ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.3 ซุกนม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.3k

ความคิดเห็น : 37

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ก.พ. 2563 08:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.3 ซุกนม
แบบอักษร

ต่อ

“หิวแล้วมาทับกูทำไม ไดมอนด์หนัก”

 

“ทีผู้ชายคนอื่นคร่อมกูไม่เห็นมึงจะบ่นหนักเลย”

 

“ไอ้บ้านี่! มันคนละอารมณ์กันมั้ย เวลาแบบนั้นใครจะบ่นว่าหนักล่ะ”

 

“อีตัวดีตอนนี้มึงก็อยู่ในอารมณ์นั้นสิจะได้ไม่ต้องบ่น”

โอ้โหไอ้นี่ อยู่ๆ จะมาให้ปรับอารมณ์แบบเร่งด่วนฉับพลันฉันทำได้มากเลยงั้นสิ แกคิดว่าฉันจะทำได้เหรอ อย่าพูดอะไรบ้าๆ ถ้าไม่ได้หิวจริงๆก็นอน นี่มันกี่โมงแล้ว หรือว่าอยากจะให้ฉันอ้วกแตกอีกรอบ

 

“มึงควรนอน ไม่ปรับอารมณ์อะไรทั้งนั้น”

 

“กูอุตส่าห์โอนไวไอ้สัส ให้นอนเฉยๆเนี่ยนะ”

 

“ก็เออไง กูให้มึงกอดแล้วอย่าเรื่องมากไดมอนด์ กูจะอ้วกใส่มึงแล้วนะ”

 

“วุ๊! เบื่อมึงวะ”

เบื่อกูตลอด เบื่อกูทุกวัน เบื่อกูสามเวลาหลังอาหาร ไม่มีวันไหนไม่เบื่อกูเลยสักวัน เบื่อเข้าไป เบื่อให้ตายไปเลยยิ่งดี

 

“ถ้าเบื่อกูก็นอน มึงดูเวลาด้วยว่ามันกี่โมงแล้ว”

 

“บ่นเหมือนเป็นเมีย”

 

“อ้าว! แล้วไม่ใช่เหรอ คนอื่นก็คิดว่ากูเป็นเมียมึงทั้งนั้น 😏

 

“ไปตบกับเด็กกูให้ได้ก่อน ค่อยปากดีเดี๋ยวได้เป็นเมียกูจริงๆ มึงจะขำไม่ออก”

แล้วทำไมอ่ะ เป็นเมียมึงแล้วกูต้องทุกข์ระทมทั้งวันทั้งคืนงั้นสิ

 

“ทำไมต้องขำไม่ออก เป็นเมียมึงแย่ขนาดนั้นเชียว”

 

“ดูพูดเข้า ง่วงมากก็นอน สำนึกบุญคุณไว้ด้วยได้นอนเตียงกู”

แล้วจะผลักหัวกูทำไม! บอกกูดีๆ ก็ได้มั้ง มึงนี่ชอบรุนแรงกับกูตลอด ทีกับเด็กตัวเองล่ะคอยประคบประหงม ทีกับกูเขกเอาๆ ผลักเอาๆ กูจะไม่มีผัวก็เพราะมึงนี่แหละไดมอนด์

 

“ทีมึงนอนห้องกู มึงยังไม่สำนึกเลย”

 

“แล้วมึงให้กูนอนเตียงแบบนี้มั้ย”

 

“มึงไปตบอิไลลาเลย มันแย่งมึง”

 

“ไอ้สัสมึงนี่แหละจะโดนกูตบ ไม่ต้องโผล่หัวลุกขึ้นมา นอนลงไปที่เดิม ถ้ามึงลุกอีกรอบ มึงเจ็บตัวนะ”

เนี่ย! พอกูจะลุกนั่งคุยด้วยดีๆ มึงก็ว่ากูอ่ะ มึงจะเอายังไง วันนี้ไม่ต้องนอนหรอกกูว่า อยู่เถียงกันทั้งคืนนี่แหละ

 

“มึงมานอนนี่สิ”

ฉันตบลงบนเตียงข้างๆ ตัวเพื่อให้อีกคนมานอนด้วย แต่แม่งไม่ยอมมาไงเป็นบ้าอะไร มานอนกับกูเดี๋ยวนี้ กูไม่ทำอะไรมึงหรอก เชื่อกูสิ

 

“กูนอนบนโซฟาดีกว่า เดี๋ยวมึงขืนใจกู”

 

“อีไดมอนด์กูไม่ทำอะไรมึงหรอก เชื่อกูสิ”

 

“เชื่อมึงทีไร ชิบหายทุกที นอนไป”

นอนก็ได้ แล้วมึงอย่ามานอนข้างกูนะ กูถีบตกเตียงจริงๆ ด้วย

 

เช้า

 

ครืดดดดด ครืดดดดด ครืดดดดด

“โหลลลล!!!!”

คนจะนอนแล้วมาโทรอะไรตอนนี้วะ! ดูเวล่ำเวลาบ้างสินี่มันเวลาคนจะนอนเว้ย!

 

(ตื่นยังวะ มึงจะมามั้ยเนี่ยไอ้สัสไลน์ไม่ตอบ)

 

“มึงจะไปไหนนน~ งืมๆ”

ใครโทรมาวะ? ฉันลืมตาสะลึมสะลือยกโทรศัพท์ออกจากหูแล้วดูว่าใครเป็นคนโทรมารบกวนจะได้ด่าถูก

 

>เพชร<

เดี๋ยวนะ!? เพชร...หมายถึงอิเพชรตะขบเหรอ ฉันไม่ได้เมมเบอร์มันเป็นชื่อนี้นี่

 

(อ้าว! กูโทรผิดเหรอวะทำไมอีตัวดีรับสาย)

มะ...มึงไม่ได้โทรผิดหรอกอิเพชรกูเองที่รับผิด กูขอโทษ~~~ 🙏🏻🙏🏻

 

“มะ..มึงโทรผิดอิเพชร กูวางแล้วนะ”

 

(เดี๋ยวสิ เห้ย!...)

ไม่ทันแล้ว ฉันกดวางสายแล้วกระเด้งตัวลุกขึ้นนั่งมองไปรอบๆ ห้อง

จริงด้วย เมื่อคืนนี้ฉันเมาแล้วเถียงกับไดมอนด์ไปครึ่งค่อนคืน ลืมไปเลยว่านอนอยู่ห้องมัน แล้วนี่เจ้าของห้องไปไหนแล้ว

หมับ!! พรึบ!

 

“อืม~”

เชี้ยยยย! ไหนบอกว่านอนโซฟาไงแล้วคว้าตัวฉันลงนอนคืออะไร

 

“ไดมอนด์ไหนว่านอนโซฟา”

 

“ปวดหลัง กูง่วง”

 

“อิเพชรโทรมามึงจะไปไหนกัน ตื่นๆ”

อ๊ะ! นอกจากไม่ตื่นแล้วยังงัวเงียดึงตัวฉันไปกอด หน้ามันซุกนมฉันอยู่ นมช้านนนนน!!

 

“มึง...หน้ามึงอ่ะ”

 

“กูง่วง”

 

“กู...เสียว อย่าซุกนมกู”

 

“กูไม่กัดนมมึงหรอก! นอนนิ่งๆ กูง่วง”

ฮือออออ~ มึงแม่ง! มันเกินไปแล้วนะไดมอนด์ มึงนอนกอดกูได้ แต่มึงจะซุกนมกูไม่ได้!

 

“กูรู้สึกแปลกๆ นะ”

 

“นมไม่มีแล้วยังพูดมากอีก”

อีเวรมึงว่ากูหรอก อกสามหกแบบกูน้ำตาไหลถึงตีนแล้วนะ สามหกมึงว่าไม่มีโอ้โหอีตะขบ ต้องใหญ่ขนาดไหนถึงจะเรียกว่ามี

 

“เกรงใจเสื้อในสามหกกูด้วย”

 

“ฟองน้ำกูรู้ กูง่วงมากเลยนะ มึงก็นอนเงียบๆ เถอะ”

 

“กูตื่นแล้ว”

 

“ถ้ามึงพูดมากอีกคำเดียวกูจับกดมึงแน่”

กะ..ก็ได้ นอนต่อก็ได้วะ แต่ก่อนอื่น มึงเลิกซุกนมกูก่อน

 

13.00 น.

หาววววว~ อุตส่าห์ว่าจะไม่หลับ แต่ดันเผลอหลับจนได้ กี่โมงแล้วล่ะตอนนี้

ห๊ะ! บ่ายโมง! ชิบหายแล้วไดมอนด์ตื่...อ้าว! เจ้าของห้องไปไหนแล้ว อุตส่าห์จะปลุกให้ตื่นแต่ดันไม่อยู่สะงั้น เขาตื่นแล้วเหรอ แล้วทำไมไม่ปลุกฉันวะ!?

 

ไดมอนด์ Talk

“ไอ้สัสกูโทรหาตั้งแต่เช้า ทำไมอีตัวดีรับสายโทรศัพท์มึง”

 

“โทรศัพท์อยู่กับมัน”

ผมไม่ได้โกหกนะ ก็โทรศัพท์ผมวางอยู่ข้างนังตัวดีมันคงรำคาญเสียงเรียกเข้ามั้งก็เลยกดรับ

 

“ไอ้ไทม์มันจะมามั้ยวะ ไม่ใช่ตายห่าเป็นผีเฝ้าห้องแล้วเหรอ”

 

“ไอ้เวรกูมาแล้วลากไอ้หมาขี้เมามาด้วย มึงไม่ปลุกมันวะไอ้เพชร”

นั่นไงไอ้ไทม์กับไอ้เจมส์มาพอดี ตายยากชิบหายพูดถึงก็โผล่หัวมาเลย

 

“กูเห็นแม่งหลับอยู่”

 

“เมื่อวานกูฝากให้เชียร์เอารถไปเก็บให้มันไม่ได้เอาไปหรอ แล้วกุญแจรถกูก็อยู่กับมัน”

เอาไปห่าอะไรล่ะ เมื่อคืนยังขอให้กูไปส่งที่คอนโดอยู่เลย มึงต้องไปตามเอากุญแจกับมันแล้วล่ะ

 

“มึงส่างเมายังเชี้ยเจมส์”

 

“เจอนมเป็นส่าง ไม่เคยได้ยินเหรอไปดิรออะไรล่ะ”

หึ! 😏 ผมเค้นเสียงหัวเราะในลำคอเพราะคำพูดของไอ้เจมส์ พอคิดถึงเหตุการณ์บนเตียงเมื่อเช้า ป่านนี้นังตัวดีจะตื่นยังวะ ขี้เซาชะมัด

 

ร้านนม

ไอ้เพชรเขาชอบเจ้าของร้านเลยขนเพื่อนมานั่งบ่อยๆ เพราะมันจะได้เตาะเจ้าของร้าน ที่นี่ก็อาหารตาดีๆ ของเหล่าผู้ชายนี่แหละ ขายนมพร้อมกับ...นม

 

“ขออนุญาตเสิร์ฟนะคะ ^^”

นมที่ว่าก็คือนม...นี้แหละ บึ้มเลยมึงเอ้ย! แต่ละคนน่าพาไปบ้านเพื่อนมาก เด็ดๆ ทั้งนั้น

 

“มึงไม่น่าชอบเจ้าของร้านนะไอ้เพชรมึงดูเด็กเสิร์ฟดิ ไอ้ม่อนยังตาค้างไอ้เวร”

เชี้ยเจมส์หุบปากมึงไป เดี๋ยวคนเขารู้ไอ้สัสกูคีพลุคอยู่เสียทรงหมด

 

ไลน์!

 

กรีน : อยู่ไหนพ่อ ไม่ปลุกกูเลยนะมึง

ตื่นแล้วเหรอตัวดี จะสองโมงแล้วพึ่งคิดได้ว่าต้องตื่นมั้ง

 

ไดมอนด์ : ตื่นมาทำไมตอนนี้ อีกนิดก็มืดแล้ว

 

กรีน : ตื่นตั้งแต่บ่ายโมงแล้ว อาบน้ำแต่งตัวพึ่งเสร็จ อยู่ไหนทำไมไม่ตอบ

 

ไดมอนด์ : นั่งชิลล์ กินนมแก้แฮงค์อยู่

แน่นอนว่าผมไม่บอกเธอแน่ๆ ว่าอยู่ร้านนม ใครจะไปบอกล่ะ พวกผู้หญิงไม่เคยเข้าใจผู้ชายหรอก

 

กรีน : หิวอ่ะ ไปกินข้าวกันไลลายังไม่กลับมาเลย

 

ไดมอนด์ : ชวนผัวมึงดิ กูผัวมึงเหรอ

 

กรีน : เออมึงผัวกู เมียหิวแล้วรีบมา เดี๋ยวกูไปแหกอกมึงถึงร้านชิลล์นะ

 

ไดมอนด์ : อ้อนกูสิ

 

กรีน : ผัวขา เมียหิวแล้วพาไปกินข้าวหน่อยค่ะ 😘😘

 

ไดมอนด์ : มึงเดินลงมาข้างล่าง เซเว่นอยู่แถวๆ นั้นอ่ะ หากินไปนะ

 

กรีน : อิม่อน! อีคนชั่วกูอุตส่าห์อ้อนมึง กูงอน

 

“กูมีธุระวะ กูไปก่อนนะ”

 

“เฮ้ย! ไอ้ม่อนจะรีบไปไหนวะ พึ่งมายังกินนมไม่หมดเลย”

นมร้านเมียมึงนิ มึงก็อยู่กินกับพวกนี้แล้วกันไอ้เพชร

 

“ไอ้สัสรีบเหมือนเมียตาม”

ไอ้ไทม์มึงก็พูดไป

 

“เออเมียตาม ไอ้สัสไปล่ะ เดี๋ยวตอนเย็นเจอกัน”

 

“หวังว่าจะปลีกตัวออกจากเมียได้นะ”

ไม่ได้ก็พาเมียไปด้วยไง พาไปเป็นภาระตัวเอง 😏

 

คอนโด

บ้านรวยมากมั้ง ขับรถไป ขับรถมา นู่นไงนังตัวดีเดินลงมาหน้าหงึเชียว ผู้ชายในสต๊อกไปไหนหมดไม่ชวนแม่งไปวะ ลำบากเพื่อนตลอด

 

“ไหนว่าไม่มาไง! 😒

 

“ก็ดูหน้ามึงดิ ขึ้นรถ”

 

“ชิส์! ตื่นแล้วก็ไม่ปลุกกู แถมเมื่อเช้าอิเพชรโทรมากูเสือกรับของมึงอีก เจอมันยังอ่ะ”

 

“เจอแล้ว”

ผมตอบรับสั้นๆ แล้วขับรถออกจากคอนโดต่อ ขับไปขับมา มึงควรขับรถเป็นได้เเล้วนะกรีน

 

“มันสงสัยมั้ย”

ผมยักไหล่แทนคำตอบ แล้วปรายตามองคนข้างๆ ที่เริ่มหยิบเครื่องสำอางค์ราคาแพงออกมาเติมหน้าเติมปากอีกแล้ว

 

“จำเป็นต้องขนาดนี้เลยเหรอ”

 

“เผื่อมึงเจอเด็กเก่าจะได้ไม่อายเดินกับคนสวยอย่างกู”

 

“ไม่จำเป็นหรอก”

 

“ก็ไม่บอก จะได้ไม่ต้องเติมเปลืองลิปกู”

อ้าวนี่กูผิดเหรอ เติมไปเถอะ เดินกับกูจะได้สวยๆ กูไม่อยากให้คนคิดว่าพาคนใช้มากินข้าวเหมือนกัน

 

“ไลลายังไม่กลับอีกเหรอ”

 

“อืม เห็นว่าย่ามันป่วยจะค้างที่บ้านสักสองสามวัน”

 

“หึ! งั้นมึงก็ค้างห้องกูดิ 😏

 

“เกี่ยวอะไร กูมีเด็กค่ะ”

 

“เด็กเหี้ยไรมึง ไหนบอกกูเป็นผัวไง ยังอ้อนกูอยู่เลย”

 

“ก็กูหิว”

คิดถึงกูแค่เวลาหิวเหรอ เวลากูหิวกูก็คิดถึงมึงเหมือนกัน เพราะงั้นอยู่กันกู ไม่ต้องไปนัดเด็กที่ไหนหรอก

 

“คิดถึงแค่เวลาหิว”

หมับ!

 

“กูคิดถึงมึงตลอดเวลาแหละ อย่างอนไปหน่อยเลย”

ก็ถ้าไม่งอนมึงก็ไม่มานั่งกอดซบแขนกูหรอก ใช่สิ! ก็ไม่ใช่พี่อาร์มของมึงนิ จิ๊!

 

“จิ๊จ๊ะอะไร อย่างอนเดี๋ยวกูเลี้ยงข้าว”

 

“คืนนี้มึงจะอยู่กับกูงั้นสิ”

 

“ใครอยู่ กูไม่อยู่หรอก”

อย่าดีแต่ปาก กรีนนั่งซบพิงแขนผม ส่งไลน์หาผู้ชายของตัวเอง ผมไม่ได้แอบดูนะ แต่มองไปก็เห็นว่าเธอกำลังปฏิเสธไอ้บ้านั่น ให้มันน่ารักแบบนี้ให้ได้ตลอดนะ

 

กรีน : พี่อาร์มคืนนี้กรีนไม่ได้ไปดื่มด้วยนะ พอดีมีธุระ

 

พี่อาร์ม : เทพี่อีกแล้วนะ ไม่คิดถึงกันเหรอครับ

 

กรีน : คิดถึงสิค้าาาา~ คิดถึงมาก

 

“คิดถึงแม่งมากก็ไปหาแม่งเถอะ เดี๋ยวกูไปส่ง”

 

“ไม่อ่ะ ผัวงอนอิสัสต้องอยู่กับผัว”

 

“รู้ตัวก็ดี มึงควรหัดขับรถได้แล้วนะ วันไหนผัวไม่อยู่มึงจะโบกแท็กซี่ไปทั้งชีวิตเลยเหรอ”

 

“กูกลัวขับชนคนอื่นเขา กูไม่กล้าขับ”

ทีเรื่องสับรางเก่งมึงไม่กลัวชนกันบ้างวะ ทีแบบนี้ละกลัวไม่เข้าเรื่อง

 

“เดี๋ยวกูสอน มีครูดีแปปเดียวขับเป็น”

 

“มึงอ่ะนะดี ที่ว่าดีนี่ตรงไหนดี?”

 

“เอว อีตัวดีมึงจะลองมั้ยล่ะ กูเอวดีนะ”

 

“กูเก็บซิงไว้ชิงโชคค่ะ ไม่อยากลองกับมึงหรอก”

 

“เก็บไว้ให้กูก็พูดเถอะ หึ!”

ไม่ต้องมายู่หน้าให้เลย เทผัวตัวจริง เพื่อมาอยู่กับผัวอย่างกูอะนะ มึงนี่มันจริงๆเลยกรีน

 

“เมื่อไหร่จะเลิกคบไอ้บ้านี่”

 

“พี่อาร์มค่ะ มึงต้องเรียกว่าพี่อาร์ม”

 

“เออนั่นแหละ”

 

“คบไปเรื่อยๆ มีผัวตอนไหนก็เลิกตอนนั้น”

 

“จ่ะ อีสวยเลือกได้”

 

“เหมือนมึงไง กูไม่ชอบน้องน้ำหวานของมึงเลย อิสัสจะชื่อน้ำก็น้ำเถอะ จะหวานก็หวาน น้ำหวานเหี้ยไรกูยังเห็นเพื่อนมันเรียกอีน้ำๆ อยู่เลย ปลอมแต่หน้ายังพอว่ายังจะปลอมชื่ออีก กูเซ็ง”

ทำไม น้องเขาก็น่ารักออกขี้อ้อนด้วยไม่เหมือนมึงหรอก

 

“นั่นเมียหมายเลขหนึ่งกูนะ”

 

“กูมั้ยเมียหมายเลขหนึ่ง น้องน้ำมึงอ่ะ เป็นแค่เศษเสี้ยวของกูค่ะ”

 

“เคๆ เมียก็เมีย”

ไม่เคยยอมใครเลยนะมึง ยอมให้คนอื่นบ้างก็ได้ เรื่องมั่นหน้านี่ที่หนึ่ง อีตัวดี

 

“เมื่อไหร่มึงจะเลิกกับมัน”

 

“มึงเลิกกับเชี้ยอาร์มตอนไหนก็ตอนนั้น”

 

“ตอนมึงเป็นผัวกู หึหึ!”

อย่าพูดเป็นเล่นไป มึงคิดว่าไม่มีทางเป็นไปได้เหรอ โดนกูจับทำเมียจะหัวเราะไม่ออกนะครับ

 

“จะกินร้านไหนให้เลือกก่อนจะได้หาที่จอดรถ”

 

“กินตัวเองได้มั้ย 😘

 

“ไอ้สัสกูจริงจัง ตัวองตัวเองอะไรเดี๋ยวถีบตกรถ”

 

“หน่ะ!! กูเล่นแค่นี้ก็ไม่ได้ กินก๋วยเตี๋ยวร้านข้างหน้านั่นก็ได้”

 

“ไม่เอาอ่ะ มึงเคยมากินกับมันกูไม่ชอบ”

 

“งั้นมึงเลือก”

ดีมาก เด็กดีของพี่ 😏

 

“ร้านข้าวข้างหน้านู่น”

 

“อาทิตย์ที่แล้วกูเห็นมึงมานั่งกินกับเด็กนิเทศน์กูไม่กินค่ะ”

 

“เรื่องมาก กินแมคไปจบ”

 

“ดีลจ่ะ”

พึ่งสังเกตว่าอีนังตัวดีมันใส่เสื้อผม กับกระโปรงสีดำสั้นจุดจู๋ เฮ้อ...

 

“ใส่กระโปรงสั้นขนาดนี้ มึงถอดเลยก็ได้นะ”

 

“กูถอดจริงนะ”

 

“กูประชด!”

 

“วันหยุดทั้งทีชวนพวกเพื่อนไปทะเลเถอะ กูเบื่ออยู่ห้องวะ อยากไปป่ะ”

 

“ก็ดี ร้อนๆ แบบนี้สัมผัสทะเลบ้างก็ไม่เลว”

 

“เพราะงั้น...พาไปซื้อชุดว่ายน้ำหน่อย 😁

 

“มึงจะใส่จริงๆเหรอ”

 

“จริงสิ มึงไม่ใส่เหรอ ไปเล่นน้ำทั้งที”

 

“ไม่อ่ะ กูมีของที่อยากซื้อกว่านั้นอยู่”

 

“อะไร?”

อยากรู้ล่ะสิ เดี๋ยวบอกให้ก็ได้

 

“ถุงยาง”

 

“ซื้อไปทำไม มึงจะชวนเด็กมึงไปด้วยเหรอ เห้อ 🙄

 

“เปล่า ถ้ามึงใส่ชุดว่ายน้ำ กูจะจับมึงทำเมีย”

 

“ตลก! กินข้าวเสร็จไปซื้อกัน เดี๋ยวกูไลน์บอกพวกมันก่อน”

ไม่เชื่อเหรอ กูเอาจริงนะตัวดี มึงสนใจกูก่อนสิ

 

“กูพูดจริง”

 

“ปากดีกูจะคอยดู”

 

“มึงเตรียมซ้อมคอไว้นะ จะได้ครางชื่อกูถูก”

 

“อิสัสถึงร้านแล้วลงค่ะ จะแดกข้าวหรือแดกกู”

 

“มึง😏

ผลัวะ!! โอ๊ยยยย! กูผัวมึงนะ ฟาดไม่เกรงใจกันเลย

 

“เร็วๆ ลีลาตลอด”

 

“โอ้โห...ร้อนจังวะ”

 

“จะบ่นทำไม แดดประเทศกรุงเทพนี่ยังไม่ร้อนแรงเท่ากูเลยนะ 😏

กูอยากอ้วกมากเลย แต่เสียดายนมที่พึ่งไปนั่งดื่มมา แล้วไหนบอกกินแมคแล้วให้จอดร้านข้าว? อะไรของมันวะ

 

“ปากดีตลอด กูจะคอยดูนะ”

 

“อ้าวเชียร์ก็มากินข้าววะ นั่นไง”

 

“อ้าว! มากินข้าวกันเหรอไดมอนด์ นึกว่าไปร้านนม...”

อุ๊ปส์! ผมรีบปิดปากเชียร์ที่เอ่ยทัก มึงทักเพื่อนดีๆ หน่อยเชียร์ ทักกูแบบนี้หัวใจจะวายนะครับ มึงเห็นนังตัวดีมาด้วยมั้ย อย่าพูดเชียว

 

“เพี้ยะ! จะปิดปากมันทำไม เอามือออก พรุ่งนี้ไปทะเลกันป่ะ กูนั่งด้วยนะ”

 

“ได้ๆ นั่งดิ มึงบอกไลลายังย่ามันไม่สบายนิ”

 

“บอกแล้วมันบอกเดี๋ยวตามไปหลัง”

 

“ไดมอนด์ไปป่ะ”

เมียไปกูก็ต้องไปดิ จะซื้อถุงยางรอแล้วเนี่ย

 

“ไป”

 

“ไปซื้อชุดว่ายน้ำด้วยกันนะ”

 

“กูไม่ได้ขับรถมา”

 

“อีม่อนขับมา ไปด้วยกันสามคน”

กูเหรอ กูอีกแล้วเหรอ พวกมึงนี่ไม่เคยปรึกษากูเลย ไปก็ไปเฮ้อ....

 

“ไดมอนด์จะไปซื้อชุดว่ายน้ำด้วยเหรอ”

 

“เปล่า ซื้อถุงยาง”

 

“ซื้อทำไมวะ?”

เชียร์มึงนี่ไม่เคยทันใครเลยนะ ซื้อไปเป่าเล่นมั้ง

 

“เผื่อได้เมียเพิ่มสักคนสองคน หึหึ!”

 

“มึงเลิกกับน้ำหวานอะไรนั่นแล้วเหรอ”

 

“วุ๊! อิเชียร์มึงอย่าไปเชื่ออะไรมันมาก ไดมอนด์มันตอแหลมึง มันจะเลิกกับน้ำหวานทำไม มึงอย่าบ้าเชื่อมัน”

เชื่อกูบ้างเถอะ

 

“กูก็ว่างั้น”

 

“ไม่แน่ ถ้ามีเมียแล้วกูก็เลิก”

 

“กูนี่ไงเมียมึง เลิกกับมันแล้วมาคบกับกูมา”

 

“พอเลยพวกมึง รีบสั่งข้าวได้แล้ว”

เชียร์ไม่น่าห้าม จะจัดให้นังตัวดีดูสักหน่อย

 

“เอาข้าวผัดค่ะ”

 

“ด้วย”

 

“ทำไมชอบกินเหมือนกัน”

 

“มันสั่งตามกูอะเชียร์ อิม่อนมึงเลย”

ก็กูอยากกิน กูผิดเหรอ?

 

“ไดมอนด์ไม่ชวนเด็กไปด้วยใช่มั้ย”

 

“เดี๋ยวเมียงอน”

 

“ใครเมีย”

นังตัวดีที่นั่งข้างมึงนั่นไง

ผมยักไหล่แทนคำตอบ กรีนเองก็ไม่ได้ตอบอะไร นั่งมองผู้ชายโต๊ะข้างๆ ตาละห้อยแล้ว น่าจับล่ามโซ่ขังไว้ที่ห้องจริงๆ เก็บนอมึงหน่อย!

 

“ผัวนั่งตรงนี้ยังมองผู้ชายคนอื่นอีก”

 

“เออช่างหัวผัวเถอะ กูควรขอเบอร์เขาป่ะ น่ารักสัส”

 

“มึงควรมีเบอร์กูคนเดียวในเครื่องครับ”

 

“ไดมอนด์ชอบพูดเล่นอยู่เรื่อยเลยนะ”

เปล่าพูดเล่นนะเชียร์ กูพูดจริง

 

“กูหล่อกว่ามันอีกอีตัวดี”

 

“ไม่อ่ะ เมื่อเช้ามึงยังว่ากูนมเล็กอยู่เลย กูไม่เอามึงหรอก”

เคร้งงงง!

อีตัวดีมึงพูดไม่คิดอีกแล้วนะ! กูจะบ้าตาย

 

“เมื่อคืนมึงสองคนนอนด้วยกันเหรอ?”

 

“เออ กูนอนห้องมัน น่ารักจริงๆนะเนี่ย กูควรขอเบอร์เขา”

อีตัวดีครับ มึงรู้มั้ยมึงพูดอะไรออกมา เหม่อมองผู้ชายไม่พอ มึงหลุดปากพูดให้เชียร์ฟังหมดแล้วนะเว้ย

 

“เมื่อคืนกรีนมันเมา เลยเข้าไปอ้วก”

 

“แต่ห้องกรีนก็อยู่ตรงนั้นเองนี่นา ทำไมถึงไม่พาไปนอนที่ห้อง”

 

“ก็บอกอยู่ว่ามันเมา”

 

“แล้วมันใส่เสื้อมึงนี่ 👉🏻

เออเสื้อกูเอง อย่าถามมากกินข้าวกันเถอะ

 

“ตัวดีข้าวมึงมาแล้ว”

 

“กูอยากกินเขา ☺️

เดี๋ยวกลับห้องกูจะกินมึง ไอ้สัสเห็นผู้ชายน่ารักหน่อยไม่ได้ มึงได้ซ้อมคอก่อนถึงทะเลแน่อีตัวดี

 

“มึงยังไม่ตอบกูเลยนะกรีน”

 

“อะไรนะ? ถามอีกที มึงพูดว่าอะไร”

สติกลับมาแล้วสินะ

 

“มึงนอนห้องไดมอนด์เหรอ”

 

“กูเปล๊าาาาา!!!”

ไม่มีพิรุธเลยไอ้สัส เมื่อกี๊มึงพึ่งบอกมันว่านอน หัดโกหกให้มันเนียนๆ หน่อยได้มั้ย กูกุมขมับแล้วกรีนเอ๊ย

 

“เมื่อกี๊มึงบอกว่านอน มึงใส่เสื้อมันด้วย”

 

“อ้าวเหรอ เอ่อ...คือว่า”

 

“มึงสองคนคบกันจริงจังเหรอ ถึงไหนกันแล้ว”

 

“มึงจะบ้าเหรอ กูเป็นเพื่อนกันถึงไหนอะไร แค่ค้างห้องมันไม่ได้เกินเลยกันเลย”

 

“กูซุกนมมัน”

 

“ไดมอนด์!/ อิม่อนนนน!!! 😳

End Talk

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว