ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 2 CHAPTER

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 19 พ.ค. 2563 18:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
2 CHAPTER
แบบอักษร

@Suwannaphum airport (สนามบินสุวรรณภูมิ)

“เห้อลูกต้องระวังตัวไว้นะอยู่ที่นั่นคงมีแต่อันตรายมีอะไรก็ต้องโทรมาหาแม่บ่อยๆนะลูกเข้าใจไหม?”

“ค๊าๆคุณหญิงลูกรู้แล้วเรื่องแค่นี้ไม่ต้องห่วงหรอกค้านิลเรียนการต่อสู้มาตั้งแต่เด็กๆนะที่สำคัญนิลแกป้องพี่นิ้งได้สะด้วยซ้ำ:3”

“เรานะตัวดีเลยจะพาพี่ไปเที่ยวอย่างเดียวสิไม่ว่า!”

“เอาละเดินทางปลอดภัยนะลูกถึงแล้วก็โทรมารายงานด้วยละ!”

“เดินทางปลอดภัยนะยัยสองแสบ”

“ค่าๆๆๆๆ”

ตอบปลายสายแล้วก็พากันหัวเราะร่า ฮ่าๆๆเสียงหัวเราะของสองสาวที่ตอนนี้คงจะดังมากๆจนคนอื่นๆหันมามอง ตอนนี้เธออยู่ที่สนามบินกันแค่สองคนเพราะไม่มีใครรู้ว่าพวกเธอกำลังจะออกจากประเทศไทยยกเว้นพ่อกับแม่ในนามของเด็กทุนจากโรงเรียนไทยไปที่LA ทำไมถึงไม่บอกใครนะหรอ? หึถ้าบอกมีหวังพวกแก๊งมังกรดำได้แห่มาฆ่าพวกเธอแน่ๆเพราะความที่เป็นทายาทของแก๊งมังกรขาวจึงทำให้มีอิทธิพลมากพอที่จะทำให้ตัวเองกลายเป็นเด็กทุนที่ได้นั่งเครื่องบินร่วมกับคนอื่นแต่อยู่ในzone business class เพื่อไม่ให้ใครสงสัยเลยต้องใช้ทางนี้ในการเลี่ยงที่จะพบปะผู้คนมากหน้าหลายตาซึ่งนั่นหมายถึงอาจจะมีคนของแก๊งมังกรขาวปะปนอยู่ด้วยจึงต้องพึ่งคุณท่านของพวกเธอส่งคนมาคุ้มกันโดยการแทรกตัวเข้ามาเป็นลูกเรือบนเครื่องบินลำเดียวกันประมาณ10คนทุกๆคนจะกระจายตัวอยู่ในพื้นที่ที่อาจจะเป็นจุดเสีายงต่อการบุกทำร้ายและเพื่อเป็นการเฝ้าจับตามองเหตุการ์ณอยู่รอบๆตัวพวกเธอ

 

@LA

“ฮ๊า~~~~ถึงแล้วสินะCalifornia สดชื่นจังแต่ว่าหนาวเหมือนกันนะเนี่ย”

ร่างบางหุ่นนางแบบทั้งสองเดินเทียบเคียงกันมาผู้เป็นน้องเอ่ยปากพูดก่อนจะก้มลงค้นหาเสื้อกันหนาวหรืออะไรก็ตามที่สามารถนำมาเป็นที่กันความหนาวให้เธอได้พอได้ของแล้วร่างบางก็ลุกขึ้นเงยหน้ามามองพี่สาว

“อะไรค่ะ?”

“ก็พี่บอกเราแล้วส่าลงเครื่องปุ๊ปมันจะหนาวมากๆใครใช้ให้เธอใส่สะบางขนาดนี้แค่เสื้อยืดตัวเดียวคิดได้ไงโง่หรือโง่?”

“เคๆน้องรู้แล้วไม่ต้องแร็ปด้นสดใส่น้องขนาดนั้นก็ได้อย่างน้อยน้องก็เอาเสื้อกันหนาวเสื้อโค้ทมาสองตัวฮ่าๆแล้วน้องยอมรับว่าโง่ TUT”

ได้แต่ส่ายหน้าเบาๆกับความดื้อแสนซนของน้องสาวตัวแสบก่อนที่ทั้งสองจะก้าวเดินออกจากสนามบินและปรึกษาหารือกันเรื่องที่จะไปพักที่โรงแรมสักแห่งก่อนจะเดินทางออกนอกเมืองCalifornia มุ่งหน้าสู่LA ในวันรุ่งขึ้น

 

@มุมหนึ่งแถวๆสนามบินในรัฐCalifonia

“ครับพวกเธอพึ่งเดินออกจากเกทมาเมื่อกี้นี้ครับแต่ไม่มีการ์ดตามมาครับแต่ว่าอยู่บนเครื่องผมเห็นมีคนน่าสงสัยอยู่หลายคนที่น่าจะมาจากคนของพ่อพวกเธอที่ส่งมาคุ้มกันแต่ตอนนี้หายไปแล้วครับ”

“ดีตามพวกเธอไปฉันอยากจะรู้ว่าแก๊งมังกรขาวมีจุดประสงค์อะไรถึงได้ส่งลูกสาวทั้งสองที่เป็นดั่งชีวิตออกจากไทยให้ไกลจากตัวเองมาเพื่ออะไรที่แน่ๆไม่ใข่แค่หลบพวกแก๊งมังกรดำแน่ๆ...”

“ครับนายแล้วผมจะรายงานเป็นระยะๆครับ”

“อืม”

เสียงทุ้มติดแหบตกปากรับคำกับลูกร้องเสร็จจึงโยนโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูออกห่างจากตัวจนตอนนี้มันวางอยู่บนโต๊ะทำงานอยู่อย่างนั้นก่อนร่างสูงใบหน้าเรียวไข่ที่ดูผอมแห้งตามหน้าของเขามีรอยเหี่ยวยานนิดๆหน่อยๆมห้พอเห็นและถ้าใครๆเห็นเป็นต้องรู้แน่ว่าชายคนนี้อายุย่างเข้าเลข6ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า ร่างสูงผอมแห้งเดินหันหลังออกมาจากโต๊ะทำงานของตนและมาหนุดยืนอยู่ที่ริมหน้าต่างห้องของเขาที่ล้อมรอบไปด้วยกระจกชั้นหนาอย่างดี สายตาทอดมองออกไปอย่างคนมีเรื่องมากมายให้คิด

“หึเราคงได้เจอกันเร็วๆนี้สาวๆ:)”

ใบหน้าแสดงความร้ายกาจออกมาเมื่อในกัวคิดภาพของสองสาวแสนสวยสองคนที่พึ่งอยู่ในบทสนทนาของเขาและลูกน้องคนสนิทอย่างเสือที่ได้เนื้อใหม่ราคาแพงสองชิ้น

 

@ABC HOTEL

“เห้อหนื่อยจังเลยง้ะ”

“ช่ายยยยเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว”

สองสาวพูดอยู่อย่างนั้นว่าเหนื่อยพร้อมกระโดดขึ้นเตียงของใครของมันอย่างไม่สนว่าตอนนี้พวกเธอตัวเหนียวขนาดไหนเพราะตาจะปิดอยู่รอมร่อ

“อย่าพึ่งหลับนะยัยนิลเดี๋ยวต้องอาบน้ำก่อนเดี๋ยวของนี่ก็ไม่ต้องเก็บก็ได้เดี๋ยวเราก็ออกเดินทางแต่เช้าสักประมาณ11โมงเป็นไร?”

งีบ ฟิ้ว งีบ ฟิ้ว

เสียงกรนเล็กๆน้อยจากน้องสาวที่บัดนี้กลายเป็นเจ้าหญิงนิทราไปเสียที่ไม่ว่าเธอจะพยายามปบุกสกิดก็แล้วก็ยังคงไม่ตื่นปกติแล้วน้องสาวของเธอเป็นคนที่ประสาทสัมผัสต่างๆดีมากๆแค่เสียงคนเดินผ่านหน้าห้องหรือเสียงอะไรเล็กๆน้อยๆที่เกิดขึ้นถายในห้องก็จะทำให้เธอตื่นอย่างที่เคยบอกว่าเธอกับน้องถูกฝึกมากับอะไรแบบนี้บ่อยๆก็ไม่แปลกที่จะมีประสาทสัมผัสและทักษะการต่อสู้ที่เก่งกาจ น้องของเธอฝึกหนักกว่าเธอเป็นร้อยๆเท่าเพราะเธอมีความกลัวมาตั้งแต่เด็กตั้งแต่เกิดเรื่องนั้นขึ้นจากยัยเด็กขี้โรคทั้งสองคนหนึ่งในพวกเธอก็กลายมาเป็นนักฆ่าแน่นอนมันไม่ใช่เธอเพราะเธออ่อนแอเกินไปจึงทำให้เธอทิ้งการฝึกทุกๆอย่างและการที่เธอเห็นเลือดมากมายหลายๆกองในวันนั้นทำให้เธอทิ้งการฝึกออกมาและมาเป็นสายแฮ็กแทนถ้าให้เมียบเรื่องการต่อสู้เธอเป็นรองน้องของเธอทุกชนิทแต่ก็ไม่ใช่ว่าเธอไม่เป็นเลยเธอแค่พอป้องกันตัวได้แต่ก็อย่างที่บอกฝีมือเธอคงยังอยู่ระดับอนุบาลต๊อกต๋อยอยู่เธอมันเป็นพวกอัจฉริยะด้านคอมพิวเตอร์และไอทีฉะนั้นเรื่องนี้คงเป็นเรื่องเดียวที่เธอภูมิใจและกล้าบอกใครๆว่าเธอนี่แหละแฮ็กเกอร์มือหนึ่งของโลก:)ส่วนน้องสาวเธอใช่น้องสาวเธอเป็นนักฆ่ามือหนึ่งของโลกเช่นเดียวกันในด้านบนโลกมาเฟียไม่มีใครไม่รู้จักนักฆ่าที่มีนามว่า Alice และ แฮ็กเกอร์มือหนึ่งของโลกที่ชื่อ Rose แน่นอนมันคือชื่อของพวกเราในเวลาปฏิบัติงานไม่มีใครรู้ตัวตนจริงๆของเราและไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่าพวกเธอเป็นผู้หญิงถึงมีคนรู้ก็คงจะเป็นเรื่องหน้าขำอยู่ดีที่ว่าระดับโลกแบบนี้เป็นเพศแม่เพราะคงไม่มีใครคิดว่านักฆ่าและแฮ็กเกอร์จะเป็นผู้หญิงในวงการมาเฟียหรอก:)

สลัดความคิดทั้งหมดทิ้งและหนิบผ้าขนหนูและเสื้อผ้าจำนวนหนึ่งเข้าห้องน้ำเพื่อชำระล้างสิ่งสกปรกออกก่อนจะออกมาปลุกน้องสาวให้ลุกขึ้นไปอาบน้ำและโทรสั่งอาหารกินหลังจากนั้นทั้งสองก็เข้าสู่ห้วงนิทารไปตามๆกัน

 

09:00 AM

ตี๊ดๆ ตี๊ดๆ ตี๊ด ปุ๊ป นาฬิกาเรือนหรูถูกตะปปเข้าอย่างมิมีใยดีและมีมีนึกเสียจากบุคคลกนึ่งที่นอนอยู่บนเตียงเจ้าของร่างบางที่ตอนนี้มีใบหน้างัวเงียพร้อมกับหาววอดๆด่อนจะหยิบผ้าขนหนูแบะเสื้อป้าที่จำเป็นก่อนจะเจ้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัวก่อนจะออกมาและพบกับหญิงสาวอีกคนที่นั่งหาววอดๆไม่ต่างจากเธอในตอนแรกที่หันมายิ้มให้เธอพร้อมพูดว่า

“Hey, good morning sis”(สวัสดีตอนเช้าจะน้องรัก)

เมื่อพี่สาวเอ่ยถามเป็นภาษาอังกฤษเธอจึงจำเป็นต้องตอบกบับพี่สาวสุดสวยของเธอเป็นภาษาอังกฤษ

“Hey, morning do you have a good sleep?”(สวัสดีตอนเช้าค่ะเมื่อหลับสบายไหมค่ะ?)

“Yeah, yeah you?”(ใช่ๆดีแล้วเธอล่ะ?)

