สองสัปดาห์ต่อมา หลังกลับจากทะเล

วันนี้

20.00 น.

หลังจากคุยกับพี่กวางเสร็จกันก็หันมาลงมือเก็บของทำความสะอาดร้านต่อ เพราะตอนนี้ก็เวลาสองทุ่มแล้ว เก็บของเสร็จจะได้กลับบ้านไปพักผ่อนซะที

~~กริ๊ง~~ เสียงกระดิ่งหน้าประตู

ร่างเล็กพูดโดยที่ไม่ได้หันหน้าไปมองประตู เพราะเค้าคิดว่าพี่กวางกลับมาถึงร้านแล้ว

เพล้ง.!!!!!! ร่างเล็กเผลอทำแก้วหลุดมือร่วงสู่พื้นจนแตกกระจาย ทันทีที่ได้ยินเสียง เสียงที่เค้าคุ้นเคย พอคิดได้ดังนั้น กันจึงค่อยๆหันหน้าไปมองทางประตู

ในขณะที่ออฟคุยกับกันอยู่ในร้าน ก็มีเสียงรถยนต์คันนึงขับเข้ามาจอดที่หน้าร้าน ไม่รู้ว่าใครที่ขับรถมาจอดเพราะในร้านปิดผ้าม่านหมดแล้ว คนในร้านไม่สามารถมองเห็นนอกร้าน คนข้างนอกก็มองเข้ามาไม่เห็นเช่นกัน ซักพักก็มีคนมาบิดลูกบิดประตูเพื่อที่จะเข้ามา แต่เข้ามาไม่ได้เพราะออฟล็อกประตูไว้ตั้งแต่ตอนเข้ามาแล้ว

เซนนั่นเอง ออฟคิ้วขมวดทันทีที่ได้ยินเสียงผู้ชายคนนึงมาร้องเรียกกันหน้าร้าน สงสัยที่กันพูดจะเป็นความจริงเรื่องแฟนใหม่ อุ๊บ.!! ในขณะที่กันจะร้องตอบเซนที่ยืนอยู่อีกด้านของประตู ออฟก็เดินมารวบกอดกันจากข้างหลังพร้อมเอามือปิดปากแล้วกระซิบข้างหูกัน

(อ่อยอันเอี๋ยวอี๊อ๊ะ) เสียงคนตัวเล็กพูดอู้อี้ฟังไม่ได้ศัพท์เพราะโดนมือหนาปิดปากอยู่ แต่ออฟจับใจความได้ และรู้ว่าคนตัวเล็กพูดว่าอะไร จึงกระซิบตอบกลับไปที่ข้างหูของกัน

ผลัก.! กันสะบัดออกจากมือของออฟจนหลุด แล้วผลักให้อีกคนถอยหลังไป

ทันทีที่กันพูดจบ คนตัวเล็กตั้งท่าจะเดินออกไปเปิดประตูให้เซน ไวเท่าความคิดออฟรีบวิ่งมาคว้าแขนกันแล้วดึงกันเข้ามาประชิดพร้อมกับกดจูบลงไปที่ริมฝีปากบาง ร่างเล็กตกใจ ได้แต่ยืนนิ่งรับกับสัมผัสที่คนตัวสูงมอบให้ ริมฝีปากหนาค่อยๆละเลียดขยับสัมผัสแล้วค่อยๆสอดลิ้นเข้าไปเมื่อคนตัวเล็กขยับตอบรับจูบของเค้า

จากจูบที่อ่อนโยนแปลเปลี่ยนเป็นจูบที่เร่าร้อนขึ้น

ตอนนี้สติของกันแทบจะหลุดลอยออกไปจากตัว สัมผัสมันช่างวาบหวาม แค่โดนจูบเข่าก็แทบทรุด อ่อนยวบยาบ แข้งขาไม่มีแรงขึ้นมาซะอย่างนั้น เหมือนโดนอ่านใจออก ร่างสูงอุ้มคนตัวเล็กคาบเอวไว้ แล้วพาเดินไปถึงเคาท์เตอร์ จัดการวางคนตัวเล็กนั่งลงบนเคาท์เตอร์ แล้วแทรกตัวเองเข้าไปยืนตรงหว่างขาของร่างเล็ก

ออฟไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า จัดการบดจูบร่างเล็กอย่างเร่าร้อนและแนบชิดขึ้น ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ร่างเล็กเริ่มสู้กับจูบที่ร้อนแรงไม่ไหว เค้าหายใจแทบไม่ทัน มือเล็กค่อยๆดันร่างสูงออก ถ้าไม่หยุดตอนนี้ เค้าต้องสำลักตายก่อนแน่ๆ

กันพูดออกไปแบบนั้น ทั้งที่ในใจ จริงๆแล้วก็รู้สึกดีกับสัมผัสที่คุ้นเคยนี้ สัมผัสจากคนใจร้าย

แย่แล้ว นี่เค้าเผลอรู้สึกดีกับสัมผัสของคนใจร้ายจนลืมว่าแฟนคนปัจจุบันกำลังยืนรออยู่ด้านนอกนี่นะ เค้าไม่มีทางให้พี่เซนมาเห็นอะไรแบบนี้แน่นอน เค้าไม่อยากทำร้ายใคร แค่ที่ทำตอนนี้ก็แย่มากพอแล้ว มีที่ไหนมาจูบกับแฟนเก่าทั้งที่มีแฟนใหม่อยู่แล้ว เรื่องแบบนี้มันไม่ควรเกิดขึ้น แต่เราก็ปล่อยให้มันเกิดโดยไม่ขัด

ที่ทำอยู่แบบนี้มันก็เท่ากับว่ากันกำลังทรยศพี่เซน กำลังทรยศกับความรักความเชื่อใจที่พี่เซนมีให้ แบบนี้กันเองก็ดูไม่ต่างกับคนใจร้ายคนนั้นเลย คนใจร้ายที่หักหลังเค้า คนใจร้ายที่ยืนอยู่ต่อหน้าเค้าตอนนี้

ในขณะที่คนสองคนด้านในกำลังถ่ายทอดความรู้สึกทางกายให้แก่กัน จนลืมไปว่ามีใครอีกคนที่ยืนรออยู่ด้านนอก และก็ไม่มีใครรู้เลยว่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นภายในร้าน ได้อยู่ในสายตาของร่างสูงที่ยืนอยู่ด้านนอกคนนี้ เซนเห็นฉากจูบทั้งหมด

เค้าแค่แปลกใจที่ทำไมอยู่ๆคนตัวเล็กถึงเงียบหายไปทั้งที่เรามีนัดกัน เซนตั้งใจจะมารับกันไปกินข้าวแล้วก็ไปส่งบ้าน แต่พอมาถึงร้าน ร้านกลับเงียบเหมือนไม่มีคนอยู่แต่ไฟด้านในยังเปิดอยู่ โทรหาคนตัวเล็กก็ไม่รับ เซนเป็นกังวลกลัวว่าคนตัวเล็กจะเป็นอะไรไป เลยเดินวนดูรอบๆร้านเพื่อส่องดูความผิดปกติภายใน

แล้วก็มาเจอหน้าต่างบานนึงอยู่ด้านข้างเคาท์เตอร์ที่ยังไม่ได้ปิดม่าน เซนชะงักกับภาพที่เห็นตรงหน้า ใครจะไปคิดว่าจะมาเห็นแฟนตัวเองกับลังจูบอยู่กับแฟนเก่าที่รักกันมาก ใช่เค้ารักกันมาก เซนรู้ดีว่าถึงแม้เวลาจะผ่านมาเป็นเดือน ถึงแม้เค้าจะอยู่เคียงข้างกันตลอด ถึงแม้เค้าจะดีแค่ไหน รักกันแค่ไหน

แต่เค้าก็ไม่สามารถแทนที่ใครคนนั้นได้เลย ถึงแม้ว่าตอนนี้เซนกับกันจะคบกันในฐานะแฟน แต่เค้าก็รู้ดีว่าตัวของกันอยู่กับเค้า แต่ใจของกันไม่ได้อยู่ที่เค้าทั้งหมด อาจจะแค่เศษเสี้ยวหัวใจก็ได้

ครืด~~~~ครืด~~~ เซนชะงักกับความคิดของตัวเองไป เมื่อเครื่องมือสื่อสารในกระเป๋ากางเกงสั่น เซนล้วงมือเข้าไปหยิบเอาสมาร์ทโฟนขึ้นมาดู หน้าจอโชว์ชื่อคนที่อยู่ในวังวนความคิดของเค้า เซนมองมันสลับกับคนในร้าน เซนตัดสินใจเดินผละออกไปที่รถแล้วกดรับสาย

จุก มันบีบหัวใจนิดๆ น้องโกหกเค้า แล้วเค้าจะทำยังไง จะโพล่งออกไปหรือจะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นอะไร แต่ถ้าเค้าโพล่งออกไปแล้วความสัมพันธ์มันต้องจบวันนี้เค้ายังทำใจไม่ได้ เพราะเซนรู้ว่า ไม่ว่ายังไง ถ้าต้องเลือก คนที่กันเลือกก็คงไม่ใช่เค้า.......

ตู๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆ สายตัดไปโดยที่เค้ายังไม่ได้ยินคำว่าฝันดีจากคนตัวเล็กเลย

เซนพูดพึมพัมออกมาคนเดียวหลังจากที่สายโดนตัดไป

ด้านในร้าน ขณะเดียวกัน คนตัวเล็กที่คุยโทรศัทพ์กับเซนอยู่โดยที่ร่างสูงกดเปิดลำโพงแล้วยืนฟังอยู่ข้างๆ กำลังจะบอกฝันดีเซนเพื่อจบบทสนทนา ร่างสูงก็ชิงแย่งเอาโทรศัพท์ไปกดปิดเครื่องแล้วยัดลงไปในกระเป๋าตัวเอง

____________________

พี่จุมคัมแบคละจ้า จุมจะมาทวงของๆจุมคืน ถูกใจไหมคะ ตอนนี้แอบมีคิสเบาๆ.? คนอาจสงสัยเอ๊ะทำไมจุมพูดเพราะ ช่วงง้อเมียต้องละมุนหน่อยนึงจ้า อ่านแล้วชอบก็คอมเม้น+ไลค์ เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะติดตามกันแต่ต้นไปจนจบเลยนะคะ เอ็นจอยรีดดิ้งนะค้า