ข้าเปล่า

แต่เป็นผู้หญิงจะให้ไปหาผู้ชายก่อนได้ยังไง

ก็เขาเป็นคู่หมั้นข้านี่

นั่นมันก่อนที่ข้าจะเจอต้าไห่

ถ้าจะพูดแค่นี้

ข้าไปล่ะ

มีอะไร

ที่ไหน

เจ้ากำลังล่อลวงข้า

เหมือนกันนั่นแหละ

ไป!

ข้ารู้มาว่าเจ้าหนีงานแต่ง

ทำไมทำอย่างนั้น

ฮ่องเต้ดูใจดีออก

...

องญิ๋งหลงกั๋วโกรธเจ้ามากเลย

ทุกครั้งที่นางพูดถึงเจ้านางจะหน้าแดง

ตาแดง

เหมือนพร้อมตบคน

อืม

ก่อนมานางยังขอให้ข้าช่วยแก้แค้นเจ้าอยู่เลย

ข้าก็แค้นเจ้าเหมือนกัน!

เจ้าลูกหมาหน้าโง่!

คิดว่าตัวเองเป็นใครกันมาทิ้งข้าไปดื้อๆ

หนังสือน่ะเขียนเป็นมั้ย

จดหมายสักฉบับนึงน่ะ

วางทิ้งไว้ก็ได้

ฮึก...

ข้าน่ะ

รอเจ้ากลับมาทุกวันเลย

ไม่ต้องมาจับ

เอ๊ะ

เจ้าเรียกข้าว่าอะไรนะ

อย่าลีลาเซ่!

ทำไมพูดได้

นี่ไม่ใช่สิ่งที่ข้าอยากฟังซะหน่อย

อืม

ไม่ต้องห่วงนะ

ต้าไห่เป็นคนดี

และวันนึงข้าก็จะลืมเจ้าไปเอง

ก็เราไม่มีทางได้อยู่ด้วยกันนี่

มันดีกับทั้งข้าและตัวเจ้าเองนะ

ลืมข้าเสียเถอะ

...

เจ้าตื่นอยู่เหรอ

ข้าไม่รู้

ไม่รู้แล้ว

ข้าจะกลับตำหนัก

อืม

ข้ามีเรื่องอยากปรึกษา

ไม่ต้องเดา

ข้าบอกเอง

ข้าพยายามจะเมินเขาแล้วนะ

พี่ชายเจ้าน่ะ

แต่ว่า...

เราจะบอกความจริงได้เมื่อไร

แต่เจ้าบอกว่าตัวเองฉลาด

คิดมาให้ข้าสิ

เอาอย่างนั้นก็ได้

งั้นข้ากลับจวนก่อน

ไว้เจอกันนะ

เย้ย!

เจ้ามาทำอะไรดึกๆดื่นๆหน้าจวนข้าเนี่ย

ข้าไปหาต้าไห่

คุยอะไรกันนิดหน่อย

งั้นคุยเยอะแยะก็ได้

หนาวจัง

เข้าไปคุยข้างในได้มั้ย

งั้นข้าก็จะถามคำเดิม

เจ้ามีอะไรไม่น่าไว้ใจ

นี่วังเจ้า

บ้านเจ้า

จะมีอะไรน่ากลัวล่ะ

ก็ข้าหนาว

บ้านเมืองเจ้านี่มันอะไรกัน

กลางปีก็มีน้ำค้างแข็ง

อยู่ได้ยังไง

ข้าไม่มีชุดขนสัตว์หนาขนาดนั้นหรอกนะ

ก่อนจะไปตามคนมาตัดชุด

จุดเตาผิงให้ข้าก่อน

แล้วตรงนี้มีคนอื่นหรือไง

จวนนี้ไม่มีนางกำนัลเฝ้าหรอกนะ

ก็แค่มาปัดกวาดกับส่งสำรับทั่วไป

ข้านอนเหงามาหลายคืนแล้ว

ข้าคิดถึงพี่เยี่ยหรอก

ถึงจะไม่ได้นอนด้วยกันแบบเจ้ากับข้า

แต่พี่เยี่ยก็อยู่ห้องติดกัน

ขอแค่ข้าเรียก

อย่ามาล้อ

เจ้าไม่มีหรือไง

คนสนิทน่ะ

ทำไมล่ะ

ทะเลาะกันเหรอ

เพราะใครล่ะ

เจ้าพูดเหมือนต้าไห่เลยอ่ะ

จริงๆนี่มันยังไงกันนะ

น่ารักอะไรอย่างนี้เหรอ

งั้นต้าไห่ก็ชมข้าน่ะสิ

แย่แล้ว

เขาคงไม่ได้เผลอชอบข้าหรอกนะ

แบบนั้นน่าสงสารแย่

ก็ข้าดันบอกไปแล้วว่าชอบเจ้า

อุ๊บ...

ไม่รู้

ข้ารู้เจ้าได้ยินแล้ว!

ยิ้มทำไม

ไม่ต้องมามองแบบนั้นเลยนะ!

องญิ๋ง!

ว่าไง

มีอะไร

ม... ไม่ได้

ไม่ได้

ไม่ได้ๆๆๆ

เจ้ากลับไปเลยนะ

ข้าชวนมาคุยไม่ได้ชวนมานอน

แล้วกัน?

แปลว่าอะไร

เอ้ย พอแล้ว ไม่ต้องตอบ

กลับจวนเจ้าไปได้แล้ว

ฮืออออออ

ข้าจะไม่ไหวแล้วนะ

เอาเข้าไปองญิ๋ง

ไหนบอกจะไม่ยุ่งกันไงค้าาา

ตอนนี้ได้กับมาเจอกันแล้ว แต่ก็ยังหวานออกนอกหน้าไม่ได้เนอะ

รอตอนต่อไปกัน

ชอบก็เม้นบอกให้ไรท์รู้ หรือไปหวีดในแท็กก็ได้นะคะ

#องญิ๋งเพคะ