สรุปเรื่องมันเป็นยังไงกันแน่

จริงเหรอ

นี่เจ้าทำเพื่อข้าขนาดนี้เลยเหรอ

เจ้านี่ทำเป็นเล่นไปเสียหมด

คนถึงไม่เชื่อว่าฉลาด

แต่เดี๋ยวคงมีเรื่องปวดหัวตามมาไม่น้อย

แต่เจ้าจะมั่นใจได้ยังไงว่าทั้งหมดจะเป็นไปตามแผน

แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ

มันเสี่ยงมาก

บางทีแคว้นจิ้นอาจจะยกเลิกสัญญาทุกอย่างเลยก็ได้

เจ้าหมายถึง?

เจ้าเนี่ยนะสงสารนาง

เห็นตั้งแง่กับนางมาตลอด

นี่เจ้า...

จริงจังกับเรื่องไม่เป็นเรื่องอีกแล้ว

ช่วยไม่ได้

เยี่ยจี๋

เจ้านายเจ้าล่ะ

ไม่ได้อยู่ด้วยกันเหรอ

ก็จริง

แล้วเจ้าล่ะมาทำอะไร

อิงอิงชอบจัดดอกไม้หรอ

ไม่เคยรู้เลย

แล้วองค์หญิงของเจ้าชอบทำอะไรล่ะ

ฮ่าๆๆ

จะว่าไปก็ผ่านมาหลายเดือนแล้ว

จริงสิ

เดี๋ยวข้านำดอกไม้ไปให้นางเองดีกว่า

ไม่เป็นไร

ข้ารับผิดชอบเอง

ข้ารู้

ข้ากำลังทำทุกอย่างให้เข้าที่เข้าทาง

วางใจเถอะ

พี่เยี่ย

หายไปไหนมาตั้งนาน—

ท่านแม่!

เพคะ

ท่านมีอะไรหรือเปล่า

เพคะ...

หม่อมฉันเผลอรักเขาในร่างลูกหมาตั้งแต่ตอนอยู่ที่แคว้นชิง

ทั้งที่รู้ว่ามีคู่หมั้นอยู่แล้ว

แต่รู้ตัวอีกทีมันก็ห้ามไม่ทันแล้ว

หม่อมฉันรู้ว่ามันไม่เหมาะ

ไม่สมควร

แต่ก็ไม่คิดว่าโชคชะตาจะเล่นตลกขนาดนี้

แต่ท่านแม่

ได้โปรดตัดสินอย่างยุติธรรม

พี่หลงกั๋วก็น่าสงสาร

ข้าเห็นใจนาง

พี่เยี่ยไปเก็บดอกไม้เพคะ

ทูลลาเพคะ

ข้า...

เอาดอกไม้มาให้อิงอิง

ท่านแม่

อย่ามองอย่างนั้น

ท่านแม่...

คราวนี้พี่เยี่ยใช่มั้ย

ไม่ใช่เหรอ

ใครมาอีกกันนะ

เอ๊ะ

เจ้า!

เอ้ย ท่าน

ถอยออกไปนะ

ข้าระแวง

ถ้ามีใครมาเห็นแล้วคิดว่าเรานอนด้วยกันอีกเรื่องจะยุ่งนะ

กลางวันก็นอนได้

เจ้าไม่เคยได้ยินคำว่านอนกลางวันหรือไง

แล้วนั่น

ตะกร้าดอกไม้?

พี่เยี่ยล่ะ

พี่เยี่ยไปไหน

ข... ขอบใจ

เสร็จแล้วก็ออกไปสิ

อะไรของเจ้า

พูดอะไร

เจ้าพูดอะไรยาวไป

ข้าไม่เข้าใจ

จับมือ... ทำไม

...

ห...หา!?

เจ้าว่าไงนะ!

ตั้งแต่เมื่อไร

ข้าหูฝาดหรือเปล่า

พูดอีกทีซิ

โอ๊ย ไม่ๆๆๆๆ

อย่าพูดนะ

ข้ารับไม่ไหว

ใจข้า

แงงงงงง

ออกไปนะ

หงึ

เจ็บ

ไม่ต้องมาเสียงอ่อนเลย

อธิบายมานะ

ชอบข้าได้ยังไง ตั้งแต่ตอนไหน

ทำไมเพิ่งบอก

อ่าฮะ

ตอนนั้นเจ้าจะสารภาพรักเหรอ

ข้าเขินย้อนหลังได้มั้ย

ฮืออออ

มันก็ใช่

แต่ว่าตอนนั้นข้าไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้น

จริงๆเลย

ฮึ่ย

หยุดนะ

หยุดทำให้ข้าเขินได้แล้วเจ้าหมา!

ไม่ฟัง

ไม่ฟังๆๆๆ

อ๊ะ

เจ้าหมา!

ปล่อยนะ

ก็ได้

ทำไมชอบใช้กำลัง

ชอบข้าจริงป่ะเนี่ย

...

ขอบใจพวกเจ้ามาที่อุตส่าห์มางานแต่งข้า

ข้ารู้น่า

ว่าแต่ชุดวันนี้เป็นไง

ข้าสวยหรือยัง

อุ้ย

เจ้ามาตั้งแต่เมื่อไร

แล้วนี่ท่านกวนหลินไม่มาเหรอ

ข้าก็แค่ถาม

จำได้ว่าเมื่อก่อนตัวติดกันนี่

แค่คนคุย!

พี่เยี่ยอย่าร้อง

ข้าจะร้องตามแล้ว

พี่เยี่ย...

ชมข้าใช่มั้ย

ซนจริงๆเลย

อ๊ะนั่น

โดนดุแล้ว

ปิดตา

ข้าบอกให้ปิดตาไง!

แฮ่

ไปคิดกันเอาเองนะคะว่าองญิ๋งโดนดุรึโดนอะไร55555

จบแล้วค่ะ สำหรับเนื้อเรื่องหลัก หลังจากนี้ก็คงจะเป็นตอนพิเศษหลังแต่งงานล่ะมั้ง (ถ้ายังมีคนรออ่านล่ะก็นะ55555)

เปิดเรื่อง 26/11/2018 จนวันนี้ 26/1/2019 2เดือนเอง สั้นจัง55555

ขำที่มีคนบอกว่าอย่าพาแหกโค้ง555555 เรื่องนี้เบาสมองค่ะ แฮปปี้ๆ

ยังไงฝากติดตามผลงานเรื่องต่อๆไปของเราด้วยนะคะ

#องญิ๋งเพคะ

ประกาศเล็กน้อย ใครที่ตามทวิตส่วนตัวของเรา @k_w_a_nn จะบอกว่าเราสร้างแอคใหม่สำหรับลงนิยายแล้วนะคะ

@friday_chilling

เนื่องจากอยากทำให้มันเป็นระเบียบ และเพราะว่าเรารีทวิตเรื่อยเปื่อยเยอะมาก กลัวรำคาญ5555 ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะคะ

💕💕💕