(เล่นละครสักหน่อยแล้วกัน)

//สะดุ้ง

ช่างเถอะเจ้าค่ะท่านปู่

ข้ามิได้สำคัญอันใดมากมาย

ข้ารู้เจ้าค่ะ

แต่ข้าชินแล้ว

ข้าทำอะไรมิได้ฝึกยุทธก็มิได้

มีแต่จะทำให้เสียชื่อตระกูล

วันนี้ข้าจึงมาลาพวกท่าน

ป่าหมื่นอสูรเจ้าค่ะ

ส่วนหลิวเหรินกับฟางเซียงข้าขอฝากพวกนางไว้กับท่านปู่เจ้าค่ะ😢

ส่วนขลุ่ยข้าพอเล่นได้เจ้าค่ะ

ไว้ข้ากลับมาเมื่อใดท่านพี่ต้องสอนข้านะ

พี่หยาง พี่ซาน ดูแลตนเองด้วยนะเจ้าคะ

ข้าขออภัยท่านปู่เจ้าค่ะ...อึก

หากข้ากลับมา...ข้าอาจเปลี่ยนไป...ฮึก..อย่าตกใจนะเจ้าคะ

ก่อนถึงวันปักปิ่นของข้า😭

ข้าจะกลับมา

รอยตบบนหน้าข้า

หนี่ว์หลี่หลิว

อย่าเอาความหรือลงโทษพวกนางนะเจ้าคะ

ให้ข้าเดาข้าว่ามาถอนหมั้น

ดี

องค์ชายบ้ากามแบบนั้นน่ะ

ข้าเกลียดที่สุด

หว่านไปทั่ว น่ารำคาญ

งั้นเราออกไปกันเถอะเจ้าค่ะ

คารวะองค์ชายรองเพคะ

มีเรื่องอันใดรีบตรัสเถิดเจ้าค่ะ

จะตะโกนหาซากอะไร//พึมพำ

เฮ้อออทำไมกันคนอย่างเจ้าบ้านี่ต้องมีคำว่าหยางเหมือนพี่หยางด้วยเล่าอัปมงคลจริง

อุ่ย!

//เมิน

รบกวนท่านปู่ทูลฮ่องเต้นะเจ้าคะ

หากมีราชโองการถอนหมั้นให้จะเป็นพระมหากรุณามากเจ้าค่ะแต่หากใครนำไปนินทาเสียหายหลังจากกลับมาข้าจะไปเล่นงานถึงวังหลวง

หากทรงอยากลองดูก็เชิญ:)

ถึงอย่างไรข้าก็ไม่ได้รักองค์ชายรองอยู่แล้ว

ตามนี้เจ้าค่ะ

หากเสร็จธุระหม่อมฉันทูลลาเพคะ

เจ้าค่ะของอยู่ในสร้อยมิติเรียบร้อยแล้ว

เจ้าค่ะ

คารวะท่านปู่ ท่านพ่อ ท่านพี่ทั้งสอง

ท่านปู่ข้าฝากหลิวเหรินกับฟางเซียงด้วยเจ้าค่ะ

ไปอยู่กับท่านปู่นะ

แล้วรอข้า

วันปักปิ่นข้าจักกลับมา

:)

ออกรถ

เดี๋ยวๆๆ

ข้าลืมมอบสิ่งนี้ให้ท่านปู่และพี่ซานพี่หยาง

พวกท่านเชิญเลือกได้เลยเจ้าค่ะ

:)

พวกมันมิใช่พัดธรรมดา

ข้าลาจริงๆแล้วเจ้าค่ะ

ออกรถเถอะ

ขอบคุณเจ้ามากกลับไปเถอะ

แล้วช่วยบอกท่านปู่ด้วยว่าข้าปลอดภัย