ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บุกปราสาท

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ม.ค. 2563 18:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บุกปราสาท
แบบอักษร

ฟิ้ว! ฟิ้ว!

 

เสียงบางสิ่งตัดอากาศ แวกนภา มุ่งหน้าไปสู่ทิศทางปราถนา ชายคนนี้มีนามว่า 'จางเซียน' นั้นเอง เขากำลังไปยังปราสาทของเมืองเหมาด้วยความเร็วของพลังยุทธคายผนังลมปราณขั้นต่ำระดับ 1 ถึงแม้เขาจะมีพลังน้อยกว่าเหมาเจียนทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้มีพลังมากกว่า แต่หากมองรวมๆ ความกว้างของจุดตันเถียนและความแข็งแกร่งของเขาก็มากกว่าเหมาเจียนอย่างเห็นได้ชัด แค่นี้ก็บอกได้แล้วว่า ต่อให้เจอกับระดับกลาง ขั้น 4 ห่างกัน 3 ขั้นก็ใช่ว่าจะสู้กับเขาได้ง่ายๆ

 

วิ้ว! วิ้ว!

 

ตุบ!

 

จางเซียนเคลื่อนตัวได้ไม่นานก็หยุดลงที่บ้านเรือนหลังใหญ่ใกล้ๆ กับปราสาทดังกล่าวด้วยแววตาเฉยชา เป่าหมายของเขาวันนี้คือการเข้าไปดูดพลังสตรีสาวทั้งสองที่มีศักดิ์เกือบสูงสุดของเมือง เวลานี้มีคนคับคลั่งเดินไปทั่วบริเวณ กับยามหน้าปราสาทที่มีพลังยุทธอยู่ที่คายผนังลมปราณขั้นต่ำ ระดับ 1 เพียงแค่นี้ก็บอกได้ง่ายดายแล้วว่า องค์หญิงหรือกษัตริย์ในเมืองนี้มีพลังมากแค่ไหน

 

"การจะเข้าไปในปราสาทข้าจะต้องใช้สนามแม่เหล็กในการเคลื่อนเข้าไป นั้นก็สามารถผ่านยามพวกนี้ไปจนถึงห้องระบายอารมณ์ได้สบาย" ชายหนุ่มกล่าวกับตนเองเบาๆ ก่อนที่สายฟ้าจะแล่นผ่านม่านตาทำให้เขาหรี่ตาลงครึ่งนึง

 

อาคม?

 

"นี้คืออาคมเขตแดนสินะ?" จางเซียนกล่าวกับตนเองเมื่อเบิกเนตรเมฆาม่วงมอง เขาก็พบกับอักษรรูนมากมายทั่วปราสาท มีความแข็งแกร่งที่ขนาดต่อให้เขาทำลายมัน ก็ใช่ว่าจะทำได้ง่ายๆ แต่! นับภาษาอะไรกับหุ่นเชิดของเขาเหล่า

 

จางเซียนประกายความเย็นชาขึ้น หยิบรูปปั่นออกมา 1 ตัว มันมีรูปร่างลักษณะเป็นฟักทองในวันฮาโลวีนในโลกเก่าของเขา มันมีชื่อว่าสัตว์สมุนไพร 'ฟักทองหยางบริสุทธิ์' ที่มีพลังอยู่ที่คายผนังลมปราณขั้นสูง ระดับ 9 ซึ่งหากฆ่ามันได้ก็จะมีสมุนไพรที่หายากไว้ครอบครอง แต่สำหรับจางเซียนแล้วมันไม่นับว่าเป็นอะไร

ตอนนี้ก็แค่ปล่อยมันออกไป!

 

ฟิ้วๆๆ! ตุบ!

 

รูปปั่นฟักทองตกลงที่หน้ายามทั้งสองอย่างรวดเร็ว ที่จางเซียนทำแบบนี้ก็เพื่อดึงดูดความสนใจ เพราะอย่างไงก็ไม่มีใครสงสัยเขาอยู่แล้ว เพราะฟักทองดังกล่าวปกติอยู่ในใต้ดิน หากเกิดความน่ารำคาญใส่มัน มันจะออกจากดินมาทำร้ายผู้คน แน่นอนด้วยรูปร่างที่แท้จริงของมันมีความสูงกว่า 4 เมตรในวัยแรกเริ่ม

 

"เริ่ม!!"

 

"คลืนๆๆ!"

 

เสียงแผ่นดินไหว ยามทั้งสองหันมามองกันอย่างรวดเร็วก็พบกับฟักทองสูง 4 เมตรพุ่งขึ้นจากดินมีหนวดเป็นหนามสีเขียวกว่า 20 เส้นหนา 30 เซน

 

"เวรแล้ว!! รีบแจ้งพระราชาด่วน! ข้าจะถ่วงมันไว้เอง" "บึม!" ยามดังกล่าวพูดขึ้นระเบิดปราณออกมา ทำลายล้างจุดตันเถียนของตนเองเพิ่มพลังยุทธมากขึ้นหลายเท่าตัว แต่นั้นก็ไม่อาจเป็นผู้ต่อกรกับฟักทองหยางบริสุทธิ์ได้ ยามดังกล่าวรู้อยู่แล้วว่าเขาต้องตาย เพราะฉะนั้นเขาไม่ลังเลที่จะปกป้องปราสาทนี้ไว้

 

"ย๊ากกก!!" "บึม! บึมๆๆๆ!" ราวกับฟักทองดังกล่าวอ่อนข้อให้ แต่มีหลายสิบครั้งที่โจมตีอาคมจนปริแตกออกมา ส่งผลให้ยามต่อสู้กับหนวดหนามของมันได้อย่างสุดกำลัง แต่ก็เกือบทำให้อาคมดังกล่าวพังทลาย ทุกการโจมตีทำให้มันแขนชาขาชา แต่ด้วยความภักดีที่สูงกว่าชีวิตตนเองมีหรือที่จะยอม

 

"แก!!!" "บึมม!!" ชายดังกล่าวเหวี่ยงกระบี่กันหนวดอีกรอบพร้อมกับออร่าสีแดงที่กลืนกินร่างกาย จางเซียนอยู่ไม่ไกลเบิกตาโต "นั้นมันทักษะปีศาจนี่นา" เมื่อคิดได้เช่นนี้เขาก็แสระยิ้มโหดขึ้น เขาไม่คาดคิดเลยว่าโลกที่แสนต่ำชั้นในห้วงจักรวาลนี้จะมีทักษะปีศาจที่เผาผลาญชีวิตและทุกอย่างของตนเองเพื่อเพิ่มพลังอีกหนนึง ซึ่งเป็นสิ่งที่ต่อให้โลกชนชั้นกลางก็ใช่ว่าจะมี

 

"น่าสนใจ! น่าสนใจจริงๆ!" จางเซียนกล่าวมองอีกฝ่าย

 

"อ๊าากก!!!" "คลืนๆๆ!" พลังลมปราณสีแดงหลอมรวมเข้าไปในเนื้อกายชายหนุ่ม แววตาปรากฏเป็นสีแดงเลือด กรงเล็บยาวอีก 10 เซน พลังที่เผาผลาญตันเถียนกับทักษะปีศาจทำให้เขามีพลังก้าวกระโดนเทียบเคียงกับฟักทองหยางบริสุทธิ์ได้สบาย ใบกระบี่สีเงินแปรเปลี่ยนเป็นสีเลือดหมูคล้ายกับเส้นเลือดมนุษย์

 

"จงตายซะ!! ทักษะกระบี่ปีศาจ!! กระบี่แหวกนภาถล่มปฐพี!!"

 

"เปรี๊ยงง!!!"

 

"บึมมม!!! คลืนๆๆ!!"

 

แรงปะทะของใบกระบี่ตัดหนวดหนามนับ 10 เส้นออกเป็นสองท่อนได้สบาย ลมปราณมารหลอมรวมที่กระบี่ฟันไปที่หัวฟักทองอย่างรวดเร็วด้วยแววตาที่ประกายจิตสังหาร หนวดนับสิบพุ่งสวนทางห่างจากชายหนุ่มุ่งไปยังอาคม

 

"จงกลายเป็นผงธุรีซะ!! ไอ้ปีศาจ!!"

 

"ฉัวะ!!! คลืนๆๆ! บึม!!!"

 

"แพล๊ง!!"

 

แรงกระบี่ตัดหัวฟักทองขาดครึ่งลงพื้นดินสั่นสะเทือนด้วยความแรง และปรากฏแรงระเบิดทำลายล้างในรัศมี 10 เมตรออกมา ส่งผลให้จุดปะทะดังกล่าวปราศจากสิ่งมีชีวิต พร้อมกับอาคมที่ถูกทำลายโดยสมบูรณ์

 

ห่างออกไปจากจุดปะทะ

"อั่ค!!" จางเซียนพ้นเลือดออกมาเล็กน้อย หุ่นเชิดนั้นเมื่อได้รับบาดเจ็บหรือตายเขาจะถูกมันส่งผลด้วย และแน่นอนการโจมตีเมื่อกี้เขาได้เก็บฟักทองดังกล่าวไว้ทัน ไม่งั้นเขาคงต้องสูญเสียความสงบในจุดเถียนเป็นแน่แท้

 

"หึ! ไม่คิดเลยว่าจะเจอคนแบบนี้ในโลกชั้นต่ำแบบนี้" ชายหนุ่มกล่าวหายไปในอากาศ

 

=======================

ณ หน้าประตูปราสาทได้ปรากฏชนชั้นสูงมากมายยืนอออยู่ พวกเขาได้มาถึงตอนที่กระบี่ปีศาจฆ่าฟักทองหยางบริสุทธิ์พอดี นั้นทำให้เขาไม่อาจเก็บความตกใจไว้ได้ และแน่นอนการสูญเสียยามแค่ 1 คนไม่นับว่าเป็นอะไร แต่!! ยามคนนี้มีพลังที่เผาผลาญสูงกว่ากษัตริย์ถึง 2 ขั้น นั้นหมายความว่ายามคนนี้มีที่มาที่น่ากลัวอย่างมาก ไม่งั้นขั้นต่ำของผนังลมปราณ จะมีพลังถึงขั้นสูง ระดับ 9 ได้เยี่ยงไร

 

"เฮ้อ! ฮึก!" ยามที่เคยอยู่กับคนก่อนหน้านี้ถอนหายใจน้ำตาตก เขาเป็นเพื่อนกับอีกฝ่ายมาหลายร้อยปี แต่เพื่อนเขาต้องมาตายโดยที่คนชนชั้นสูงไม่แม้แต่จะสนใจ พวกเขาแค่มามองและบอกลอยๆ ว่าเสียใจด้วย ก่อนจะหายเข้าไปในปราสาท นี้ไม่ถือว่าพวกเขาไม่สนใจชีวิตที่ภักดีของเพื่อนเขาเหรอ?

 

"อย่าใส่ใจคนตายเลย คนตายแล้วไม่สามารถกลับมาได้ เจ้าไปทำงานของเจ้าต่อเถอะ!" คนชั้นสูงกล่าวแตะบ่าเขาเบาๆ ด้วยแววตาสงสารก่อนจะหายไปจนหมด เขาทำได้เพียงมองหลุมขนาดใหญ่ ที่มีกระบี่เล่มนึงถูกฝังอยู่ในดิน

 

"ในเมื่อพวกเจ้าไม่คิดจะสรรเสริญหรือเคารพความกล้าแกร่งของเพื่อนข้า ข้าจะทำให้พวกเจ้าเสียใจ" ยามดังกล่าวพูดเก็บกระบี่เลือดหมูคล้ายเส้นเลือดมาถือและออกจากเมืองไปอย่างรวดเร็ว

 

ภายในห้องนอนขององค์ราชินี เธอมองออกไปนอกหน้าตาด้วยแววตาเศร้าสร้อย การต่อสู่เมื่อกี้นั้นเป็นการต่อสู้ที่ต่อให้เธอก็ไม่ใช่คู่ต่อกรด้วย แถมการตายของเขาคนในราชวงศ์ก็หาได้สนใจไม่ พวกเขาไม่แม้แต่จะมอง มันไม่ต่างจากความสบายใจที่ไม่ได้ออกไปรบเพื่อปราสาท นั้นทำให้หญิงสาวอดไม่ได้ที่จะเสียใจกับเมืองเหมาของเธอ

 

"เมื่อไหร่ข้าจะครองเมืองนี้ได้สมบูรณ์กันนะ" หญิงสาวกล่าวมองดวงดาว โดยไม่รู้ว่ามีใครบางคนในนี้อยู่ร่วมกับเธอ เขาคนนี้คือจางเซียนที่อยู่ในสนามแม่เหล็กอำพรางตัวอย่างสมบูรณ์แบบ ต่อให้เจอพวกที่มีพลังยุทธมากกว่าหลายขั้นหลายระดับก็ไม่อาจจะตรวจสอบเขาพบได้

 

"อืม! สวยยิ่งนัก! ข้าไม่คิดเลยว่าองค์ราชินีในเมืองนี้จะสวยงามราวเทพธิดาเสมือนกับเหมาเจียนเช่นนี้" จางเซียนกล่าวกับตนเอ ก่อนจะสร้างอาคมแบบเงียบๆ ปล่อยให้หญิงสาวกล่าวพึมพำกับตัวเองไปมา ชายหนุ่มที่ทำเสร็จก็มองเรือนร่างอีกฝ่ายด้วยแววตายากจะควบคุม

 

"พลังยุทธของนางอยู่ที่คายผนังลมปราณขั้นสูง ระดับ 8 ถือว่าสูงกว่าไอ้ราชาหัวดอนั้นอีก" จางเซียนกล่าวหยิบผ้าสีดำทมิฬออกมา 1 อันด้วยแววตาขบขัน

 

"ลองปิดตานังนีและเอาร่องมันน่าจะดีเหมือนกัน"

 

 

.

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว