ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ

ชื่อตอน : Danmachi

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 11k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ส.ค. 2563 14:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Danmachi
แบบอักษร

เมื่ออายาโตะได้สติขึ้นมาก็มองท้องฟ้ามีเมฆลอยอยู่เอื่อยๆ ได้ยินเสียงร้องของนกดังมาจากที่ไหนซักแห่ง

 

ตอนนี้อายาโตะกำลังยืนอยู่ป่านอกเมืองโอราริโอ้ซึ่งภายในเมืองจะมีดันเจี้ยนอยู่ใต้หอคอยบาเบล และภายในดันเจี้ยนจะมีมอนเตอร์มากมายที่มักจะถูกกำจัดโดยเหล่านักผจญภัย

 

 

ใช่แล้วนี่คือโลกของ Danmachi

 

 

"ก่อนอื่นก็ต้องเช็คเจ้าระบบที่ว่านั้นสินะ"

 

 

"ระบบ"

 

 

จากนั้นก็มีหน้าต่างสีฟ้าแสดงขึ้นมา

 

 

 

shop

 

-Weapons

 

-Armor

 

-skill

 

-Item

 

-Pet

 

-Card

 

-Gacha

 

 

มีหน้าต่างขึ้นมาให้เลือกแทบทุกหมวดหมู่ สิ่งที่อายาโตะสนใจที่สุดก็คือเจ้า Gacha นั้นเอง

 

  อายาโตะที่คิดว่าตนเองเป็นคนดวงดีที่ชอบสุ่มอะไรแบบนี้อยู่แล้วเลยเลือกหมวดนี้ทันที แล้วก็มีปุ่มมาให้เลือกสองแบบ

 

 

แบบแรก เป็นสุ่มโดยใช้แต้ม 1,000 แต้ม โอกาศได้ของดีคือ0.0067%

 

 

แบบสอง เป็นสุ่มโดยใช้แต้ม 10,000 แต้ม โอกาศได้ของดีคือ 95%

 

 

แน่นอนว่าแต้มที่อายาโตะมีอยู่คือ 10,000 แต้มพอดี เลยกดสุ่มไปเลย

 

 

"ติ๊ง"

 

 

[ท่านได้รับ สกิล เทเลพอร์ต (Teleport)]

 

 

[อธิบาย: เป็นสกิลที่ทำให้สามารถเคลื่อนย้ายผ่านมิติไปยังจุดที่ต้องการได้แต่ต้องอยู่ในระยะสายตาหรืออยู่ในขอบเขตที่สัมผัสได้เท่านั้น]

 

 

ทันใดนั้นเอง อายาโตะก็รู้สึกถึงความรู้สึกแปลกๆก่อนจะลองใช้พลังในการ เทเลพอร์ต ไปด้านหน้าประมาณ 2เมตร

 

 

 

"น่าสนุกแหะ" 

 

 

อายาโตะใช้เวลาอยู่นานในการฝึกใช้พลัง  เขาค่อนข้างสนุกกับพลังที่ได้รับมา

 

 

 

"แล้วหลังจากนี้ก็ต้องเข้าไปหาแฟมิเลียอยู่สินะ"

 

 

 

ภายในเมืองโอราริโอ

 

 

หลังจากที่อายาโตะเข้ามาในเมืองแล้วเขาก็พบกับบรรยากาศที่แปลกตาทั้งเผ่าพันธุ์ ทั้งชุดที่แปลกตา เป็นอะไรที่น่าสนุกมากสำหรับอายาโตะ

 

 

"ก่อนอื่นก็ต้องไปหาแฟมิเลียอยู่.....เอาเป็นแฟมิเลียของใครดีล่ะเนี่ย แฟมิเลียดังๆมันก็ดีหรือจะไปเฮสเทียแฟมิเลียดีเอาไงดีนะ"

 

 

"เอาเถอะยังไงตอนนี้ก็ต้องหาเงินก่อนงั้นไปดันเจี้ยนแล้วหาเงิน ก่อนละกัน"

 

 

 

 

ดันเจี้ยนใต้ดินชั้นที่ 1

 

 

ตอนนี้อายาโตะกำลังยืนมองมอนเตอร์ที่รูปร่างคล้ายๆก็อบลิน 

 

 

"ถึงพระเจ้าจะบอกว่าร่างกายเราแข็งแรงกว่าเมื่อก่อนเยอะแต่เราก็ไม่บ้าพอจะไปสู้ซึ่งๆหน้าหรอกนะ"

 

 

 

"ลองใช้เจ้านั้นดูก็แล้วกัน"

 

 