“Yep ,but I’m still a bit tired I think is from jet lag”(ค่ะก็ดีอยู่แต่ว่าน้องเหนื่อยมากๆเลยคงจะยังเมาเครื่องบินยังไม่หายละมั้งค่ะ)

“Yeah, me too”(ช่ายยยพี่ก็เหมือนกัน)

เห้อ~~~~ สองพี่น้องถอนหายใจพร้อมกันก่อนที่ทั้งสองจะมองหน้ากันและระเบิดหัวเราะแล้วเป็นฝ่ายพี่ที่เกี่ยวเอาผ้าขนหนูและเสื้อผ้าเข้าห้องน้ำไปเพื่อทำธุระส่วนตัวของเธอเช่นกัน

10:00 AM

“อืมพี่ว่าหาอะไรกินก่อนดีไหมแล้วค่อยออกไปก็ได้เราเหลือเวลาอีกตั้ง1ชั่วโมง”

“ค่ะน้องก็หิวแล้วเหมือนกันค่ะ”

โอเคหลังจากจัดการกิน(สวาปาม)อาหารเข้าท้องพวกเธอก็พากันเดินทางออกจากโรงแรมตรงไปยังLA ทันที

06:00 PM

Numnill:

เมื่อมาถึงที่หมายนั่นก็คือบ้านพักตากอากาศที่คุณท่านของพวกเราจองไว้ให้แล้วก็พารีบเอาของเข้าไปเก็บและเพราะด้วยความเหนื่อยล้าจึงทำให้ทั้งเราผล็อยหลับไปในทันทีที่พวกเราทำธุระส่วนตัวเสร็จข้าวปลาไม่ได้แตะสักคำต่างคนต่างหัวถึงหมอนก็ผล็อยหลับกันไปจนกระทั่งรุ่งเช้าหลังจากจักการหาอาหารเข้าท้องเสร็จก็มีนัดกันว่าจะเข้าไปในโรงเรียนที่คุณท่านของพวกเราสมัครไว้ให้แล้วในเวลาเที่ยงพวกเราก็ออกเดินทางตรงไปยังโรงเรียนที่พวกเธอจะเข้าเรียนมันเป็นไฮสคูลที่แพงที่สุดในLAแน่นอนเรื่องคุณภาพทุกอย่างก็เช่นกันไม่ว่าจะเป็นหอหรืออะไรต่างๆแม้กระทั่งUniformที่โรงเรียนนี้มีให้คือสิ่งที่น่าจะดึงดูดผู้คนเป็นหลักๆด้วยเช่นกันเพราะถ้าคิดภาพชุดนักเรียนละก็หึๆโนๆ

ชุดนักเรียนที่นี่ถือว่าดูดีที่สุดในLAสมกับที่เป็นโรงเรียนอันดับหนึ่งแม้แต่หอของนักเรียนยังเป็นแยกชายหญิงที่มีระบบคุ้มกันแบบ security ชั้นหนึ่งเลยและหรูหราอลังการงานสร้างอย่างกับคอนโดมิเนี่ยมใจกลางกรุงยังไงยังงั้น!

ฉันกับพี่สาวอยู่ด้วยกันในหอเดียวกันและห้องเดียวกันโรงเรียนจะเปิดอีกในหนึ่งอาทิตย์กับอีก3วันวันฉะนั้นฉันกับพี่คิดไว้แล้วว่าจะเที่ยวที่LAสักแปปพอใกล้เปิดเทอมสัก2วันค่อยมาเตรียมตัวกันอีกที อ้อ อันที่จริงด้วยความที่โรงเรียนนี้หนูมากจึงทำให้ในห้องของเราเป็นหนึ่งห้องแต่พอเปิดประตูเข้ามาเราจะมีห้องแยกอีกทีงื้มๆๆหรูอะไรขนาดนี้ว่าไหม?!แถมมีห้องน้ำในตัวโครตเทพ!เผลอๆหรูกว่าห้องนอนฉันสะด้วยซ้ำ~~~~

เอาละหลังจากสำรวจความพร้อมของตัวเองก็หยิบหมวกกับกระเป๋าเป้สะพายออกไปเคาะห้องของพี่สาวเพื่อออกเดินทางท่องเที่ยวฮุฮุฮุฮุวันนี้เราจะไปถ่ายรูปรอบๆเมือนก่อนก่อนที่เราจะหาของกินกันว่าแล้วก็หิวเลยอ้ะ

แกร๊ก!

“โอเค พร้อม!”

“เย๊ๆไปกัน!”

ฉันกับพี่สาวกระโดดโลดเต้นไปมาก่อนจะจ้างtaxi ให้ไปส่งในเมือของLAก่อนเราจะตะลอยถ่ายรูปไปเรื่อยอ้อแล้วก็อย่าเข้าใจผิดคิดว่าพวกเราเป็นนักฆ่าเป็นแฮกเกอร์แล้วจะไม่ทำในพวกเรื่องแบบนี้เพราะพวกเราแิดบังตัวตนจึงไม่ต้องกังวลว่าใตรจะรู้หรือแม้กระทั่งศัตรู

เรามาหยุดอยู่ที่หน้าร้านผับแห่งหนึ่งซึ่งฉันอยากเข้าไปลองดูว่ามันจะเหมือนผับไทยไหมอ้ะๆอย่าคิดว่าคนอายุแค่17อย่างฉันจะไม่เคยเข้านะที่แบบนี้อันที่จริงแทบจะทุกๆอาทิตย์ด้วยซ้ำที่ไทยฉันมันพวกชอบดื่มสะด้วย:)ฉันตัดสินใจลากพี่สาวฉันเข้าไปแต่ที่นี่มีการตรวจบัตรซึ่งแน่นอนฉันมีบัตรไม่ใช่บัตรเข้าร้านหรอกแต่เป็นบัตรของคุณท่านที่ฉันเคยแอบจิ๊กมาตอนมัธยมต้นเอาง่านๆตอนม.4นั่นแหละเพราะฉันเกิดคึกอยากลองเจ้าผับดูไงซึ่งแน่นอนว่าบัตรของคุณท่านไม่ว่าจะใช้ที่ไหนก็ได้ทั้งนั้นเพราะอะไรนะหรอก็ในเมื่อเราขึ้นมาเป็นอันดับสองรองจากแก๊ง DTWL นั่นน่ะเราก็มีสิทธิ์มีอิทธิพลมากขึ้นเรื่อยๆเอาง่ายๆว่าไม่ว่าจะไปไหนก็มีแต่คนเกรงใจน่ะน้ะเมื่อฉันโชว์บัตรที่มีตราของแก๊งเราการ์ดก็เปิดให้เข้าแต่โดยดี หึ...ถือว่าคุณท่านเก่งใช้ได้ที่ข่มขู่พวกฝั่งทางตะวันตกให้กลัวได้จนมีแก๊งร่วมขบวนการย่อยๆหรือเอาง่ายๆคือลูกน้อง:)

เมื่อเดินฝ่าฝูงชนมาได้ทั้งฉันและพี่สาวก็สั่งเครื่องดื่มมาทันที

“Vodka 2 shots please”(วอดก้าสองแก้วค่ะ)

ฉันเอ่ยปากสั่งอย่างใจเย็นบาร์เทนเดอร์มองฉันนิ่งๆก่อนจะอ้าปากค้างและตาไม่กะพริบก่อนที่เขาจะหระพริบตาถี่ๆเมื่อฉันตบมือลงกับโต๊ะตรงหน้าลงอย่างดังจึงทำให้เขาได้สติก่อนจะรีบจัดการชงVodka ให้ฉันและพี่สาว ก่อนจะยื่นมันมาให้ฉันและพี่สาวพร้อมกะพริบตาข้างเดียวมาให้ฉันก่อนที่จะยิ้มและมองฉันอย่างจาบจ้วง หึ....ปีกเกลียดการถูกมองแบบนี้จริงๆ

ฉันสั่งอีกไม่กี่shots ก่อนที่จะหันหลังไปเพื่อหันไปดูบรรยากาศรอบใบหน้าก็กระทบอย่างจังเข้ากับคนๆหนึ่งน่าจะเป็นผู้ชายซึ่งก็เป็นอย่างมี่ฉันคิดเพราะเมื่อเงยหน้าขึ้นไปมองก็เห็นเป็นผู้ชายฝรั่งคนหนึ่งหน้าตาหล่อเหลาหุ่นนายแบบที่มองมาที่ฉันอย่างจาบจ้วงก่อนจะโน้มหน้าลงมาใกล้พยายามจะจูบฉันแต่ฉันไวกว่าจึงหลบออกจากตัวเขาพร้อมกับยื่นเงินจำนวนหนึ่งไปที่หน้าเค้าท์เตอร์และจับหมับเข้าที่แขนของพี่สาวบอกเป็นเชิงว่ากลับเถอะเมื่อพี่สาวพยักหน้าเราสองคนกกลังจะเดินออกไปก็มีเสียงผู้ชายสำเนียงอังกฤษมาดักหน้าฉันพร้อมกับร่างๆโตๆของเขาที่บัดนี้ยืนขวางฉันกับพี่สาวอยู่ฉัยจึงพยายามเดินเลี่ยงโดยไม่พูดไม่จา

“Hey, baby would you come with me tonight? I guarantee to you that I will make you feel incredible tonight”(สวัสดีที่รักเธอสนใจจะไปกับฉันไหมคืนนี้ รับรองส่าถ้าเธอไปกับฉัน ฉันจะทำให้เธอมีความสุขสุดๆไปเลยในคืนนี้:)”

“No, thanks”(ไม่เป็นไร, ขอบคุณ)

“Oh come on I know you just tried to play with me just say yes is not that hard baby:)”(โอ้~~~~ไม่เอาหน้าอย่ามาทำเป็นเล่นตัวหน่อยเลยฉันรู้ว่าเธออยากไปกับฉันแค่บอกว่าจะไปกับฉันมันคงไม่ยากเกินไปหรอกน่า~~~)

เมื่อฉันเงียบไปและทำท่าจะเดินหนีไปเขาก็รีบจับที่ข้อมือฉันก่อนที่จะดึงฉันเข้าไปหาตัวได้ก็สายเกินไปเพราะฉันกันไปพูดกับเขาอีกครั้งด้วยสายตาแข็งกระด้าง

“I said no don’t you understand English. Fuck off !!!!”(ก็บอกว่าไม่ยังล่ะฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องรึยังไง?ไปตายสะ!!!)

ฉันทนไม่ไหวจึงต้องตะโกนคำหยาบด่าเขาแบบจริงจังๆก่อนจะชัดมือกลับแต่เขาก็ยังพยายามที่จะเึงฉันไปใกล้ตัวฉันจึงต้องถีบเข้าที่หน้าขาด้านในเขาจนเขาล้มลงตรงหน้าฉันฉันจึงเตะเสยคางจนเขาล้มลงกับพื้นก่อนที่ฉันจะกระทืบซ้ำจนเขาดระอักเลือกแต่ปัญหามันไม่จบเพราะมีผู้ชายอีกสามคนที่พึ่งเข้ามาที่ฉันหมายจะทำร้ายแต่ฉันไวกว่าเอี่ยวตัวหลบและฉีบหน้าท้องไอ้ผู้ชายคนแรกไปจนมันเซถอยหลังไปโดนโต๊ะข้างๆจนล้มลงและไอ้ผู้ชายอีกคนที่เดินมาพร้อมกับไม้เบสบอลในมือไม่รู้ไปได้มาจากไหนเเร่ะในผับแห่งนี้ห้ามนำอาวุธเสี่ยงอันตรายเข้ามาหมายจะฟาดฉันแต่ฉันหลบทันก่อนต่อยเสยคางและกระโดดสองขาทำให้ตอนนี้ขาของฉันหนีบเข้าที่คอของมันและฉันใช้กำลังที่มีพลิกให้เส้นของมันหยุดมำงานชั่วขณะกรือทำให้มันสลบไปก่อนที่เพื่อนของมันจะว่ิงเข้ามาหาฉันพร้อมมีด

“นิลระวัง!”

ฉันหลบมีดทันอย่างวาดเสียวก่อนจะรีบถีบเข้าที่ขาหนีบของมันจนมันเซล้มลงกับพื้นฉันจึงคว้าไม่เบสบอลที่หล่นอยู่ท่พื้นมทฟาดมันไม่ยั้งอย่างจนมันสลบเสียงเฮรอบๆตัวจึงดังขึ้นแต่ในขณะที่ฉันจะกำลังจะเดินออกไปพร้อมพี่สาวก็มีปู้ชายรูปร่างสูงโปร่งร่างหายกำนำใบหน้าหล่อเหลาคมคายตามสไตล์เอชียเหมือนจะเป็นลูกครึ่งเกาหลีมั้งมายืนขวางทางฉันไว้ก่อนที่เขาจะพูดว่า

“นี่สาวน้อยคิดว่าเธอทำร้ายลูกค้าคนสำคัญของแล้วเธอจะออกไปง่ายๆหรอหื้ม:)”

 

 

To be continued

 

น้ำนิล

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น