เปิดเทอมแล้ว

ต้องปวดหัวกว่าเดิม

เตรียมน้ำไปห้าขวด

รัชแกว่าพอป้ะวะ?

ต้องเจ็บคอแน่

เอาไปเยอะๆ

ตื่นเช้าจังเลยนะคุณครู

เตรียมไปสอนแล้วหรอ

ใช่

นี่กำลังออกจากบ้านแล้ว

โอ้ยรอก่อน

แล้วฟีตื่นมาทำอะไรแต่เช้า

เราเตรียมเปิดร้าน

อ่อๆ

ร้านขนมของแกอ่ะนะ

ใช่ๆ

ขอให้ขายดีนะจ้ะ

เปิดวันแรกวันจันทร์พอดีเลย

ไว้วันเสาร์จะแวะไปเจิมร้าน

โอ้ยไม่เป็นไรเลย

แต่ถ้าจะมาวันไหนกี่โมงก็บอกก่อนนะ

จะได้เตรียมทำเมนูพิเศษ

ล้างท้องรอก่อนแล้วจ้า

พูดแล้วหิว

เดี๋ยวเราขับรถก่อนนะทุกคน

แอตไปเจอกันที่โรงเรียนนะ

ฟีขอให้ร้านขายดีเทน้ำเทท่าเลยนะ

เดี๋ยวจะแวะไปอุดหนุน

ขอบใจมาก

ตั้งใจทำงาน

เออๆนี่ก็ต้องขึ้นรถเมล์แล้ว

ไอ้ฝ้ายยังไม่ตื่นแน่นอน

ปล่อยพ่อนายแบบไปก่อน

เดี๋ยวก็มา

บายนะ

เดี๋ยวพักแล้วทักมาใหม่

เอ้า

จริงดิ

เราต้องทำอะไรบ้าง?

ร้านเราจะแตกไหม?

แต่ร้านเราเปิดวันแรกนะ

คนเต็มร้านเลย

งั้นเดี๋ยวฝ้ายเข้าหลังร้านเรา

มากินบนห้องรับรองแทน

โอเคไหม?

เอาไว้มาพร้อมพวกนั้น

เราจะได้จองโต๊ะไว้ให้

เคมาถึงแล้วโทรมานะ

เจอกันฝ้าย

พี่ฝ้าย

วันนี้ว่างหรอ?

ฝิ่นออกไปหาพี่ที่ทำงาน

ไม่นะ

ตอนออกมาก็เห็นอยู่บ้าน

ไม่ได้แต่งตัวสวยอะไร

อะไรคะเนี่ย

นินทาคุณแม่

ป่าวนะครับ

ว่าแต่น้องฝ้าย

มีอะไรสงสัยคะ?

แกเห็นจริงๆใช่ไหมวะฝ้าย?

ไม่ได้ตาฝาดแน่นะ

แกก็บอกไม่ได้ใช่ไหมว่ามันคือสีอะไร?

ได้ดิ

แล้วได้ถามแม่รึยัง?

ตั้งแต่ตอนนั้นแกก็ไม่เห็นสีอื่นอีกเลย

มันจะรักษาหายใช่ไหม?

หวังไว้บ้างก็ได้ฝ้าย

มันไม่ได้แย่หรอก

อย่างน้อยก็ทำให้แกพยายามที่จะหาย

แค่จอประสาทตามีปัญหา

สักวันมันต้องมีทางรักษา

สู้ๆเว้ย

แค่ได้ยินก็รู้สึกดีใจแทนแล้ว

ฝิ่นอ่ะนะ?

เขาหายไปเฉยๆไม่ได้ติดต่อกันเลย

เขาไปแล้วนะเว้ย

เขาทิ้งเราไปแบบไร้เหตุผล

นี่ก็พยายามไม่สนใจ

ไม่โกรธ

เพราะเขาเป็นน้องชายแก

ไม่เป็นไรหรอก

เพราะเราเองก็เป็นแค่คนธรรมดา

บางทีเขาคงเบื่อเรา

สู้เว้ย!

ฝ้าย

พรุ่งนี้มีถ่ายแบบตอนบ่ายโมงครึ่งนะ

เดี๋ยวพี่ไปรับที่คอนโด

แฟชั่นเสื้อผ้านี่แหละ

แบรนด์ xxx เค้าอยากได้เราไปถ่าย

พี่รับคิวไว้ให้แล้วถ่ายไม่นาน

เออนี่

เรื่องที่เราจะพักงาน

บริษัทเค้าอนุมัติแล้วนะ

ว่าแต่จะพักนานแค่ไหนล่ะ?

อ่า

แล้วพี่จะบอกประธานยังไงทีนี้

จริงหรอ?

เรื่องตาของนาย

ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ไม่คิดจะรักษาน่ะนะ

ทำไมจู่ๆจะรักษาล่ะ

ตอนที่บอกพี่เมื่อเช้าคิดว่าจะพักไปเที่ยว

ใช่

พี่ก็งง

แล้วว่าไง

เรื่องที่จะรักษา

สีอะไร?

ที่ไหน?

อ่า

เข้าใจแล้ว

แล้วจะเริ่มพักงานช่วงไหน?

โอเค

พี่จะแจ้งประธานให้

หายไวๆนะ

ไหนๆก็ว่างแล้วนี่

ฝ้าย

ไปร้านขนมฟีกัน

มาจริงหรอ

เที่ยงแล้วนะ

ตอนนี้คนแน่นร้านเลย

เย็นได้ไหม

ตรวจการบ้านอยู่

ได้ๆ

ร้านฟีปิดกี่โมงนะ

19:30

มาแน่นะ

จะจองโต๊ะแล้ว

แล้วฝ้ายคนดังต้องพลางตัวไหม?

น้อยไปล่ะสิ

แกดังขนาดนั้น

แล้วพึ่งประกาศพักงาน

แฟนๆต้องคิดถึงแกแน่

แล้วก็จะตามแกเหมือนฝูงซอมบี้

เอ่อ

ร้านเราจะพังไหม?

เดี๋ยว

งั้นเอางี้เจอกันตอน 15:45

เคไหม

ได้

จองโต๊ะแล้ว

ด้านในลับสายตา

ได้ไหม

ได้หมด

👌🏻

โอเค

แล้วรัชกับแอตล่ะ?

พึ่งส่งแอตถึงบ้าน

ส่วนรัชกำลังขับรถกลับบ้านแล้ว

ไปขับรถก่อน

อย่าพึ่งเล่น

เค

เดี๋ยวมาคุยนะ

ถึงห้องนอนแล้ว

เปลื้องผ้าเรียบร้อย

ไอ้ฝ้ายมา

ไม่รอรัชหรอ?

ให้ตามอ่านเองดิ

ตอนนี้คือตื่นเต้นกับฝ้ายมากกว่า

ใช่

แล้วคนนั้นใช่คนเดิมไหม?

ถ้างั้นเค้าก็เดินไปมาแถวร้านแกบ่อย

แกเคยเห็นไหมฟี?

ไม่นะ

เอาจริงๆความจำเราไม่ได้ดีขนาดนั้น

เออ

คราวหลังก็ลองมองหน้าเขาดู

ว่าหน้าตายังไง

ทำงานอะไร

จะลองดู

แต่แต่งตัวแบบนั้น

ท่าทางน่าจะเป็นพนักงานบริษัทนะ

แล้วสีอื่นๆบนชุดเขาเห็นไหม?

แปลกเนอะ

ทำไมต้องเห็นแค่ร่มสีแดง

เขาคงผ่านมาร้านเราทุกวันแหละ

ถ้ายังไงจะคอยมองให้

อื้ม

เอาใจช่วยนะ

แกหายได้แน่ๆ

สู้นะฝ้าย

โห

เยอะเลย

ตามอ่านแพร่บ

เออ

จบละ

555

ขอให้หายไวๆ

ขอให้เจอคุณร่มแดงอีกครั้งนะ

อ้าว

ตอบไว

ยังไม่ดึกเลย

สองตัวนั้นไปไหนหมด

ดีนะตรวจเสร็จแล้ว

แล้วนี่บอกแม่แล้วแน่นะ

เรื่องตาอ่ะ

จะหาหมอไหม?

เออๆ

ลองดูไม่เสียหาย

แกหายได้แน่ๆ

เรื่องเก่ายังไม่จบ

มาต่อเรื่องใหม่แล้วเด้อ

อยากลองแต่งมินซอนมาตั้งนานแล้วค่ะ

ฝากไว้ในอ้อมอกอีกเรื่องนะคะ

เป็นแนวเรียบๆ ไม่หวานมาก ไม่ดราม่ามาก

ก็อาจจะมีงงเหมือนเดิมเพราะจู่พล็อตมันก็แวบเข้ามาในหัว

คู่เด่นๆก็มินซอน จินฮวี หลินฮุน อูซอบ นะคะ