หม่อมฉันไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น

ให้ไปสาบานที่ไหนก็ได้

รู้ตัวอีกทีก็เช้าแล้ว

จริงๆนะเพคะ

แล้วเจ้าจะว่ายังไง

เจ้าลูกชาย

ข้า...

ข้าถามคนต้นเรื่อง

ต้าไห่

เจ้ามีอะไรจะพูดมั้ย

ข้าเจอนางเดินเล่นอยู่ริมสระ

เห็นทำหน้าเซ็งๆ เลยชวนไปเล่นไพ่ที่ห้อง

เล่นๆไปข้าง่วง แต่นางยังติดลม

ข้าเลยเดิมพันว่าใครแพ้ต้องยกหนึ่งจอก

คิดว่านางจะเมาแล้วกลับไป ข้าจะได้นอนเสียที

แต่กลายเป็นว่า...

ไม่จริง

มันไม่มีอะไรทั้งนั้น

เรื่องเมื่อคืนนั่นมัน...

เจ้าโกหกแน่ๆ

มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นใช่มั้ย

ใช่มั้ย!

ด้วยความสัตย์จริง

ข้าล่ะปวดหัวกับพวกเจ้า!

น่าจับตีให้หมด

ท่านแม่

ไม่ต้องพูด!

ทำเรื่องงามหน้าต่อราชสำนักกันทั้งพี่ทั้งน้อง

คนพี่หนีงานแต่งไปรักกับคู่หมั้นน้อง

คนน้องหลับนอนกับคู่หมั้นคนพี่

ให้มันได้อย่างนี้สิ

ให้มันได้อย่างนี้สิ...

ไหนๆเรื่องมันก็มาถึงขั้นนี้แล้ว

ข้าว่าเราต้องคุยกันอย่างตรงไปตรงมาแล้วล่ะ

แต่ตอนนี้ชื่อเสียงขององค์หญิงแคว้นจิ้นสำคัญที่สุด

ข้าไม่สามารถรับปากเรื่องที่เคยตกลงไว้ก่อนหน้าได้แล้ว

หมายความว่ายังไงท่านพ่อ

เรื่องที่ข้าขอไว้ล่ะ

มันไม่ใช่เรื่องเล็กๆเลยต้าหนาน

ท่านพ่อ

เรื่องนี้ข้าผิดเอง

ข้าจะขอรับผิดชอบ

ไม่ต้องมารับผิดชอบ!

ก็บอกแล้วไงว่ามันไม่มีอะไรเกิดขึ้น!

ฮึก...

เจ้า...

เจ้าจะไปเข้าใจอะไร

เกียรติ?

หึ

แล้วความรู้สึกของข้ามันไม่สำคัญเลยหรือไง

มีใครสนใจความต้องการจริงๆของข้าบ้าง

กลับไปแบบไม่ต้องอับอาย

ไม่ต้องกลายเป็นองค์หญิงที่ถูกทอดทิ้งให้คนนินทา

ไม่ได้

ข้าเป็นคนผิด ข้าต้องรับผิดชอบ

ถ้าต้าหนานรับผิดชอบตั้งแต่แรกเรื่องนี้คงไม่เกิดขึ้น

เถียงสิว่าไม่ใช่ความผิดพี่ชายเจ้า

แต่นี่มันคนละเรื่องกัน

เรื่องเดียวกัน

ที่ไปเดินอยู่ริมสระดึกๆดื่นๆนั่นก็เพราะหวังจะเจอพี่ข้า

อย่าคิดว่าข้ารู้ไม่ทัน

เพ้อเจ้อ

ข้าก็เดินเล่นคิดอะไรไปเรื่อย

แต่ก็เดินมาตั้งไกล

ก็แถวนั้นมันบรรยากาศดี!

พอ!

พอให้หมด!

ต้าหนาน

เจ้าอยากแต่งงานกับใคร

ซินอิงขอรับท่านแม่

เจ้าล่ะต้าไห่

หลงกั๋วขอรับ

หลงกั๋ว แล้วเจ้า?

หม่อมฉันต้องการองค์ชายต้าหนานเพคะ

อิงอิง แล้วเจ้าล่ะ

ข้าให้โอกาสเจ้าเอาแต่ใจแล้วนะ

เจ้าหมายความว่ายังไง

เจ้าหมายความว่าไง

ไปกันใหญ่แล้ว

(หัดเห็นแก่คนอื่นแบบซินอิงบ้างนะเจ้าน่ะ)

(เจ้าว่าใคร)

(ใครเอาแต่ใจก็คนนั้นแหละ)

ข้าได้ยิน

อุ้ย

ยังจะมาทำเป็นเล่นอีก

เอาล่ะๆ

เรื่องนี้ข้าจะเป็นคนตัดสินใจเอง

แต่หลังจากปรึกษากับราชสำนักก่อน

ตอนนี้พวกเจ้าทุกคนถูกกักบริเวณจนกว่าจะได้ข้อสรุป

หม่อมฉันก็ทราบเท่าองญิ๋งนั่นแหละเพคะ

คงจะตามที่องชายต้าไห่ว่า

สุรานี่อันตรายจริงๆ

อย่าทรงคิดลองนะเพคะ

ทำไมถึงเศร้าล่ะเพคะ

องญิ๋งของหม่อมฉัน

ผู้ชายน่ะ

ใช่ว่าจะพูดสิ่งที่คิดออกมากันทุกคนนะเพคะ

เขาไม่เคยบอกรัก ไม่ได้แปลว่าเขาไม่รักนะเพคะ

ดูที่การกระทำสิ

ถ้าไม่ลากออกมาจะได้คุยมั้ย

คิดสิคิด

แล้วยังไง

ผลลัพธ์มันก็ออกมาแล้วนี่

ชู่ว

เสียงดังเดี๋ยวมีทหารมาดูหรอก

เหมือนกันนั่นแหละ

เพราะข้าเสียสละไง

ไม่อยากให้ท่านพี่ได้เมียร้ายแบบเจ้า

ปากดีนักนะ

คิดว่าเป็นงองค์หญิงแล้วข้าจะไม่กล้าทำอะไรเหรอ

หึ

ตอบมาตามตรง

เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่

คงไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบเดียวกันกับข้าหรอกใช่มั้ย

อย่าทำไขสือหน่อยเลย

ที่นี่มีแค่เรา

แล้วเจ้าก็รู้แล้วว่าข้าเป็นคนสร้างสถานการณ์ให้เรานอนด้วยกันเอง

ยังไงดีล่ะ

แล้วที่พยายามบีบน้ำตาต่อหน้าท่านแม่ล่ะ

ทำเป็นเสียใจที่ถูกทิ้ง

ทำเป็นบอกว่าทำเพื่อรักษาเกียรติชื่อเสียง

เล่นละครตบตาจนซินอิงคิดว่าเป็นคนดี

จะบอกว่าเจ้าไม่มีจุดประสงค์แอบแฝงเหรอ

ข้าจะถือว่านั่นเป็นการยอมรับข้อกล่าวหา

เดี๋ยวก็รู้

อะไรกัน

แค่อยากมองหน้าว่าที่คู่หมั้นใกล้ๆ

กลัวเหรอ

กลัวข้าทำ หรือกลัวข้าไม่ทำกันล่ะ

หึ

ขึ้นเสียงเก่ง

คนแบบนี้เหรอจะมาเป็นสะใภ้ใหญ่สกุลต้า

แน่นอน

นางทั้งน่ารัก สดใส อ่อนหวาน

ท่านพี่ไม่ชอบก็แปลกแล้ว

เพ้อเจ้อจริง

ข้าดูเป็นคนดีขนาดนั้น?

เจ้าไม่มีพี่น้อง

จะไปเข้าใจอะไร

เฮ้

มารยาน้ำตาปลอมใช้ไม่ได้ผลกับข้าหรอกนะ

สั่งให้มันไหลกลับเข้าไปซะ