อายาโตะยื่นมือไปแตะที่ก่อนหินขนาดใหญ่จากนั้นก็    เทเลพอร์ตหินขนาดใหญ่ไปทับก็อบลินตายคาที่ทันทีและสลายหายไป พอเอาหินออกก็เจอกับหินเวทย์มนต์ตกอยู่

 

 

"ถึงจะเสียเวลาไปหน่อยแต่ใช้วิธีนี้หาเงินไปก่อนละกันแล้วค่อยไปหาซื้อดาบเอา"

 

 

หลายชั่วโมงผ่านไป

 

 

 

ตอนนี้อายาโตะพึงพอใจมากกับผลที่ได้ ซึ่งก็มีเหล่ามอนเตอร์เป็นเหยื่อให้ทดสอบเพื่อใช้พลังได้ดีขึ้นตายเป็นภูเขาพร้อมกับกองหินเวทย์อีกเป็นจำนวนมาก

 

 

อายาโตะตัดสินใจออกจากดันเจี้ยนก็พบว่าเป็นช่วงเย็นแล้วทำให้ต้องรีบไปที่กิลผจญภัยเพื่อที่จะแลกเปลี่ยนหินเวทย์เป็นเงิน 

 

 

ซึ่งทันทีที่มาถึงอายาโตะก็ตรงเข้าไปที่จุดรับแลกที่มีคนต่อแถวยาว แต่ก็เข้าใจได้เพราะเป็นช่วงเย็นแล้วจะมีคนเยอะก็ไม่เเปลก

 

 

แล้วก็มาถึงคิวของอายาโตะพอมาถึงก็ยิ้มเล็กน้อยเพราะพนักงานที่อายาโตะเจอนั้น คือ คุณเอน่า ที่เป็นตัวละครที่ชอบพอควร

 

 

เอน่าทำหน้าสงสัยเพราะไม่คุ้นหน้าอายาโตะ แต่ก็เลือกจะทำหน้าที่ของตนต่อไปโดนคิดว่านักผจญภัยตรงหน้าคงเป็นมือใหม่

 

 

"นี่ครับ"

 

 

อายาโตะเอาหินเวทย์ออกมาจาก[สโตเรจ(Storage)] ซึ่งเป็นพลังอีกอย่างที่พระเจ้าให้มา อายาโตะเจอมันตอนกำลังหาวิธีเก็บหินเวทย์ในดันเจี้ยนที่เยอะจนถือไม่ไหว

 

 

 

"ชู่ว~~อย่าเสียงดังครับ เป็นความสามารถพิเศษของผมเองครับ"

 

 

อายาโตะพูดออกไปพร้อมกับบอกคุณเอน่า ไม่ให้โวยวายซึ่งเธอก็พยักหน้าก่อนจะนำหินเวทเข้าไปประเมิน

 

 

ใช้เวลาไม่นานเธอก็กลับมาพร้อมกับเงินในถุงประมาณ100,000 วาลิส ซึ่งเธอก็กระซิบเบาๆเพื่อกันการลักขโมยเกิดขึ้นซึ่งก็โชคดีที่นักผจญภัยส่วนใหญ่ออกไปหมดแล้ว

 

 

"ไม่คุ้นหน้าเลยนะคะ เป็นนักผจญภัยมือใหม่แท้ๆแต่หาเงินได้ขนาดนี้ อนาคตต้องเป็นนักผจญภัยที่สุดยอดแน่เลยคะ"

 

 

"หะๆ ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ งั้นไว้เจอกันใหม่นะครับ"

 

 

 

อายาโตะรับถุงเงินมาโดยไม่ได้นับพร้อมกับกล่าวขอบคุณเอน่าเล็กน้อยแล้วก็เดินออกมาจากกิลด์นักผจญภัย

 

 

"ก่อนอื่นก็ต้องหาอะไรกินก่อนสินะ ถ้างั้นก็มีแต่ที่นั้นเท่านั้นแหละ"

 

 

 

-ร้านนายหญิงแห่งความอุดมสมบูรณ์

 

 

 

"ยินดีต้อนรับเหมี้ยว"

 

 

"โอ้สาวหูแมวหละ"

 

 

"อะไรนะเหมี้ยว~"

 

 

"เปล่าๆไม่มีอะไรหรอกครับ มีที่ว่างไหมครับผมมาทานอาหารครับ"

 

 

"งั้นเหรอเหมี้ยว งั้นก็เชิญทางนี้เลยจ้า"

 

 

อายาโตะเดินตามไปหาที่นั่งพร้อมกับเลือกเมนูอาหาร

 

 

"อืม~~ไหนๆก็มาต่างโลกทั้งทีงั้นเอาเป็นอาหารให้สมกับต่างโลกหน่อยดีกว่า"

 

 

"ขอโทษนะครับ ผมขอขนมปังกับซุปข้าวโพดหนึ่งที่ครับ"

 

 

อายาโตะยกมือเรียกคุณนายที่เคาท์เตอร์เพื่อสั่งอาหารพอผ่านไปซักพัก

 

 

 

"เอานี่ของที่สั่ง หวังว่าจะมีเงินจ่ายนะ"

 

 

คนที่ยื่นอาหารมาให้คือเอลฟ์สาวผมทองที่ตอนนี้กำลังนั่งข้างๆก่อนจะสั่งเครื่องดื่มมาเพิ่ม

 

 

"เออคือ"

 

 

"ไม่ต้องสนใจ"

 

 

"ค  ครับ"

 

 

สุดท้ายอายาโตะก็ไม่ได้สนใจพร้อมกับทานอาหารตรงหน้าไปเรื่อยๆในเวลาไม่นาน

 

 

"นี่"

 

 

สาวเอลฟ์ผมทองที่เห็นอายาโตะทานเสร็จแล้วก็ยื่นเครื่องดื่มมาให้ แล้วก็สั่งอาหารมาเพิ่มอีกด้วย

 

 

"เออคือ..."

 

 

"ไม่ต้องคิดมาก ฉันมีหน้าที่แค่ทำให้นายเสียเงินเท่านั้น"

 

สาวเอลฟ์ผมทองพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

 

"อะหะๆ จริงสิคุณชื่ออะไรหรอ"

 

 

ถึงจะรู้อยู่แล้วก็เถอะแต่มันเป็นมารยาทนี่นะ

 

 

"ริว"

 

 

"ริว...ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ ผมอายาโตะครับ"

 

 

"อืมยินดีที่ได้รู้จัก ชื่อแบบนี้มาจากตะวันออกไกลหรอ"

 

 

"ก ก็ประมาณนั้นครับ"

 

 

   หลังจากแนะนำตัวอายาโตะก็คุยไปเรื่อยๆทั้งเรื่องของร้านนี้ที่มีคุณเจ้าของร้านที่เป็นถึงเลเวล 6 เรื่องของนักผจญภัย ถึงจะรู้มาบ้างแต่ข้อมูลก็เป็นสิ่งจำเป็นถามเอาไว้ก็ไม่เสียหายแถมยังมีสาวเอลฟ์ที่มานั้งข้างๆบางครั้งยังป้อนให้อีก มีหรือจะปฏิเสธลง

 

 

"เวลาป่านนี้แล้วหรอจะไปหาที่พักได้ไหมเนี่ย"

 

 

อายาโตะบ่นออกมาหลังจากจ่ายค่าอาหารแล้วมองออกไปข้างนอกมันมืดเกินกว่าจะไปหาโรงแรมแล้วถึงจะไม่รู้ว่ายังมีโรงแรมไหนยังเปิดอยู่ก็เถอะ

 

 

"นายเป็นนักผจญภัยไม่ใช่หรอทำไมไม่ไปพักที่แฟมิเลียล่ะ"

 

 

"ผมไม่มีแฟมิเลียหรอกครับ"

 

 

"ทั่งที่มีเงินจ่ายค่าอาหารขนาดนั้นแท้ๆนึกว่าเป็นนักผจญภัยซะอีก ช่างเถอะทางนี้ก็ไม่ได้มีหน้าที่อะไรต้องไปขุดคุ้ยอยู่แล้วด้วย"

 

 

"อะหะๆ  ขอบคุณครับว่าแต่พอจะมีโรงแรมแนะนำบ้างไหมครับ"

 

 

"ถ้าที่พักล่ะก็ ร้านเรามีห้องว่างนะ แน่นอนว่าคิดเงิน"

 

 

"ครับขอบคุณมากครับ"

 

 

ว่าแล้วริวก็เดินพาอายาโตะขึ้นไปห้องพัก พอถึงห้องพักอายาโตะก็บอกลา ริว แล้วเดินเข้าไปในห้องพัก

 

 

"เฮ้อ....วันนี้มีเรื่อง เกิดขึ้นเยอะแยะเลยแหะถ้าทุกวันสนุกแบบนี้ก็ดีสิ พรุ่งนี้ก็ต้องไปหาแฟมิเลียอยู่ด้วยสินะ"

 

 

หลังจากอายาโตะคิดไปซักพัก ก็หลับไปเพราะความเหนื่อยล้าสะสม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว