไปเปิดเครื่อง

 (ไอเถื่อน โทรหาคุณ250สายไม่ได้รับ )

ติ้งๆๆ

(เด็กถาปัดสายตึ๊ด คุณได้รับข้อความใหม่)

ผมยิ้มให้กลับชื่อกลุ่มที่ไอเปอร์เป็นคนตั้ง ตาก็เหลือบไปเจอข้อความของไอเถื่อนอีก ทั้งสายเรียกเข้าที่ไม่ได้รับจากมัน แชทไลน์

(QLM คุณได้รับข้อความใหม่) ผมเปิดดูข้อความข้องเพื่อนผมก่อนแล้วตอบกลับมันไป

(เด็กถาปัดสายตึ๊ด)

เหนือที:ถึงแล้วทักกลับด้วยนะมึง @Neuamek

เปอร์:ใช่ถึงแล้วบอกพวกกูด้วย

หยองหยอง: +

Neuamek: ถึงแล้วนะพวกเหี้ย

เหนือที: ดีแล้ว ตอนนี้ทำอะไรวะที่อเมริกาคงสว่างอยู่แน่ๆ

Neuamek: อื้ม กะว่าจะพักสายตาแปป แล้วไอพวกนี่หายไปไหนเนี้ย @เปอร์ @หยองหยอง

หยองหยอง: กูจะนอนแล้วง่วงชิบหายวันนี้ ฝันดีนะพวกเหี้ย

เปอร์: กูอยู่ร้านเหล้า

เหนือที: เดี๋ยวนะทุกทีมึงกับไอหยองตัวติดกันตลอดไงไม่ไปด้วยกันวะไอเปอร์

หยองหยอง: อยากเสือกพิมพ์งี้นะไอเหนือ

เหนือที: เอออยากเสือก

หยองหยอง: วันนี้ไม่มีอารมณ์ไปไหน เบื่อ!!

เปอร์: เออตามนั้น กูแดรกเหล้าแล้ว

เหนือที: อะไรของพวกมันวะไอสองตัวนี่แปลกๆ งั้นมึงนอนพักผ่อนเถอะกูเอายาให้ทีกินก่อน

Neuamek: นี่มึงรังแกน้องอีกแล้วหรอ เหี้ย

เหนือที:ใจเย็นมึงนี่เพื่อนเองไง

Neuamek: เหี้ยแบบมึงกูไม่นับเป็นเพื่อน

เหนือที: กูไม่ได้ทำอะไรน้อง ทีเล่นน้ำนานเลยไม่สบาย

Neuamek: อ้อแล้วไป กูนอนละ

เหนือที: เคมึง

     พอผมคุยกับเพื่อนเสร็จก็เปิดเข้าแชทของไอเถื่อนดุว่ามันทักอะมาบ้าง ส่งทั้งสติ๊กเกอร์ร้องไห้มาบ้าง ส่งข้อความมาบ้าง มันเปลี่ยนชื่อไลน์มันเป็น QLM

QLM: (สติ๊กเกอร์ร้องไห้)

Neuamek: ตอนนี้ยังไม่อยากคุยอะไรทั้งนั้น ขอพักก่อน ฝันดี

   ผมพิมพ์เสร็จก็ชิ่งนอนหลับไป จนเวลาร่วงเลยถึงตอนเย็นๆ สรุปคือไม่ได้ออกไปดูมหาลัย เลยต้องเปลี่ยนเวลาไปแทน

 

(Describe)

    เวลานี้ของบ้านตระกูลศิริคุณาสกุล บ้านเล็กลูกชายคนโตของบ้าน หลังจากขาดการติดต่อจากเหนือเมฆเป็นเวลา3-4วันแล้ว และแล้ววันนี้เค้าก็หาเวลาจะไปตามหารักแรกของเค้า ตอนนี้ไอคิวกำลังยืนยิ้มกับข้อความของคนที่หายไปนานแสนนาน

“ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลยนะมีอะไรที่ดีๆใช่ไหม?”

“ครับ น้องตอบผมแล้วครับ”

“ดีแล้วแหละแล้วตอนนี้เตรียมของครบยังลูก”

“ครบแล้วครับป๊า”

“ไม่ขาดเหลืออะไรแล้วนะ เดี๋ยวให้น้ำเหนือกับไอทีไปส่งที่สนามบินวันนี้พ่อคงกลับเย็นๆนุ่นแหละ”

“ครับ ฝากลาพ่อด้วยนะครับ ป๊าครับถ้าคิวได้น้องคืนมาแล้วคิวแต่งงานกับน้องได้ไหม?”

“รีบจังเลยนะพ่อคุณ ไปขอโทษน้องให้ได้ก่อนเถอะแล้วกลับมาไทยค่อยว่าเรื่องนี้”

“ครับ” ไอคิวสวมกอดผู้ให้กำเนิดของตนแล้วผละออก

“ไอคิวจะง้อน้องให้ได้ครับ ป๊าเตรียมสินสอดไว้เลยนะ”

“5555 เรานี่นะปะลงไปได้แล้วเดี๋ยวไม่ทันเวลา”

“ครับผม” ไอคิวและไออุ่นเดินลงจากบ้านมาก็เจอเข้ากับน้ำเหนือและไอทีนั่งรออยู่แล้ว

“มาถึงนานยังเนี้ยลูก?”

“ก่อนหน้าที่ปะป๊ากับพี่คิวลงมาเองครับ”

“อ้อ งั้นเดินทางปลอดภัยนะครับไอคิวดูแลตัวเองด้วย ถึงแล้วรีบโทรบอกป๊าด้วยนะครับ”

“ครับป๊าคิวไปก่อนนะครับ รักป๊านะ” ไอคิวกอดไออุ่นแล้วผละออกจากอ้อมกอด และเดินไปขึ้นรถเพื่อไปสนามบินกับไอทีและน้ำเหนือ ไม่นานมากนักรถก็มาจอดที่สนามบิน2พี่น้องกับอีกเขยตระกูลศิริคุณาสกุลบอกลาผู้เป็นพี่ ผ่านไปหลายชั่วโมงเครื่องบินก็มาลงที่อเมริกา พอลงเครื่องไอคิวก็โทรบอกป๊าของเค้าทันที ที่บ้านของเหนือเมฆได้ติดต่อมาร์คัสให้มารับไอคิวเรียบร้อยแล้วตอนนี้ไอคิวกำลังยืนรอมาร์คัส

“ขอโทษนะครับใช่ไอคิวไหม?” ไอคิวหันไปมองผู้มาใหม่แล้วยกมือไหว้มาร์คัส

“ใช่ครับ พี่ใช่พี่มาร์คัสไหม?”

“ใช่ เดี๋ยวเราเอาของไปเก็บที่บ้านพี่ก่อน ตอนนี้แฟนพี่พาเหนือเมฆไปดูมอเดี๋ยวยังไงเราค่อยตามไปหาที่นั่น”

“ครับพี่”พอทั้งสองคนคุยกันเสร็จก็ออกจากสนามบินไป มาร์คัสได้บอกแม่ตัวเองแล้วว่าจะมีแขกมาเยือนที่บ้านแม่ของมาร์คัสก็ไม่ได้ว่าอะไร มาร์คัสบอกให้ไอคิวเอากระเป๋าไปไว้รวมกับเหนือเมฆเลยก็ได้เพราะเค้ารู้ดีว่าไอคิวคงอยากจะอยู่กับเหนือเมฆ มาร์คัสมาส่งไอคิวที่มอและพาไอคิวไปหาเหนือเมฆ พอแผนดำเนินการไปอย่างราบรื่น ตอนนี้เหนือเมฆนั่งเล่นข้างริมสระน้ำของมหาวิทยาลัย

“ตัสที่นี่สวยจังเลย เราชอบบรรยากาศที่นี่มากเลย” เหนือเมฆหันไปมองแต่กลับไม่เจอลิปตัส กลับเป็นไอคิวที่ยืนมองเหนือเมฆ

“คุณมาได้ไง?”

“มันไม่สำคัญหรอกว่าพี่จะมาได้ไง มันสำคัญตรงที่พี่หาเราเจอแล้ว”

“คุณมาทางไหนกลับไปทางนั้นเลยนะ ฮื้ออออ อึกคนใจร้าย” เหนือเมฆทำท่าจะวิ่งหนีแต่ไอคิววิ่งเข้าไปกอดเหนือเมฆจากทางด้านหลัง

“ปะปล่อย ฮื้อออ คนนิสัยไม่ดี คนจะใจระร้าย คุณใจร้ายที่สุด ฮื้อออ อึก”

“ไม่เอาไม่ร้องนะครับคนเก่ง อย่าร้องเลยนะครับ หันหน้ามามองกันหน่อยนะครับ” ไอคิวจับเหนือเมฆหันหน้ามามองตน ไอคิวใช้มือปาดน้ำตาให้กับเหนือเมฆแล้วพูดประโยคที่ทำให้เหนือเมฆถึงกับสตั้น

“เราขอโทษ เราเช็ดน้ำตาให้นะ”

“ทะทำไม ประโยคนี้มันคุ้นๆ”

“แล้วเหนือเมฆคิดว่ายังไงละ เลิกร้องไห้ได้แล้วนะเด็กซน ใครนะตอนเด็กล้มเลือดออกและมีเด็กอ้วนมาช่วยพยุง ใครนะที่หนีไอคิวไปไม่บอกลากันซักคำ แล้วใครนะเป็นเจ้าของกล่องใบนี้”

“ใช่ไอคิวจริงๆหรอ?”

“ใช่ครับ ไอคิวของเหนือเมฆไง เด็กอ้วนของเหนือเมฆไง” พอไอคิวพูดจบเหนือเมฆก็โผล่เข้ากอดไอคิวด้วยความคิดถึงตลอดเวลาไม่รู้เลยว่าอยู่ใกล้กันแค่เอื้อมแค่นี้

“ฮื้อออออ ไอคิว อึกๆ ไอคิวจริงๆด้วย ฮื้ออออ”

“ไม่ร้องนะ ไอคิวขอโทษนะสำหรับทุกอย่างที่ทำร้ายเหนือเมฆไป ตอนนั้นไอคิวไม่รู้จริงๆขอโทษนะที่ขืนใจเหนือเมฆ ขอโทษที่” ยังไม่ทันที่ไอคิวจะพูดจบ เหนือเมฆก็ชิงจูบที่ริมฝีปากของคนร่างสูงก่อน ร่างสูงจากที่สตั้นก็ยกมือสวมกอดเอวของร่างบาง ไอคิวปรับองศาให้เหนือเมฆได้จูบได้ถนัดทั้งสองจูบกันอย่างดูดดื่ม

“แฮ่มๆ” เหนือเมฆรีบผละออกจากไอคิวแล้วก้มหน้าด้วยความเขินอาย

“ตัวแสบนี่ไม่คิดจะเกรงใจพี่เลยใช่ไหมเนี้ย?”

“พี่คัสอะไม่คุยด้วยแล้ว ไปที่รถดีกว่าน้องอยากกลับบ้านแล้ว” เหนือเมฆอายเลยรีบวิ่งไปที่รถก่อน

“55555 หนีเก่งนะเรา” ทุกคนต่างก็ตามเหนือเมฆไปแล้วขึ้นรถเพื่อกลับบ้าน ไม่นานทุกคนก็มาถึงบ้าน เหนือเมฆรีบลงรถแล้ววิ่งขึ้นห้องตัวเองไป ไอคิวก็ตะโกนเรียก

“อย่าวิ่งเดี๋ยวจะล้ม เหนือเมฆ” ไอคิวหันหน้ามาถามมาร์คัส

“พี่ห้องเก็บเสียงไหม?”

“ถามไปทำไม นี่อย่าบอกจะ”

“ครับ พี่เดาถูกแล้วขอปั๊มลูกก่อน”

“นายนี่มันจริงๆเลยนะ อย่าดังให้มาก เดี๋ยวพี่จะอดใจทำกับเมียพี่ไม่ได้”

“ไอพี่คัส ไอบ้า” ลิปตัสใช้มือเล็กตีที่ไหล่ของคนเป็นแฟน ไอคิวพยักหน้ารับแล้วยิ้มอย่างอารมณ์ดีแล้วถือวิสาสะเข้าไปในห้องของเหนือเมฆ เหนือเมฆกำลังจะล้มตัวนอนก็สะดุ้งกับไอคิวที่เดินเข้ามา

“เข้ามาได้ไงเนี้ย?”

“เดินเข้ามาครับ”

“อย่ามากวนตีน ยังไม่หายโกรธนะ”

“เมฆหายโกรธเถอะนะครับ คิวอยากอธิบายทุกๆอย่างที่เกิดขึ้น”

“เล่ามาสิ รอฟังอยู่” ไอคิวขยับเข้าไปใกล้เหนือเมฆ

“อย่ามาเนียน”

“นิดหน่อยก็ไม่ได้”

“ไม่ เล่ามาก่อน”

“ครับๆ เรื่องมันมีอยู่ว่าวันผู้หญิงที่เมฆเจอวันนั้น คิวยอมรับว่าเคยมีอะไรด้วยแต่คิวป้องกัน เธอแต่งเรื่องว่าเธอท้องเพื่อหวังจะจับคิวเพราะครอบครัวของเธอกำลังล้มละลาย ตั้งแต่มีเมฆคิวก็ไม่เคยมีอะไรกับใครเลยนะ”

“อื้ม”

“อื้มนี่คือ?”

“เชื่อ”

“ทำไหมเชื่อง่ายจัง?”

“หรือจะให้เชื่อยาก?”

“ไม่ครับ หายโกรธคิวได้แล้วนะครับ”

“หายก็ได้”

“คิวก็อยากมีเรื่องจะถามเมฆ ทำไมมาเรียนที่มหาลัยถึงเรียนช้าไปกว่าคิวละ?”

“ช่วงนั้นเมฆย้ายไปอเมริกากับไทยบ่อยๆอะเลยทำให้เรียนช้าไปปีอะ”

“อ้อครับ แต่ตอนนี้คิวหิว คิวว่าเรามาหาอะไรทำกันดีไหมครับ?”

“หิวก็ลุกเดี๋ยวออกไปหาอะไรกินกัน”

“จะกินเมฆครับ ขอได้ไหม?”

“ยอมมาโดยตลอดแบบนี้ ยังจะขออีกหรอ”

“น่ารักที่สุดเลยเมียของคิว” ไอคิวพูดจบก็เดินไปล็อคประตู แล้วเดินมาคร่อมเหนือเมฆ ไอคิวก้มลงจูบเหนือเมฆด้วยความกระหาย ตั้งแต่เกิดเรื่องไอคิวไม่ได้สัมผัสเหนือเมฆเลย ไอคิวเลื่อนจากปากเล็กมาไซร้ที่ซอกคอขาวเนียน

“อ่า คิว ฮื้ม” มือข้างขวาเลื่อนไปปลดกระดุมเสื้อของเหนือเมฆจนหมด แล้วใช้มือเกลี่ยจุกนมของเหนือเมฆ ปากก็เลื่อนมาดูดจุกนมทำให้เกิดสียงจ๊วบจ๊าบๆ

“อ่า คะคิว สะเสียว ซี๊ดดดดด” เสียงหวานทำให้ไอคิวมีอารมณ์มากขึ้น ปากก็ดูดเม้มจุกนมนั้นส่วนมือก็ปลดกางเกงของเหนือเมฆออกตามด้วยเสื้อผ้าของตัวเอง มือใหญ่ชักรูดแกนกลางเล็ก

“อ่า ซี้ดดดด คะคิว”

“ครับ?”

“เข้ามาที เมฆไม่ไหวแล้ว”

“หึหึ คิดถึงลูกชายของคิวละสิ”

“พูด มะมาก อะอ่า คะคิวอย่าแกล้ง ซี้ดดดด” ไอคิวแกล้งดูดแกนกลางเล็กนิ้วมือใหญ่ก็ช่วยเปิดทางเข้าจากหนึ่งนิ้ว เป็นสอง เป็นสาม แล้วลงลิ้นร้อนเลียไปยังช่องทางรักของเหนือเมฆ

“ซี้ดดดดด คะคิว สะเสียว” ไอคิวเหมือนได้ใจเร่งลิ้นรัวเพื่อแกล้งเหนือเมฆ ไอคิวจับขาของเหนือเมฆตั้งเป็นรูปตัวเอ็มแล้วค่อยๆสอดใส่แกนกลางใหญ่เข้าไปทีละนิด

“ซี๊ดด เมฆครับอย่าขมิบสิครับ คิวเข้าไปไม่ได้ อ่าซี้ดดดด ผ่อนคลายสิครับคนเก่ง” ไอคิวก้มดูดปากเล็ก ลิ้นหนาเกี่ยวพันลิ้นเล็กด้วยความชอบใจทำให้เหนือเมฆผ่อนคลาย ไอคิวจัดการรีบเอาแกนกลางใหญ่สอดใส่ไปจนสุดลำ

สวบบบบบ

“อ่า คะคิว จุก บะเบา”

“ครับ ซี๊ดดดด เดี๋ยวคะค่อยๆก่อนนะครับ” คิวสวนแกนกลางใหญ่เข้าออกจากช้าไปเร็วๆตามจังหวะ จนทำให้เหนือเมฆร้องครางดังลั่นห้อง

“อ่าๆๆๆ ซี้ดดด เร็วๆ คะคิว” ไอคิวเลยจัดการตามคำของเหนือเมฆ

“ซี๊ดดดด ตอดเกินไปแล้ววว อ่าๆๆๆ” ไอคิวรั้งสะโพกเล็กสวนเข้าออกอย่างไว จนทำให้เหนือเมฆเสร็จไป

“อ่าๆๆๆๆๆๆ” เสียงร้องครางของเหนือเมฆทำให้ไอคิวมีอารมณ์ที่อยากจะเอาเหนือเมฆมากขึ้น

“อ่าๆๆๆๆๆๆ ซี๊ดดด แน่นจัง อ่า ซี๊ดดด มะเมฆ ผมไม่ไหวแล้ว อ่าๆๆๆๆ” ไม่นานมากนักไอคิวก็เสร็จ กิจกรรมเข้าจังหวะยังคงดำเนินไปเรื่อยๆ

“เมฆครับออนท็อปให้หน่อย”

“งื้อออก็ได้”

“น่ารักกก” ไอคิวหันหลังนั่งผิงกับหัวเตียง เหนือเมฆก้มจูบเลียแกนกลางใหญ่ของไอคิว

“อ่าๆๆ ซี้ดดด แบบนั้นแหละครับ อ่าๆๆ” ไอคิวเด้งสะโพกเข้าออกจนทำให้เหนือเมฆสำลัก

“แครกๆๆๆๆ นิสัยไม่ดี

“ขอโทษครับ ขึ้นให้แล้วครับ” เหนือเมฆค่อยๆย่อลงให้ช่องทางรักตรงกับแกนกลางใหญ่ของไอคิว พอได้องศาเหนือเมฆก็ค่อยๆย่อลงตัวลง

“อ่าๆๆๆ จุกจัง คะคิว” ไอคิวเด้งสะโพกเข้าออกอย่างเมามัน

“อ่าๆๆๆๆ คะคิวเมฆจะจุก อ่าๆๆๆๆ ซี้ดดดด” มือใหญ่ชักรูดแกนกลางเล็กไปด้วย เหนือเมฆใช้มือคล้องคอของไอคิว แล้วขย่มจนไอคิวร้องพอใจ

“อ่าๆๆๆๆ ซี้ดดดด ทำไมเมฆฟิตแบบนี้ครับ อ่าๆๆๆ ขยับจนคิวจะแตกแล้วนะครับ อ่าๆๆๆๆๆ” ไม่นานน้ำสีขุ่นจากแกนกลางเล็กก็ไหลเยิ้มเปื้อนหน้าท้องของไอคิว ไอคิวเปลี่ยนท่าให้เหนือเมฆคุกเข่าแล้วเด้งกระโพกเข้าออกอย่างเร็วและแรง

“อ่าๆๆๆๆๆ คะคิว เร็วอีกๆ อ่าๆๆๆซี้ดดดด” ไอคิวทำรอยรักเต็มแผ่นหลังของเหนือเมฆ ไอคิวรั้งสะโพกของเหนือเมฆอย่างเร็วไม่นานมากนักแกนกลางใหญ่ก็กระตุกเกรงน้ำสีขุ่นข้นก็พุ่งเข้าไปในช่องทางรัก ไอคิวจัดการเอาแกนกลางใหญ่ออกน้ำสีขุ่นข้นก็ทะลักออกจากช่องทางรักไหลย้อยตามขาเรียวเล็กของเหนือเมฆ เหนือเมฆเสร็จไปแล้วสามแต่ไอคิวได้แค่สองอยู่ กิจกรรมดำเนินไปอย่างจนถึงช่วงค่ำ เหนือเมฆสลบคาอกของไอคิวตอนไปต่อในห้องน้ำ ไอคิวชำระล้างร่างกาย เอาลูกชายออกให้เหนือเมฆเพื่อให้เหนือเมฆสบายตัว แล้วอุ้มเหนือเมฆแต่งตัววางเหนือเมฆไว้บนเตียงอย่างเบามือแล้วขึ้นไปนอนด้วยดึงเหนือเมฆเข้ามากอด เหนือเมฆเหมือนรู้หน้าที่ขยับเข้าอ้อมกอดของไอคิวแล้วทั้งสองก็เข้าสู่ห้วงนิทรา

(End Describe)

..................................................

ไรท์มาต่อให้แล้วนะคะช้าหน่อยนะคะ ช่วงนี้ไรท์ต้องเร่งอ่านมาตราไรท์จะสอบมิดเทอมอาทิตย์หน้าแล้ว หลังสอบเสร็จหรือพอไรท์มีเวลาว่างแล้วไรท์จะมาต่อให้นะคะ ขอบคุณที่ยังติดตามไรท์นะคะ 😍😍

ความคิดเห็น