Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจทุกไลค์ทุกเม้นต์นะครับ~ เรื่องที่2 พี่ล่ามโซ่น้องนับดาว

ล่ามโซ่ถูกทิ้ง : Ep.12 - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว

ชื่อตอน : ล่ามโซ่ถูกทิ้ง : Ep.12 - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 860

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มี.ค. 2563 22:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ล่ามโซ่ถูกทิ้ง : Ep.12 - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว
แบบอักษร

 

 

นับดาว talk's

 

หลังจากเลือกซื้อของมาเป็นเวลาสามสิบกว่านาทีตอนนี้ก็ซื้อเสร็จแล้วค่ะ ตอนนี้กำลังเข็นรถไปคิดเงิน ซึ่งแน่นอนว่าเค้าเป็นคนที่เข็นค่ะ

 

"นับดาวครับ..." เค้าเรียกฉันขึ้นมา

"หืม? มีอะไรอ่ะ?" เรียกแล้วก็ไม่พูด เป็นบ้าอ๋อ?

"นับดาวยังนอนกับพี่อยู่ใช่ไหมครับ?" เค้าถามมา

"อืมม นอนด้วยได้ไหมอ่ะ?" ทันทีที่ฉันถามคำถามที่เป็นคำตอบไปในตัวของมันแล้วเค้าก็ยิ้มร่าขึ้นมาทันที

"ได้สิครับ มาอยู่เลยก็ได้" เค้าตอบมา ดูคำตอบของเค้าสิ

"บ่ะ..บ้าหรอไง ใครจะไปอยู่กัน" ฉันพูดไปเสียงสั่นๆ

"ฮ่าๆ" เค้าหัวเราะออกมา

 

@หน้าเคาท์เตอร์คิดเงิน

 

"อ่ะ..เอ่อ ย่ะ..ยินดีต้อนรับค่ะ" เธอพูดขึ้นมาเสียงสั่น

 

ฉันวางของที่อยู่ในรถเข็นลงกับที่เช็คของ เธอหยิบขึ้นไปและสแกนกับเครื่องคิดเงินเสร็จก็มีตัวเลขขึ้นมา เธอทำแบบนี้กับทุกอันจนครบหมดทุกอย่าง

 

"ท่ะ..ทั้งหมด อื้ออ!" เธอสะบัดหัวไปมา

"นี่...! เธอหน่ะไม่ไหวก็ไปพักป่ะ" เค้าพูดกับเธอ

"ไม่เป็นอะไรค่ะท่านประธาน ทั้งหมดสี่ร้อยสิบห้าบาทถ้วนค่ะ" เธอบอกมา ฉันหันหน้าไปมองเค้า เค้าหยิบเงินออกมาจากกระเป๋าห้าร้อยบาทถ้วนและยื่นให้เธอ

"รับมาห้าร้อยบาทนะคะ เงินทอนแปดสิบห้าบาทค่ะ" เธอพูดมาพร้อมกับหยิบเงินทอนส่งมาให้ฉันค่ะ

"แค่เจอฉันต้องหน้าซีดขนาดนี้เลย?" ฉันถามเธอไป 

"เอ๊!? ป่ะ..เปล่าค่ะ" ทำไมพูดกับฉันต้องติดอ่างว๊ะ โรคจิตว่างั้นเถอะ หรือ ตอแหลเวลาอยู่ต่อหน้าเค้า

"นับดาวค่ะ...." เค้าเรียกชื่อฉันมาพร้อมกับจับมาที่แขนของฉันแต่ยังพูดไม่ทันจบฉันก็สลัดแขนเค้าออกพร้อมกับจ้องหน้าเค้าอย่างเอาเรื่อง เค้าเลยเงียบไป

"เรื่องที่เธอพูดอ่ะก็ตอแหลสินะ ตอแหลเหมือนกับ...เธอ!" ฉันด่าเธอไป เอาจริงก็เป็นคนแบบนี้อ่ะ

"เรื่องนั้นฉันไม่ได้โกหกนะคะ!" เธอเงยหน้าขึ้นมาพูดกับฉัน

"ห๊ะ..." แววตาที่จริงจังนั่นมันคืออะไรว๊ะ

"คุณหนูนับดาวจะคิดว่าฉันเป็นคนยังไงก็ชั่งแต่เรื่องนั้นฉันขอยืนยันค่ะว่า...ฉันไม่ได้โกหก!" เธอยังคงพูดมา พร้อมมองเข้ามาในตาฉันด้วยสายตาจริงจัง 

"เก่งจังเรื่องตอแหล!" ฉันก็ยังคงด่าเธอไป

"นับดาวพอแล้ว" เค้าพูดมาพร้อมจับแขนฉัน

"ถ้าเธอได้กับไอ้สายธารคงจะดีนะ ว่าไหม?" คู่สร้างคู่สมเลยหล่ะมั้ง

"ต่อให้เธอจะพยายามกุเรื่องตอแหลขึ้นมาโกหกฉันยังไงฉันก็ไม่มีวันเชื่อ ให้ตายยังไงก็ไม่เชื่อ! นอกจากหลักฐานเธอ...มีไหมหล่ะ?" ฉันถามเธอไป แต่สิ่งที่ได้จากคำถามคือความเงียบ

"นับดาว! พี่บอกว่าให้พอไง!" เค้าตะคอกฉันเสร็จก็ลากฉันออกมา

"ปล่อยนับดาวได้แล้ว!" ฉันพูดไปน้ำเสียงหงุดหงิด

"นับดาวดื้อจังครับ?" เค้าหันหน้ามาพูดกับฉันพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้น เลยแน่ใจว่าน่าจะถาม

"ก็เธอโกหกนับดาวก่อนอ่ะ พี่โซ่ก็ดุแต่นับดาวอ่ะ" ฉันบอกเค้าไป ชอบดุ

"จะให้พี่ดุเธอหรอครับ?"

"....." ฉันไม่ตอบแต่พยักหน้าขึ้นลงไปเป็นคำตอบให้เค้าแทน

"พี่ทำไม่ได้หรอกครับ" ทำไมว๊ะ

"....?" ขี้เกียจจะเอ่ยถามเลยส่งสายตาสงสัยปนหงุดหงิดไปถามเค้าแทน

"เพราะเธอเป็นคนอื่นสำหรับพี่" เค้าตอบมา

"เธอเป็นลูกน้องพี่นะ" ฉันจึงพูดไป

"ก็แค่ลูกน้องแต่นับดาวเป็นคนของใจพี่ นับดาวเป็นว่าที่แฟน ว่าที่เมียของพี่นะครับ จะให้พี่ไปทำอย่างงั้นกับคนอื่นได้ไงหล่ะครับ" ว่ะ..ว่าที่เมียเลยหรอว๊ะ 

"อื้อ!" พยักหน้าขึ้นหนึ่งทีเป็นอันเข้าใจที่เค้าพูด

 

@R condo สาขา6 ในห้องนอนของเค้า เวลา17:25น.

 

อ่า...หลังจากที่ซื้อของสดเสร็จแล้วเค้าก็พาฉันไปซื้อเสื้อผ้าของผู้หญิงต่อค่ะ จะซื้อเพื่ออะไรก็ไม่รู้ใส่เสื้อผ้าเค้าก็สบายดีอยู่แล้ว และไม่ใช่ซื้อแค่ตัวสองตัว เค้าให้ฉันซื้อมาโหลสองโหลอ่ะ ซื้อเหมือนกับฉันจะย้ายมาอยู่ด้วยเลยว่ะ เสียเงินไปก็เกือบๆสี่หมื่นบาทอ่ะ ประเด็นคือในห้างเค้าอ่ะของแบรนด์แพงๆทั้งนั้นอ่ะนะ

ตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่หรอคะ? ฉันกำลังนั่งคุยกับพวกไอ้อาวุธผ่านแอพพลิเคชั่นที่มีชื่อว่า ไลน์ อยู่ค่ะส่วนเค้าหน่ะหรอคะกำลังทำอาหารเย็นอยู่หล่ะมั้งเพิ่งออกไปป่ะกี๊นี้หลังจากจัดเสื้อผ้าของฉันเข้าตู้เสร็จหน่ะค่ะ

 

"ห๋าววว~ เห้ยยย~" ฉันหาววอดออกมาเสร็จแล้วฉันก็ล้มตัวนอนลงหมอนจากที่นั่งพิงหัวเตียงอยู่

 

อ่า...อยู่ๆก็คั่นเนื้อคั่นตัวเหมือนกับจะไม่สบายงั้นแหละ ....จะว่าไปที่ฉันมาหาเค้าเพราะอะไรกันนะและฉันก็เผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้...

.

.

.

ล่ามโซ่ talk's

@โซนโต๊ะอาหาร เวลา18:00น.

 

แกร็ก! เสียงเปิดประตูห้องดังขึ้นมา ก่อนที่จะปรากฏร่างกายของไอ้กัสโซ่เดินเข้ามาในห้อง

 

"ไอ้เฮีย! ของใครสองที่?" มาถึงมันก็พูดจาไม่เข้าหูผมเลย

"ของเมียกู" ผมตอบไป และแน่นอนว่า...ผมต้องการให้มันเข้าใจแบบนั้น

"เมียเฮียมึง? คนไหนว๊ะ?" มันถามมา

"เสือก! อยากรู้ก็รอดูไปดิ่" ผมพูดด่ามันไป

"ถ้ากูบอกว่า...กูรู้แล้วหล่ะว๊ะ?" มันพูดมา

"ใคร?" ผมถามมันออกไป

"เสือก! อยากรู้ก็รอดูต่อไปดิ่ว่ากูจะทายถูกหรือเปล่า?" แม่ง! ไอ้น้องเหี้ยนี่ทำไมมันถึงได้ยอกย้อนเก่งจังว๊ะ

"เออ" ผมตอบมันไปเสียงเรียบก่อนที่ผมจะ...

"จะแดกข้าวไหม?" ถามมันไป

"แดกได้ไหมหล่ะ?" ดูดิ่ ดูความยอกย้อนของมัน

"ถ้ามึงกวนตีนกูอีกรอบนึงกูจะไล่มึงออกไปจากห้องนี้ จริงๆ" ผมพูดไปน้ำเสียงจริงจัง

"หืม? หึ! รู้สึกว่าช่วงนี้มึงจะเครียดเก่งนะครับไอ้เฮีย...ระวังเส้นเลือดในสมองจะแตกตายเอานะเว้ย!" มันแช่งผม?

"กูจะตายก็เพราะมึงนั่นแหละ" 

"โอ้ว! จริงดิ่ ก่อนจะตายก็อย่าลืมทิ้งพินัยกรรมไว้ให้กูด้วยนะครับ" ดู ดูมันดิ่ 

"ฮู้ว์~ มึงจะแดกข้าวไหมไอ้กัส?" ผมต้องเป่าลมออกจากปากเพื่อระงับอารมณ์หัวร้อนออกไปก่อนที่จะถามมันออกไปอีกครั้ง

 

นี่ถ้ามึงไม่ใช่น้องชายแท้ๆของกูนะกูฆ่ามึงตายตั้งแต่ออกมาจากบ้านแสงดาวแล้ว

 

"แดกดิ่ครับเฮีย แหม~ ไม่รู้ใจผมเลยหรอ ที่กลับมาคอนโดก็เพราะหิวข้าวไงครับ" มันตอบมา เออ แค่นี้ก็จบ

"เมียมึงไม่ทำให้แดกหรอ?"

"เมียห่าไรหล่ะกูก็เหมือนมึงนั่นแหละแต่กูไม่ได้เหี้ยถึงขนาดที่เอาครั้งเดียวแล้วทิ้ง"

"ผู้หญิงที่ถูกมึงเอาก็โชคดีไปนั่นแหละ"

"หึ! งั้นผู้หญิงที่ถูกเฮียเอาก็คงโชคร้ายสินะ?" มันถามผมเพราะมันเลิกคิ้วขึ้น

"ก็...ไม่ทุกคน" ผมตอบมันไป

"แต่...กูว่าทุกคนว่ะ" มันย้อนผมกลับมาทันควัน

"มึงพยายามจะพูดอะไรกันแน่...?" ผมถามมันไปเสียงเย็น

"หึ! ชั่งที่กูพูดเถอะ" เอ้า? ไอ้เด็กนี่...!

"อื้อ" ผมก็ตอบมันไปแค่นั้นแหละครับ และผมก็เดินเข้าไปเรียกนับดาวในห้องนอนของผม

 

@ในห้องนอนของผม เวลา18:20น.

 

กริ๊ก! แอ๊ดดดด~ ผมเปิดประตูเข้าไปในห้องนอนของผม

พอเข้ามาแล้วเห็นนับดาวนอนหลับอยู่บนเตียงมันก็ทำให้ผมไม่อยากปลุกแต่...ก็ต้องปลุกป้ะ?

 

"นับดาวครับ! นับดาว!!" ผมเดินเข้าไปนั่งที่เตียงก่อนที่จะเรียกเธอไป

 

นับดาวขยับตัวนิดหน่อยและนั่นทำให้ผมยาวสลวยของเธอนั้นลงมาปิดใบหน้างามอย่างกับนางในวรรณคดี ผมจึงปัดออกให้แต่...ทันทีที่มือผมสัมผัสโดนกับใบหน้าสวยของเธอ เชี่ย! ทำไมตัวร้อนงี้ว๊ะ

 

"นับดาวครับ!! นับดาว!!" ผมเรียกเธอไปอีกชุดนึง

 

แม่งเอ๊ย...! ว่าแล้วเชียวเพราะปกตินับดาวจะไม่ใช่คนปลุกยากปลุกเย็นอะไรมาก แต่...เธอจะเป็นแบบนี้ถ้าป่วยหรือไม่สบาย อ่า...เช็ดตัว ใช่! ต้องเช็ดตัวแต่...ก่อนอื่น

 

กริ๊ก! แอ๊ดดดด~ ผมเปิดประตูออกไปนอกห้องนอน และไปหยิบผ้าขนหนูและก็ถ้วยใบใหญ่ๆออกมาและไม่ลืมที่จะ...

 

"ไอ้กัส! มึงหิวมึงแดกไปก่อนเลยเมียกูไม่สบายกูดูแลเมียก่อน!" บอกไอ้น้องชายผมให้มันแดกข้าวไปก่อนเลยเดี๋ยวมันรอนานหน่ะครับ เฮ้ย! เห็นผมแบบนี้ก็รักน้องเหมือนกันนะเว้ย

"โอเคเฮีย ดูแลมันดีๆหล่ะเมียมึงอ่ะป่วยยากแต่ป่วยทีจะป่วยหนักมากนะเว้ย...!" มันบอกมา

"ห๊ะ!? เอ่อ..เออ!" ผมพูดไปแค่นั้นก็เดินเข้าไปในห้องปิดประตูเหมือนเดิม

 

ผมไม่ได้ตกใจที่มันรู้ว่าเป็นนับดาวแต่...ผมตกใจที่มันพูดต่างหากครับ

นับดาวตอนคบกับผมเมื่อแปดปีก่อนอ่ะ ป่วยง่ายมากเลยนะเว้ยและแน่นอนว่า...หนักทุกรอบ ไม่มีรอบไหนไม่หนัก...หนักถึงขนาดอ้วกแตกอ้วกแตนก็มีแต่...มีแต่ลมอ่ะนะ บางครั้งไม่มีแรงลุกขึ้นเดินเลยด้วยซ้ำ แล้วที่ไอ้กัสโซ่พูดมามันคืออะไรว๊ะ

หรือว่า...ที่ผ่านมาผมถูกหลอกให้เข้าใจแบบนั้นว๊ะ เอาเถอะว่ะ! ชั่งแม่งไปก่อนนับดาวตอนนี้สำคัญที่สุด

 

"อ่า..." ผมไปตักน้ำในห้องน้ำมาใส่ในถ้วยใบใหญ่และเดินออกมาจากห้องน้ำ

 

ผมเดินมานั่งที่ข้างๆเตียงและเอาผ้าชุบน้ำบิดให้หมาดๆตามด้วยเช็ดตัวของคนร่างบางเริ่มที่ใบหน้า

 

"อื้อออ!" คนร่างบางครางออกมาอย่างขัดใจ 

"แป๊บนึงนะครับ" ผมบอกเธอไป ตามด้วยลงมาที่ลำคอขาวยาวระหงส์ 

"พ่ะ..พอแล้ว..." นับดาวบอกผมมาเสียงแผ่วเบา ในขณะ ที่ยังหลับตาอยู่และหันหน้าหนีผ้าขนหนูของผม

"นับดาวครับ...อย่าดื้อสิครับ" ผมบอกเธอไป

"อื้อออ~" ยังจะเถียงอีกนะ ถึงจะไม่ได้เถียงเป็นคำพูดก็รู้ว่านี่กำลังเถียงอยู่ ผมเช็ดตามไหล่ลงมาที่แขนทั้งสองข้าง

"อ่า...พี่ขอโทษนะครับ" ผมพูดขึ้นมา ก่อนที่ผมจะ...จับคนร่างบางลุกขึ้นนั่งและถอดเสื้อออก

 

ผมก็ทำของผมอย่างงี้เป็นประจำอยู่แล้วอ่ะเมื่อก่อนตอนนับดาวไม่สบายอ่ะผมก็ทำแบบนี้ทุกครั้ง และผมก็จะทำแบบนั้นอีกครั้งด้วย เอ่อ...หมายถึงทำแบบตอนที่นับดาวไม่สบายอ่ะครับ

 

"อึ่ก!" ผมต้อองกลืนน้ำลายอึ่กใหญ่ลงคอทันที

 

เพียงแต่...ตอนนี้มันไม่ค่อยจะเหมือนเมื่อก่อนเท่าไหร่ตรงที่อะไรๆของนับดาวมันก็ใหญ่ขึ้นตามตัวและกาลเวลา ถึงแม้จะไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมเคยเห็นแต่ว่า...นี่เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นแบบเต็มๆตาแบบนี้

ผมจึงเริ่มเช็ดตามตัวของนับดาวเริ่มจาดที่เนินอกสวยลงมาที่หน้าท้องแบนราบ

อืม...เอาจริงก็ไม่รู้นะครับว่าเป็นเพราะตอนเด็กๆนับดาวนั้นถูกผมบีบคลึงแทบจะทุกวันหรือเปล่าแต่ว่า...ถ้าได้บีบคลึงตอนนี้ก็คงจะฟินมากแน่ๆเลยหล่ะ 

ในสมองผมมันก็มีแต่เรื่องแบบนี้แหละครับ...ยิ่งตอนนี้ผมไม่ได้ไประบายกับใครด้วยแล้วกูยิ่งฟุ้งซ่านว่ะ

ไม่ใช่ว่าทำไม่ได้นะครับแต่...ผมไม่อยากทำเพราะผมกำลังจีบนับดาวอยู่นั่นหมายถึงว่าผมคิดจะฝากหัวใจไว้ที่นับดาว ผู้ชายเจ้าชู้อ่ะไม่ได้หลายใจกันทุกคนนะเว้ย

 

"หนาว..." นับดาวพูดอะไรออกมาผมก็ไม่รู้ครับอยู่แต่ในลำคอ 

"อะไรนะครับ...?" ผมกระซิบถามนับดาวไปข้างหูขาว เพราะว่า...ตอนนี้ผมกำลังจับนับดาวนั่งและเช็ดหลังของเธออยู่

"อื้อ...หนาว!" เอ้า!? แล้วทำไมต้องใส่อารมณ์ด้วยอ่ะ พี่ทำอะไรผิดอ่ะครับ?

"นอนครับนอน" ผมบอกนับดาวไป ก่อนที่จะจับคนร่างบางนอนลงเหมือนเดิม และก็เช็ดตามขาเรียวสวยของนับดาวไป

 

หลังจากที่ผมเปลี่ยนน้ำเช็ดตัวไปหลายรอบแล้วผมก็กระโดดขึ้นเตียงมานอนกับคนร่างบางบนเตียงที่ตอนนี้นอนเปลือยเหลือแค่บราเซียร์กับจีสตริงสีดำแค่นั้นแหละครับ 

ส่วน...ผมก็ถอดเสื้อนอนและก็ใส่บล็อกเซอร์นอนตามปกติและก็หันไปกอดคนร่างบาง

 

"ฝันดีนะครับ ดวงดาวของพี่..." ผมพูดเพียงแค่นั้นก็จับมือร้อนระอุด้วยพิษไข้ขึ้นมา

 

จุ๊บ~ จุ๊บ~ จุ๊บไปที่ทั้งหน้ามือตรงนิ้วและหลังมือและผมก็นอนหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ อ่า...รู้สึกเหมือนกูลืมอะไรเลยว๊ะ? จนกระทั่ง...

 

"ฮึ่ก! ฮือออ~" ไอจากความร้อนที่กลั่นกรองออกมาเป็นน้ำหยดลงมาที่แขนของผมที่คนร่างบางนอนทับอยู่

"หืม? อ่า...นับดาวครับเป็นอะไร?" ผมถามเธอไป หรือฝันร้ายว๊ะ?

"ฮึ่ก! ฮือออ~ ค่ะ..คนใจร้าย...ฮึ่ก! ย่ะ..อย่าทิ้งนับ...ฮึ่ก ด่ะ..ดาวไปเลยนะ...ฮือออ~" กำลังฝันถึงใครว๊ะ? แต่...จะเป็นใครก็ชั่งเถอะว่ะ ตอนนี้นับดาวกำลังฝันร้ายแน่นอน ผมหันไปมองนาฬิกา

"ตีหนึ่ง...? นับดาวครับ!! นับดาว!!! นับดาว!!!" หลังจากที่มองนาฬิกาแล้วผมก็เอ่ยออกมาเสียงแผ่วเบา ก่อนที่ผมจะปลุกคนร่างบาง

"อื้อออ!" นับดาวครางออกมาอย่างรำคาณใจ

"นับดาวครับ!! กินยาหน่อยนะ!?" อ่า...ผมว่าแล้วเชียวว่าผมลืมอะไร ผมลืมให้นับดาวกินยานี่เอง

 

ผมจึงลุกขึ้นนั่งและก็ยืนตามด้วยลุกขึ้นไปหยิบยามาให้นับดาวครับ

 

"นับดาวครับ!! กินยาหน่อย!!" นับดาวปรือตามามองหน้าผมแต่เงียบ

"กินยาหน่อยนะครับ..." ผมจับนับดาวลุกขึ้นนั่ง

"ไม่...! คนใจร้าย...อย่ามายุ่ง...!" เสียงแหบแล้วยังตะเบงเสียงอีกนะ

"ครับ! พี่ใจร้ายแน่...ถ้านับดาวยังดื้ออยู่แบบนี้!" ผมพูดดุเธอไป

"ฮึ่กๆ" เอ้อ! ดีไหมหล่ะว๊ะ? พอดุหน่อยก็ร้องไห้

"ย่ะ..อย่าใจร้ายกับ ฮืออๆ น่ะ..อึ่ก นับดาวอีกเลย...ฮืออ~ ฮึ่ก! น่ะ..นับดาว จ่ะ..เจ็บมามาก ฮืออๆ อึ่ก พอแล้ว..." นับดาวพูดออกมา แค่คำพูดของนับดาวทำไมมันถึงทำให้ผมรู้สึกเจ็บที่หัวใจแปลกๆว๊ะ

"นับดาวครับ...พี่จะไม่ใจร้ายกับนับดาวอีกแล้วแต่...นับดาวอย่าดื้อกับพี่นะครับ..." ผมพูดกับนับดาวไป

"ฮึ่กๆ จริงๆนะ...ฮืออ~ ฮึ่ก อึ่ก! จะไม่ใจร้าย...อึ่ก ก่ะ..กับ ฮึ่ก! น่ะ..นับดาวจริงๆนะ ฮือออ~" นับดาว...

"ครับ พี่สัญญาเลย นับดาวกินยาก่อนนะครับ" ผมพูดไป นับดาวไม่ตอบอะไรมาแต่รับยาไปและเอาเข้าปากตามด้วยดื่มน้ำครึ่งแก้ว

"นอนนะครับ...ดวงดาวของพี่..." ผมบอกเธอไป และวางแก้วน้ำไว้ที่โต๊ะตั้งโคมไฟนั่นแหละครับและผมก็ขึ้นไปนอนกับเธอ

 

"ย่ะ..อย่าใจร้ายกับ ฮืออๆ น่ะ..อึ่ก นับดาวอีกเลย...ฮืออ~ ฮึ่ก! น่ะ..นับดาว จ่ะ..เจ็บมามาก ฮืออๆ อึ่ก พอแล้ว..." เสียงของคนร่างบางก็เข้ามาในโสตประสาทของผมทันทีที่ผมเอื้อมมือไปดึงคนร่างบางมากอด

 

"ไม่ต้องกลัวอะไรแล้วนะครับนับดาว...เพราะพี่อยู่นี่แล้ว..." ผมบอกเธอไปถึงแม้อีกฝ่ายจะไม่ได้ยินก็ตาม

.

.

.

นับดาว talk's

 

"ไม่ต้องกลัวอะไรแล้วนะครับนับดาว...เพราะพี่อยู่นี่แล้ว..." 

"นับดาว...จะสามารถเชื่อเสียงนี้ได้จริงๆหรอคะ ในเมื่อคนที่ใจร้ายที่สุดในชีวิตของนับดาวก็คือ..."

 

เช้าวันต่อมา

 

"อื้มมม...อื้ออ" ความรู้สึกแรกก็คือ...อึดอัดและก็วาบหวิวตรงหลายๆส่วนโดยเฉพาะเนินอก หน้าท้อง ต้นขา

 

พรึ่บ! ฉันลืมตาขึ้นมาทันทีที่รู้สึกได้ถึงบางอย่างเกี่ยวกับร่างกายของฉันว่า...มันกำลังไม่ปลอดภัยหรือไม่ก็อาจจะ...

ทันทีที่เห็นหน้าของเค้าแล้วความคิดทุกอย่างก็หยุดชะงัก หน้าเค้าอยู่ใกล้ฉันมากมันมากเกินกว่าที่เคยเป็นมา

ตุ่บ! ตั่บ! ตุ่บ! ตั่บ! ตุ่บ! ตั่บ! ตุ่บ! ตั่บ! ฉันทุบไปที่อกแกร่งของเค้าทันที

 

"อ๊ะ..โอ๊ยยย! น่ะ..นับดาว!? ทำอะไรครับ!?" มันรีบปล่อยกอดออกจากฉันทันที ฉันจึงตรวจร่างกายตัวเองกับมองร่างกายของมัน

"ฮึ่กๆ! คนเลว! มึงทำอะไรกู!?" ฉันถามมันไปพร้อมกับน้ำตาไหลอาบแก้ม

 

เพราะว่า...มันไม่ใช่ครั้งแรกครั้งที่สองหรือครั้งที่สามฉันเลยคิดว่า...มันไม่น่าจะมีอะไรให้เจ็บอีกแล้ว มันเลยทำฉันได้โดยไม่ต้องห่วงว่าฉันจะเจ็บหรือเปล่า

 

"ห๊ะ!? ทำอะไรครับ!? พี่ทำอะไรนับด่ะ....!?"

 

เพี๊ยะะะะ!!! ฉันตบหน้ามันไปจนเกิดเสียงดังลั่นห้อง

 

"ฮึ่กๆ มึงมันเหี้ยเงี่ยnไม่เลือกที่กับคนหลับกับคนที่ไม่มีสติ ฮืออๆ มึงก็ไม่เว้น! ไอ้เลว! ไอ้สัตว์นร่ะ....อื้อออ!" ดวงตาเบิกกว้างพร้อมกับน้ำตาไหลอาบแก้มมากกว่าเดิมทันที ที่มันจูบฉัน!!!

"อื้มมม~" ในทางกลับกันไอ้สัตว์นรกที่สำเร็จความไคร่ไปแล้วมันกลับครางออกมาอย่างพึงพอใจ

"อื้อออ!" ฉันครางประท้วงพลาง

 

ตุ่บ! ตั่บ! ตุ่บ! ตั่บ! ตุ่บ! ตั่บ! ทุบอกมันไปด้วย รังเกียจ คนฉวยโอกาสแบบมันอ่ะรังเกียจที่สุด

 

"อ๊ะ! อื้มมมม!" มันกัดปากล่างฉันเพื่อให้ฉันเผยอปากต้อนรับลิ้นร้ายของมัน และมันก็ส่งลิ้นร้ายของตัวมันเองเข้ามาควานไปทั่วปากบางของฉัน

"อื้มมมม~" อีกแล้วน้ำเสียงพอใจแบบนี้เกลียดที่สุด

"อึ่ก! อื้อ! อื้อ! อื้อ!" รู้สึกเหมือนกำลังถูกช่วงชิงลมหายใจและกำลังจะขาดลมหายใจตายให้ได้ 

"อื้มมม~" ก่อนที่มันจะค่อยๆถอดถอนริมฝีปากของตัวมันเองออกไปอย่างอ้อยอิ่ง

"เฮือกก! เฮ้อ! เฮ้อ! เฮ้อ!" หายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่และตามด้วยหอบหายใจรัวๆ

"อ๊ะ! ฮึ่ก! จ่ะ..จะทำอะไรกูอีก ฮึ่กๆ เมื่อคืนนี้มึงยังไม่พอใจหรอไง?! ฮือออ~" เมื่อมันจับฉันนอนกดลงกับเตียงแล้ว...ฉันก็ถามมันออกไปพร้อมกับร้องไห้ไปด้วย

"นับดาวฟังพี่นะ!" ตะคอกอีกหรอ เมื่อคืนนี้สงสัยยังไม่ถูกใจสินะ

"ไม่! ฮึ่ก! ยังจะต้องการอะไรอีกหล่ะ!? ฮึ่กๆ จะเอากูอีกกี่รอบ!? ฮืออๆ" ฉันถามมันไป

"เงียบ!! ถ้าไม่เงียบจะเอาจริงๆ!!" ขู่หรอ? ทำไมต้องขู่แบบนี้ด้วย

"ฮึ๊บๆ!"

"และฟังพี่!" เค้าพูดมา

"....." ฉันจึงต้องเงียบไปทั้งๆที่ใจจริงอยากจะด่ามันด้วยซ้ำ

"ถ้าพี่จะเอาใครพี่ต้องเอาเพราะเธอเต็มใจและยื่งเป็นคนที่พี่รักด้วยแล้วพี่ไม่มีทางช่มขืนเธอแน่นอน!"

"คำพูดที่ออกมาจากปากพี่จะมีสักกี่คำที่เป็นความจริง?" ฉันถามเค้าไป

"อยู่ที่เธอนับดาว...อยู่ที่เธอจะเชื่อสิ่งที่พี่พูดหรือเปล่า" คำตอบของเค้าฟังดูอาจจะเข้าใจง่ายแต่สำหรับฉันฉันไม่เข้าใจ

"ฉันเชื่อ...ในสิ่งที่ฉันเห็นและสิ่งที่ฉันเป็นอยู่ตอนนี้มันทำให้ฉันคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้เลย" ฉันบอกเค้าไป

"เธอจะฟังที่พี่อธิบายหรือเปล่าหล่ะ?" เค้าถามมา ทำเหมือนฉันมีตัวเลือกเยอะงั้นแหละ

"มีทางเลือกให้ฉันไหมหล่ะ? ถ้าทางเลือกมีทางเดียวคือต้องฟังพี่ก็ไม่ต้องมาถาม" ฉันตอบเค้าไป

"เธอไม่สบายเธอก็รู้ดีนี่ว่า...พี่จะทำกับเธออย่างงี้ทุกครั้งที่เธอไม่สบาย" เค้าบอกฉันมา จริงด้วย...เค้าทำอย่างงี้เสมอที่ฉันไม่สบาย

"จ่ะ..จริงหรอ?" ฉันถามเค้าไป เค้าไม่เอ่ยตอบแต่ส่งเป็นการพยักหน้าตอบมาแทน

"แล้วทำไมพี่ถึงไม่บอกนับดาวตั้งแต่แรกเล่า?" ฉันถามเค้าไป

"เหมือนนับดาวให้โอกาสพี่พูดเลยครับ" เค้าตอบมา อีกแล้วคำตอบกวนตีนอีกแล้ว

"นับดาวขอโทษนะคะ เจ็บมากไหม?" ฉันถามเค้าไป เค้าส่ายหน้าก่อนที่จะพูดมาว่า...

"อื้อๆ แค่นับดาวเข้าใจพี่พี่ก็หายเจ็บเป็นปลิดทิ้งแล้วครับ!" ค่า...คุณคนเหล็ก

 

อ่า...รู้สึกอายเลยอ่ะ จู่ๆก็คิดเองเออเองด่าเค้าเองร้องไห้เองอินับดาวเอ๊ย...! มึงมันบ้าจังว๊ะ ไงหล่ะบ้ามากถูกขโมยจูบแต่เช้าเลยไหมหล่ะ

 

End ep.12

.

.

.

.

.

{To be continue}

 

"ถ้านับดาวต้องการอะไรพี่พร้อมจะทำให้เสมอรวมถึง...เรื่องงานแต่งงานก็ด้วย พี่ตกลงครับ พี่จะไปขอนับดาว...!"

 

Talk

 

55555อย่าเพิ่งตกใจกับตัวอย่างตอนต่อไปสั้นๆของไรท์นะคะ ต้องอ่านของจริงเนอะ

.....

 

นับดาวโดนจูบอีกแล้วอ่า

นับดาวใจร้ายไปแล้วนะคะไปด่าจิ๋วอย่างงั้นทำไมอ่ะ? ส่วนอิพี่ไรท์รู้อนาคตอันไกลโพ้นของมันแล้วค่ะ ดุเมียเก่งแบบนี้คุมเมียอยู่แน่นอน

.....

 

อาจจะขัดใจใครหลายๆคนนะคะเลยขอบอกไว้ตรงนี้ก่อนเลยนะว่า...นางเอกเรื่องนี้จะเปลืองตัวมากเลยนะคะ ใครไม่ชอบนางเอกใจง่ายกดออกได้เลยนะคะ

.....

 

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจค่ะ

โปรดติดตามอ่านตอนต่อไปกันด้วยนะคะ

คอมเม้นต์เป็นกำลังใจหรือติชมได้น้า~

คืนนี้ฝันดีราตรีสวัสดิ์ค่ะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว